- 10 January 2007
Vroeger was Prato een textielstad, nu is het een stad van goedkope, Chinese mode. “De Chinezen negeren, dat kunnen we ons niet veroorloven”, zegt Romagnoli, burgemeester van Prato. “De wereld is ons huis binnengevallen en wij moeten ermee leren omgaan. Maar tegen welke prijs?"
De eerste Chinezen in Prato waren vrijwel onzichtbaar. Ze maakten thuis breigoed en lederwaren voor Italiaanse onderaannemers, die de producten aan grote merken als Gucci en Versace verkochten. Zij werkten als invallers voor de Italiaanse textielindustrie en vulden de banen op die de Italianen niet langer wilden. Ze zorgden ervoor dat "Made in Italy" kon blijven concurreren op de wereldmarkt.
Maar toen kwam de crisis in de textielnijverheid en verloor Prato 5.000 banen. Enkele Italiaanse bedrijven verhuisden hun productie naar het Oosten en het Verre Oosten, andere schakelden over op garens en stoffen van hoge kwaliteit. Intussen kwamen steeds meer Chinezen hun familieleden achterna. Ze waren goedkoper dan de Italiaanse werkkrachten en sneller dan de Chinezen in China. Zij werden concurrenten, drongen binnen in de toeleveringsindustrie en namen contracten en fabrieken over. Het was de eerste schaakzet in een strijd voor onafhankelijkheid.
Het volledige verhaal, dat lees je in het Vacaturemagazine van zaterdag 13 januari. Jouw visie op de handelsovername door de Chinezen, die kan je hier kwijt…



Peter De Decker1-02-07 - 9:45 am
Als individuele werkgevers elders hun geluk gaan zoeken omdat hun sector moielijk draait daar kan je ergens inkomen; doch zou men moeten inzien dat wanneer het gros er zo over denkt deze sectoren in een draaikolk naar beneden kunnen tuimelen. meer is dat de groot productielanden, die ondertussen naast het namaken het productieproces beginnen te beheersen en de infrastructuur daarond hebben kunnen uitbouwen uw know how en kennis importeren en implementeren. Bedenk dat dit een tweesnijdend zwaard is die voor u op korte termijn lucratief kan zijn maar evenwel op lange(re) termijn nefaste gevolgen kan hebben voor de plaatselijke economie in België.
Zouden we niet beter de krachten bundelen en de meerwaarde hier houden; we kunnen de Chinezen ea nog steeds helpen. Maar dat zij vroeg of laat een evenwaardig niveau zullen bereiken lijkt mij niet meer dan normaal.
Peter De Decker: meerwaarde,-en jobzoeker met CV via Vacature