- 25 June 2007
- Gepost door Isabelle Poels
Gisterenavond was onze departementsmeeting en een borrel, maar van de borrel heb ik spijtig genoeg niks gezien. Tijdens de meeting werd ik gebeld op de wachttelefoon, omdat er een machine uitgevallen was door een RH-probleem. Een machine in Korea was 10 uur geleden uitgevallen en ik kon dus direct terug naar ASML om te ondersteunen bij het vinden van een oplossing. Vooraleer je goed en wel door hebt wat er nu eigenlijk aan de hand is, ben je alweer een uur verder. Want niet alleen de taal vormt soms een barrière, maar ook het feit dat je er niet in levenden lijve bij bent.
Dan begon het uitzoeken wat het probleem was en natuurlijk ook de zoektocht naar de oplossing. Dit kan wel stresserend zijn. Je weet namelijk dat er aan de andere kant van de wereld iemand “ongeduldig” op een oplossing wacht. Nog geen half uur later had ik al een goed idee van wat de oorzaak zou kunnen zijn. Uiteraard was onze ingenieur in Korea naar de fabriek onderweg om zelf eens te gaan kijken en daardoor kon ik hem niet bereiken. Probeer in zo’n situatie maar eens een Koreaans kantoor te bellen en uit te leggen dat je één van de ingenieurs probeert te bereiken. Gelukkig lukte het uiteindelijk en kon ik de ingenieur overtuigen dat ik de mogelijke oorzaak had ontdekt. Een uurtje later kreeg ik het goede nieuws dat de machine al weer in productie was! Mijn werk zat er dus op.
Deze morgen heb ik nog wat zaken opgezocht om er zeker van te zijn dat het probleem van gisteren niks structureels was. Anders moeten we er natuurlijk iets aan veranderen. Maar gelukkig was het niet structureel. Ik kreeg deze voormiddag ook opnieuw een telefoontje van de Koreaanse ingenieur; ik hield mijn hart al vast. Gelukkig werkte de machine nog altijd, maar wilde hij gewoon wat meer achtergrondinformatie om het de volgende keer (als die er al komt) vlugger te kunnen oplossen. Deze informatie heb ik hem dan ook met plezier gegeven, want het is toch de bedoeling dat de lokale ingenieurs zoveel mogelijk zelf kunnen oplossen.
Deze namiddag heb ik nog wat tijd gestoken in het nalezen van een document voor een welbepaald project binnen RH. Ook al doe ik dit niet meer, ik ben bij dat project vorig jaar veel betrokken geweest, dus ik leende mijn kennis nog eventjes met plezier uit.
Meestal wordt het vrijdag namiddag redelijk druk. De klanten hebben hun problemen de hele week laten aanslepen, maar nu schieten ze in paniek omdat ons weekend bijna begint en willen ze nog vlug vlug een oplossing. Vandaag is het tot nu toe een uitzondering, maar hout vasthouden hé. Ik heb dit weekend nog gans het weekend telefoondienst. Ik hoop dat het wat meevalt en alle machines blijven werken. Maar dat kan je nooit voorzien, nietwaar?
Dit was het dan, mijn laatste blog van de week. Ik hoop dat jullie er evenveel van genoten hebben als ik en dat ik heb laten zien dat werken in de technologie zeker niet saai is!
- 22 June 2007
- Gepost door Isabelle Poels
Gisterenavond is het nog een fijne avond geworden. We zijn met enkele Koreanen een hapje gaan eten in Eersel. Het was zeer gezellig! Koreanen zijn zoals te verwachten niet allemaal hetzelfde. Zo was er één bij die hyperactief was en één die bijna nog te verlegen was om eten te bestellen. Hun namen zijn me wel iets te ingewikkeld. Het grappige is dat ze weten dat we er moeilijkheden mee hebben en dat ze uit zichzelf voor ons hun namen afkorten. Daar maken we dan ook dankbaar gebruik van! En dan nog maar te zwijgen van de taal . Ze probeerden ons smakelijk eten in het Koreaans aan te leren, maar dat is echt niet voor mij weggelegd. Eén van hen kon wel een woordje Nederlands zoals goeiemorgen en smakelijk eten.
