- 23 November 2006
- Gepost door admin
Op 1 januari wordt Roemenië, net als Bulgarije, lid van de Europese Unie. Naar schatting 1,5 tot 2 miljoen Roemenen hebben die officiële beslissing niet afgewacht en zijn vandaag – vaak al jarenlang – in West-Europa aan de slag. Minstens 1 Roemeens gezin op 10 is afhankelijk van de inkomsten van een buitenlandse kostwinner. Jaarlijks stroomt er dankzij die arbeidsmigratie vier tot vijf miljard euro het land binnen.
Wat bezielt zoveel mensen om hun vrienden, familie en schaarse bezittingen in te ruilen voor een onzeker, vaak illegaal bestaan in een onbekende wereld? Vanuit het immer chaotische Boekarest – waar schrijnende armoede en peperdure luxewinkels schijnbaar moeiteloos naast elkaar bestaan – spoorden we zeshonderd kilometer noordwaarts. Daar, in het oude mijnstadje Borsa, kreeg de Roemeense exodus een concreet gezicht: de helft van het dorp leeft quasi permanent in Italië, de andere helft wentelt zich even permanent in een uitzichtloos bestaan. In de eerste aflevering snuiven we de sfeer op in Borsa, en spreken we met Grigori, een inwoner die al een paar keer de illegale sprong naar Italië en Engeland waagde.
Volgende week focussen we in de tweede aflevering vooral op het criminele aspect van de Roemeense migratiegolf. Daarvoor trokken we onder meer naar het megalomane paleis van de geëxecuteerde dictator Ceaucescu. Daar, tien verdiepingen hoog en met een schitterend uitzicht op Boekarest, huist vandaag de SECI (Regional Center for Combating Transborder Crime). De grens tussen illegale migratie enerzijds en mensenhandel, afpersing of gedwongen prostitutie anderzijds blijkt flinterdun. Of wat dacht u van deze werkaanbieding: “Gezocht: vlotte jongedames, voor een afwisselende baan in een Belgische bar. Kost en inwoon inbegrepen, 50 euro per dag.” Je zal dan maar Osana heten, 22 lentes tellen en wegkwijnen in een dorp waar het gemiddelde maandinkomen 120 euro is.
- 9 November 2006
- Gepost door admin
Word je als patiënt soms van het kastje naar de muur gestuurd? Met het nieuwe virtueel zorgnetwerk van professor Jan Peers kan je in de nabije toekomst zelf jouw zorgtraject uitstippelen en de beste specialisten selecteren: "Het virtuele zorgnetwerk organiseert het volledige zorgtraject van de patiënt, van het moment dat hij thuis hulp behoeft tot de dag dat hij weer aan de slag kan." Het project dat professor Peers voor Brussel uitwerkt, is meteen een pilootproject voor heel Vlaanderen.
“Zorgnet is een netwerk, een samenwerkingsmodel”, aldus Peers, “dat toelaat op maat van de patiënt zorgverleners te selecteren en ze op mekaar af te stemmen. Dat gaat van de chirurg, de cardioloog, de geriater, de verpleegkundige, over de diëtist, de kinesist, thuiszorgdiensten en de aansluiting op welzijnsvoorzieningen. In Brussel maakt Zorgnet gebruik van een database met zorgverleners die patiënten in het Nederlands kunnen helpen. Uit die database kunnen de Vlaamse huisartsen met de patiënt à la carte de beste specialisten en zorgverstrekkers selecteren. Ze kunnen ook samen rond het medisch probleem bij Zorgnet een volledig zorgplan laten samenstellen. Dit traject kan Zorgnet vervolgens voor de patiënt activeren. De coördinatie van de virtuele aanpak komt in handen van de huisarts die een bijkomende nieuwe rol krijgt als gezondheidscoach. De nieuwe aanpak heeft een positieve impact op de kwaliteit van de zorg. Het is efficiënter, de patiënt wordt er beter van en het systeem helpt de kosten in te dijken.”
Meer over het virtuele zorgnetwerk lees je in het Vacaturemagazine van morgen, vrijdag 10 november. Of je al dan niet achter deze innovatie staat, dat kan je ons hier laten weten.
- 2 November 2006
- Gepost door admin
Jaarlijks vertrekken naar schatting 35.000 Belgen om als expat ‘in den vreemde’ te gaan werken. Soms gaat het om korte opdrachten van enkele dagen, in het extreemste geval blijft de werknemer voor de rest van zijn dagen in het nieuwe gastland wonen. Van de verloning tot de woning, van het begeleidingsplan bij de terugkeer tot de taallessen voor de partner: in principe moeten bedrijven met zowat alles rekening houden wanneer ze hun mensen andere oorden laten opzoeken.
