- 25 April 2008
“Hoogopgeleide vrouwen die deeltijds werken, blijven in inferieure banen steken.” Heleen Mees, Nederlands economist, jurist en columnist is ervan overtuigd dat deeltijds werkende vrouwen ervoor zorgen dat vrouwen die wel voltijds werken scheef bekeken worden. Want hoe combineren zij werken met voor de kinderen zorgen? Deeltijds werkende vrouwen zijn er dan ook de oorzaak van dat er zo weinig vrouwen aan de top staan.
“Weg met het deeltijdfeminisme” is haar credo.
Ben je het met haar eens? Kunnen deeltijdse werknemers volgens jou geen carrière maken?
Lees meer over deeltijds werken.
Akoudad Annas25-04-08 - 7:18 pm
Ik vind dat iedereen carrière kan maken in zijn leven.
Voor de ene is carrière maken hoofboekhouder worden en voor de andere is dat manager worden en voor de andere is dat gewoon gerante zijn. Dus iedereen heeft wel kans om zijn carriere te maken en het is voor die vrouwen ook steeds beter deeltijds te werken als ze zelf weten dat het thuis een hele zware job kan worden door voltijds te gaan. haar credo slaat gewoon te snel, laat haar eerste even realiseren dat jaloezie niemand ooit verder heeft geholpen en dat het niet on-professioneel is om even het leven langst iemand anders zijn kant te bekijken.
Weg met het deeltijdfeminisme?? Een possitieve kant ervan is dat je deeltijds studenten kunt aannemen door leerovereenkomst je krijgt er een goede kracht bij voor je bedrijf en je krijgt er nog een premie van 500€ bovenop als hij 4 maanden in dienst is. Plus je geeft meer mensen de kans om te werken.
Hilde Decrem27-04-08 - 8:24 am
Mevrouw Mees provoceert een beeetje. Dat is prettig. De oplossingen waar zij voor pleit - oa. hoogopgeleide vrouwen stimuleren een échte carrière op te bouwen en zorgtaken te delen of uit te besteden - zijn heel wat minder provocerend, zelfs een beetje opgewarmd. Maar onder dit betoog gaat een andere kwestie schuil: onze verzorgingsstaat is zichzelf aan het wurgen. Hoogopgeleide vrouwen voltijds aan de slag houden, zou moeten helpen om de toenemende kosten van de ‘zorg’ te dragen. Dat deze kosten de pan uit swingen heeft te maken met de toenemende levensverwachting maar ook met het feit dat we steeds meer “zorgtaken” zijn gaan “professionaliseren” - zonder iets te doen aan onze loonkosten. Daarover heeft ze het trouwens ook. Wanneer een privépersoon voor de eigen kinderen en ouderen zorgt, is er geen “economische” activiteit. Dat is anders wanneer we die privézorg vervangen door professionele zorg. Dan wordt die zorg zeer snel te duur.
Maar dan nog: de vraag is of je alle zorgtaken echt volledig kan professionaliseren. Zorgen maakt ook deel uit van het leven.
Misschien is het tijd om anders aan te kijken tegen niet-betaalde arbeid. En ook om te erkennen dat ‘zorgen voor’ veel meer is dan een - al dan niet - betaalde “job”. Kinderoppas is niet alleen een kind naar de speeltuin of naar de training brengen, het is vooral de pret delen als dat kind scoort of voor het eerst alleen de glijbaan af durft. En zorg voor bejaarden of zieken is eveneens zoveel meer dan verschonen en voeden. Zo vinden velen zorgtaken niet alleen een “onbetaalbare ervaring”, ze zijn ook écht niet te betalen.
jozef raeymaekers27-04-08 - 11:50 pm
ik heb zéér veel tegen gehuwde werkende vrouwen met kinderen die enkel gaan werken voor het geld en ik heb medelijden met diegenen die moeten gaan werken om rond te komen.
Mijn vrouw hoefde gelukkig niet te gaan werken en dat was goed zo. Het managen van een familie is een zeer belangrijke en veeleisende job. Het is trouwens niet mogelijk om koken,wassen,strijken,verplegen,kinderoppas,poetsen,inkopen doen,bloemen planten,sociaal werk,enz,enz, uit te besteden want dan komt mevrouw Mees niet toe met het loon van haar drie jobs. Trouwens veel van de huishoudelijke taken geven meer voldoening dan de drie jobs die mevrouw Mees doet. Mevrouw Mees, zwijg toch a.u.b. van Amerika. Uw Amerikaanse tweeverdieners wonen nu in tenten (De Morgen 26-4-2008).
anna30-04-08 - 4:54 pm
met de drie bovenstaande reacties ga ik helemaal akkoord.
Mijn vraag aan Mevrouw Mees is of ze zelf niet met gewetenswroeging zit tov haar gezin/partner/sociaal leven??
Kon ik maar eens in mijn levensonderhoud voorzien door verkregen liefde/waardering in onvoorwaardelijke jobs (vrijwilligerswerk/kinderen/van je huis een thuis maken) ik ging niet meer werken en dat “moet” ik nu doen en wel tot mijn 65j na 22j meewerkend echtgenote geweest te zijn in een zelfstandige zaak + de zorg voor mijn vier kinderen sta ik er nu sinds 10 jaren alleen voor en wat heb ik ondervonden bij mijn toenmalige puberkinderen van 12 en 14 jaren ??…. dat ze snel ontsporen als er geen toezicht is na de school omdat de ouder in ploegen werkt en er helemaal geen opvang is voor + 12 jarigen en dat is nog de leeftijd waar ik mij zou voor willen inzetten … een warme/huiselijke opvang tot mama en/of papa thuiskomt van hun werk… maar hoeveel gaat dat weeral kosten ??
Niet elke hoogopgeleide(huis)vrouw/moeder haar ambitie is dezelfde als de jouwe…dus veralgemeen het niet..