- 16 April 2008
Vandaag was het een drukke dag. Deze voormiddag gewerkt aan een concept om iets dat we hier al jaren op een bepaalde manier doen in de toekomst een stuk sneller en nauwkeuriger te gaan doen. Klinkt behoorlijk cryptisch, maar sommige dingen mogen nu eenmaal niet te ver worden uitgespit op het net, kwestie van een technologische voorsprong te behouden op de concurrentie naar het schijnt. Ik werk aan dit project met als taak “mechatronica specialist”. Vermits ik vroeger aan de universiteit als optie regeltechniek heb gedaan en daarin nog steeds een interesse heb, ben ik hier naast constructeur ook nog specialist voor mechatronica. Veel mensen bij ons in de afdeling hebben naast hun algemene taak ook nog een specialisme waarbij ze ondersteuning bieden aan projecten waar ze niet rechtstreeks aan meewerken. Dit is een aangename manier van werken die toelaat 2 dingen tegelijk te doen: goed zijn in 1 bepaald vakgebied en toch tegelijk de mogelijkheid hebben om aan andere projecten te werken zodat ook de algemene machinebouwkennis op peil blijft. Als mechatronica specialist ben ik ook lid van enkele netwerkorganisaties binnen Philips waardoor ik de mogelijk heb op regelmatige basis andere fabrieken te bezoeken en met mechatronica specialisten uit andere landen en vestigingen te overleggen en kennis uit te wisselen om zo de eigen afdeling vooruit te helpen en moeilijkere problemen op te lossen. Ik kan niet zeggen dat wij hier in Turnhout in een verlichtingsfabriek even ver staan als de mannen die de DVD speler hebben bedacht maar helemaal in de oertijd leven wij hier toch ook niet.
Om 11 uur was het dan een interessante vergadering over het zelfde project waarbij ik veel te weten ben gekomen over PLC-cyclustijden en vision algoritmes. Ik zal het tijdsplaatje toch enigszins moeten bijwerken, maar tijd opgeven om de mechanische bewegingen te maken zie ik ook niet zitten, er zijn nu eenmaal beperkingen aan de mechanica ook. Soms zou ik willen dat Newton er nooit was geweest, dan had ik misschien ook geen last van die vervelende link tussen massa, kracht en versnelling. Dit wordt morgen nog een leuke uitdaging. Deze meeting was dus een kwartiertje uitgelopen waardoor de middagpauze plots wel heel kort was geworden. Ik eet immers warm op het werk, zo veel makkelijker dan ’s avonds zelf koken. Dus het 3 maandelijkse werkoverleg met mijn baas moest maar enkele minuutjes wachten. Dit is ook wel het moment om uit te leggen dat baas nogal een complex begrip is bij ons. Je hebt een officiële baas, die je beoordeeld en opleidingen goedkeurt. Dan heb je praktisch een projectleider die zich eerder met de dagelijkse bezigheden bezighoudt. En tot slot heb je ook nog een hoofdconstructeur die er verantwoordelijk voor is dat wat er gebouwd wordt ook werkt. Soms is er wel een gebrek aan onderlinge coördinatie wat er voor zorgt dat je eigenlijk als constructeur behoorlijk veel vrijheid kan hebben, zowel qua planning, budget als technische oplossingen. We hadden het ondermeer over opleidingen. Ik mag een leuke opleiding over het tunen van servosystemen gaan volgen en mezelf ietsje dieper in het werk van de elektrische collega’s verdiepen. Ik kan immers moeilijk beweren mechatronica specialist te zijn als mijn elektrische kennis al begint te haperen net voorbij de controller…
Deze namiddag hadden we dan nog een Townmeeting. Een grote bijeenkomst van de hele machinebouwafdeling (ongeveer 130 man). Hier gaf de baas van de volledige afdeling een korte uitleg over de strategie voor de komende jaren en was er een verhaal over de werking van de inkoopafdeling. De Townmeetings worden traditioneel afgesloten met een receptie waar ik nog even heb nagepraat met een inkoper over enkele puntjes in de presentatie van de inkoopafdeling.
