- 3 March 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Voila, weeral de laatste blog voor mij, eigenlijk straf hoe snel zo’n week voorbij vliegt. Als kleine vorm van contemplatie heb ik de blogs van de vorige dagen nog eens snel doorgenomen en eigenlijk was het toch wel een a-typische werkweek. Ik stel vast dat ik weinig bij de klant ben geweest en ook dat ik weinig werk als Competence Manager heb gehad. M’n tijd is vooral opgegaan aan het implementatieplan voor KPN. Maw, trachten de concentratie te bewaren en meer naar je digitale vriend (laptop) kijken dan naar mensen van vlees en bloed.
De rode draad in het verhaal was deze week duidelijk KPN en jaja, het rapport is klaar!! Vrijdagnacht om 2u heb ik m’n laptop met een diepe zucht dichtgeklapt. Een director zal nog een laatste maal alles nalezen (als je zelf reviewt, zie je sowieso dingen over het hoofd) en dan sturen we alles op maandag door naar de klant. Dan volgen ongetwijfeld nog enkele weken van discussies met de klant, meetings en presentaties om ons plan toe te lichten en uiteindelijk een finale versie die een resultante is van al dat gepalaver. Ik heb in m’n agenda al enkele dagen NL (en broodjes kroket) voorzien.
Vrijdag is nog wel een interessante dag geweest om enkele zaken met jullie te delen. Zoals elke vrijdag hebben een ‘ITE Planning Call’ gehad. Gans PwC maakt gebruik van een elektronische planningstool om voor alle mensen bij te houden wanneer ze op welke klant gepland zijn, wanneer er training is en uiteraard ook wanneer iemand met vakantie is. Bij ITE bekijken we deze planning elke vrijdag in detail om zo nauw mogelijk te kunnen opvolgen waar er mogelijke problemen zijn en de ‘bezettingsgraad’ (als ik het zo oneerbieding mag zeggen) zo optimaal mogelijk te houden.
Een prettig neveneffect is dat je zo meteen weet met welke klanten / jobs we bezig zijn (vooral handig als je je een ganse week in een rapport hebt begraven).
Een andere, zeer nuttige gewoonte bij ITE is het maandelijks organiseren van zogenaamde FA meetings. FA staat voor Football Association (het Engelse equivalent van de KBVB), maar ook voor Focus Area. Binnen de ITE bende zijn er verschillende FA’s waarbij we ons op bepaalde aspecten van IT Effectiveness verdiepen (o.a. IT Goverance, IT Security, etc.). Onze klanten verwachten van ons, terecht, een diepgaande expertise in bepaalde vakdomeinen van IT. Deze FA’s hebben als doel de mensen met dezelfde interesses en kennis samen te brengen om vervolgens ervaringen bij klanten uit te wisselen (als je dit zo leest, lijkt het wel een sociale praatgroep zoals de AA, maar dat is het natuurlijk niet). 
Deze maand stond een voorstel op het menu dat een externe IT firma had uitgewerkt voor ons intern IT-departement. We hebben dat voorstel als team geëvalueerd en aanbevelingen uitgewerkt. Als ik heel eerlijk mag zijn: wij hadden vanzelfsprekend veel beter gedaan. 
Daarnaast waren er de gebruikelijke topics zoals sales, HR/competence aspecten en een presentatie over een lopende opdracht bij een klant (maar top secret, dus kan ik jullie niets meer over vertellen).
En dan de ‘grande finale’: het was laatste vrijdag van de maand, dus ook de beroemde ‘Last Friday Drink’ in het grand café bij ons. Dit keer was het thema ‘ski’ (logisch voor deze periode), met een slideshow van de skitrip die PwC heeft gemaakt naar Sestrière (ofwel was het een brave bedoeling, ofwel een extreem gekuiste versie te zien gekregen). 
Zo’n last Friday drink is de ideale gelegenheid om op adem te komen van een stevige werkweek/maand en vooral ook om collega’s terug te zien die al een tijdje bij een klant aan de slag zijn. Het verbaast me telkens om vast te stellen hoe breed zo’n intern netwerk wel niet kan zijn: van elke dienst en departement zijn er wel mensen waar je even een babbeltje mee kan doen. Bovendien krijg je dan ook nog eens mensen in levende lijve te zien die zich anders enkel kenbaar maken via Sametime (je weet nog wel, onze versie van MSN) en in die relaxte sfeer van een last Friday hun charmante zelf zijn. 
