- 28 August 2008
In België sterven meer mensen aan de gevolgen van hart– en vaatziekten dan ooit. Door een combinatie van te weinig beweging, te hoge cholesterol, roken en drinken. Maar ook werkgeralteerde stress speelt een grote rol.
“In de jaren vijftig was een hartinfarct een echte ‘manager disease’,” zegt professor Peter Gheeraert, voorzitter van de vakgroep maatschappelijke gezondheidskunde van de Universiteit Gent. “Dat is de laatste jaren veranderd. Vooral omdat we nu andere meetinstrumenten gebruiken. We kijken naar de belasting van de arbeidspost, de controle die de persoon op zijn werk kan uitoefenen en de beslissingsvrijheid die hij heeft. Zo zien we dat managers een grotere beslissingsvrijheid en meer controle over het eindproduct hebben dan arbeiders. Managers hebben ook meer werkzekerheid dan arbeiders en ze leven doorgaans gezonder.” Gheeraert benadrukt wel dat het nog steeds moeilijk blijft om iets als stress te meten. “De definitie van stress op zich is niet eenduidig.”
Heeft jouw job een negatieve invloed op je gezondheid?
Lambrechts Wim30-08-08 - 9:27 pm
Ik hebzelf ook een acute hartaanval gehad begin januari 2006 toen ik van mijn werk kwam gefietst (rwzi Westerlo). Mijn mobieltje (gsm) was toen mijn reddende engel ..en ik kan er nog altijd géén afstand van doen.
Ik ben technicus van beroep (waterzuiveraar), maar ik heb nooit stress gehad op mijn werk. Het is een erfelijke aandoening. Mijn vader leeft al meer dan twintig jaar met vijf bypassen en hij is nu 83jaar. Ikzelf ben nu 48 jaar en heb een stent en een hartdefibrillator. Begin dit jaar heb ik nog een CVA gehad. Dit is een lichte beroerte in mijn hoofd, maar gelukkig heb ik er niets aan over gehouden. De meeste hartziekten zijn genetisch bepaald denk ik, dan mag je nog zo gezond leven. Ikzelf heb altijd aan sport gedaan en nooit gerookt.
Mijn hartaanval kwam totaal onverwacht. Of toch niet? Veertien dagen voor mijn hartaanval was ik met mijn zus gaan wandelen in de Kesselse bergen te Kessel-lo. Na de wandeling hebben we onze bloeddruk is gemeten bij mijn zus (zij is verpleegster in Gasthuisberg) en zij stelde vast dat ik een onregelmatige hartslag had (hartritmestoornissen) Ze zei nog toen, je moet eens naar je huisdokter over een doodservaring meemaken, dit was er één …en ik wens het mijn ergste vijand niet toe, wat me die dag is overkomen.
Ik rijd weer met mijn fiets naar het werk en ik passeer iedere dag de plaats waar ik van mijn fiets ben moeten stappen en gelukkig nog naar huis kon bellen. Ik voelde een opbouwende pijn in mijn borstkas die ik nooit zal vergeten.