- 12 September 2008
Bij heftruckbedrijf Thermote & Vanhalst zijn het de vijftigplussers die de productiviteit verhogen: “Ze kunnen problemen in een context plaatsen, relativeren en met hun achtergrond naar oplossingen zoeken. Jonge kachten zijn bovendien minder snel geneigd op te stappen als ze eens praten met een oudere werknemer die meer heeft meegemaakt en beter kan relativeren.”
Vijftigplussers hebben bovendien geen huis-, tuin- en keukenproblemen meer en zijn dus op langere termijn een betere investering, zo klinkt het bij callcenter Memo.
Vijftigplussers zijn flexiber dan hun jonge collega’s. Ben jij het daarmee eens?
Het volledige artikel uit Vacature Magazine lees je hier.
Kalanga13-09-08 - 4:14 pm
Nu ben ik 57.
Toen ik 51 was, heb ik een andere job gevonden. Daarvoor had ik 300 CV’s moeten zenden, 50 afspraken gehad (1 in Wallonie - rest Vlaanderen en Brussel - en ik ben franstalig + burgerlijk ir !) !
Zulk en berg klim ik niet meer. Nooit meer !
Graag wil ik verder werken, maar ik krijg GEEN ENKEL feedback van Actiris (of VDAB, FOREM). Lees: heb geen enkel werkaanbieding van hen gekregen !!!!
Als ik “iets” wil vinden, moet het (weer) van mij komen. En ik zal nooit 300xCVs weer sturen. Wees er zeker van.
Zo, volgens mij, is het schoon te schrijven dat 55+ers een job moeten vinden maar als gij dit, alleen, slechts alleen, moet doen, is het ONMOGELIJK.
En dit is de werkelijkheid !
Een 55+er is ALLEEN vs de venootschap.
Verder, neem mijn geval: waarom zou ik zulk een heuvel herklimmen indien ik, zalig, mag doppen en tot mijn 60ste jaar mag wachten ?
Marcel14-09-08 - 12:09 pm
Ik ben 59, werkloos sedert begin mei van dit jaar en ben volledig akkoord met hetgeen Kalanga zegt.
Ik ben wel geen burgerlijk ir, maar heb een jarenlange ervaring als leider, chef, verantwoordelijke, directeur…en ik ben vlot drietalig. Eveneens honderden sollicitaties rondgestuurd waarvan met moeite 20% beantwoord worden, allemaal zonder resultaat. Men zegt dat duizenden vacatures niet vervuld raken. Trek daar eerst alle nep-vacatures af van bedrijven die goedkope reklame willen, dan zal het aantal al gehalveerd worden. Dan nog de profiteurs eraf, t.t.z. de bedrijven die simpele executieve funkties een ronkende naam geven die alles en niets betekent, liefst in het Engels alsof de andere talen op dat vlak tekort zouden schieten, zoals bvb “floor manager” ipv “poetsvrouw”, en dan nog universitaire diploma’s eisen voor derderangsfunkties die ze dan met een “aangepaste salarispakket” (lees: minimumloon)willen vergoeden. Eens die er allemaal afgetrokken zijn, blijven inderdaad een aantal serieuze vacatures openstaan, van bedrijven die echt gespecialiseerd personeel nodig hebben en dat voor verschillende redenen niet kunnen vinden. Een van die redenen is de verpaupering van de bevolking, die de laatste jaren gestadig haar financiële
middelen ziet verminderen, waardoor toegang tot hogere studies en opleiding veel moeilijker wordt.
De RVA, waarvan de naam zegt dat het in arbeid moet voorzien, profileert zich meer en meer als een rechtbank met Spaanse inquisitie-allures, die er alleen op uit is mensen voor allerlei drogredenen te schorsen.
Sommige mensen beweren dat 45 plussers duur zijn: dat is niet waar, want door de kortingen die de overheid op patronale bijdrage enz toekent, zijn ze goedkoper dan de goedkoopste starter.
Door het systeem van outplacement in te voeren, heeft de overheid echter haar eigen goede initiatieven zelf gekelderd. Dat absurd systeem, dat veel geld kost, schrikt de bedrijfsleiders af.
