- 26 February 2008
Gegroet aan de enkelingen die de moed kunnen / willen opbrengen om zich door deze blog te worstelen.
Sta me toe om enkelen woorden te besteden aan mezelf: mijn naam is Peter en ik werk al sinds het gezegende jaar 1998 bij PwC. Voordien was ik professioneel student. Maw, ik heb dus steeds voor dezelfde firma gewerkt. Maar ondertussen ben ik toch al bij meer dan 44 andere bedrijven gepasseerd waardoor ik me toch wel een relatief goed beeld begin te vormen van de werkomstandigheden en cultuur bij andere firma’s.
Voila, iemand bij PwC is zo gek / sympathiek geweest om mij te vragen een ganse week een blog te schrijven. Volgens wikipedia is een blog: De auteur, ook wel blogger genoemd, biedt in feite een logboek van informatie die hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog . Wel, dat is dus exact wat ik ga doen: vanalles en nog wat neerschrijven, ongetwijfeld hoofdzakelijk over mijn weer ongemeend boeiende dag op het werk. Maar wees gerust, mezelf kennende zal ik af en toe ook wel eens over helemaal iets anders schrijven.
Om eerlijk te zijn: de week is meteen al stevig begonnen. M’n agenda zet netjes vol met meetings waardoor van echt werk en zaken afronden niet veel terecht is gekomen.
07u30: Het is mijn gewoonte om vroeg te starten en zo minimaal last te hebben van files. Er zijn zo nog enkele collega’s die hetzelfde idee hebben, maar bovendien een pak meer discipline en karakter aan de dag kunnen leggen: sommigen staan op rond 5u, half 6 en zijn om 7u al op kantoor. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat we ook anderen hebben die pas rond 10u komen binnengewaaid (vb. omdat ze eerst de kindjes naar school brengen).
Dit allemaal om te zeggen dat we behoorlijk flexibel met onze uren kunnen omspringen. Het credo luidt: zolang het goed is voor de klant en het werk maar gedaan is!
Bon, het eerste anderhalf uur is altijd een zeer productief moment (als ik voldoende wakker ben tenminste), dus heb ik er van geprofiteerd om de mails van donderdag en vrijdag door te nemen en de eerste meetings van de dag voor te bereiden.
09u00: Meeting rond Global Data Privacy Act. Naast de normale bezigheden vervul ik ook enkele interne rollen, vooral als IT Facilitator (coördinator) van onze Advisory groep (145 personen) en als Competence Manager voor het IT Effectiveness team (30 personen). In die eerste hoedanigheid woonde ik een meeting bij om te bespreken welke acties we moeten ondernemen om op een correcte manier, dus zoals door de wet voorgeschreven, met persoonlijke en confidentiële gegevens om te gaan. Resultaat: 4 to-do’s om op zeer korte termijn uit te voeren.
10u00: Naast een management team van 5 personen die 2-wekelijks samenkomen om het reilen en zeilen van het ITE team te bespreken, betrekken we 4x per jaar ook onze Principal Advisors (equivalent van managers in andere departementen bij PwC) in enkele operationele en management taken. Vandaag was het aan hen om te vertellen welke vorderingen ze gemaakt hadden voor hun specifieke verantwoordelijkheid. Het voordeel van onze groep is dat we ongeacht niveau of ‘rang’ vrij onze mening kunnen geven. Onze partner kan tegen een stootje en geeft er ook geregeld een terug. 
Dergelijke meetings zijn het ideale forum om ideeën uit te wisselen, alternatieven voor te stellen en vooral ook om als groep over verschillende zaken te kunnen discussiëren.
Resultaat: volledige A4 met to-do’s (gelukkig niet allemaal voor mij).
12u00: Snel, snel nog wat mails doornemen en vooral wat ammunitie bij elkaar zoeken om onze partner met een gerust gemoed naar de wekelijkse partners meeting te laten vertrekken (daar komen onze big shots samen om Advisory te leiden). ’t Is te zeggen: dat vermoed ik toch, want ben er nog nooit op uitgenodigd en er hangt toch een zekere waas van mysterie rond. 
