- 20 June 2007
Vandaag viel het me weer op dat ik al wel echt aan het integreren ben tussen de Nederlanders. Ik betrapte me daarstraks op het gebruik van typisch Nederlandse woorden. Ik begin mijn mails nu tegenwoordig met “hoi” in plaats van “hallo” bijvoorbeeld. Ook het vlaai trakteren vind ik nu al iets doodnormaals. Voor elke gelegenheid trakteren mijn collega’s hier op vlaai, en deze voormiddag was het weer zover omdat één van de nieuwste WH’s het zo goed deed. Dus heb ik me weer opgeofferd om ook een stukje mee te eten :-). Dit was niet de enige traktatie vandaag, want een collega van mij is vader geworden, dus beschuit met muisjes mochten ook niet ontbreken. Ik vind de suikerbonen van bij ons in België toch nog altijd iets lekkerder..
Maar nu iets meer over het echte werk vandaag! Vandaag eerst een algemene Defectivity project meeting. Ik heb nog wat meer een klare kijk op de zaak gekregen! Iedereen die er was, heeft zijn deel waar hij mee bezig is, voorgesteld. En er blijken interessante dingen tussen te zitten die ook voor het WH deel van pas kunnen komen (weer wat meer bijgeleerd). Sinds ik afgestudeerd ben en hier ben komen werken, heb ik al ontzettend veel bijgeleerd, maar ja wat wil je nu ook als je bij een hoogtechnologisch bedrijf gaat werken. Dit vind ik juist zo aantrekkelijk aan ASML. Tijdens deze meeting moest ik toch ook weer wennen aan het Engels van Aziaten. Daar is op zich niks mis mee, maar als je juist drie weken in Amerika hebt gezeten en je dan naar Engels met een uitgesproken tongval aan het luisteren bent, dan moet je je toch weer eventjes aanpassen. Na tien minuutjes ben ik het dan ook weer gewoon en lijkt het weer de normaalste zaak van de wereld.
Na de meeting heb ik me achter mijn bureau gezet. Ik moest voor de meeting van deze namiddag namelijk nog een document van Development kritisch nalezen. Bij een aantal dingen had ik nog vraagtekens, maar die zijn gedeeltelijk verhelderd na de vergadering van deze namiddag. Verder blijft het moeilijk om zomaar midden in een project aan te sluiten en onmiddellijk te kunnen volgen, maar we blijven proberen!
En dan weer van de ene meeting naar de andere, nu was het een defectivity escalatie meeting. Hier wordt besproken wat er juist bij de klant verkeerd gaat met betrekking tot defectivity en hoe zwaar dit bij hen doorweegt. Deze meeting woon ik voorlopig zonder enige inbreng bij, maar vooral om meer een gevoel te krijgen wat er nu eigenlijk leeft bij de klant op gebied van defectivity en hoe wij, als ASML daarmee omgaan. Maar ik heb juist te horen gekregen dat mijn inbreng hier de komende weken wel eens kan veranderen, want ik ga meer met de klanten zelf in contact komen! Ik heb hierover zojuist een telefoontje van de projectleider gekregen. Dus morgen meer hierover, nadat ik met mijn projectleider heb samengezeten om af te bakenen wat mijn extra taken zullen inhouden. Wordt dus vervolgd!
