- 24 November 2006
Vrouwen zijn minder ambitieus en minder gemotiveerd, en ze hebben compleet andere prioriteiten als het op werken aankomt. En dat is allemaal de schuld van mannen! Dat is de conclusie van een controversieel onderzoek van de managementconsultants van Hay Group.
Bijna drie vierde meer mannen dan vrouwen beschrijven zichzelf als heel gemotiveerd. Meer dan 50% van hen beschouwt zichzelf als ambitieus, in tegenstelling tot vier van de tien vrouwen. Mannen hebben ook vaker hun droombaan dan vrouwen; bijna tweederde van de mannen zegt dat hun baan perfect aansluit op zijn kennis en vaardigheden, hetzelfde geldt voor slechts tweevijfde van de vrouwen. Vrouwen denken echter dat ze veel productiever zouden zijn als ze meer van hun werk zouden houden en betere opleidingsmogelijkheden zouden krijgen.
“De werkplek is niet langer het domein van mannen,” zegt Emmanuel Gobillot, directeur van Hay Group, “maar de mannelijke dominantie die er nog steeds heerst heeft wel degelijk invloed op de vooruitzichten van vrouwen. Uit ons onderzoek blijkt dat de functies die we creëren, de waarden die we prijzen en de trainingen die we beschikbaar stellen veel minder aansluiten op de motivaties van vrouwen dan op die van mannen. Hierdoor is bijna de helft van de werkzame personen zorgwekkend ongemotiveerd en dat heeft een negatief effect op de productiviteit.”
(bron: Managersonline.nl)
Els26-11-06 - 9:37 pm
Ik heb best wel flink gestudeerd - tot post-universitair toe. Ik heb (had?) ook best wel veel ambitie en een mooie carrière. Maar sinds de komst van mijn eerste kindje, is die ambitie echt wel serieus teruggeschroefd. Misschien ten dele omdat het moeilijk combineerbaar is, maar vooral omdat ik dit zélf wil. Sindsdan is mijn zoontje hét allerbelangrijkste deel van mijn leven, en kies ik er vooral zélf voor om bv meetings te cancellen omdat hij ziek is. Ok, de overheid zou meer mogelijkheden kunnen scheppen tot flexibel werken (al is dat vaak gewoon niet realiseerbaar in bedrijfscontext), of de mannen zouden ook meer die verantwoordelijkheid kunnen nemen om zelf ook es een meeting te cancellen bv. Maar ‘t is toch vooral mijn eigen keuze. Dus al dat gedoe over het glazen plaond en bovenstaande onderzoek - hoe geëmancipeerd ik ook ben voor de rest: volgens mij is het gewoon genetisch bepaald.
Peter De Decker30-11-06 - 10:43 am
Mannen en vrouwen zijn natuurlijk niet gelijk niettegenstaande ze gelijk(w)aardig en complementair zijn.
Indien men een onderscheid maakt naar de meer progressieve of behoudsgezinde personen zal men waarschijnlijk wel het verschil merken die duidelijk te vinden is in de maatschappij en (mogelijkerwijs)ook in de politiek. De maatregelen van tijdskrediet enz… richten zich in eerste plaats naar vrouwen, wat fout is. Er zijn weldegelijk mannen die willen combineren en respectvol willen omgaan met en rekening willen houden met de organisatie van de partner ( vrouw )maar op een taboe stuiten om dit aan te kaarten in het bedrijf of ervan gebruik willen maken. Een man die het werk en privé gelijkschakelt of tijdelijk/ permanent terugkoppelt wordt niet aanvaard en nog steeds als zwak beschouwd. Integendeel welke man toont zich zwak om uit te komen voor een correcte verdeling van deprestaties binnen een gezin. Bovendien is ieder bedrijf echt niet zo flexibel als men denkt, en is het soms afhankelijk van de grote van het bedrijf. Kinderopvang, strijkdienst, enz kunnen helpen om vrouwen op de werkplaats te krijgen en of te houden indien ze dit willen, gekoppeld aan flexibele uren vermeerderd met gelijkwaardige lonen en echelons waarop zij op een zelfde manier kunnen carriëre maken. Ook meer thuiswerk zou toch gestimuleerd moeten worden, niettegenstaande met baby het wat moeilijker werken is.