Deze morgen, na het lezen van mijn mails, ben ik verdergegaan met het afbakenen van de informatie die we nodig hebben van de klant om het preventief onderhoud te kunnen optimaliseren. Na een paar mailtjes heen en weer te sturen is me dit toch al aardig gelukt.
Ik herinner me nog dat iemand eens tegen me heeft gezegd dat het belangrijker is de juiste personen te kennen dan de materie op zich te kennen. Soms is dit echt wel waar, zeker in dit geval.
Na de middag zijn we een ijsje gaan eten. We hadden deze morgen namelijk een aangenaam mailtje in onze mailbox zitten. ASML presteert zo goed en waardeert onze inspanningen zo erg dat ze een aantal ijskarretjes naar het terrein hebben laten komen om het begin van de zomer te vieren. Deze kans heb ik niet laten liggen en deze middag na de lunch ben ik tijdens onze dagdagelijkse wandeling buiten eventjes langs een ijskarretje gewandeld. Ja, je hebt het juist gelezen, onze dagdagelijkse wandeling. Het is blijkbaar een Nederlandse gewoonte om ’s middags na je lunch eventjes een beetje frisse lucht te gaan scheppen. Ik vind het geen slechte gewoonte moet ik zeggen.
Na het welverdiende ijsje, terug aan het werk. Voor het project Clean Maintenance heb ik alle tools voor WH opgezocht en ben ik begonnen ze één voor één onder de loep te nemen. Ik onderzoek dan of ze vervuilend zijn en of ze gemakkelijk te reinigen zijn. Hier heb ik mijn werk wel aan en daarna zijn nog de tools van WS (Wafer stage) en C&T (Contamination and temperature control) aan de beurt. Hier zal ik wel een aantal weken mee zoet zijn, denk ik.
Normaal hebben we elke donderdag een teammeeting om zo op de hoogte te blijven wat er zoal speelt in Wafer Handler en Reticle Handler. Maar deze week moet dit wijken voor de departementsmeeting, die een paar keer per jaar gehouden wordt. Hierin worden de problemen, maar ook de prestaties en nieuwe producten naar voor geschoven. Deze keer is er echter een kleine uitzondering. De meeting wordt niet gehouden in onze aula zelf, maar is ergens in Veldhoven omwille van de borrel achteraf. Ik weet niet hoe het komt, maar deze week lijkt alles samen te komen: het etentje, het ijsje en de borrel. Begrijp me niet verkeerd, ik klaag niet. Zo, dat was het weer voor vandaag, ik ga eens vertrekken voor de departementsmeeting. Tot morgen, voor een laatste update.
- 21 June 2007
- Gepost door Isabelle Poels
Zoals afgesproken, een vervolg op gisteren. Gisteren heb ik samengezeten met de projectleider van Defectivity om mijn extra taken wat af te bakenen. En ja, zoals verwacht, ga ik nu meer in contact komen met de klant. ASML schrijft de klant een preventief onderhoud voor; welke acties en wanneer ze die acties zouden moeten ondernemen. Mijn taak bestaat erin om dat preventief onderhoud mee te optimaliseren. Hoe begin ik daaraan? Ik ga na hoe de klant in realiteit omgaat met preventief onderhoud en welke impact dit heeft op hun resultaten. Gemakkelijker gezegd dan gedaan, want elke klant geeft niet graag informatie, omwille van de concurrentie met andere klanten. Ik heb gelukkig al een paar contactpersonen voor een aantal klanten. Dus het begin is gemaakt.
Deze morgen weer zoals altijd begonnen met het uitspitten van mijn mailbox. Het is wel tof om te zien dat mensen stilaan vertrouwen in je krijgen. Zo kreeg ik een mailtje van iemand uit Japan met de vraag of ik hem niet zou kunnen helpen met een RH-probleem. Ook al behoort dit nu niet meer tot mijn verantwoordelijkheden, toch was ik blij hem te kunnen doorverwijzen naar de juiste personen. In het begin dat ik hier werkte, kreeg ik dit soort mailtjes nooit. Want ja, hoe gaat dat, je bent nieuw en onbekend en dan stelt men liever een vraag aan iemand van wie men weet dat die een antwoord gaat kunnen geven. Dit soort mailtjes geven me dan ook het gevoel dat ik reeds een mooie bijdrage heb kunnen leveren.
