Vacature.com

Spring naar content

 

Blogposts over ‘Werk en wereld’

De seksindustrie, een booming business

Eenvoudiger aan huis te bestellen dan een doordeweekse pizza, quasi ongevoelig voor de zwaarste economische crisis en goed voor een wereldwijd zakencijfer waar tal van multinationals van dromen. Porno is hot.

De gemiddelde Amerikaan spendeert vandaag meer geld aan stripclubs dan aan theater, jazz of klassieke concerten. En het onderzoeksbureau Toptenreviews raamde het aantal pornowebsites twee jaar terug al op 4,2 miljoen, goed voor een slordige 372 miljoen webpagina’s met foto’s en video’s. Wereldwijd loopt de omzet op tot meer dan vijftig miljard dollar”, vertelt Dennis Mcalpine, een Amerikaans financieel analist die de zogenaamde adult entertainment industry al ruim twee decennia opvolgt.

Wanneer er nieuwe mediatoepassingen zijn, dan is de pornobusiness er als de kippen bij. Toen Hollywood treuzelde om met VHS-video in zee te gaan, gingen de eerste seksvideo’s al over de toonbank. Ook voor de Playstation Portable en de iPod zijn er nu al tal van pornotoepassingen op de markt. Guba.com heeft een speciale zoekmachine die specifiek naar iPod videogeschikte porno zoekt en op povPod.com ligt de internetporno voor de Apple mp3-speler te grabbel. Wie in Google ‘porncast’ ingeeft, vindt massa’s pornografische filmpjes die je op de iPod kunt afspelen.

Seks verkoopt, maar is dat de enige reden voor het succes van de seksindustrie? Hoe slagen bedrijven als Vivid Entertainment, Private Media of Beate Uhse erin om het tot beursgenoteerde bedrijven te schoppen? Geef ons jouw mening en maak kans op een fles wijn…

Popqueen met verstand van zaken

Bij het woord ‘ondernemer’ denken de meesten onder ons meteen aan energieke jonge kerels die hun ideeën weten om te zetten in een bloeiend bedrijf. De oprichters slagen er in om een excentriek idee te laten uitgroeien tot een lucratieve business. Maar wat met ondernemers buiten de traditionele zakenwereld?

In 2005 bereikte een vrouwelijke ondernemer een ongezien succes in haar competitieve sector. Haar documentaire waarin ze achter de schermen te zien was tijdens een wereldtournee, ging in première en ze bracht haar tiende studioalbum uit. De eerste single van het album prijkte onmiddellijk bovenaan op de Britse hitlijsten. Het was al de elfde keer dat haar dit in Groot-Brittannië lukte. In de eerste week was de single wereldwijd ook het meest gedownloade nummer op iTunes. In hetzelfde jaar opende deze vrouwelijke ondernemer de MTV European Music Awards met een liveversie van het populaire nummer. De naam van deze dynamische ondernemer is Madonna Louise Veronica Ciccone Ritchie.

Hoe heeft Madonna dit succes bereikt? Omdat de vijf dimensies van haar succesrijke strategie - visie, inzicht in de klant en de sector, beheersing van uw sterke en zwakke punten, consistente implementatie en voortdurende vernieuwing - ook belangrijk zijn voor wie het wil maken in de zakenwereld.

Geloof jij dat de innovatielessen van Madonna ook van toepassing zijn op de bedrijfswereld? Denk jij dat bedrijven en managers nog iets kunnen leren van de geoliede marketingmachine van Madonna? Geef ons jouw mening en maak kans op een fles wijn.

Grote controverse rond Amerika’s grootste retailer

Wal-Mart is het grootste Amerikaanse winkelconcern, en garandeert steeds de laagste prijzen. Dat werknemers die goedkoop-obsessie duur betalen, daar trekt ceo Lee Scott zich niks van aan. "Zolang hij het geld maar kan binnerijven," reageert journalist Charles Fishman.

Wal-Mart is ongetwijfeld Amerika’s meest bekritiseerde onderneming, ‘the company everyone loves to hate’. Internetfora spuien kritiek op de veel te lage lonen en de slechte werkomstandigheden; lokale verenigingen klagen aan hoe Wal-Mart de kleine winkeliers uit hun gemeenschap verdrijft; natuurorganisaties wijzen op de nefaste impact die Wal-Marts praktijken hebben op het milieu en om de haverklap verschijnen boeken met titels als “How Wal-Mart is destroying America”. Het vreemde is echter dat Wal-Mart ondanks al die slechte kritiek winkels blijft openen. In 2005 bijvoorbeeld kwamen er wekelijks vijf ‘supercenters’ bij, mastodonten met een aanbod van 120.000 verschillende producten.

De reden dat Wal-Mart niet zwaar te lijden heeft onder alle negatieve publiciteit is eenvoudig: het bedrijf biedt zijn waren doorgaans veel goedkoper aan dan zijn concurrenten. Voor een doorsnee Amerikaans gezin betekenen die lage prijzen een fikse besparing. Door bij Wal-Mart te winkelen kan een familie van vier op een voedselrekening van 500 dollar, 75 dollar per maand besparen. Goed voor zeven weken extra boodschappen per jaar.

