- 23 August 2007
Cijfers zeggen niet alles, maar in het geval van Vietnam spreken ze wel boekdelen. Op vijftien jaar tijd bracht het land het aandeel inwoners dat het met minder dan een dollar (0,7 eurocent) per dag moet rooien terug van 51 tot acht procent. De voorbije vijf jaren kende het bruto binnenlands product een gemiddelde jaarlijkse groei van 7,4 procent - in Azië deed enkel China beter - en in 2006 mocht het land zich verheugen op bijna tien miljard dollar (7,3 miljard euro) buitenlandse investeringen. De industriële groei bereikte vorig jaar een recordhoogte van 17,6 procent, waarmee Vietnam voor het zestiende opeenvolgende jaar dubbele groeicijfers liet optekenen. De tijd dat enkel textielboeren of schoenmakers de weg naar het ooit straatarme Vietnam vonden, ligt intussen ook al enkele jaren achter ons. Chipgigant Intel kondigde onlangs de bouw van een gigantische test- en assemblagefabriek aan in de buitenwijken van Saigon; IBM wil in het centrum van de stad een wereldwijd dienstencentrum oprichten en Canon poot ten noorden van Hanoi de grootste inkjetfabriek ter wereld neer. En intussen overspoelen de Vietnamese garnalen, gamba’s en andere kreeften onze supermarkten en schuiven we met zijn allen aan voor een lekker kopje Vietnamese koffie. Om maar te zeggen: economische diversificatie is in Vietnam geen ijdel begrip.
Geloof jij in de toekomst van Vietnam? Geloof jij dat Vietnam het nieuwe, verbeterde China wordt? Laat het ons weten…
jozef raeymaekers27-08-07 - 12:00 am
Al deze landen leren blijkbaar niets van onze industriële geschiedenis en trappen in dezelfde kapitalistische val zodat wij nu en zij binnen 50 of 100 jaar met een zeer zware ecologische nalatenschap zitten. In China beginnen ze nu al naar adem te happen en de echte industriële fase moet nog beginnen. Ik heb al de teksten in vacature gelezen en ik heb nergens de woorden milieu, vakbond of sociale voorziening gelezen. Dit kan niet anders dan een paradijs voor de ondernemers zijn.
Als men dit leest waant men zich in ons land in de tijd van Daens maar dan met een modern jasje. Hoe gemakkelijk is het niet om de lonen geweldig te laten stijgen als men van nul vertrekt (lonen zijn zelfs nog lager dan de Chinese).
Natuurlijk gun ik elke Chinees, vietnamees en Indiër het comfort van West europa (niet het absoluut verkwistende, absurde comfort van Amerika) maar ik zou al de landen die aan het begin staan van de industriele fase de raad willen geven : hou zeker rekening met het milieu en het sociale aspect en plaats het kapitalistische winstbejag niet noodzakelijk op de eerste plaats.
jozef raeymaekers herenthout
Hagenaars29-08-07 - 8:04 pm
Ben zelf getrouwd met een vrouw uit Vietnam,tweemaal geweest en het is een heerlijk land
Economische groei,aub niet
Iedereen is ,,,,tevreden,,,, en men respecteert elkander nog
Meer economie,meer rijk en arm!!!
Elise Konings10-09-07 - 7:47 pm
Ik ben een jaar lang actief geweest in Vietnam en zal dat na deze korte vakantie in België terug zijn. Jammer aan de artikels in vacature is de weinig kritische blik op de economische vooruitgang in Vietnam. Het lijkt wel een reproductie van hetgeen men dagelijks in de lokale krant ´The Vietnam News´ te lezen krijgt, die ook enkel gecensureerd positief booming news voortbrengt. Ik dacht dat wij als Belgen nu net die kritische meerwaarde konden leveren bij de ecologische en sociale gevolgen van deze revolutie. Je kan geen gesprek voeren met een Vietnamees of de woorden ´my own business´ en ´a lot of money´ vallen. Zij maken zich geen zorgen over hun latere pensioen of het onderhoud van hun zieke vader of gehandicapte dochter. Het belang van hun familiebanden speelt hierin tot hiertoe een grote rol: ´Rijke tante, schoonzoon of achterneef´ zorgen daar wel voor. De economische dynamiek is voor elke bezoeker in Vietnam duidelijk, maar minder duidelijk is de onderhuidse dynamiek van sociale banden die daarop volgt. Mijn aanwezigheid in Vietnam heeft mij geleerd dat jonge mensen in onze termen beginnen redeneren als het gaat om zelfstandigheid, zelfredzaamheid en relatie met ouders/kinderen. Maar de overheid geeft hier nog maar weinig gehoor aan. De gezondheidzzorg, sociale zekerheid en ecologisch bewustzijn zijn schrijnend in Vietnam. En ergst van al, een Vietnamees vindt het over het algemeen nog lachwekkend wanneer daarop gewezen wordt. Dit toont hoe weinig zij door hun eigen overheid bewust gemaakt worden van het belang van deze zaken voor het algemeen toekomstig welzijn. Zij worden dagelijks overrompeld met het soort artikels dat te lezen waren in vacature. Laat het onze bescheiden taak zijn om op termijn een andere stempel te drukken op dit land. Met weinig kritische analyses van groeicijfers doen we dit prachtige land geen goed.