Wat ik me natuurlijk uitgebreid heb laten welgevallen (met m’n goede vriend Leffe bij de hand).
Misschien nog snel een sneak-preview naar volgende week:
maandag: start van interne budgetrondes (waar ik het ganse IT luik voor m’n rekening neem) en afronding van een assessment rapport
dinsdag staat in het teken van HR: CM meeting en 2 interviews
woendag: klantendag
donderdag: idem
vrijdag: vrij (echt waar, ik heb 4x gecontroleerd en de ganse dag staat nog vrij).
Beste mensen, het was mij een waar genoegen om jullie te entertainen en ongetwijfeld ook te vervelen deze afgelopen week.
Veel plezier en geniet van het leven!!
Peter
- 29 February 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Goeiemorgen, vandaag krijgen jullie met een fiere papa te maken. Vandaag was het oudercontact en ben ik uiteraard bij de juffen gaan luisteren hoe het met de kabouter gaat. Altijd prettig om te horen hoe je kind evolueert en zicht gedraagt in groep (als hij maar geen consultant wordt).
Als een goede advisor moet je af en toe enkele stappen terug kunnen zetten om het project, het probleem of de situatie beter te kunnen overzien. Blijkbaar zit dat er al echt ingebakken, want ik heb het automatisch met deze blog gedaan en vastgesteld dat ik m’n werk misschien niet goed doe. Ik kan me voorstellen dat er enkele mensen bij ons rondlopen die het zouden appreciëren als ik iets meer over m’n werk bij PwC en Advisory zou vertellen.
Wel, vandaag hebben jullie het aan jullie been. Ik ga een poging ondernemen om te vertellen wat wij zoal doen. Eigenlijk wordt dat nog relatief eenvoudig om te doen. Vanochtend heb ik nl (net zoals dinsdag) een presentatie gegeven aan een deel van support staff. Jullie krijgen die info nu ook over jullie uitgestort.
Bij Advisory leveren wij (het woord geeft het al weg) advies aan klanten. Dat zijn vooral de hele grote firma’s, maar af en toe ook wel eens KMO’s. Dat advies mag je heel ruim interpreteren: wij hebben personen die zeer vertrouwd zijn met de bankwereld en de specifieke processen die daar van toepassing zijn, en anderen hebben daar weer een grondige kennis van en interesse in de publieke sector (gemeenten, federale overheden, Europese Commissie, etc.).
Naast deze specifieke sectorgroepen hebben we ook 2 teams bij Advisory die zich op een bepaalde expertise richten (in de ruime zin van het woord). FTE zijn mensen die met Finance & Treasury bezig zijn (wat mij betreft financiële spitstechnologie). Het andere team, ITE, is de groep waar ik deel van uitmaak.
Wij focussen ons op de wereld waar de CIO’s zich in begeven en dat heeft verschillende dimensies. Een IT departement levert diensten aan de rest van de organisatie en de CIO dient deze diensten zo effectief mogelijk af te stemmen op de wensen van zijn (interne) klanten. Daarnaast wordt er van de CIO ook verwacht dat hij z’n IT bende zo efficiënt mogelijk (dus kost effeciënt) laat functioneren. Standaardisatie, procesmatig werken & denken, cost control & reporting zijn problemen / uitdagingen waar zo’n CIO vaak mee te maken krijgt.
Ons team is zo georganiseerd dat we inzicht kunnen bieden in verschillende facetten van het takenpakket van de CIO’s.
Wij doen zeker geen grote implementaties, maar eerder de opdrachten waar er een link moet gelegd worden tussen het IT functioneren en de business zelf. Misschien blijft het nog altijd relatief vaag, dus even 2 concrete voorbeeld die hopelijk voor wat verheldering zorgen.
Bij KPN is men onderhevig aan allerlei regelgevingen, waardoor bepaalde processen anders moeten uitgevoerd worden, specifieke informatie bijgehouden worden of processtappen beter moeten worden gecontroleerd. Een weerkerend fenomeen bij deze regelgevingen is dat je als firma moet weten wat er met je kritieke data (en je centen) gebeurt. Aangezien elke firma nog steeds medewerkers (fysieke mensen) nodig heeft om de show draaiende te houden, betekent dit inherent dat je als firma moet weten tot welke informatie al die mensen toegang hebben (straffer nog, sommige firma’s weten überhaupt niet hoeveel mensen toegang hebben tot hun confidentiële gegevens). Sinds begin vorig jaar ben ik de mensen bij KPN aan het helpen om een persistent antwoord uit te werken voor deze problematiek. Eerst hebben we een (theoretisch) concept uitgewerkt dat door de organisatie moet gedragen worde. Dit concept behelst o.a. het uitwerken van een autorisatiemodel, het bedenken van een technische infrastructuur, maar vooral ook het evalueren van de impact op de organisatie van KPN (i.e. sommige zaken / functies zullen fundamenteel veranderen en processen moeten aangepast worden, en dat vergt uiteraard veel tijd en communicatie). Momenteel zitten we in de laatste fase: aangeven hoe dit ganse concept in de praktijk kan omgezet worden.