Stel, we transponeren het verhaal naar België. Zou jij je iets aantrekken van de werkomstandigheden van de werknemers, als je weet dat de winkelketen je veruit de beste prijs geeft? Of zou jij gerust wat meer willen betalen, wetende dat dat de werkomstandigheden van de werknemers misschien aanzienlijk zou verbeteren? Laat het ons weten…

Chinezen zoeken goud in de Italiaanse stad Prato

Vroeger was Prato een textielstad, nu is het een stad van goedkope, Chinese mode. “De Chinezen negeren, dat kunnen we ons niet veroorloven”, zegt Romagnoli, burgemeester van Prato. “De wereld is ons huis binnengevallen en wij moeten ermee leren omgaan. Maar tegen welke prijs?"

De eerste Chinezen in Prato waren vrijwel onzichtbaar. Ze maakten thuis breigoed en lederwaren voor Italiaanse onderaannemers, die de producten aan grote merken als Gucci en Versace verkochten. Zij werkten als invallers voor de Italiaanse textielindustrie en vulden de banen op die de Italianen niet langer wilden. Ze zorgden ervoor dat "Made in Italy" kon blijven concurreren op de wereldmarkt.

Maar toen kwam de crisis in de textielnijverheid en verloor Prato 5.000 banen. Enkele Italiaanse bedrijven verhuisden hun productie naar het Oosten en het Verre Oosten, andere schakelden over op garens en stoffen van hoge kwaliteit. Intussen kwamen steeds meer Chinezen hun familieleden achterna. Ze waren goedkoper dan de Italiaanse werkkrachten en sneller dan de Chinezen in China. Zij werden concurrenten, drongen binnen in de toeleveringsindustrie en namen contracten en fabrieken over. Het was de eerste schaakzet in een strijd voor onafhankelijkheid.

Het volledige verhaal, dat lees je in het Vacaturemagazine van zaterdag 13 januari. Jouw visie op de handelsovername door de Chinezen, die kan je hier kwijt…

Succesvol én allochtoon

Ze willen niet werken, meneer. Ze maken altijd amok, mevrouw. Berichtgeving over allochtonen is al te vaak eenzijdig negatief, overal ter wereld. Vacature bewijst deze week het tegendeel. Met een aantal kerstportretten van succesvolle ondernemers. In Vlaanderen, de Verenigde Staten en Frankrijk.

Hangen de media een te eenzijdig beeld op van allochtonen? Discussieer mee…

Herstructurering VW Vorst bedreigt ook 1000 Tsjechische werknemers

Door de herstructureringen bij Volkswagen Vorst komen ook in andere Europese landen banen op de helling. AFL Alcoa dat vanuit het Automotive Park in Vorst Just-in-time kabelbomen levert voor de productie van de Golf, produceert die in de Alcoa-fabriek in het Tsjechische Stribro. Ook in die fabriek zijn volgens de plaatselijke human resources manager Rudolf Simek duizend banen bedreigd - én honderd bij lokale toeleveranciers.

Duizend werknemers zijn alvast naar huis gestuurd. Het bedrijf onderhandelt met Volkswagen om te kunnen leveren aan de fabrieken in Duitsland die de productie van de Golf overnemen.

Vind jij dat de vakbonden goed werk geleverd hebben? Of durf je je vragen te stellen bij de hoge vertrekpremies? Laat het ons weten…

Belgische bedrijven liggen niet wakker van terreur

“Twee jaar geleden gold België nog als een relatief veilig land “, zegt Ingrid Deschepper, manager executive risks van Aon Belgium. “Maar met onder andere de arrestatie in 2004 van de leden van de terreurgroep Groupe Islamique Combattant Marocain (GICM) is de dreiging toegenomen.”

Volgens Deschepper is de aard van het terrorisme de laatste jaren sterk veranderd. “De strijd tegen de wereldwijde terreur heeft de terroristische netwerken versnipperd en grote aanvallen zoals 9/11 zo goed als onmogelijk gemaakt. Terroristische groeperingen specialiseren zich nu in kleinschalige aanslagen en gaan op zoek naar makkelijk te treffen doelen zoals de Londense metro. Ook een stad als Brussel is daardoor kwetsbaarder geworden.”

Slechts 1 op 100 Belgische bedrijven erkent het terreur-risico. De OECD-landen (Organisation for Economic Co-operation and Development) ramen de gemiddelde kost verbonden aan een aanslag op 42 tot 210 miljard euro. Genoeg dus om de economie zware schade te berokkenen. Vind jij dat bedrijven het gevaar moeten erkennen en zich beter moeten wapenen? Vind jij een anti-terreurbewind een goed plan? Laat het ons weten…

De Roemeense mensenhandel

Minstens 1 miljoen Roemenen verblijven vandaag illegaal in West-Europa. Ze kloppen ellenlange dagen in het zwart of worden gedegradeerd tot seksspeeltje van Westerse mannen. En ondertussen maken ze tienduizend landgenoten slapend rijk.

