- 11 April 2008
Vooral vrouwen krijgen het na een scheiding of het overlijden van hun partner vaak moeilijk en moeten opnieuw aan de slag. De aanwezigheid van kinderen maakt de situatie er vaak niet gemakkelijker op.
Ken jij mensen die na een scheiding of overlijden van hun partner opnieuw aan het werk moesten?
mirani steenhorst13-04-08 - 11:04 am
Ik wou toch even reageren op de zin “stel dat je nooit met een computer hebt gewerkt, en er nu plots mee aan de slag moet, dat loopt gegarandeerd fout af”.
Dat heb je helemaal zelf in de hand, als je na een tijd huismoeder te zijn geweest, opnieuw werkt zoekt!
Na 13 jaar onthaalmoeder te zijn geweest, wou ik, toen mijn jongste kind 6 werd, terug aan de slag. Ik had nog nooit met een computer gewerkt, en ben dus eerst typeles en nadien computerles gaan volgen bij het toenmalige Havimo (in 1991). Ik heb heel vlug werk gevonden, dat me niet echt lag en ondertussen meegedaan aan een examen bij het gemeentebestuur in mijn woonplaats. Met als resultaat dat ik ondertussen al weer 15 jaar voltijds aan de slag ben en na het volgen van een driejarige opleiding aan het Pivo (provinciaal opleidingsinstituut voor ambtenaren) inmiddels doorgegroeid ben tot administratief hoofdmedewerker.
Die opleiding heb ik gevolgd toen ik al achter in de veertig was, dus je ziet dat bijscholen ook voor oudere werknemers resultaten kan opleveren. Recent heb ik nog een bijkomende opleiding mbt een specifiek computerprogramma gevolgd, en ook daar was ik niet de enige ‘oudere’ tussen een aantal jonge starters…
Ik ben niet verlaten door mijn eigenoot, noch weduwe geworden, maar had na jaren thuisarbeid toch echt wel de nood om financieel meer bij te dragen bij ons gezin en ook om financieel een zekere zelfstandigheid op te bouwen. Van wat je destijds als onthaalmoeder kreeg, bleef na alle kosten voor voeding, verwarming, spelmateriaal e.d. niet veel over, noch bestond er toen een pensioenvoorziening of vergoeding bij afwezigheid van de kinderen, zoals nu al - zij het beperkt - is uitgewerkt.
Twee van mijn kinderen zijn ondertussen jonge ouder (of bijna) en ik zie hoe zwaar de combinatie werk/gezin soms is. Daarom ben ik echt dankbaar dat ik mijn jonge kinderen een aantal jaren zelf heb kunnen opvangen (gecombineerd met de opvang voor andermans kinderen), en toch de kans heb gekregen (en genomen) om weer actief te worden op de arbeidsmarkt. Het enige minpunt is wel dat ik heel wat jaren mis om een volwaardig pensioen te ontvangen, vermits de jaren als onthaalmoeder niet meetellen, en dus wel verplicht ben om zolang mogelijk fulltime door te werken. Daar stond ik destijds niet bij stil…