- 25 June 2007
Gisterenavond was onze departementsmeeting en een borrel, maar van de borrel heb ik spijtig genoeg niks gezien. Tijdens de meeting werd ik gebeld op de wachttelefoon, omdat er een machine uitgevallen was door een RH-probleem. Een machine in Korea was 10 uur geleden uitgevallen en ik kon dus direct terug naar ASML om te ondersteunen bij het vinden van een oplossing. Vooraleer je goed en wel door hebt wat er nu eigenlijk aan de hand is, ben je alweer een uur verder. Want niet alleen de taal vormt soms een barrière, maar ook het feit dat je er niet in levenden lijve bij bent.
Dan begon het uitzoeken wat het probleem was en natuurlijk ook de zoektocht naar de oplossing. Dit kan wel stresserend zijn. Je weet namelijk dat er aan de andere kant van de wereld iemand “ongeduldig” op een oplossing wacht. Nog geen half uur later had ik al een goed idee van wat de oorzaak zou kunnen zijn. Uiteraard was onze ingenieur in Korea naar de fabriek onderweg om zelf eens te gaan kijken en daardoor kon ik hem niet bereiken. Probeer in zo’n situatie maar eens een Koreaans kantoor te bellen en uit te leggen dat je één van de ingenieurs probeert te bereiken. Gelukkig lukte het uiteindelijk en kon ik de ingenieur overtuigen dat ik de mogelijke oorzaak had ontdekt. Een uurtje later kreeg ik het goede nieuws dat de machine al weer in productie was! Mijn werk zat er dus op.
Deze morgen heb ik nog wat zaken opgezocht om er zeker van te zijn dat het probleem van gisteren niks structureels was. Anders moeten we er natuurlijk iets aan veranderen. Maar gelukkig was het niet structureel. Ik kreeg deze voormiddag ook opnieuw een telefoontje van de Koreaanse ingenieur; ik hield mijn hart al vast. Gelukkig werkte de machine nog altijd, maar wilde hij gewoon wat meer achtergrondinformatie om het de volgende keer (als die er al komt) vlugger te kunnen oplossen. Deze informatie heb ik hem dan ook met plezier gegeven, want het is toch de bedoeling dat de lokale ingenieurs zoveel mogelijk zelf kunnen oplossen.
Deze namiddag heb ik nog wat tijd gestoken in het nalezen van een document voor een welbepaald project binnen RH. Ook al doe ik dit niet meer, ik ben bij dat project vorig jaar veel betrokken geweest, dus ik leende mijn kennis nog eventjes met plezier uit.
Meestal wordt het vrijdag namiddag redelijk druk. De klanten hebben hun problemen de hele week laten aanslepen, maar nu schieten ze in paniek omdat ons weekend bijna begint en willen ze nog vlug vlug een oplossing. Vandaag is het tot nu toe een uitzondering, maar hout vasthouden hé. Ik heb dit weekend nog gans het weekend telefoondienst. Ik hoop dat het wat meevalt en alle machines blijven werken. Maar dat kan je nooit voorzien, nietwaar?
Dit was het dan, mijn laatste blog van de week. Ik hoop dat jullie er evenveel van genoten hebben als ik en dat ik heb laten zien dat werken in de technologie zeker niet saai is!
