- 21 March 2008
In 2007 waren er in ons land 232.000 niet-werkzoekende vergoede werklozen. Ze werden ooit geregistreerd als werkzoekende werklozen, maar zijn in feite al jarenlang afgeschreven voor de arbeidsmarkt. Ze werden jaren met rust gelaten, maar kunnen we hen nu dwingen opnieuw te gaan werken?
frank Vermeersch22-03-08 - 4:13 pm
Over de kansen van 45+ of is het inmiddels 40+, wordt nu al jaren geleuterd. Zelf heb ik door de jaren heen nogal wat jobwissels,gewild en ongewild doorgemaakt.Van de zoekperiodes naar een andere job,kan ik mij één constante herinneren :je staat er meestal alleen voor. Ofwel heb je, zeg maar “de goesting” en puur je werkelijk alle mogelijkheden uit,bekijk je de arbeidsmarkt met een extreem open blik.Ik ben inmiddels bijna 53 en het is mij tot nu toe gelukt om telkens weer een wederopstandng te maken.
Momenteel heb ik een zéér actieve en ongelooflijke afwisselende job met veel internationale contacten.
Dé voorwaarde om terug aan de bak te komen is : haak nooit af, werk graag met jongere mensen,en leg geen te hoge looneisen op. Wil je die souplesse niet inbouwen ben je een vogel voor de kat.
Jo23-03-08 - 3:10 pm
Als jonge gedreven 40+ hogergeschoolde zoekend naar een nieuwe uitdaging stel ik algemeen vast dat de arbeidsmarkt éénzijdig leeftijdsgericht en commercieel is. Voor rekruteringen (inflow) heb je meestal afgestudeerde selecteerders (zonder bedrijfservaring) en voor outplacement +40 begeleiders. De arbeidsmarkt op zijn kop of Funky Business.
Voor de kandidaat is er geen contact noch voeling meer met het toekomstig bedrijf. Je moet je indirekt verkopen via enkele naar omzet smachtende selectiekantoren, die een waaier van functies invullen voor een groep van bedrijven. Een uitdagende functie of een verdere stap in je loopbaan, hangt te dominant af van één interview. Of vijftien jaar loopbaan in verschillende domeinen en 5 jaar universitaire studies, wordt bepaald door 1 interview. Ook zijn selecteerders uitsluitend jonge twintigers (95%). Je zou je kunnen afvragen op welke kandidaten het selectiekantoor zich nog wil focuseren. Sommigen hebben zelf geen kwalificatie in bedrijfspsychologie, laat staan ervaring in een bedrijfsomgeving. Men valt dan terug op de typisch voorgekauwde vragen : “noem 3 sterke punten” of “waarom zouden we u moeten aanwerven”. Stel je zelf vragen omtrent bedrijfscultuur en organisatie, krijg je meestal een onbeduidend antwoord. Na het interview kom ik soms buiten met de bedenking : “Had ik beter zelf het interview niet afgenomen ?”. Niet te vergeten dat selectiekantoren , - als tussenschakel in het aanwervingsproces -, 20% à 30% op van het aanwervingsbudget opslokken. Zou het kantoor niet liever de jongere en “de in zijn startwedde zijnde” kandidaat willen voorstellen gekoppeld aan betalende dienstverleningen (assessment, search) ???
sven naessens23-03-08 - 11:31 pm
Werkgevers moeten ook in eigen boezem durven kijken stelt Eric Vermeylen van VOKA. Hij denkt hierbij concreet aan de diepe loonkloof tussen jong en oud en de extra verlofdagen of bijkomende arbeidsduurvermindering voor oudere werknemers.
Beter gezegd de werkgever, Eric Vermeylen, zal ZIJN hand in de boezem van ONS, de werknemer steken. Wij zullen immers, in verhouding met nu,minder verdienen naarmate wij ouder worden wij zullen niet meer mogen genieten van arbeidsduurvermindering, ook al hebben wij jarenlang het beste van onszelf gegeven.
Dat het aandeel van de niet-inzetbare werklozen door medische problemen stijgt met de leeftijd ontgaat heerschappen als dhr. Vermeylen blijkbaar volledig.
Fons Leroy stelt dan weer : “Een andere oplossing ligt natuurlijk in de uitzendarbeid.” Blijkbaar heeft hij er dan ook geen probleem mee om te stellen dat heel wat mensen regelmatig in en uit de werkloosheid stappen. Willen we ze er nu eigenlijk in of uit meneer Leroy ?
