- 21 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Goedemiddag,
Vandaag al weer mijn laatste blog-dag. Op zich was het best fijn om voor jullie een verslag van mijn dagelijkse bezigheden te maken.
Deze ochtend ietsje vroeger vertrokken, want ik had verwacht dat de file er weer ging zijn. Ik had blijkbar gelijk zodat ik rond 8.00 ben aangekomen. Deze voormiddag had ik dan weer ruimte om verder te werken aan het mysterieproject. Vandaag stond de dynamische constructie op het programma en het eerste idee bleek toch ergens een behoorlijk grote fout te bevatten. We willen immers de lineaire motoren zo veel mogelijk ontlasten, dus een zo klein mogelijke massa, wrijving en de zwaartekracht compenseren. Hierbij waren we op 2 problemen gestuit. Voor elk van deze problemen is toen een elegante oplossing bedacht, alleen blijken beide oplossingen elkaar nu conceptueel onmogelijk maken, het is dus of de ene oplossing waar we een van de motoren continu belasten met een behoorlijk grote kracht waar hij niet continu tegen kan, of de andere oplossing die qua motorbelastingen optimaal is, maar die het onmogelijk maakt meer dan 1 lamptype op de lijn te maken omdat het quasi onmogelijk is om te stellen. Beide situaties zijn niet acceptabel, dus kan ik op zoek naar een oplossing die wel mogelijk is. Momenteel heb ik deze nog niet kunnen vinden, het weekend zal inspiratie moeten brengen.
Rond 11.00 kwam Werner, de BKM’er, nog eens langs met een klein montage probleem. Dit hebben we snel kunnen oplossen: de leverancier had het verkeerde onderdeel geleverd (of had de inkoopafdeling een cijfertje fout overgetikt?). In elk geval was het probleem om 11.30 al principieel opgelost. Nu moeten we wel op het nieuwe onderdeel wachten. Voor de lunch nog wat mails afgehandeld.
De lunch van vandaag zag er niet uit, maar was wel lekker, en dat is toch het belangrijkste. Het was een soort schotel op basis van gehakt, broccoli, aardappelen en geraspte kaas, allemaal in 1 pan en dan onder de grill.
Na de lunch vergadering over het Turn-key project dat eerder in de week ook al aan bod is gekomen. Zo heel erg Turn-key is het project eigenlijk niet, want het is gebleken dat we van hieruit te leverancier toch behoorlijk moeten ondersteunen. Gelukkig is dit project nu na 8 maanden bijna voltooid. Uit de vergadering kwamen nog enkele kleine puntjes naar voor die ik zal moeten gaan doen, maar nog niets al te ernstig. Ik blijf er dus in geloven dat de machine week 25 hier stukjes van lampjes staat te maken.
Zoals ik gisteren had aangegeven, mogen we vanavond de sleutel van ons nieuwe huis gaan ophalen Maar eerst moet er nog een en ander gebeuren zodat ik er vandaag een korte dag van maak. Het is nu 15.00, en ik stop er mee voor deze week.
Hopelijk vinden jullie via deze site de job van je leven, en in dat geval: “Tot ziens bij Philips ”
- 18 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Beste fans,
Kan ik al van fans spreken? Het is nu toch al mijn vierde blog-dag, dus als jullie nu nog steeds deze tekstjes lezen, dan beschouw ik jullie als fans. Vandaag was ik nog ietsje later op het werk omdat de werken langs de snelweg er in geslaagd waren hun betonmachine zo te plaatsen dat de vrachtwagens er bijna niet langs konden. Resultaat: een erg trage file. Dit boeit jullie waarschijnlijk niet zo erg, en voor ik het weet ben ik mijn fan-base weer kwijt. Dus over naar de orde van de dag.
