- 3 December 2007
- Gepost door Pol Vanbiervliet
Vandaag kreeg ik de arbeidsinspectie op bezoek om eens na te kijken hoe onze Ondernemingraad werkt. Uit de controle bleek vooral dat de uit 1974 daterende Belgische wetgeving niet echt afgestemd is op multinationals. De inspecteur is evenwel een intelligent man met veel inzicht en begrip: het werd bijgevolg een aangenaam en nuttig gesprek.
Gaan lunchen met een oude bekende: in een vorig leven waren wij collega’s, nu is hij klant. Wij hadden heel wat om over na te kaarten bij de vis. Beroepshalve (zoals dat heet) ga ik regelmatig lunchen, en ik probeer het zoveel mogelijk bij vis te houden. Hoewel voor Nederlanders moeilijk te vatten, gaat een gesprek veel vlotter bij een goede tafel. Niet wanhopen evenwel, ik hoorde op de radio dat Nederland er nogal wat sterrenrestaurants heeft bijgekregen van het bolle mannetje: de beschaving rukt op naar het noorden.
Blijkbaar werkt dit soort blog aanstekelijk want ik kreeg op nieuw een medewerker op bezoek met vragen omtrent zijn toekomst. Misschien moet ik een sofa plaatsen in mijn kantoor….
Na de middag met twee medewerkers op bezoek bij een belangrijke overheidsdienst. Hoewel sommige overheden echt goed bezig zijn, blijven zij gebukt onder allerlei regelgevingen en procedures die niet altijd op verandering gericht zijn. Modernizering van het ICT beleid in de overheid is een van onze stokpaardjes. Volgend week-end vertrek ik met een 10-tal policy makers uit de overheid voor een Public Services Summit in Stockholm. Wij brengen enkele honderden topmensen uit de hele wereld bij elkaar en werken een volledig week-end rond allerlei thema’s die de overheid aanbelangen en waarbij ICT kan helpen. Als kers op de taart nemen wij de trein naar Oslo voor het Nobel Peace Prize concert, in aanwezigheid van Al Gore.
Voilà, mijn blogweek zit erop. Mijn waardering voor schrijvers is er alleen maar groter op geworden. Als beloning trakteer ik mijzelf op goed glas Malt Whisky, en kijken wij samen naar Desperate Housewives.
Bedankt om mij te lezen.
Care to read this in English?
- 30 November 2007
- Gepost door Pol Vanbiervliet
Anne-Mie en ikzelf hebben samen 4 kinderen grootgebracht, of beter gezegd, ik heb de strategie bepaald en Anne-Mie zorgde als COO voor de operaties. Van pampers over crêche naar school, apejaren, vriendjes, bromfiets, nog altijd school, relaties, jobs, ….
Tot nogtoe loopt het lekker, hout vasthouden!
De twee jongsten zijn reizend en studerend “hun horizon aan het verbreden”, wat ze later goed van pas zal komen. De twee oudsten hebben een leuke job, en wat zij doen, doen ze graag, én goed, en soms te hard ….
Als ouder ben je uiteraard bekommerd om hun toekomst, en de stap naar de arbeidsmarkt is wellicht een van hun zwaarste uitdagingen.
Dit als inleiding om even stil te staan bij een programma binnen Cisco waarbij wij ieder jaar een aantal schoolverlaters opleiden om ze na een jaar te integreren in de eigenlijke operatie. Rond deze tijd schrijven wij de scholen aan om ons programma voor te stellen. Uit de kandidaturen die daaruit voorkomen maken wij een gedegen selectie, en de uitverkorenen trekken voor één jaar op (betaalde!) opleiding in Amsterdam. Gedurende dat jaar maken zij deel uit van een bonte verzameling jongeren uit diverse landen. Wij geven ze de nodige basiskennis mee omtrent de ICT markt, strategie, producten, ecosystemen,… Regelmatig zakken zij voor 3 weken af naar België waar zij onder begeleiding van hun persoonlijke coach de realiteit van de field leren ervaren.
Na één jaar vervoegen zij ons team, in een commerciële of in een technische rol.
Ieder jaar kan ik op die manier een aantal jonge gemotiveerde krachten toevoegen aan het team, en zij doen het schitterend. Ik ben zo tevreden over dit programma dat ik beslist heb het aantal kandidaten voor België te verdubbelen.
Veel meer dan aan het behalen van een goed verkoopsresultaat geniet ik ervan om jonge mensen te kunnen begeleiden om ze te laten groeien. Dit is voor mij veruit het leukste en meest interessante aspect van mijn job: mensen.
Tot morgen.
Click here to read the English version!
