- 10 December 2006
Onder het motto ‘1 beeld zegt meer dan 1000 woorden’ deze keer veel beeld en iets minder woord dan gisteren… Vanmorgen iets minder ruimte voor uitslapen. Afspraak was deze keer al om negen uur. En dit keer niet met het oog op een spannende sleetocht met huskies, maar voor een nieuwe assessment. Zoals gisteren al aangehaald, was dat de sessie van Mirya Pollman van LinkPower. Daarin stond er voor de kandidaten een koffer vol attributen en kledingstukken klaar, die ze mochten gebruiken om op een klein uurtje tijd een sprookje in scene te zetten. Met – voor het publiek - alle amusante gevolgen vandien… Na de sessie van LinkPower was het de beurt aan Herman Van Den Broeck van Vlerick. In zijn sessie gaf hij de groep, die in tweeën gesplitst werd, de opdracht op een aantal kaarten op de juiste volgorde te steken, met als pikant detail: er zit een mol in de groep. Bedoeling van de oefening: kijken hoe de groep omgaat met bedreigingen van buiten af.
Na de twee ochtendsessies, zette de jury zich even samen voor een korte beraadslaging. Het sein voor de kandidaten om zich buiten in de sneeuw even uit te leven, en met de slee een nabijgelegen helling te lijf te gaan. Bij momenten leken het wel kleine kinderen, het sein voor mij om me even bij hen te voegen. Een leuke afwisseling van de inspanningen tijdens de ochtendsessies, daar was iedereen het wel over eens.
Na het middagmaal stond de ontspanning van de dag op het programma: een snowshoe-excursie door het Lapse heuvellandschap. Tijdens die tocht was meteen duidelijk dat onze gids een natuurlijke voorliefde had voor zijn locale fauna en flora, en er daarom ook heel begeesterd over kon vertellen. Hoe de red fox de hare achtervolgt, waarom de poolvos steeds minder voorkomt en de red fox net meer, enzovoort. Tussendoor een korte thee of koffie-stop en dan weer verder stappen. Bergop en bergaf… “Spijtig dat het niet langer geduurd heeft, want het was wel de moeite,” vertelt Frederik. “Op voorhand had ik ook gedacht dat het vermoeiender ging zijn, maar dat viel al bij al nog wel mee. Die gids pakte dat goed aan. Ik had de snowshoes wel iets meer à la de tennisrackets in de ‘Suske en Wiske’-strips verwacht. Het leuke aan die hele tocht is dat je tijdens de wandeling zelf voortdurend bezig bent met die inspanning (je begint wel degelijk stevig te zweten) en dat je tijdens de pauze even languit in de sneeuw kan gaan liggen om te bekomen. Zaalig!”
Teruggekomen van de wandeling was het tijd voor de jury om zich te beraadslagen. Wie wordt er M en wie wordt er V van het Jaar. Het moment voor de kandidaten om de sauna in te duiken. Afspraak om half 8 in de piano baari voor de feestelijke uitreiking, met Russische champagne.
Wie het uiteindelijk gehaald heeft? Daarvoor laat ik jullie nog even in spanning. Dat verneem je snel!
En voor degenen die zich afvragen wat de kerstman hier plots bij komt doen: die werd vanmorgen voor de deur van het hotel geïnterviewd door de mensen van BBC radio, en dat kon ik niet zo maar aan me voorbij laten gaan, daar hoort nu eenmaal een fotootje bij…