Zoals gezegd dus met enige vertraging aangekomen en meteen vergadering over de lay-out waar we maandag niet aan toegekomen waren. Dit was een nuttige vergadering hoewel er toch net iets te lang bij de elektrische implementatie van de veiligheden is blijven hangen, wat voor mij toch minder belangrijk was. Gelukkig kwam uit deze discussie dat 2 van de 6 elektrische kasten eigenlijk leeg zouden gaan zijn en dus weg konden, dat maakt voor mij het leven een stuk makkelijker. Aansluitend was het dan WOG (werk overleg groep), onze maandelijkse bijeenkomst van de constructeurs en hoofdconstructeurs waar onderwerpen worden behandeld die het dagelijkse reilen en zeilen van de afdeling beïnvloeden, aangevuld met interessante machinebouwpresentaties. Vandaag op het programma: Enkele ICT mededelingen over onze tekeningendatabase, een overzicht van nieuwe beschikbare cursussen, een presentatie over het versiebeheer waarvoor de procedure in de toekomst gaat wijzigen, een presentatie over een nieuwe manier om prijzen van machines en onderdelen af te schatten en tot slot hoofdconstructeur Marcel die het project kwam toelichten waar hij momenteel aan werkt. In de mechanische afdeling zijn we immers met een 50 tal personen zodat het moeilijk is een idee te behouden van wie aan welk project werkt. Daarom staat er elke maand iemand anders op het programma die zijn huidig project toelicht.
Vervolgens ging ik in volle vaart naar de kantine omdat donderdag friet dag is en je dan niet te laat mag komen, anders zijn de files te lang (het lijkt wel de middelbare school). Nog net op tijd kunnen stoppen voor ik met mijn neus tegen het hek van de gesloten kantine knalde. Blijkbaar was er enige onenigheid bij het bedrijf dat onze maaltijden verzorgt en was er een spontane staking. Ik was dus al bang dat het een hongerige namiddag zou worden. Gelukkig werd 20 minuutjes later afgeroepen dat de kantine toch open was gegaan, maar dat er geen warme maaltijden zouden zijn. Dus toch nog kunnen eten, al was het een broodje martino i.p.v. de verhoopte kalkoenfilet met lenteslaatje en frietjes. Deze namiddag allerhande eerder organisatorische dingen gedaan voor de verschillende projecten waar ik aan werk. Een lijst met reserveonderdelen opgevraagd bij een van onze leveranciers, enkele vergaderingen ingepland om ons technologie beleid op het gebied van mechatronica te plannen, de status gechecked van een turn-key project (Een project waarbij je een machine volledig extern laat ontwerpen en bouwen volgens specificaties). Een korte discussie met mijn coachende hoofdconstructeur gehad over de speling in verschillende soorten precisie geleidingen, nog even doorgewerkt aan het geheimzinnige project van dinsdag en waarschijnlijk nog enkele andere korte intermezzo’s waar ik nu even niet aan denk. Aan zo een versnipperde dag houd ik toch nooit het zelfde gevoel over als aan zo een meer samenhangende dag als gisteren. Bovendien leef ik met enige spanning omdat mijn vrouw en ik recent een huis hebben gekocht en morgen worden de sleutels definitief overgedragen. Maar maak jullie geen zorgen, dat is pas voor ’s avonds gepland, dus morgen zal ik jullie mijn verslag niet onthouden.
- 17 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Deze ochtend ben ik slechts redelijk laat op het werk aangekomen omdat de file aan de werken op de E34 onnatuurlijk lang was. Ik rijd nochtans weg van Antwerpen ’s morgens, dus ik behoor geen files te hebben. Gelukkig stonden er geen vaste afspraken in de agenda vandaag. Daardoor heb ik flink kunnen doorwerken aan een ontwerp klus voor een mechanisme om niet al te rechts draadjes aan te voeren. Jullie denken nu vast, 3 dagen, 3 verschillende projecten. Dan denken jullie correct, momenteel werk ik aan meerdere kleinere projecten. Dit is echter lang niet altijd zo, andere keren zit ik in een projectteam om een grote machine te bouwen en ben ik daar fulltime mee bezig. Deze situatie, met meerdere projecten is voor mij echter aangenamer, meer afwisseling en als je ergens mee vast loopt kan je altijd nog met iets anders verder tot een geniale ingeving komt langs vliegen of tot de collega de proeven die hij zou moeten doen eindelijk voltooid heeft.