Een totaal ander project waar ik mee bezig ben, is het begeleiden van een audit rond project management. We stellen vast dat dit zeker niet naar behoren functioneert en hebben verschillende aanbevelingen uitgewerkt. Door onze nogal stevige observaties passeren we nu bij de voornaamste belanghebbenden (stakeholders) en zijn we van een pure audit geëvolueerd naar adviesverlening. Vele van de observaties betreffen namelijk fouten die vroeger in een vroeger stadium van het proces plaatsvinden (of zelfs helemaal niet gebeuren). Dus werken we nu via interviews en workshops een high-level visie uit om de klant aan te tonen hoe ‘demand management’ bij hen in de praktijk zou kunnen werken.
2 voorbeelden, 2 totaal verschillende problemen, telkens een uitdaging waarbij we naast een gezonde dosis boerenverstand ook beroep doen om specifieke experts om bijkomende ervaring toe te voegen aan het project.
Hopelijk heeft dat een klein beetje licht in de duisternis gebracht (alhoewel, is bij mij vaak nogal moeilijk te zeggen want ik snap m’n eigen uitleg soms niet)).
Aangezien het me zo nauw aan het hart ligt, wil ik nog even over een HR gerelateerde zaak uitweiden: coaching. Dat is oh zo belangrijk bij ons en zou echt hoog op ieders priority list moeten staan. Maar jammer genoeg moet ik vaststellen dat er, net zoals bij de meeste firma’s trouwens, nog ruimte voor verbetering is. Vooral eerlijke en terechte feedback blijkt soms moeilijk om te geven (een positieve boodschap verteert natuurlijk altijd gemakkelijker). Goeie coaching kost tijd en daar moet je in investeren. Als CM bij ITE probeer ik de collega’s daar ook steeds voor te pushen en ze merken dat het resultaten oplevert. Bij ons geen verrassingen, maar vooral een eerlijke boodschap waar mensen mee verder kunnen. Het levert ons tevreden staff op en de staff weet wat wij van hen verwachten, waar ze nog aan moeten werken, etc.
Om met een voorbeeld te eindigen van hoe het niet moet: Coach zegt tegen coachee: … je bent charmant en hebt steeds wel een antwoord klaar. Wat doe je daar nu mee.
Allé, morgen is weeral de laatste dag van de blog en van de week, ben benieuwd wat het nog voor ons in petto heeft.
- 28 February 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Vanmorgen heb ik tot mijn vreugde vastgesteld dat zelfs mijn goede StuBru-vrienden een blog hebben! Onze allerliefste Sofie Lemaire heeft ook haar eigen blog, maar zij zit duidelijk al een verder stadium dan ik. Blijkbaar waagt zij zich al aan gedichten en andere intellectuele creativiteiten. M’n excuses, maar mijn hersenen draaien overdag al op volle toeren in een poging om slim te zijn. Dus beschouw ik deze blog eerder als een louterende oefening, die tevens informatief zou moeten zijn (precies een zin die zo uit een persbericht van VRT kan gehaald zijn).
Vandaag was een dag om even op adem te komen. De volgende iteratie van het implementatieplan voor KPN is klaar … om aan de ervaring en aandacht van een collega onderworpen te worden. Nog zo een van onze sterke punten bij PwC is dat belangrijke ‘deliverables’ nooit zomaar de firma zullen verlaten. Wij zijn dermate gebrainwashed en het zit zo in onze manier van werken ingebakken dat er altijd iemand met meer ervaring dan jezelf een laatste controle uitvoert. Zo’n bijkomende visie is vaak zeer nuttig, zoals bij dit KPN-document ook weer: ik heb me de afgelopen dagen zo begraven in dat plan dat je soms het totale beeld verliest.