- 29 November 2007
- Gepost door Pol Vanbiervliet
De nacht was kort want niet alleen zeer laat in bed, maar ook nog een ontbijtvergadering in Zaventem. Op die manier had ik nu de file eens liggen in plaats van omgekeerd.
“Elk nadeel hep zijn voordeel” zei Johan Cruijff altijd, en hij kon het weten want hij was de beste. In de wagen is Jawbone mijn trouwe metgezel. Hij zit vast aan mijn rechteroor en hij laat mij toe handenvrij te bellen, gebeld te worden, voice mails te beluisteren en in te spreken. Zo is mijn filetijd niet allemaal verloren tijd. Leve de draadloze technologie, weg met de dictafoon.
Van technologie gesproken: bij Cisco gebruiken wij volop onze eigen uitvindingen, zoals TelePresence, waarbij wij de fysische afstand tussen mensen virtueel elimineren. Het lijkt Startrek wel.
Dankzij extreem hoge-resolutieschermen en extreem snelle verbindingen kun je vergaderingen op afstand hebben, waarbij je het vrij hallucinante gevoel hebt in dezelfde ruimte te zijn. Binnen Cisco hebben wij er een 130-tal geïnstalleerd die wij dagelijks gebruiken. Vandaag nog had ik 2 vergaderingen, één met London, en één met San José en New York tegelijkertijd, en dit vanuit ons kantoor in Diegem. Slecht nieuws voor de frequent flyers, want ons aantal vlieguren daalt dramatisch, evenals de reiskosten en de verloren tijd. Niet vliegen of rijden betekent dan ook weer minder vuil in de lucht. Al Gore zal het graag horen, onze CFO zal het graag zien, en onze partners (M/V) zullen ons meer zien…
Voor de sceptici onder jullie: ga naar deze link, en je krijgt een mooie demo van onze nieuwste ontwikkeling ter zake. Tussen 2 haakjes, John bevindt zich in Bangalore, en Marthin in San José….
Verder goede feedback gekregen omtrent onze “All Hands”-meeting van gisteren. Mijn buikgevoel dat het goed was blijkt te kloppen. Met de jaren hecht ik meer en meer waarde aan mijn gut feeling. Niet echt wetenschappelijk, maar ik ben dan ook geen ingenieur…
Nu wij toch aan het internetten zijn, en omdat er nog andere dingen écht belangrijk zijn, en ook wel omdat ik het gisteren wegens het late uur vergeten ben, gelieve alvast ook deze link aan jouw favorieten toe te voegen: http://www.plan-belgie.org. Vanaf komende vrijdag vind je er alternatieve eindejaarskado’s, en hopelijk word jij ook een structurele sponsor die kinderen een betere toekomst biedt.
En nu op naar een conference call om te horen hoe goed de verkoop draait.
Tot morgen!
Klik hier voor de Engelse versie van deze blogtekst.
- 28 November 2007
- Gepost door Pol Vanbiervliet
Toen ik in 1976 aan de slag ging in de IT had ik eerlijk gezegd geen flauw benul van wat het worden zou. Na meer dan 30 jaar kan ik mij moeilijk voorstellen dat er sectoren bestaan die nog interessanter zijn. De technologische (r)evoluties bieden ons de unieke kans (synoniem voor uitdaging?) om permanent bij te leren, wat ons fris, scherp en jong houdt. Tegelijkertijd zorgt onze industrie voor nogal wat veranderingen in de samenleving: meer dan ooit speelt ICT een bepalende factor bij evolutie en vernieuwing. Kunt u zich nog een wereld zonder internet voorstellen?
Ik ben een echte bofkont dat ik het allemaal van dichtbij kan meemaken.
Vandaag was – weeral – druk, maar vooral razend interessant, en de file richting Diegem viel mee…. Met medewerkers de strategie besproken omtrent twee van onze belangrijkste klanten. Gebrainstormd rond enkele belangrijke overheidsprojecten. Ik verwacht dat wij daar in de komende jaren een toonaangevende rol gaan spelen.
Goed gesprek met een medewerker die advies wil omtrent zijn toekomst. Eerst luister ik naar zijn verhaal waarna ik via open maar vrij directe vragen tot een beter inzicht probeer te komen. Ik geef hem eerlijke feedback. Hij luister goed en blijkbaar komt hij tot enkele nieuwe en nuttige inzichten omtrent zijn functionneren. Hij lijkt tevreden.
Snel nog wat slides gemaakt want rond 4 uur waren alle commerciële medewerkers vezameld voor onze kwartaal “All hands” meeting. Leuk te zien dat de sprekers zich goed voorbereid hebben en vooral dat zij zeer zinnige en pertinente zaken meedelen.