Bovendien waren er vandaag bijzonder weinig telefoons of mensen die snel iets kwamen vragen. Het is dus voor dit project een productieve dag geweest. Deze ochtend waren er alleen nog maar wat losse stukje die ergens in de ruimte rondzweefden. Dat had ik vorige week al gedaan. Dus deze ochtend het concept volledig afgewerkt en dan aan de 3D modellen begonnen van de kritischere onderdelen. Deze zijn vanavond ook zo goed als klaar zodat er alleen nog enkele steuntjes en beugeltjes nodig zijn om het volledige 3D model van deze unit af te werken. Vervolgens moeten hiervan dan nog 2D tekeningen gemaakt worden zodat we de onderdelen kunnen laten maken bij een van onze toeleveranciers. Het maken van de 2D tekeningen doe ik echter slechts bij uitzondering zelf. Meestal wordt dit uitbesteed aan een extern engineering bureau of doet een tekenaar dit. Bij dit project is het niet anders. Er wordt dan wel van mij verwacht dat ik de tekeningen (steekproefsgewijze) nakijk.
Meer valt er eigenlijk over vandaag niet te vertellen, veel getekend, samenstellingen gebouwd op de PC en bewegingsprofielen nagekeken en bijgewerkt.
Nu heb ik echter wel ruimte om uit te proberen leggen wat er zo leuk is aan in een machinebouwafdeling werken. Alles begint met een vraag van de buitenwereld (consumenten) die op zoek zijn naar een nieuwe of betere manier om hun behoefte aan licht te vervullen. Dit wordt dan door een marketingafdeling omgezet in een plan van wanneer we welke lampen op de markt moeten hebben en hoeveel dat er moeten zijn. Vervolgens wordt dit gecheckt met de huidige productiecapaciteit en als daaruit blijkt dat er een probleem is, dan kan onze afdeling aan het werk. In de leukste projecten moet er een productielijn worden gebouwd voor een product dat nog niet bestaat. Dan is er veel samenwerking nodig met de mensen van productontwikkeling. Wat zo een project zo leuk maakt is dat er niets vast ligt. Je begint echt met een blanco blad waar dan al snel enkele kantlijnen op komen en dat steeds verder ingevuld wordt tot er uiteindelijk een volledig tekeningenpakket van de machine klaar ligt. Dan worden alle onderdelen gemaakt, gemonteerd en gaat de machine proefdraaien. Bij heel dit traject zijn wij hier als constructeur nauw betrokken. Eerst om de concepten te bedenken, dan om deze tot op een zeker niveau van detail uit te werken, vervolgens om tekenaars en monteurs aan te sturen en problemen op te lossen. Tot slot volgen we de eerste maanden de aanloopproblemen en slijtageverschijnselen nauw op om uiteindelijk een goed werkende machine aan de productieafdeling over te dragen. Je bent hier dus werkelijk de geestelijke vader van je machine of unit, waarvan je dan ook alle details behoort te kennen. Maar ook projecten waarbij een deel van een bestaande machine moet worden vervangen of verbeterd omdat ze niet naar behoren werken, of te snel verslijten kunnen zeer uitdagend zijn. Er is minder vrijheid wat vaak juist meer creativiteit vereist. Je moet dan iets gaan verbeteren waar iemand anders al eens grondig over heeft nagedacht en meestal zijn de meest voor de hand liggende oplossingen dan al uitgeprobeerd of uitgesloten. Momenteel werk ik aan beide soorten projecten tegelijk. De vorige 2 dagen was voor een nieuw product op een nieuwe lijn, vandaag was het het vervangen van een haperende draadaanvoerunit. Niet dat een project dus op 1 dag is afgewerkt. Ik probeer echter zo veel mogelijk aan alle mij toegewezen projecten te werken tijdens een week zodat er overal iets van vooruitgang is. Om een beter beeld te geven: Het bouwen van een nieuwe lijn duurt al snel 1.5 tot 2.5 jaar. Nog een voordeel van de taak als constructeur hier is dat we alleen prototypes bouwen. Af en toe wordt er van een bepaalde machine wel eens een tweede of derde besteld, maar het overgrote deel zijn eenmalige machines. Dit zorgt er voor dat, in tegenstelling tot productontwikkeling, het niet loont om over elk detail dagen na te denken. Daardoor gaan de projecten hier nog behoorlijk snel vooruit.