Sta me toe om zeer kort de structuur van PwC Be te schetsen, dat maakt m’n uitleg voor het volgende stuk iets eenvoudiger. PwC Be / Advisory / IT Effectiveness: onder die constellatie werk ik bij PwC (als team member van ITE).
Maandag had ik jullie al verteld dat ik Competence Manager ben voor ITE. Wel, HR is bij ons op verschillende niveaus georganiseerd: we hebben een Central HR, maar ook 2 dames die fulltime en zeer toegewijd voor Advisory werken. Daarnaast heb je in de ‘business’ zelf nog zogenaamde CM’s die vanuit de loopgraven mee de HR-activiteiten aansturen (waaronder dus ook uw dienaar).
Ik beoefen deze interne functie nog maar een half jaar en ik ben versteld van de ganse machinerie die achter rekrutering schuilgaat. Mijn respect voor deze mensen is alleen maar gegroeid. Nu, als lid van Advisory zit het er bij ons ingebakken om naar bedrijfsprocessen te kijken, ze te evalueren en verbeteringen te zoeken. Het spreekt voor zich dat er ook bij ons nog ruimte voor verbetering is. In die optiek kon ik het als zogenaamde IT-nerd (zo worden wij als ITE door onze andere collega’s soms genoemd
) niet laten om een Excel in elkaar te steken die dit ganse aanwervingsproces ondersteunt.
Elke 2 weken komen wij met ons management team samen om o.a. rekrutering te bespreken. Via het rekruteringsdashboard (die fameuze Excel) hebben we een duidelijk zicht op de mensen waarvan we weten dat ze zullen vertrekken, ons zullen vervoegen, maar ook de mensen die we nog weg zouden willen (jaja, dat gebeurt soms ook) en de profielen die we er nog bij willen hebben. Al die gegevens samen biedt ons voldoende informatie om ook de impact op onze omzet te identificeren en waar nodig onze aanwervingsnoden aan te passen.
Naast deze leuke oefening, houd ik me vooral bezig met het screenen van massa’s cv’s, het voeren van interviews, presentaties op jobfairs allerhande en het assisteren in en brainstormen over nieuwe manieren om mensen aan PwC te kunnen binden.
Boeiende materie!
Maar ja, zoals gisteren ook al aangehaald: de boog kan niet altijd gespannen staan. Vandaag als ontspanning nog wat met m’n vriendin gemaild. Zij is aan het werk in NL en dat zijn daar toch wel rare jongens. ’s Middags wordt er samen met de klant in een kleine keuken gegeten (dus de charcuterie en karnemelk wordt uit de frigo gehaald). Nu nemen zij ook nog wat extra eten vanuit het hotel mee (yoghurt en van die dingen) om de dag door te komen. Weet je wat onze NL vrienden doen? Die halen dat netjes uit de frigo vóór lunch en nemen dat ongetwijfeld mee naar huis ofzo.
Ze zullen ook nooit veranderen.
Een andere, min of meer ontspannende activiteit was een eerste ‘verkennend’ gesprek met collega’s van SPA (System & Process Assurance, gelinkt aan onze audit afdeling) over het uitwerken van een nieuwe dienst / service offering. We komen vaak gelijkaardige problemen tegen bij onze klanten en we hebben de kennis in huis (zij het voorlopig verspreid) om hier een deftig en effectief antwoord op te kunnen bieden.
Dat zijn de leuke activiteiten: een beetje freewheelen en nadenken hoe we dit naar onze klanten kunnen overbrengen, een passend verhaal uitwerken, de juiste mensen mobiliseren, eventje / seminarie organiseren.
Oh ja, nog een laatste toffe bezigheid voor de komende maand. Met ITE zijn we vorig jaar op een ‘professionele off-site’ geweest: een halve dag serieuze presentaties en dan een ganse pret (met uiteraard een stevige avond om beide onderdelen te overbruggen). Dit was zo’n succes dat onze partner gevraagd heeft om dit jaar opnieuw iets in elkaar te steken. Top secret natuurlijk, maar oh zo prettig, want het ideale moment om de collega’s nog eens van die heerlijk studentikoze dingen te laten uitvoeren.
Beste mensen, vandaag een korte blog, want morgen belooft het toppunt van de week te worden (voor mij althans) en wel om 2 redenen:
1. Lunch met een directielid van mijn voornaamste klant en met 1 van onze oppergoden (Bert, managing partner van Advisory) om over een aantal strategische vraagstukken van deze klant te praten. Dus concentratie en vooral mentale paraatheid zijn wenselijk.