En dan zijn er die vele vacatures. Toch ongelofelijk dat we lezen dat er zoveel blijven openstaan. Zou het kunnen dat werkgevers veel te hoge eisen stellen aan hun personeel voor de taak die men voor ogen heeft ? Is het dan toch waar dat sommige werkgevers vacatures zien als goedkope reclame voor hun bedrijf ?
Eigenlijk zouden die werkgevers onderhand hun “probleemvacatures” toch wel moeten kennen. Dat moeten we toch durven stellen ?! Misschien kunnen de werkgevers zelf in opleiding voorzien terwijl de uitkering van die werkzoekenden blijft doorlopen. Op het einde van de opleiding kunnen een deel van die mensen aan de slag. Misschien kunnen die opleidingen gegeven worden door de “ouderen” onder ons, die op deze manier de jaren van ervaring kunnen doorgeven aan de nieuwe, jonge en dynamische werknemer. Humanisering van de arbeid voor de ouderen, iemand onder de werkgevers al van gehoord ?
Maar ondertussen als werkgever staan roepen dat vacatures niet ingevuld geraken, er dringend nood is aan activering, langer werken en meer flexibiliteit is één ding. Er voor zorgen dat er kwalitatieve jobs komen met dito arbeidsvoorwaarden is blijkbaar iets anders. En daar wringt het schoentje. Is de werkgever eigenlijk nog langer werkgever te noemen. Is hij, in de echte betekenis van het woord, al niet langer zelf de werknemer of misschien beter, de werksteler !
frank23-03-08 - 11:40 pm
Dat Fons Leroy het profiel kent van elke Vlaamse werkloze zou kunnen. De werkzoekende kan zijn profiel invullen in de VDAB database. Maar ik zie meer dan 10.000 Vlaamse hogergeschoolden, die werkloos zijn tussen 38 en 50 jaar (http://arvastat.vdab.be). Bovendien wordt de werkloosheid nauwelijks afgebouwd in deze groep.
Het probleem is dat werkgevers niet of nauwelijks aanwerven in dit leeftijdssegment, ondanks sterke competenties en schaarste. Bijna ieder bedrijf probeert zich een jong en dynamisch imago aan te meten : funky business, funky aanwervingen. Onlangs vroeg ik nog een 29-jarige aanwerver : “Waarom heb je de 26-jarige kandidaat met mindere kwalificaties aangeworven en niet de 42-jarige met betere kwalificaties ?”. Het antwoord was : “Met de 26-jarige kan ik nog gaan tennissen en die van 42 niet”. Talent makes capital dance.
Ondanks een goeie website, blijft VDAB als bemiddelaar hangen in het industriële tijdperk, waar vooral lager geschoolden slachtoffer werden van herstructureringen. Voor de nieuwe of hogergeschoolde werklozen in het funky tijdperk, meer dan 10.000 hogergeschoolden tussen 38 en 50 jaar, is de “sluitende begeleiding” van weinig toegevoegde waarde. Pas na 3 jaar, - proactief is anders -, wordt je uitgenodigd om bvb. een oriëntatiecentrum te volgen, niet aangepast voor de hogergeschoolde. Nadien wordt je maandelijks opgevolgd als je voldoende solliciteert. De VDAB is wel een rapportje rijker, maar als deze “sluitende begeleiding” tot een “sluitend resultaat” leidt ??? Ook het Activaplan van de VDAB, - de werkgever krijgt korting op zijn patronale bijdragen -, is voor de hogergeschoolde werkloze in het funky tijdperk een druppel op een hete plaat. Mijn perceptie is, dat er geen maatwerk (consulenten, opleidingen, middelen naar de werkgever) bij de VDAB voor hogergeschoolden.
Een funky voorstel voor Fons @ VDAB voor de meer dan 10.000 Vlaamse werkzoekende hogergeschoolden tussen 38 en 50 jaar. Breng de bedrijven in kaart die roepen om hogergeschoold personeel (en niet uitsluitend aanwerven omwille een jong en dynamisch imago). Bijvoorbeeld via een webforum of een meet@speed. Je krijgt alvast mijn profiel : ingenieur (MSc) en complementair in Bus. Adm. zoekt commerciële functie in de technologie sector…
T V24-03-08 - 12:33 pm
Funnies in Funky Inc.
40 jaar
Y-gen X-gen
High potential Low potential
Management trainee Outplacement tr
Inflow Outflow
Promotie Vastroesten
Career development Loopbaanbegel.
Vast contract Interim
Crèche Niet nodig strijkdienst Doe het zelf
Beloning Index aanpass.
Opleiding Nog nodig ?
Bedrijfswagen/PDA/lapt. Niet vernieuwen
Employer branding Empl.degradat.