12u45: Een mens moet af en toe ook eens iets eten om deftig te kunnen functioneren, dus ben ik beneden nog snel met onze partner langs het bedrijfsrestaurant gepasseerd. Sinds vorig jaar organiseren we een ‘event’ met het ganse ITE team, waarbij we een halve dag serieus proberen te blijven (allerhande presentaties over de cijfers, recrutering, etc.) en ons vervolgens volledig laten gaan in plezante zaken. Vandaag heb ik met hem een aantal opties bekeken rond locatie, thema van de social activities, budget, etc. Het belooft weer goed te worden, maar ik kan er jullie niets over vertellen (er moest maar eens een collega meelezen).
Resultaat: 4 to-do’s die ik gelukkig kan delegeren
13u15: Sinds begin vorig jaar werken we met enkele mensen bij een grote Telecom firma in Nederland. Het doel was / is om een specifiek IT Security concept uit te werken dat zich zowel op het technische infrastructuur luik als op de organisatorische en procesmatige aspecten richt (IAM voor geïnteresseerden). Het laatste deel van deze opdracht houdt in dat we een implementatieplan moeten uitwerken om deze concepten in de praktijk om te zetten. Lijkt simpel, maar als je er aan begint, moet je er toch goed en uitvoerig over nadenken. Deze week moeten we een eerste serieuze draft aan de klant kunnen voorleggen. Vanmiddag heb ik nog kort enkele specifieke zaken besproken met collega’s die mij helpen om dit plan uit te werken (ik weet meteen waar ik dinsdag mee bezig ga zijn).
Resultaat: stress, stress, stress: morgen wil ik dit plan grotendeels klaar hebben (met timing, budget etc.)
15u00: Mijn voornaamste klant vraagt af en toe ook aandacht (terecht trouwens), dus ben ik naar centrum Brussel gereden voor een meeting met enkele belangrijke stakeholders. We hebben een audit rond project management uitgevoerd en zijn nu bezig om ons rapport gevalideerd te krijgen. Nu ligt de materie nogal gevoelig (er zijn een aantal zeer stevige observaties uit de audit gekomen). Het resultaat is dat ik samen met de Interne Audit Manager (mijn directe klant) vandaag een meeting heb gehad met 2 leden van het directiecomité om ons rapport toe te lichten en nota te nemen van hun mening.
Eerlijk gezegd: altijd prettig om op de bovenste verdieping te komen (die er typisch weer helemaal anders / chiquer uitziet dan de andere, ‘normale’ verdiepingen). Dat kom je toch wel vaker tegen, maar bij ons is dat niet zo. De partners hebben uiteraard hun eigen bureau, maar werken wel tussen de mensen en gelukkig niet op een speciale verdieping. De ‘open door policy’ is bij ons zeker geen boutade, de deuren staan effectief open en iedereen is enorm toegankelijk en zal in de mate van het mogelijk tijd vrijmaken om een probleem of opportuniteit te bespreken.
18u00: Voila, deel 1 van de dag zit er op. Nu nog effe in de file naar Rumst voor een privé-afspraak… Die dus privé blijft.
20u00: Juist thuis gekomen en PC meteen terug opgezet. Het is iets te druk om vanavond rustig in de zetel te gaan zitten. Dus heb ik me nog op het budget voor dat implementatieplan geworpen en heb ik m’n tijd nog nuttig besteed aan een aantal admin taken (volgend uit onze 2-wekelijks management meetings). Voor degenen die zich zorgen zouden maken om mijn (of hun toekomstige) work-life balance: mijn vriendin zit de ganse week in het buitenland, dus heb ik het rijk voor mij alleen (… om te werken).
Oh ja en hoe kan ik het ook vergeten: ik had nog een blog te schrijven. Eerlijk gezegd heeft het wel z’n voordelen. Er zijn geregeld dagen dat ik ’s avonds thuiskom en niet meer weet waar ik overal mee bezig ben geweest (omdat het zoveel verschillende dingen door elkaar waren). Wel, deze week ga ik zeker vlotjes kunnen onthouden.
