- 25 April 2008
140.000 Vlamingen deden in 2007 beroep op een schuldbemiddelaar. Ten opzichte van 2000 krijgen bijna de helft meer gezinnen vandaag OCMW steun.
Steeds meer mensen raken, ondanks een vast inkomen, in financiële problemen. Echtscheidingen, kopen op afbetaling en de stijgende levensduurte zijn vaak de oorzaak van het probleem.
Ervaar jij ook dat het soms moeilijk is om rond te komen?
ingrid29-04-08 - 11:49 am
Om als eenouder rond te komen met een modaal inkomen is het rekenen en kiezen. Geen vakanties geen merkkledij (soms helemaal geen geld voor kleding). Ik kan erin komen dat mensen die op dezelfde voet verder leven als voor hun scheiding serieus in de problemen komen. Zelf ben ik als bankbediende op 44jarige leeftijd gescheiden enachtergebleven met een puberzoon en een alimentatie van toen 8000 bf. Alle vakanties alle weekends was hij bij mij. Ons huis heb ik ingekocht en aldus 2Xbetaald, ook de notariskosten en hypotheekkosten. Mijn zoon heeft gestudeerd op mijn kosten zonder enige tegemoetkoming of studiebeurs: daar was mijn loon te hoog voor. Hoewel ikzelf zwarte sneeuw zag heeft hij zijn diploma gehaald en een waardige plaats in de maatschappij. Het resultaat is wel dat er voor mij geen deeltijdse arbeid noch tijdskrediet is weggelegd. Ik heb iedere cent nodig. Geen enkele van onze regeringspartijen erkent het bestaan van de eenouders en hun noden, hun problemen. Schuldbemiddelaars zijn geen oplossing voor de kern van het probleem, maar een tijdelijke en dan nog enkel voor hen die zich durven te outen.
michiel29-04-08 - 3:11 pm
Wij, een gezin van vijf, moeten na een foutgelopen handelszaak en daaruitvolgend loonbeslag rondkomen met de helft van mijn inkomen en het ziektegeld van m’n vrouw. Geen auto, geen reizen, geen restaurants, geen overbodige of te dure kledij, enz..
Dit bracht zoveel spanning met zich mee dat al een zoon gaan lopen is, een andere die zelfde plannen heeft en de jongste bakt er ook al niks van op school. Ik en mijn vrouw staan met de nodige pillen onder dokterstoezicht…
Eén lichtpuntje: binnen drie jaar is alles afbetaald en moet ik met (vervroegd) pensioen daar mijn werkgever reorganiseert.Toch zijn er nog mensen die er slechter aan toe zijn, denk ik dan…
Lien30-04-08 - 8:21 am
Ja, die problemen ken ik maar al te goed. Mijn vriend heeft me verlaten en een maand erna mijn dochter met haar erfenis. Ze gunde me geen cent. Ik moest elke cent tweemaal omdraaien. Kleding koop ik enkel 2de hands, maar kom er voortreffelijk uit, zeggen mijn vriendinnen steeds. Ik ging bij een therapeute van het C.A.W. en kreeg recht op voedingspakket.
Nu heeft mijn vriend mij ten huwelijk gevraagd en heb ik weer een vooruitzicht, een pak van mijn schouders, een doel in mijn leven. Maar mijn dochter keert ook weer naar huis, want ze is bij mijn vriend ingetrokken toen al haar centen op waren. Ik heb het er moeilijk mee. Temeer dat mijn vriend haar gratis inwonen gaf.
Ze is de zolder aan het inrichten, een mooie studio weliswaar. Van mijn vriend moet ze niets betalen, van mij wel. Dat leidt tot discussie. De moeilijkheden die ik gehad heb kunnen ze zich niet inbeelden. Ik betaal ook nog af en vrienden gaven me een lening.
Ik kan zomaar geen veeg over alles heen doen. Hoe kan ik er vredig mee omgaan? Tips?
anna30-04-08 - 9:08 am
10 jaren geleden ben ik gescheiden na 22 jaren als meewerkend echtgenote in een zelfstandige zaak te hebben meegewerkt. Daardoor had ik geen recht op een uitkering. De rechter heeft allimentatie en onderhoudsgeld toegekend voor mijn kinderen en mezelf, maar mijn ex heeft dit nooit spontaan betaald.