Vandaag had ik ook twee conference calls. Dit doen we elke woensdag en hierin geven we de ASML ingenieurs bij de klant de kans om hun problemen aan ons voor te leggen, te discussiëren over hun problemen, enz.. Die conference calls hebben het voordeel dat bijvoorbeeld ook Japan hoort wat de oplossing was voor een probleem in Korea. Op die manier kunnen ze, wanneer zij iets soortgelijks tegenkomen, het eerst zelf proberen op te lossen. ’s Morgens hadden we de conference call met ingenieurs uit Azië en Europa en ’s avonds met ingenieurs uit Amerika. Ja, in een internationaal bedrijf moet je constant rekening houden met tijdsverschillen!
Voor de rest van de dag heb ik getracht om mijn tijd te verdelen tussen Defectivity en Clean Maintenance. Dit is me aardig gelukt (al vind ik het zelf), maar nu stop ik ermee voor vandaag. We gaan met het team en enkele Koreaanse gasten een hapje eten in de omgeving van Eindhoven. Nu enkel nog de weg opzoeken en dan ga ik er een plezante avond van proberen te maken. Tot morgen!
- 20 June 2007
- Gepost door Isabelle Poels
Vandaag viel het me weer op dat ik al wel echt aan het integreren ben tussen de Nederlanders. Ik betrapte me daarstraks op het gebruik van typisch Nederlandse woorden. Ik begin mijn mails nu tegenwoordig met “hoi” in plaats van “hallo” bijvoorbeeld. Ook het vlaai trakteren vind ik nu al iets doodnormaals. Voor elke gelegenheid trakteren mijn collega’s hier op vlaai, en deze voormiddag was het weer zover omdat één van de nieuwste WH’s het zo goed deed. Dus heb ik me weer opgeofferd om ook een stukje mee te eten :-). Dit was niet de enige traktatie vandaag, want een collega van mij is vader geworden, dus beschuit met muisjes mochten ook niet ontbreken. Ik vind de suikerbonen van bij ons in België toch nog altijd iets lekkerder..
Maar nu iets meer over het echte werk vandaag! Vandaag eerst een algemene Defectivity project meeting. Ik heb nog wat meer een klare kijk op de zaak gekregen! Iedereen die er was, heeft zijn deel waar hij mee bezig is, voorgesteld. En er blijken interessante dingen tussen te zitten die ook voor het WH deel van pas kunnen komen (weer wat meer bijgeleerd). Sinds ik afgestudeerd ben en hier ben komen werken, heb ik al ontzettend veel bijgeleerd, maar ja wat wil je nu ook als je bij een hoogtechnologisch bedrijf gaat werken. Dit vind ik juist zo aantrekkelijk aan ASML. Tijdens deze meeting moest ik toch ook weer wennen aan het Engels van Aziaten. Daar is op zich niks mis mee, maar als je juist drie weken in Amerika hebt gezeten en je dan naar Engels met een uitgesproken tongval aan het luisteren bent, dan moet je je toch weer eventjes aanpassen. Na tien minuutjes ben ik het dan ook weer gewoon en lijkt het weer de normaalste zaak van de wereld.
Na de meeting heb ik me achter mijn bureau gezet. Ik moest voor de meeting van deze namiddag namelijk nog een document van Development kritisch nalezen. Bij een aantal dingen had ik nog vraagtekens, maar die zijn gedeeltelijk verhelderd na de vergadering van deze namiddag. Verder blijft het moeilijk om zomaar midden in een project aan te sluiten en onmiddellijk te kunnen volgen, maar we blijven proberen!
En dan weer van de ene meeting naar de andere, nu was het een defectivity escalatie meeting. Hier wordt besproken wat er juist bij de klant verkeerd gaat met betrekking tot defectivity en hoe zwaar dit bij hen doorweegt. Deze meeting woon ik voorlopig zonder enige inbreng bij, maar vooral om meer een gevoel te krijgen wat er nu eigenlijk leeft bij de klant op gebied van defectivity en hoe wij, als ASML daarmee omgaan. Maar ik heb juist te horen gekregen dat mijn inbreng hier de komende weken wel eens kan veranderen, want ik ga meer met de klanten zelf in contact komen! Ik heb hierover zojuist een telefoontje van de projectleider gekregen. Dus morgen meer hierover, nadat ik met mijn projectleider heb samengezeten om af te bakenen wat mijn extra taken zullen inhouden. Wordt dus vervolgd!