Job Hoppen gras vasthouden
Stands not in my job Do it
Opwaardering Onderwaardering
“extreme resultaten” Kan je dit nog?
Zolang mogelijk houden Vervangen
Externe job Interne job
Uitdaging Mag dit nog doen
Krijgen of weg Moeten of C4
........mmmmm24-03-08 - 3:11 pm
Elke werkloze die na 5 jaar geen nieuwe job heeft wil niet werken en neem hem zijn uitkering af want ze doen alle
maal zwart werk.
Tom25-03-08 - 12:20 pm
Vier zaken zijn mij bijgebleven en opgekomen bij de artikelenreeks:
1) Activeringsbeleid is meer dan het verhogen en verminderen van werkloosheidsuitkeringen. Met moet personen gedurende een korte tijd de gelegenheid geven om een gepaste betrekking te vinden en hen hiervoor de nodige financiële zekerheid bezorgen, eventueel met een periode van herscholing, doch al snel moet er een daling in deze financiële zekerheid merkbaar zijn om hen werkelijk aan te moedigen om een job aan te nemen en zich niet te gaan settelen in de werkloosheid. Hierdoor zullen ze sterker aangemoedigd worden om ook andere jobs aan te nemen.
2) De bemerking van Fons Leroy heeft mij zeer verbaasd. Hij stelt dat hij vragen heeft bij een activeringsbeleid voor + 50-jarigen omdat men dat nooit heeft gedaan. Het is niet omdat men nooit iets heeft gedaan dat dit zou moeten blijven bestaan. Wil men tot een grotere activiteitsgraad komen van de 50 + ‘ers is dat absoluut noodzakelijk. Om ene boutade te gebruiken in begin van vorige eeuw was er vrijwel geen sprake van sociale zekerheid, nochtans hoor ik vandaag niemand zeggen dat deze maar beter wordt afgeschaft en dat dreigt als we niets doen aan de tewerkstelling van 50+.
3)In gans de discussie gaat men nog steeds uit van het individu (de werkloze) die het initiatief moet nemen om zich kandidaat te stellen voor een betrekking. Men zou ook een compleet ander systeem kunnen ontwikkelen dat dankzij de evolutie in IT zeer realistisch is. Men zou de werkgevers een databank kunnen aanbieden waarin alle CV’s van de werklozen (verplichting) zijn opgenomen en hen de gelegenheid laten om hieruit de kandidaten op te roepen voor selecties (cv ’s selecteren). Het niet verschijnen op een sollicitatie, zou indien geen excuses (bv ziektebriefje,..andere selectie,…)kunnen aanleiding geven tot een sanctie ( bv na 5 keer). Bijkomende voordelen voor de werkgevers zijn dat ze een realistisch overzicht krijgen van het aanwezige arbeidsmarktpotentieel en hieraan hun organisatiestructuur zouden kunnen aanpassen.( bv door downsizing van de vereisten van bepaalde functies) en de arbeidsbemiddelingsdiensten een compleet overzicht zouden kunnen verwerven over de vraag om zo hun herscholingsbeleid hierop af te stemmen. Daarnaast kan de relatief dure factuur van het opzetten van een wervingscampagne worden beperkt.
4)Als wervingsverantwoordelijke stel ik vast dat ondanks de bijna 700.000 werklozen in België een aantal van onze functies waaraan nochtans geen bijzondere competenties worden gekoppeld zo moeilijk ingevuld raken en steeds blijf ik verbaasd over het weinig aantal kandidaten dat verschijnt op selecties. Nochtans zijn wij als werkgever goed gesitueerd (vlakbij de grote stations in Brussel-hoofdstad), bieden wij gratis woon-werkverkeer aan en zijn we genomineerd met het label top employer 2008, waaraan ligt het dan? Mits een aantal ingrijpende maatregelen en vijf minuten politieke moed kan veel worden bereikt en kan onze sociale zekerheid worden veilig gesteld.
Frank Roels25-03-08 - 3:47 pm
Het is natuurlijk hemeltergend dat honderduizenden aangewezen zijn op uitkeringen (waarmee ze niet bepaald in luxe leven) en door velen als nutteloos worden beschouwd. Zoals het verhaal van de mevrouw die na meer dan 20 jaar dienst, haar werk verliest als ze 49 is, en gedurende meer dan drie jaar langs alle wegen gaat solliciteren, om bij een interim te belanden. Ze zegt o.m.: “werkgevers zitten niet te wachten op een vijftigplusser”.