Het eerste jaar heeft het OCMW dit voorgeschoten (enkel de allimentatie).Toen ik eindelijk werk had gevonden (parttime), heeft mijn ex mij door een deurwaarder laten volgen op de werkvloer, waarmee hij een rechtzaak geopend heeft om mijn onderhoudsgeld af te schaffen. Dit is hem gedeeltelijk gelukt, maar hij heeft dit nooit vereffend ttz… De laatste zes jaren gedraagt hij zich als een ‘kale kip’ en mits ik de allimentatie steeds met beslaglegging heb moeten verkrijgen heb ik veel geld gestoken in een advokcat en sta nu met mijn rug tegen de muur.
Tijdens de voorbije jaren heb ik steeds tijdelijke interimjobs gehad, opleidingen gevolgd en ben op dit moment werkloos en volg de 50+ club bij VDAB. Daar ik best vele competenties heb voel en ben ik invalide op de arbeidsmarkt op het vlak van ervaring. Daarbovenop komt dan nog dat mijn ex mij wel heeft ingeschreven als meewerkend echtgenote met aftrek van belastingen, maar nooit RSZ heeft betaald voor mij, wat betekent dat ik zogoed als geen pensioen trek “MOOI VOORUITZICHT”!
Ook kom ik voor niets in aanmerking waar 50 plussers na meer dan 20 jaren arbeid kunnen van genieten en ben ik verplicht om fulltime te werken tot mijn 65j en dan een pensioen van amper 700 euro trek. Hoe ga ik dan overleven? En dit laatste gegeven heeft een goede kennis mij kort na mijn scheiding al aangegeven met name: “als alleenstaande kan je in onze maatschappij niet overleven” !! en dat geloofde ik toen niet maar kan het nu alleen maar beamen.
Mijn kinderen zijn ondertussen de deur uit en waar ik 2 jaar geleden nog aftrek had op allerhande belastingsheffingen omdat ik hen ten laste had, gaat dit nu niet meer op, blijven mijn energiekosten dezelfde maar gaan de heffingen omhoog zodat ik mijn huisje moet verkopen omdat de helft van mijn werkloosheidsuitkering naar mijn hypotheek gaat. Bij het OCMW kan ik niet terecht daar ik een eigendom heb en dit maar eerst moet verkopen en opsoeperen??!! Ook een fulltime job zal mij niet redden … raar maar waar…
Als je dan met zielsgenoten een groot stuk van je privé wilt opgeven door samen te wonen om de kosten te drukken en nog te weten waarvoor je werkt (reserve opbouwen) snijdt het belastingsmes ook daar weer een groot stuk uit de taart zodanig dat je helemaal geen voordeel doet en je niet uit die financiële put geraakt .. dus modder je maar verder.(hoever staat het met de erkenning van de ‘kangoeroewoningen’(ouders/kinderen)?Waarom ook niet iets gelijkaardigs voor alleenstaanden die het echt niet meer redden en toch ook dromen van een mooie,financiële, zorgloze toekomst??!!
Mijn balans: ik heb 31 jaren gewerkt, waarvan er maar 9jaren worden erkend.
Ik solliciteer mij te pletter, mocht ik het financieel beter hebben had ik allang een job (de meeste vacatures zijn partimes voor 50+ en zo’n rare uren dat je er geen tweede partime aan kan koppelen + moet je nog wel zo flexibel zijn dat je verloven en ziektes van collega’s moet/wilt en kunt overnemen! En dan mis ik ERVARING doordat ik volgens de arbeidsmarkt 22 jaren een stilstand heb gekend … tja… er bestaat geen opleiding voor ‘ervaring’.
Daarbij heb je voor alles een attest nodig (kinder/ouder zorg/opvang) terwijl ik, denk ik, wel weet hoe je kinderen en ouderen verzorgt.. Enfin .. ik ben zeker geen alleenstaand geval en krijg geen oplossing op een gouden schaaltje en is het niet zo dat ieder voor zichzelf moet zorgen?
Cynthia10-10-08 - 11:25 am
Antwoord : NEE
Als alleenstaande is dit tegenwoordig onmogelijk gezien de hoge prijzen van huur of aankoop woning. Electriciteit, benzine, voeding, …
Alleen mensen met een hoog inkomen gaan geen grote problemen ondervinden.