Enkele jaren terug al werd de visumplicht voor Roemenen en Bulgaren die naar West-Europa willen trekken, afgeschaft. Toch blijft de illegale migratie vanuit die landen een gigantisch probleem. Zo kon de SECI vorig jaar zomaar eventjes 264.000 illegale migranten bij de kraag vatten. Uiteraard niet enkel Roemenen, maar net zo goed Bulgaren, Moldaviërs, Russen en zelfs Chinezen. “Roemenen of Bulgaren die in West-Europa betrapt zijn op zwartwerk of geen arbeidsvergunning konden voorleggen, worden teruggestuurd en mogen het land dan een jaar lang niet meer uit.”

Het volledige artikel vind je in het Vacaturemagazine. Jouw mening, die lezen we graag hier. Go ahead!

In het spoor van Roemeense gelukzoekers

Op 1 januari wordt Roemenië, net als Bulgarije, lid van de Europese Unie. Naar schatting 1,5 tot 2 miljoen Roemenen hebben die officiële beslissing niet afgewacht en zijn vandaag – vaak al jarenlang – in West-Europa aan de slag. Minstens 1 Roemeens gezin op 10 is afhankelijk van de inkomsten van een buitenlandse kostwinner. Jaarlijks stroomt er dankzij die arbeidsmigratie vier tot vijf miljard euro het land binnen.

Wat bezielt zoveel mensen om hun vrienden, familie en schaarse bezittingen in te ruilen voor een onzeker, vaak illegaal bestaan in een onbekende wereld? Vanuit het immer chaotische Boekarest – waar schrijnende armoede en peperdure luxewinkels schijnbaar moeiteloos naast elkaar bestaan – spoorden we zeshonderd kilometer noordwaarts. Daar, in het oude mijnstadje Borsa, kreeg de Roemeense exodus een concreet gezicht: de helft van het dorp leeft quasi permanent in Italië, de andere helft wentelt zich even permanent in een uitzichtloos bestaan. In de eerste aflevering snuiven we de sfeer op in Borsa, en spreken we met Grigori, een inwoner die al een paar keer de illegale sprong naar Italië en Engeland waagde.

Volgende week focussen we in de tweede aflevering vooral op het criminele aspect van de Roemeense migratiegolf. Daarvoor trokken we onder meer naar het megalomane paleis van de geëxecuteerde dictator Ceaucescu. Daar, tien verdiepingen hoog en met een schitterend uitzicht op Boekarest, huist vandaag de SECI (Regional Center for Combating Transborder Crime). De grens tussen illegale migratie enerzijds en mensenhandel, afpersing of gedwongen prostitutie anderzijds blijkt flinterdun. Of wat dacht u van deze werkaanbieding: “Gezocht: vlotte jongedames, voor een afwisselende baan in een Belgische bar. Kost en inwoon inbegrepen, 50 euro per dag.” Je zal dan maar Osana heten, 22 lentes tellen en wegkwijnen in een dorp waar het gemiddelde maandinkomen 120 euro is.

Zorg à la carte

Word je als patiënt soms van het kastje naar de muur gestuurd? Met het nieuwe virtueel zorgnetwerk van professor Jan Peers kan je in de nabije toekomst zelf jouw zorgtraject uitstippelen en de beste specialisten selecteren: "Het virtuele zorgnetwerk organiseert het volledige zorgtraject van de patiënt, van het moment dat hij thuis hulp behoeft tot de dag dat hij weer aan de slag kan." Het project dat professor Peers voor Brussel uitwerkt, is meteen een pilootproject voor heel Vlaanderen.

“Zorgnet is een netwerk, een samenwerkingsmodel”, aldus Peers, “dat toelaat op maat van de patiënt zorgverleners te selecteren en ze op mekaar af te stemmen. Dat gaat van de chirurg, de cardioloog, de geriater, de verpleegkundige, over de diëtist, de kinesist, thuiszorgdiensten en de aansluiting op welzijnsvoorzieningen. In Brussel maakt Zorgnet gebruik van een database met zorgverleners die patiënten in het Nederlands kunnen helpen. Uit die database kunnen de Vlaamse huisartsen met de patiënt à la carte de beste specialisten en zorgverstrekkers selecteren. Ze kunnen ook samen rond het medisch probleem bij Zorgnet een volledig zorgplan laten samenstellen. Dit traject kan Zorgnet vervolgens voor de patiënt activeren. De coördinatie van de virtuele aanpak komt in handen van de huisarts die een bijkomende nieuwe rol krijgt als gezondheidscoach. De nieuwe aanpak heeft een positieve impact op de kwaliteit van de zorg. Het is efficiënter, de patiënt wordt er beter van en het systeem helpt de kosten in te dijken.”   

Meer over het virtuele zorgnetwerk lees je in het Vacaturemagazine van morgen, vrijdag 10 november. Of je al dan niet achter deze innovatie staat, dat kan je ons hier laten weten.