Blijkbaar is er toch meer te vertellen over mijn job hier dan ik aan het begin van de week had verwacht. Dus hoop ik jullie morgen weer met een stevig stukje tekst te kunnen verwennen.
- 16 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Vandaag was het een drukke dag. Deze voormiddag gewerkt aan een concept om iets dat we hier al jaren op een bepaalde manier doen in de toekomst een stuk sneller en nauwkeuriger te gaan doen. Klinkt behoorlijk cryptisch, maar sommige dingen mogen nu eenmaal niet te ver worden uitgespit op het net, kwestie van een technologische voorsprong te behouden op de concurrentie naar het schijnt. Ik werk aan dit project met als taak “mechatronica specialist”. Vermits ik vroeger aan de universiteit als optie regeltechniek heb gedaan en daarin nog steeds een interesse heb, ben ik hier naast constructeur ook nog specialist voor mechatronica. Veel mensen bij ons in de afdeling hebben naast hun algemene taak ook nog een specialisme waarbij ze ondersteuning bieden aan projecten waar ze niet rechtstreeks aan meewerken. Dit is een aangename manier van werken die toelaat 2 dingen tegelijk te doen: goed zijn in 1 bepaald vakgebied en toch tegelijk de mogelijkheid hebben om aan andere projecten te werken zodat ook de algemene machinebouwkennis op peil blijft. Als mechatronica specialist ben ik ook lid van enkele netwerkorganisaties binnen Philips waardoor ik de mogelijk heb op regelmatige basis andere fabrieken te bezoeken en met mechatronica specialisten uit andere landen en vestigingen te overleggen en kennis uit te wisselen om zo de eigen afdeling vooruit te helpen en moeilijkere problemen op te lossen. Ik kan niet zeggen dat wij hier in Turnhout in een verlichtingsfabriek even ver staan als de mannen die de DVD speler hebben bedacht maar helemaal in de oertijd leven wij hier toch ook niet.
Om 11 uur was het dan een interessante vergadering over het zelfde project waarbij ik veel te weten ben gekomen over PLC-cyclustijden en vision algoritmes. Ik zal het tijdsplaatje toch enigszins moeten bijwerken, maar tijd opgeven om de mechanische bewegingen te maken zie ik ook niet zitten, er zijn nu eenmaal beperkingen aan de mechanica ook. Soms zou ik willen dat Newton er nooit was geweest, dan had ik misschien ook geen last van die vervelende link tussen massa, kracht en versnelling. Dit wordt morgen nog een leuke uitdaging. Deze meeting was dus een kwartiertje uitgelopen waardoor de middagpauze plots wel heel kort was geworden. Ik eet immers warm op het werk, zo veel makkelijker dan ’s avonds zelf koken. Dus het 3 maandelijkse werkoverleg met mijn baas moest maar enkele minuutjes wachten. Dit is ook wel het moment om uit te leggen dat baas nogal een complex begrip is bij ons. Je hebt een officiële baas, die je beoordeeld en opleidingen goedkeurt. Dan heb je praktisch een projectleider die zich eerder met de dagelijkse bezigheden bezighoudt. En tot slot heb je ook nog een hoofdconstructeur die er verantwoordelijk voor is dat wat er gebouwd wordt ook werkt. Soms is er wel een gebrek aan onderlinge coördinatie wat er voor zorgt dat je eigenlijk als constructeur behoorlijk veel vrijheid kan hebben, zowel qua planning, budget als technische oplossingen. We hadden het ondermeer over opleidingen. Ik mag een leuke opleiding over het tunen van servosystemen gaan volgen en mezelf ietsje dieper in het werk van de elektrische collega’s verdiepen. Ik kan immers moeilijk beweren mechatronica specialist te zijn als mijn elektrische kennis al begint te haperen net voorbij de controller…
Deze namiddag hadden we dan nog een Townmeeting. Een grote bijeenkomst van de hele machinebouwafdeling (ongeveer 130 man). Hier gaf de baas van de volledige afdeling een korte uitleg over de strategie voor de komende jaren en was er een verhaal over de werking van de inkoopafdeling. De Townmeetings worden traditioneel afgesloten met een receptie waar ik nog even heb nagepraat met een inkoper over enkele puntjes in de presentatie van de inkoopafdeling.