De jarenlange ervaring en de kennis van 45-plussers wordt gewoon niet gewardeerd.
Indien de overheid de mensen echt langer wilt laten werken, wordt het hoog tijd dat onze 60-koppige leidersteam dossiers van derderangsbelang zoals BHV even opzij schuiven en zich met de echte problemen gaan bezighouden. Met een ploeg waarin sommige ministers in 4 exemplaren bestaan, moet dat lukken.
Ik ben in ieder geval ook niet meer van plan om op deze manier naar een nieuwe betrekking te blijven zoeken. Indien een bedrijfsleider mij kan gebruiken, moet hij mij maar zelf komen halen. Ik heb mijn best gedaan.
De Clercq Louis15-09-08 - 8:57 am
Heb deze artikels aandachtig gelezen, wat me opgevallen is, is dat men dit onderwerp sterk in de kijker zet maar er geen enkele krant of media product is waar een wergever een databank kan vinden waar we deze mensen eventueel zouden kunnen op terug vinden, of hoe zij ons zouden kunnen bekijken als werkgever. Wij zijn al geruime tijd naar een interne mechanische ingenieur als verkoop ondersteuning aan het zoeken met een ruime kennis op het als ingenieur en indien mogelijk op het pneumatish vlak met een sterke kennis van het Engels en inditn mogelijk Duits. Ik wacht nog steeds op CV van ook 50+ voor deze vacature. Ook de media zou hier die groep van mensen kunnen helpen als ze dan toch zo hun best doen om daar artikels over te schrijven.
Fons15-09-08 - 9:33 am
Toch enige nuancering, al heb ik als 50+ (51 en wel burgerlijk ingenieur), na meer dan anderhalf jaar en tientallen emails en gesprekken ook de hoop opgegeven…
Eerst een correctie: de 80% van het laatste loon is alleen voor wie het geluk heeft met brugpensioen te zijn. Voor mij is het koudweg de basisuitkering (omgerekend ongeveer 28% van mijn laatste loon) en dat doet pijn, vooral voor de huisgenoten.
De hectische jobs waar je voortdurend jezelf voorbij (moet) rennen hoeven voor mij niet meer, de gezondheid laat het niet meer toe.
Verder ben ik wel akkoord met de schrijver van het artikel dat we meer naar competentiegebaseerde verloning moeten. Waarom moeten de enkelen die het geluk hebben tot het einde van hun loopbaan aan de slag te blijven zo veel verdienen en daarna ook nog een relatief hoog pensioen krijgen terwijl het eigenlijk de middengeneraties zijn die het hele systeem blijven dragen.
Bepaalde specifieke voordelen (en vooral diegene die in realiteit de last naar de toekomst doorgeschoven (de loopbaangebaseerde barema’s en ambtenaren pensioenen om vbn te noemen) werden in de jaren 60 en nadien om de haverklap “doorgedrukt”; de volgende generaties zitten ermee…
Ten derde: inderdaad zijn veel “beschermende” maatregelen uiteindelijk contraproductief omdat ze de poort dichtdoen voor al wie later komt. Werkgevers denken inderdaad twee keer na alvorens een “risicopost” binnen te halen ; ander vbn de contractuelen in overheidsdienst, jongeren in banenplannen die weer “wegmogen” al ze zijn uitgemolken…
Toch ben ik het eens dat de loyauteit en betrokkenheid met de leeftijd toenemen omdat je leert relativeren en weet dat het er elders weer andere problemen kunnen opduiken…
Tot slot nog een ander signaal: ik probeer nu een eigen zaak op te starten als consultant omdat ik meen dat mijn ervaring en kennis ook bij kleinere bedrijven nuttig kan zijn en zij geen geld hebben voor een fulltime specialist.
Hierbij valt wel op dat je het hele “voordelenpakket” dat je als werknemer meebrengt (RSZ verminderingen etc) ineens terug kwijt bent. Je bent opnieuw volledig op jezelf aangewezen.