Emancipatie is voor velen - mannen maar ook voor sommige vrouwen die onwillend, onwetend of bewust achter de kar van mannen aanlopen - nog voor een groot stuk theorie!
Aan de andere kant mogen vrouwen zowel als mannen de vrije keuze hebben om de arbeidsmarkt te vervoegen of om thuis te blijven wat wel een aantal gevolgen impliceert, maar misschien dat iemend meer gecpecialiseerd hierop kan inpikken.
Peter De Decker - werkzoekend via oa Vacature
Ellen30-11-06 - 1:26 pm
Ik ben georganiseerd (gezin-werk), ik raak op de werkvloer, ik ben bekwaam en gedreven.
Er is maar 1 ding nodig om mannen en vrouwen gelijk te schakelen : meer vrouwen die door dat (want oh my God, het bestaat wel !) glazen plafond te breken : netwerken en meer vrouwen die er goed in zijn en mekaar helpen. Net zoals mannen dat doen. Waarom wordt een vrouw veroordeeld tot routineuze ondersteunende secretaresse-arbeid? Let maar op, als een vrouw goed presteert, geraakt ze nog steeds minder ver dan de man. Waarom ? Ons kent ons. Niemand ziet echt veel van wat jij concreet op je werkplek verricht, waar je slaagt, waar je faalt.
Iedereen kent echter wel ‘de Jan’ , de ‘Jef’ en de ‘Jos’. Wie kent Sonja ?
Bovendien verheerlijken al die topmannen mannelijke waarden en erkennen ze zelden vrouwelijke kwaliteiten die ook tot een efficiënt resultaat kunnen leiden.
Nochtans, als je bekijkt hoe bedrijven met vrouwen in de directie het doen … dikke lol.
Vraag daar lijkt me echter die van de kip en het ei.
Laten ze vrouwen toe omdat ze slimmer zijn of worden ze slimmer door de vrouwen ?
Jim15-12-06 - 11:47 pm
Binnen het bedrijf waar ik op dit moment werkzaam ben bekleden heel wat vrouwen topposities. En om maar dadelijk met de deur in huis te vallen: het is werkelijk huilen met de pet op. Van al die zogenaamde ‘emo-skills’ is bitter weinig te merken. Verder wordt ons bedrijf geleid (of moet ik zeggen: gelijd) door een vrouw. Deze mevrouw is enkele jaren geleden verkozen tot vrouwelijke topmanager van het jaar. De dingen die ik vooral zie zijn: korte termijn denken, slechte communicatie, gebrek aan visie, arrogantie en vooral: bitter weinig resultaat. Als ik binnen onze eigen afdeling kijk, dan zie ik dat de mensen die achter de werkuren nog bezig zijn vooral mannen zijn. Als ik naar de mening van mijn vrouwelijke collega’s peil waarom ze ook niet soms na de werkuren soms met hun vak bezig zijn dan krijg ik meestal een blik van: ‘Na de werkuren presteren? forget it.’ Zoals ik het bekijk, gaan mannen meestal ook meer in hun job op dan vrouwen. De vraag is dan: wie zou jij als bedrijfsleider promoveren? Het klassieke argument dat je dan krijgt toegeworpen is: ‘Vrouwen hebben meer werk in het huishouden’. Ten eerste: de huishoudelijke taken zijn steeds meer verdeeld geworden, en ten tweede: als je dan studies erop na trekt dan blijkt dat deze taken steeds meer worden doorgeschoven naar huishoudsters, day care centers, etc. Ik vind dat als je wil doorstoten naar de top je dan ook duidelijk een keuze moet maken: ofwel ga je de volle 100% voor je carrière en moet er na de uren ook iets gepresteerd worden, ofwel blijf je gewoon 9-to-5 werken. Zodus dames: alhoewel het ‘fashion’ is om de schuld op mannen te steken van jullie ontzettend lijden, een béétje zelfkritiek (dat verder reikt dan enkel de spiegel), is af en toe best op zijn plaats.