2. Minstens zo belangrijk: oudercontact van m’n zoontje van 5 (Ferre)! Ben benieuwd wat de juf van m’n kabouter vindt.
- 27 February 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Even kort samenvatten waar ik me vandaag mee bezig gehouden heb (want dat is uiteindelijk toch de bedoeling: jullie laten zien waar een PwC consultant zoal z’n tijd aan besteed).
Yep, het ‘rare’ woord is vermeld: consultant. Ik heb de indruk dat dit woord minder en minder wordt gebruikt. Ook wij spreken niet meer van consultant, maar van ‘advisors’. Eigenlijk dekt die term ook beter de lading: we doen helemaal geen grote implementaties waarbij de klant wordt overrompeld door een invasie van 100 consultants. Het is onze betrachting om de klant effectief advies te verlenen over specifieke problemen (typisch zaken waarvoor intern niet de juiste kennis aanwezig is).
Bon, over tot de orde van de dag. Waar heb ik me vandaag zoal mee bezig gehouden?
1. Uitslapen
Ik heb inderdaad ‘uitgeslapen’ tot 8u. Nu, ik lag ‘s nachts ook pas om half 1 in m’n bed want ik wilde absoluut een budget uitgerekend hebben voor onze opdracht bij KPN (die grote Telco firma in NL waar ik het gisteren al over gehad heb). Dan nog rustig thuis wat mailtjes verwerkt en het budget nog eens gecontroleerd. Het uitwerken van zo’n implementatie plan is een proces met vele iteraties en verschillende mensen die bijdragen tot het eindresultaat. Morgen moet er een Word document klaar liggen dat zowel omvangrijk, als bondig genoeg is om de klant alle nodige info te verschaffen, zonder er een ganse roman van te maken.
Het aangename voordeel van ons werk is dat we in grote mate onze agenda zelf kunnen regelen. Het spreekt voor zich dat je zeker een tijdje voor ons moet gewerkt, credibiliteit heb je niet meteen van de eerste dag.
2. Stilstaan
Aangezien ik eerst rustig thuis gewerkt heb, dacht ik vlotjes naar kantoor te kunnen rijden, maar dat viel fameus tegen. Om kwart voor 11 stond het nog stil op de ring rond Bxl. Onvoorstelbaar en economisch totaal niet rendabel natuurlijk. Als de bezettingsgraad in vliegtuigen even laag zou zijn als de auto’s die vandaag met mij stilstonden, zou er geen enkel vliegtuig meer opstijgen!
3. Presentatie
Met 10min vertraging op kantoor toegekomen en meteen binnengestapt om een korte presentatie te geven over ITE (het team waarin ik werk). Firma’s als de onze staan bekend om hun relatief hoge rotatie inzake personeel (veel nieuwe mensen, maar ook veel vertrekkers). Wel die rotatie heb je zelfs op het niveau van onze ‘support staff’ (vb. management assistants). Nu zijn er de laatste maanden enkele nieuwe dames / meisjes gestart en leek het een goed idee om elke Business Unit nog eens de revue te laten passeren zodat voor hen duidelijker wordt waar wij zoal mee bezig zijn.
Wel, het was een heel plezante presentatie, want ze waren echt geïnteresseerd. Dank u Eva!
Eigenlijk is dat nog wel plezant: presentaties geven, zeker op conferenties waar het publiek geïnteresseerd is (of zou moeten zijn). Gastcolleges aan de univ, dat lijkt me ook nog wel iets (Zou ook wel graag gastcolleges geven aan de univ. Lijkt me leuk (houdt me jong))
4. Eten
Dit kan bij ons in al z’n varianten gebeuren: boterhammetjes van thuis meebrengen, broodje halen beneden, in het restaurant eten beneden, buiten iets gaan eten, of op de tanden bijten en doorwerken. Wel, ik ben voor de simpele oplossing gegaan: ik heb m’n benen onder tafel geschoven in ons restaurant (dat bespaart me weer wat afwas vanavond). Luc, net zoals ik een collega die tegen alle gewoontes in al ruim 10j meedraait (wordt dus ook beschouwd als een deel van het PwC meubilair) was er bij komen zitten, hij zat in een dipje omdat z’n laptop de geest gegeven had.