Ik mis de drink na afloop want ik koers naar de bestuursvergadering van Plan België in de Ravenstein. Ik ben zowel fier als vereerd dat PlanBelgië mij aangenomen heeft als bestuurder. Plan is een van de belangrijkste NGO’s en streeft ernaar een wereld mee uit te bouwen waarin alle kinderen zich volledig kunnen ontplooien in de eigen gemeenschap, een wereld die ook de waardigheid en alle rechten van kinderen respecteert, conform het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind.
In België heeft Plan het afgelopen jaar meer dan 11 miljoen € verzameld om kinderen een beter leven te bezorgen in Burkina Faso, Togo, Benin, Cambodja, Vietnam, El Salvador, Honduras, Ecuador, … Wij hebben het over Corporate Governance, onze relatie met Plan International, hoe Plan beter te promoten in Franstalig België, …
Ik ben onder de indruk van het professionalisme van de Plan medewerkers en bestuurders, en ik hoop mijn steentje te kunnen bijdragen om het mooiste wat er op de wereld bestaat gelukkig te maken: kinderen.
Het is ondertussen één uur ‘s morgens en mijn tweede blogdag zit erop. Slaapwel.
Dit dagverslag in het Engels lezen? Dat kan!
- 27 November 2007
- Gepost door Pol Vanbiervliet
Het week-end is zowel het einde als het begin van de week, vandaar dat ik daarmee begin. Als ingeweken Gentenaar en would-be pistier ben ik apetrots dat mijn vriend Iljo Keisse de Gentse zesdaagse gewonnen heeft, en dat ik getuige was van zijn exploten. Samen met een aantal vrienden bezochten wij ook het schitterend gerenoveerde Museum voor Schone Kunsten, dat zich aan de overkant van het Kuipke bevindt. Van koers met hot dogs naar de Britse kunst sedert 1750, het moet kunnen.
Mijn werkweek begint stilletjes op zondagavond waar ik de cijfers van de afgelopen week inkijk en mij voorbereid op de wekelijkse forecast. Iedere maandag om 9h30 bepreek ik met mijn ploeg hun prognose voor de week, de maand en het kwartaal.
Deze wekelijkse cijferoefening is vrij uniek en ik beschouw ze als een absolute “best practice”: op die manier houden wij de vinger aan de pols en zijn wij in staat zeer betrouwbare prognoses neer te leggen. Niet onbelangrijk voor een beursgenoteerd bedrijf!
Tot nog toe loopt het jaar schitterend. Hout vasthouden, en hopen dat de Belgische economie niet te lijden krijgt onder scepsis vanwege buitenlandse investeerders en klanten. Bij Cisco in Diegem komen heel wat buitenlanders langs, en ik krijg het steeds moeilijker om de Belgische situatie uit te leggen. Ik begin mij zorgen temaken…
Kort na de middag een conference call omtrent recrutering. Cisco groeit snel, zeker in België, en wij zijn dan ook permanent op zoek naar nieuw talent (M/V…). Naar schatting zijn er in België meer dan 10.000 vacatures in de ICT sector. Recrutering is voor mij een absolute top prioriteit, en ik zal steeds tijd vrijmaken om interessante kandidaten te zien, tot grote wanhoop van Martine die mijn agenda in goede banen probeert te leiden. Goed nieuws: wij zullen een dame aanwerven voor een commerciële functie. Het evenwicht vinden tussen M/V blijft een van de grootste uitdagingen in onze sector.
Het promoten en ondersteunen van diversiteit – en dat gaat veel verder dan M/V – is voor ons van strategisch belang. Verleden jaar hebben wij in de wedstrijd “Beste Werkgever van België” voor de 2° opeenvolgende keer de prijs van de Diversiteit gewonnen. Houden zo!
Later in de namiddag enkele 121’s (on to one) meetings met enkele sales managers.
Zij bevestigen de positieve business trend, en wat denkt u is hun voornaamste bekommernis? Juist, het aantrekken van bijkomend talent.
Vooraleer ik aan het bloggen ga nog een meeting omtrent iCity, het initiatief van de Vlaamse regering om een kennispool uit te bouwen op het vlak van draadloze steden. Ik kan zonder blozen stellen dat iCity een van de meest geavanceerde projecten is op wereldschaal. Misschien moeten wij iets minder bescheiden zijn …. Als bestuurder van iCity probeer ik mijn steentje bij te dragen.
Voila, blogdag nr één zit erop, en de file naar Gent is ondertussen opgelost.
Tot morgen.
Deze blogtekst in het Engels lezen? Dat kan!