- 18 June 2007
- Gepost door Isabelle Poels
Ik ben Isabelle Poels en tel 25 jaren. Ik ben in juni 2006 afgestuurd als Burgerlijk Werktuigkundig-Elektrotechnisch Ingenieur (optie Mechatronica) aan de KULeuven. In september 2006 ben ik beginnen werken bij ASML; ik ben dus nog groen achter mijn oren kan je wel zeggen. Dit is mijn eerste job sinds ik ben afgestudeerd, maar het lijkt wel of ik al aan mijn tweede job bezig ben! Voor degenen bij wie ASML niet bekend is, het is een Nederlands hightech bedrijf uit Veldhoven (bij Eindhoven) dat complexe machines ontwikkelt die chipfabrikanten gebruiken voor de productie van geïntegreerde circuits (IC’s of chips).
Wat doe ik nu juist binnen dit grote bedrijf? Ik ben Equipment Engineer bij Customer Support. Om misverstanden te voorkomen: ik zit niet op een help desk, maar ik speel eigenlijk de klant binnen ASML. Wanneer er iets structureel mis gaat met onze producten, dan zorgen wij samen met de afdeling Development dat de gepaste verbeteringen worden doorgevoerd. Verder sta ik ook in contact met nieuwe ontwerpen. Ik zorg ervoor dat de juiste reserveonderdelen worden gedefinieerd en dat de machine onderhoudsvriendelijk is. Wat wil dit zeggen? Bij een nieuw ontwerp zit ik samen met mijn collega’s van Development en beoordeel ik onder andere welke machineonderdelen gevoelig zijn voor slijtage. Hierbij hoort ook een analyse van de bereikbaarheid van deze onderdelen. Het is namelijk noodzakelijk dat deze onderdelen gemakkelijk en snel kunnen worden vervangen om de tijd dat de machine niet werkt zo kort mogelijk te houden.
Sinds kort heb ik nogal wat veranderingen doorstaan en dit voor een nieuwe medewerker in het bedrijf! Ik ben gestart bij RH (Reticle Handling, is een bepaald deel van de machine). Sinds een tijdje wordt dit gedaan door mijn collega’s in Wilton, dichtbij New York. Dus was het voor mij tijd om een ander deel van de machine beter te leren kennen. Daarom zit ik nu bij WH (Wafer Handling). Maar dit is nog niet alles. Ik ben vanuit WH uitgeleend aan het Defectivity-project als equipment engineer. Defectivity heeft te maken met de defecten die er ontstaan in de chips, bijvoorbeeld door vervuiling in onze machines. Hoewel de machines in een stofvrije ruimte (ook wel cleanroom genoemd) staan, kunnen ze toch vuil zijn. Dit is niet vuil zoals wij het kennen, maar deeltjes op micro-, nano-niveau, soms niet eens met het blote oog zichtbaar. ASML heeft een speciaal team voor defectivity samengesteld met mensen vanuit verschillende competenties.
Daar hoor ik vanaf nu dus ook bij. Om te beginnen ben ik verantwoordelijk voor de defectivity binnen WH. Daarnaast hou ik me bezig met Clean Maintenance, om ervoor te zorgen dat ook bij onderhoud de machine niet wordt vervuild. Ik zit nog maar sinds enkele weken op het Defectivity-project en in die tijd ben ik ook op huwelijksreis geweest, dus het meeste van mijn tijd spendeer ik nu aan het uitzoeken wat er van mij wordt verwacht binnen het project. Deze week heb ik bovendien telefoondienst. Dat betekent dat ik elke dag 14 uur bereikbaar moet zijn voor het geval er een machine uitvalt omwille van een RH of WH probleem, want dit moet dan zo snel mogelijk met mijn hulp opgelost worden.
Tot slot ben ik de laatste mailtjes aan het wegwerken. Toen ik vorige week van mijn huwelijksreis terug kwam, had ik namelijk ruim 500 mails staan. Juist een mailtje gestuurd dat ik zeker bij onze departementsbarbecue zal bij zijn. Dat zijn de plezante mailtjes in het leven he :-).
Zo, nu hebben jullie al een beter beeld over hoe mijn week er zo ongeveer gaat uitzien. Morgen meer over het dagelijkse leven bij ASML!