- 15 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Goedemiddag allemaal,
Bloggen… Voor mij een nieuwe bezigheid die ik hopelijk deze week met enig succes kan volhouden. Wie is ‘ik’ nu eigenlijk. Wel ‘ik’ is in dit geval Peter Gobin, Burgerlijk Ingenieur in de werktuigkunde. Nog net geen 26 en spijtig genoeg voor de vrouwelijke lezers onder jullie al getrouwd. Zoals alle burgies ben ik ook niet zo een literair talent, dus bij deze zullen jullie mij allemaal al vast de taalkundige missers van de komende week moeten vergeven.
Momenteel ben ik 2.5 jaar aan het werk als mechanisch constructeur bij Philips in Turnhout. Om beter te kaderen wat er zoal gebeurd hier in Turnhout kan ik misschien een van onze recente vacature-teksten citeren:
“Philips Lighting is wereldwijd de nummer 1 in verlichting. In de vestiging in Turnhout worden hoge druk gasontladingslampen geproduceerd, die onder andere gebruikt worden in beamers en voor de verlichting van gebouwen, winkels en sportvelden. Naast de productie van lampen is Turnhout ook hét wereldwijde kenniscentrum van Philips op het vlak van lampontwikkeling en machinebouw. De grote innovaties en technologische doorbraken, die hier het gevolg van zijn, maken van Philips Turnhout een dynamische en uitdagende werkomgeving.”Nu verwacht ik niet meteen dat elke bloglezer weet wat een gasontladingslamp is, maar ik kan het kort samenvatten als: “gecontroleerde bliksem in een doorzichtig doosje.” Deze lampen worden voornamelijk hier in Turnhout geproduceerd. Het is wel meteen duidelijk dat je de machines om deze producten te maken niet zomaar uit de catalogus van elke elektro-zaak kan bestellen. Daarom hebben wij hier intern een afdeling die instaat voor het ontwerpen en realiseren van onze productiemachines. Nu zijn we bijna bij mijn dagelijkse job aanbeland. Ik ben immers een van de mensen die deze machines mag bedenken. Dit is wel genoeg algemene omkadering, terug naar de orde van de dag, wat heb ik vandaag gedaan?
Vanmorgen begon al met enig denkwerk. Vorige week hadden we immers op een machine in opbouw een probleem. In samenwerking met de BKM’er (bedrijfsklaarmaker, zij starten de machines voor de eerste keer op) hebben we dan snel iets gebouwd met heel veel onduidelijke instellingen om te kijken wat er past. Voor onderhoudsdoeleinden is het echter niet zo handig als iets in alle richtingen kan bewegen Dus vanmorgen kon ik al vast beginnen met na te denken en te tekenen hoe we deze toch eerder bizarre constructie met hoeken van bv 6.07° konden omzetten naar 1 vast onderdeel. Hiermee heb ik eigenlijk het grootste deel van mijn voormiddag gevuld waardoor de layout die ik vanmiddag in een meeting nodig had niet veel vooruitgang had gemaakt. Daarom begin van de namiddag met volle kracht een manier vinden om 2 lasers, 4 tuinhuisjes aan elektrische apparatuur, een PC met bureau, enkele vacuümpompen, een glove-box, redelijk wat spiegels en lenzen en een koelunit van 7kW in een ruimte te krijgen van 6 bij 4m zodat je overal makkelijk bij kan. Niet helemaal gelukt en om 15.00 toch naar de meeting. Die is echter zo verzand in een discussie over wat het allemaal zou gaan kosten en wie tegen wanneer wat moet doen dat we aan de layout nauwelijks zijn toegekomen. Dat zijn dus minder interessante meetings. Later op de week hoop ik jullie ook iets over interessantere meetings te kunnen vertellen. Vervolgens nog even de projectleider van een ander project bijgepraat en dan zat deze dag er al weer op. Morgen meer over mijn werk en minder algemene inleiding.