Onze generatie ziet dikwijls voordelen voor zijn neus afgeschaft en achter zijn hielen weer uit de grond komen(dubbel kindergeld in september, aftrek opvang…). We kunnen er best mee leren leven, de inkrimping van ons pensioen wordt de volgende ronde…
Kop hoog en blijven zoeken naar openingen, ze blijken stilaan toch te ontstaan, help ze mee groter maken…
50+er15-09-08 - 11:14 am
Volledig akkoord met de vorige schrijvers, inderdaad als 55+ kom je niet meer aan de bak. Als 57 jarige ben ik ook ruim 2 jaar “werkzoekende” maar helaas … “uw profiel stemt niet overeen met”. Inderdaad als 55+ben je niet meer in topkonditie maar je hebt wel een enorme ervaring en kennis opgedaan die zelfs een 40er niet kan voorleggen, je bent wel een stuk flexibeler want geen 9 to 5 mentaliteit, je vraagt een eerlijk loon i.f.v. de verantwoordelijkheid van de job, maar wellicht zijn het juist onze troeven die een nieuwe job in de weg staan : wij hebben wellicht meer kennis dan diegene waarvoor we moeten gaan werken …, en al zeker meer dan die welke de selectie moet doorvoeren.
Ik blijf volhouden, want het moet, financieel komen we er met onze “dop” niet (was het maar 28%).
Hippie (nickname)15-09-08 - 12:10 pm
De “hype” gevoerd door de regering dat 50-plussers weer aan het werk moeten, heb ik een jaar geleden vervuld. Ik voelde me schuldig tegenover de zovele jonge mensen die door de RVA letterlijk worden achtervolgd en bij tegenslag gesanctioneerd. Ik ben Doctor in de Wetenschappen, en ben 15 jaar lang directeur geweest van een MSc kursus. Ik spreek en schrijf vlot 4 talen, 3 andere begrijp, spreek een beetje, en lees ik. Ik kwam terecht bij een berijfje met 5 (!) BTW nummers en amper 45 personeelsleden. Met mijn “gave” alles uit te pluizen behaalde ik voor elk BTW nummer een ISO certificaat. Een 9-5, dicht bij huis, maar… Na zekere tijd werd meer en meer van me geëist, en zag het personeel in mij een soort grootmoeder, die raad kon geven over hun problemen met de directie, en hun familiale problemen. Er werd van mij ook een soort “conciërgefunctie” verwacht, ttz.: het gebouw “bewaken”, desgevallend schoonmaken, en afwassen, projecten schrijven en vooral: Flexibiliteit die er sluipend aankwam !!! Ik heb mijn opdracht(en) vervuld, en ben na een half jaar letterlijk ineengestort. Lange tijd “op ziekekas”, nu binnenkort weer aan de “dop”, indien alles meezit, want het bedrijf werkt tegen met de nodige papieren ! Ik ben gewoonweg uitgezogen geweest, want inderdaad, vijftigplussers hebben immers zoveel meer ervaring en weten toch zoveel meer dan jonge mensen, nietwaar ? Ik verdiende minder dan de helft van wat me toekwam. Het bedrijf ging er immers van uit dat een 50-plusser al blij mag zijn dat hij/zij werk heeft, en dan nog looneisen stellen ? Ho maar. En de kleinkindjes ? Die zag ik niet langer wegens uitgeput… Het bedrijf stelde me voor de keuze: ofwel huwde ik het bedrijf, ofwel mijn familie. Of/of, niet en/of, laat staan en/en. Nu denk ik erover als zelfstandige te starten om mijn dochters iets zinnigs na te laten. Maar ook daar komt verschikkelijk veel rompslomp bij kijken. Eigenlijk weet ik het niet langer. Maar inderdaad: van een “dop” kan men niet leven. En dan spreek ik enkel nog over “boterhammen met confituur” en de verwarming af. Dagelijks brows ik op internet, voor zolang mijn ouwe trouwe PC het volhoudt, naar ander werk, maar telkens vraagt men “flexibele, liefst