- 21 December 2007
Van Erik Verreet
Tamazrek was twintig jaar lang slavin. De slavernij in Niger mag dan sinds 2003 strafbaar gesteld zijn, “de mensen, die in dit land de lakens uitdelen, bezitten zelf meestal ook slaven”, hoorde Vacature-journalist Filip Michiels ter plaatse. Vandaag lopen er nog miljoenen slaven op de aarde rond. Meestal in achtergebleven gebieden, maar ook in de kelders van onze moderne wereld. Zo werden mijnheer en mevrouw Sabhani nog deze week in New York veroordeeld voor het jarenlang misbruiken van twee Indonesische vrouwen.
Slaven leiden een hondenleven: ze moeten hard werken, worden geslagen en seksueel misbruikt. En ze zijn slecht voor de economie. Staten gebouwd op slavernij en onderdrukking, zoals het antieke Sparta en de communistische Sovjetunie, moesten hun beste krachten inzetten om de eigen bevolking in toom te houden, ten koste van hun welvaart. Omgekeerd zorgde de industrialisatie van ons land voor een beslissende stap in de bevrijding van de arbeid. Het jonge België zette in zijn grondwet dat alle Belgen recht hebben op een menswaardig leven, met daarin begrepen het recht op de vrije keuze van beroepsarbeid.
Vroeger beschouwde ik dat als één van die loze, ronkende verklaringen van politici. Tot ik merkte dat ons arbeidsrecht vertrekt vanuit die vrijheid en dat lang niet alle mensen dit recht kennen.
Het klinkt bijzonder pompeus maar onze vrijheid is de basis van onze economische welvaart. Ze verplicht, onder meer, de werkgevers hun medewerkers te zien als vrije burgers. Clausules in uw arbeidscontract die deze vrijheid beperken (denk maar aan een niet-concurrentiebeding) worden door arbeidsrechters en advocaten uiterst kritisch bekeken. Zonder die vrijheid, geen respect of ontwikkeling van talent. We worden er allen beter van.
Kortom, dit is een recht om voor te vechten. En het loont de moeite om medemensen te steunen die zich willen bevrijden, van welke ketens ook.
wereldburger22-12-07 - 7:37 pm
ik was verbaasd in de reeks over slavernij, niets terug te vinden over wat zich zeer kort bij ons afspeeld, namelijk de slaven die werken aan de opbouw van de nieuwe steden met villa’s en superluxe hotels in het Midden-Oosten, Dubai, Bahrain enz. Deze appartementen/villa’s liggen te koop in de uitstalramen van onze immobilieen- kantoren als ‘belegging’, en worden gebouwd door mensen a 3€/dag, hun identiteitspapieren worden afgenomen zodat ze niet kunnen vluchten, en ze zijn gehuisvest in baraken waar Gaia hier tegen aktie zou voeren. Zonder enige vorm van
verzekering. Hier wordt dus rechtstreeks meegewerkt aan die slavernij en tegenstelling van er iets tegen te ondernemen. Honderden Belgen hebben daar reeds een verblijf gekocht, welk beleid wordt daar mee gssteund, waar gaat dat ‘bloed’geld naar toe ?