Maar wat met de partner? Blijft die thuis of gaat die mee? Dat is vaak geen gemakkelijke keuze. Trekken bedrijven zich wel iets aan van de carrière van de partner? “Bij Inbev, waar er momenteel 45 Belgen internationale managementfuncties bekleden, gaat de partner in negen van de tien gevallen mee”, zegt woordvoeder Lian Verhoeven. “Toch investeren we niet meteen in ‘dual careers’. Wel bieden we taalcursussen aan voor de partners van onze expats.”
Meer over expats lees je in het artikel dat dit weekend in het Vacaturemagazine zal verschijnen. Meer informatie over dual careers, vind je in onze online bijdrage rond dual career. Jouw visie, die kan je naar goede gewoonte hier kwijt.
- 27 October 2006
- Gepost door admin
Grote Indische ondernemingen investeren steeds meer in België. En Vlaamse kmo’s wagen steeds meer de oversteek naar India. India groeit momenteel 8% per jaar. Alles wijst erop dat het die groei kan aanhouden de volgende jaren. In 2005 noteerde België een exportgroei van 21% naar Indië. Naast diamant, doen vooral machines, staal, chemische producten, plastics en farma het goed.
India kampt met enorme infrastructuurtekorten. En het gaat niet alleen om bruggen, spoorwegen, luchthavens, maar ook om energie. Er is een groot tekort aan beschikbare elektriciteit, regelmatig valt die gewoon uit. Alle Indische grootsteden kreunen onder monsterfiles en te kleine vliegvelden. Wereldsteden als Delhi en Bombay tellen zelfs nog altijd geen metro. In Bangalore, India’s IT-stad bij uitstek, duiken helihavens op bovenop nieuwe kantoorgebouwen, om de trip van de luchthaven serieus in te korten.
Volgende week trekt premier Verhofstadt met een roadshow door India om België te promoten. Wij vlogen al eerder naar Hyderabad, India’s nieuwe IT-hotspot. Het verslag lees je in het Vacaturemagazine van morgen. Jouw mening kan je hier kwijt.
- 26 October 2006
- Gepost door admin
“Made in China”: het label is wereldberoemd, de vaak gruwelijke omstandigheden waar het voor staat meestal veel minder. Israëlisch filmmaker Micha Peled ging in China op zoek naar de roots van uw en mijn jeans, trui of jas. Dat resulteerde in de vaak schokkende documentaire “China Blue”: verboden in China, genegeerd door Levi’s en andere Gaps.
Ruim drie jaar lang volgde de Israëlische regisseur de handel en wandel van drie minderjarige meisjes in een textielatelier in de stad Guangzhou. Omdat informatie over de lokale arbeidsmarkt ook vandaag in China nog steeds als “top secret” wordt bestempeld, werd een flink gedeelte van “China Blue” clandestien gefilmd. De camera werd, volledig gedemonteerd, te voet de grens over gesmokkeld vanuit Hong Kong. Sommige tapes werden door de politie in beslag genomen en ook de filmploeg zelf belandde korte tijd achter de tralies. De film is intussen nog maar enkele weken uit, maar werd in China prompt op de lijst van verboden films geplaatst. Ook de website van Peled werd gesloten. En de Westerse bedrijven die in “China Blue” aan de schandpaal worden genageld? Die zwijgen als vermoord, net als hun regeringen, die er blijkbaar geen graten in zien dat een economische grootmacht als China systematisch alle internationale arbeidsconventies aan z’n laars lapt.
Het volledige artikel lees je in het Vacaturemagazine van dit weekend. Jouw eigen mening kan je hier achterlaten.
- 18 October 2006
- Gepost door admin
De Amerikaanse journaliste Norah Vincent deed zich anderhalf jaar voor als man en infiltreerde als ‘Ned’ Vincent het Amerikaanse bedrijfsleven. In het Vacaturemagazine van zaterdag 21 oktober lees je al haar bevindingen, ik verklap je hier al haar conclusie: Vrouwen hebben het makkelijker dan mannen.
Vrouwen kunnen meestal kiezen tussen carrière maken en een gezin stichten. Een man moet volgens Norah Vincent carrière maken, of hij wordt maatschappelijk niet gewaardeerd: "Zijn succes wordt nog altijd afgemeten aan zijn job en inkomen. Bij mannen is wie ze zijn heel sterk verbonden met wie ze zijn op het werk. En, hij mag zijn gevoelens niet tonen bij andere mannen. Hij moet altijd de indruk geven dat hij de dingen onder controle heeft. Zijn emancipatiestrijd moet eigenlijk nog beginnen."
Niet eens met haar bevindingen? Laat het ons weten…