jonge, enthousiaste, dynamische, stressbestendige, met minstens 3 jaar ervaring…” medewerkers. Dan zinkt me de moed letterlijk in de schoenen. Ik ben wel 50-plus, maar niet langer dat wat een bedrijf zich van een werknemer voorstelt: a dancing ‘n stressing fool ! Evenmin ben ik ITC specialist, of heb ik een “degree” in één of ander management. Want dat is tegenwoordig wat men vraagt. En slechts dat, voor mensen die ooit studeerden, zelfs op een site als die van de VDAB. En moest ik weer gaan studeren, wie garandeert de “Mamie” dan nog een menswaardige job ? En diezelfde VDAB suste me zeggende “dat wij toch niet langer worden “opgeroepen”". Afgedaan dus. Te oud, te duur, te traag, te… ? To the garbage with these “oldies” ! En dan zou ik nog een betoog kunnen afsteken over de “braindrain” ! Alle vriendinnen die ik heb, werken in het buitenland, waar ze (naar onze standaarden) veel geld naar werk krijgen. Dat zou voor mij misschien nog een stimulans kunnen zijn. Enfin, de kinderen zijn me dankbaar dat ik regelmatig de kleinkindjes weer opvang, anders vlot het in hun job evenmin zo goed wegens de vereiste “Flexibiliteit”. Dat is mijn grote troost. Wie opperde er enkele maanden geleden dat het geboortecijfer in ons landeke toch zo erg daalde ? Hoe zou dat dan wel komen, denkt u ?
Hippie (nickname)15-09-08 - 1:02 pm
Oh, ja, en by-the-way, kunnen bedrijven zoals Thermote & Vanhalst (ik ga ze nu eens opzoeken op IN), die toch de moed toonden het positieve aspect der 50-plussers aan te kaarten, wat ik persoonlijk bewonderenswaardig acht, geen 50-plusSTER meer gebruiken voor een eventueel filiaal in Oost-Vlaanderen (pendelfiles en -treinen etc. zijn te stresserend), behalve dan voor de functies van hetvolgende soort “management”: Floor, Desk, Chest, Roof, Parking, Basement, Doggy-bag etc ? “Spreek maar gerust je Moers’ taal”, zou ik idd zo zeggen. Niemand zal in affronten vallen ! (zie ook bijdrage van Marcel) Geld-naar-werk-en-ervaring, werk-naar-geld-en ervaring !
Ik denk persoonlijk dat we de American Trend, ons via de “media” opgedrongen, en die helaas door vele bedrijven alhier wordt overgenomen, eens beter uit onze samenleving zouden bannen. We zijn er gewoon niet voor… Laat ons gewoon Europees blijven. Dit is al gecompliceerd genoeg !
Vandormael Ivo15-09-08 - 1:10 pm
Laat ik eerst en vooral stellen dat ik het vooral voor bijn 100% eens ben met “50+er”.
Ikzelf heb “slechts” hoger midelbare studies gedaan en daarna, behalve enkele externe bijscholingen, ruim 25 jaar continu interne bedrijfsopleidingen gevolgd. Hierdoor heb ik de competentie van “quality manager”, maar niet het diploma.
Het gevolg laat zich raden: “niet het vereiste studieniveau”, “voldoet niet aan het gevraagde profiel”, “… een beter kandidaat gevonden”, enz…
Ook ik ben bezig met mijn spaargeld op te souperen.
Aan de flexibiliteit, de inzet en de capaciteiten van 50+ers wordt nog steeds geen waarde gehecht heb ik de indruk.
Ondanks de eveneens meer als 300 sollicitaties en het kleine tiental intakegesprekken blijf ik echter “in de boosheid” volharden en werk zoeken en roep alle 50+ers op om ook de hoop niet te verliezen: eens zal de wei van jong aankomend talent leeggegraasd zijn !
angelina17-09-08 - 8:06 am
Inderdaad een 50+ is op de arbeidsmarkt de hedendaagse melaatse…voeg er dan nog eens het feit bij dat je een VROUW bent, dan is het helemaal hopeloos om mee te tellen.