Of men al die uitkeringstrekkers kan dwingen opnieuw te gaan werken? Neen, want er is immers geen betaald werk genoeg: dat blijkt duidelijk uit de cijfers in hetzelfde artikel: 95000 vacatures voor 690.662 vergoede werklozen. Dan houden we nog geen rekening met de eisen gesteld aan elke job, inzake opleiding, jaren ervaring, woonplaats en vervoer, leeftijd, soms ook afkomst (nieuwe of oude Belg…). Wie de werkaanbiedingen leest in Vacature beseft meteen hoe weinig kans iemand heeft om aan die complexe profielen te voldoen; ik zeker niet, en ik heb een lange universitaire loopbaan achter de rug. Overigens zijn globale cijfers van vacatures overschat, zie https://archive.ugent.be/handle/1854/7577
Een element dat geheel ontbreekt in deze coverstory is de macro-economische impakt van de uitkeringen. Inderdaad worden deze bedragen door hun ontvangers meteen weer uitgegeven (spaargeld houdt men van een uitkering niet over…), dit wil zeggen: ze komen terecht…in de bedrijfswereld, waarvan ze de afzet in stand houden. Omgekeerd, indien de uitkeringen zouden verminderd worden en het geld aan de bedrijven geschonken (bvb onder de vorm van een verdere verlaging van de sociale bijdragen en van de vennootschapsbelasting) – wat de werkgevers vragen – zou de consumptie naar beneden gaan, en dan pas zitten we in een recessie.
Indien men werk wil aanbieden aan alle jongeren alleen al zullen er arbeidsplaatsen moeten bijkomen. De bedrijfswereld heeft daarvoor de middelen; het volstaat naar de gestegen winstcijfers te kijken, naar de inkoop van eigen aandelen, naar de overnames waarmee miljoenen van eigenaar wisselen, naar de dalende reële aanslagvoet van de vennootschapsbelasting – dit alles zonder dat er een waarborg is dat er één arbeidsplaats bijkomt, integendeel: afdankingen zijn dagelijkse kost.
Indien de raden van bestuur en CEO’s voor hun stijgende producties kopers willen blijven vinden, zullen ze ook meer koopkracht moeten scheppen – in hun eigen belang.
Timmo27-03-08 - 5:03 pm
De VDAB luistert teveel naar de bedrijfsleiders en te weinig naar de werklozen .
Ze luisteren niet , ze pesten de dag van vandaag .
Het is gemakkelijk om te zeggen dat zoveel jobs niet ingevuld raken .
Meermaals word ik afgewezen wegens niet genoeg ervaring .
Hierdoor stapelt mijn werkloosheidsperiode op en dan komt men met het verwijt dat ik te lang werkloos ben .
Ik zeg nochtans steeds dat ik bereid ben bij te leren , wat blijkbaar niet helpt.
Wanneer ik dan zie dat een werkgever poolse arbeiders aan het werk zet , het hen allemaal moet leren en dan nog te hopen dat ze het verstaan .
Dan is ervaring ineens nimmer zo belangrijk en veiligheid zeker niet .
Het zijn de werkgevers zelf die ervoor zorgen dat de jobs niet ingevuld raken .
Wanneer een werkgever bereid is wat tijd in een werknemer te steken om hem op te leiden , dan zal het tekort slinken .
Maar ze zijn allemaal opzoek naar de kipmet de gouden eieren .
En die kippen hebben hun hok war ze de eieren in leggen al ergens anders .
Over de VDAB ben ik al helemaal niet te spreken .
steffer29-03-08 - 3:53 pm
VDAB pronkt graag met cijfers die niet kloppen .
Neem nu de jobclub .
Op de website pronkt de vdab dat niet minder dan 60 % van de mensen die jobclub volgen na 6 maanden aan de slag zijn .
Hoe komt het dan dat men op de jobclub zelf praat van 10 % , dat is 10 man op 100 deelnemers.
Hetzelfde met het pronken van hun vacatures .
VDAB gaat af op de vacatures gepubliceerd op hun website .
Doe even de test en kijk zelf hoeveel interimjobs er staan op de vdab website en dan nog niet te spreken over de fakevacatures die de interimbureaus plaatsen .
In mijn ogen kan het niet dat interimbureaus gratis gebruik en misbruik mogen maken van de vdab website .
Mooie gratis reclame.
Maarja hun zorgen voor de goede cijfers waarmee de vdab op de proppen komt.
Trouwens denk eraan dat de rva interimjobs niet aanziet als een volwaardige job .
Mijnheer Leroy wil de 50 + terug aan het werk.
Proficiat het is te hopen dat je ook rekening houd met het werkverleden van deze 50 + die misschien al vanaf zijn 16 jaar in de bouw werk en nog nooit werkloos is geweest.
Maarja hij kan met zijn loon waarschijnlijk vroeger stoppen .