Immers, een jong geval is in die grote mannenwereld een mooier ‘kantoorlandschap’ dan een oudere geval waarop je minder (of totaal niet) kan kikken….
jocelyne18-09-08 - 11:46 am
Ik ben daar niet helemaal mee akkoord.
Voor bepaalde functies wordt daar echt niet naar gekeken.
Je moet je natuurlijk wel inzetten voor je job en je nog kunnen en willen aanpassen aan nieuwe werkomstandigheden.
Ik heb door een fusie en daarna een faling opnieuw werk moeten zoeken en het is mij gelukt. Uiteraard heb ik veel brieven en mails moeten sturen.
Dus zeker de hoop niet opgeven.
Jocelyne (52+)
Librix18-09-08 - 7:12 pm
Als we nu eens als 50+ de koppen bij elkaar steken. Als er dan toch zoveel talent is dat aan geen werk geraakt dan moeten we met dat talent toch iets kunnen samen smeden. Ik meen het uit de grond van mijn hart. Ben 52 en aan het eind van een éénmanszaak. Ik moet nog 13j mee maar heb geen goesting om voor een ervaringloze baas te werken. Wie interesse heeft kan mailen. Bedoeling is om dan ergens af te spreken om de koppen bij elkaar te steken.
Wie durft. librix@hotmail.be
Librix18-09-08 - 7:17 pm
We zouden een zaak kunnen oprichten waar alléén 50+ sers aan de bak komen. Ik heb al een paar ideeen. Maar die ga ik hier op het net niet verklappen. We gaan er van uit dat we geen centen hebben.
Librix@hotmail.com
Wim19-09-08 - 5:55 pm
Het is inderdaad waar 50 plussers komen nergens nog aan de bak.Ik raakte mijn job kwijt op mijn 56ste.De firma vertelde mij dat ik te veel verdiende.De echte reden was dat ik op mijn 58ste op prepensioen kon,en dat dan de firma moest
bijbetalen.Ik werk nu bij een eenmanszaak met een klein loon.Ook de politici doen niks voor de 50plussers,veel geblaat en weinig wol.Nogmaals sterkte voor alle 50plussers
Piet20-09-08 - 1:14 pm
@ librix:
je email-adres doet het niet.
Rosette21-09-08 - 7:26 pm
ik kon in 2 gevallen als 50+ terug aan het werk maar ….dan wel tegen een minimum loon!!!
stanislas5-10-08 - 3:33 pm
De reacties die ik las zijn ronduit ontmoedigend,helaas stroken vele ervan met de waarheid.
Ik ben 56, en sinds mei werkloos.
Ook ik heb “maar” een middelbaar diploma, logisch ook; in “onze tijd”,
was dat een prima instapgegeven naar de economische sector toe.
De hang naar steeds hogere diplomas, en, of, titels,(al dan niet ingevuld door capaciteiten) is pas sinds het millennium
stringenter geworden.
De laatste twintig jaar van mijn beroepsactiviteit werkte ik in een KMO;een machineconstructie bedrijf.
Daar heb ik, naast het effectief bedienen van machines, ook leiding gegeven aan teams van medewerkers.
Werk voorbreiding, opvolging en kwaliteitscontrole waren inherent aan het taakpakket.
Nu ben ik om medische redenen ontslagen;
(lees..rug kapot gewerkt)
Al wat mij rest, is mijn ervaring.
Ik heb heel wat jonge nieuwkomers opgeleid tot patente collegas.
Probeer maar eens je ervaring om te zetten in een job; steevast bots ik op een muur van…”sorry, niet het geschikte profiel, en,of, diploma.”
Desondanks blijf ik geloven dat het me gaat lukken; ik heb nog negen jaar te gaan voor ik aan pensioen toe ben, en ik heb heel wat te bieden.
Ergens is er wel een bedrijf, of instelling, waar nood is aan een instructeur, of opleider, of leraar.
Kunst is natuurlijk net dat te vinden. Maar geloof me, dat lukt me wel; niet direct, allicht, maar op termijn wel.
En is dat nu net niet de enige luxe waar wij; werkzoekenden, over beschikken?
Wij hebben tijd.