Eigenlijk best wel grappig om vast te stellen hoe mensen zo verknocht en afhankelijk geraken van technologie. Hij was echt een beetje verloren omdat hij z’n vertrouwde werkomgeving niet had en daardoor niet zo efficiënt kon werken.
Onlangs heb ik nog een jobfair presentatie gegeven en daar hoorde ik een gelijkaardig verhaal. Vele studenten slijten blijkbaar hun avonden achter de computer, surfend op het net of chattend met mensen van verschillend pluimage. Nu was er in een kot de elektriciteit uitgevallen, dus geen computers meer. Blijkbaar kwam iedereen zo wat verdwaasd uit z’n kot, niet goed wetend wat te doen (om dan toch maar op café te gaan).
5. KPN, KPN, KPN
Het plan moet af en zal vandaag grotendeels af geraken (alleen onze Nederlandse vrienden willen niet goed mee, blijkbaar is het daar nu verlof).
6. Ontspanning
Volgens mijn ouders en de mensen die mij relatief goed kennen ben ik een ‘deadline’ manneke. Pas als de meet in zicht komt, begin ik door te werken en dan lukt het mij ook zeer goed om mij te concentreren. Maar ik ben toch geen man van de lange inspanningen, dus een beetje recreatie moet er af en toe ook zijn. Vandaag was dat aanwezig op verschillende manieren.
Blijkbaar is er een collega van ons (uit de US) die z’n carrière een volledig nieuwe wending heeft gegeven. Hij was Security Officer van PwC US, maar z’n grote passie was … magie! Die kerel heeft meegedaan aan ‘American Idol’, stevig gescoord en is nu professional magician. Ben dus eens op z’n site gaan kijken en eigenlijk was het toch wel grappig (typisch US natuurlijk).
Naast het rariteitenkabinet van deze ex-collega heb ik me ook even laten gaan via Sametime. Sametime is het MSN equivalent bij PwC (IBM – Lotus Notes technologie voor de geïnteresseerden). Dit werkt alleen intern bij PwC, maar wel wereldwijd (dus ik zou met zo’n 155.000 mensen kunnen chatten). Vandaag heb ik me beperkt tot een chat-sessie met een stagiaire van het HRS (Human Resources Services) team: Marianne, een charmante psycho studente. Het ontaardde al snel in een wicked conversation, maar dat was ideaal om de gedachten even te verzetten. Dank u Marianne!
Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat ik de face-to-face communicatie toch nog altijd ruim verkies boven chatten (voor de slechte verstaander onder ons: hierbij doel ik niet specifiek op de chat-sessie met Marianne, maar eerder op communicatie in het algemeen). Maar ja, ik ben duidelijk van een andere generatie. 
Geef toe, het valt toch niet te ontkennen dat het opbouwen van een professionele relatie of het afsluiten van contracten niet via msn verloopt, maar wel door de klant live aan te tonen welke expertise en kennis je hem/haar kan bijbrengen.
Voila, als dat geen mooie, professionele bedenking is om bij af te sluiten.
Slaapwel (voor mij althans toch) en tot morgen!
- 26 February 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Gegroet aan de enkelingen die de moed kunnen / willen opbrengen om zich door deze blog te worstelen.
Sta me toe om enkelen woorden te besteden aan mezelf: mijn naam is Peter en ik werk al sinds het gezegende jaar 1998 bij PwC. Voordien was ik professioneel student. Maw, ik heb dus steeds voor dezelfde firma gewerkt. Maar ondertussen ben ik toch al bij meer dan 44 andere bedrijven gepasseerd waardoor ik me toch wel een relatief goed beeld begin te vormen van de werkomstandigheden en cultuur bij andere firma’s.
Voila, iemand bij PwC is zo gek / sympathiek geweest om mij te vragen een ganse week een blog te schrijven. Volgens wikipedia is een blog: De auteur, ook wel blogger genoemd, biedt in feite een logboek van informatie die hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog . Wel, dat is dus exact wat ik ga doen: vanalles en nog wat neerschrijven, ongetwijfeld hoofdzakelijk over mijn weer ongemeend boeiende dag op het werk. Maar wees gerust, mezelf kennende zal ik af en toe ook wel eens over helemaal iets anders schrijven.
Om eerlijk te zijn: de week is meteen al stevig begonnen. M’n agenda zet netjes vol met meetings waardoor van echt werk en zaken afronden niet veel terecht is gekomen.
07u30: Het is mijn gewoonte om vroeg te starten en zo minimaal last te hebben van files. Er zijn zo nog enkele collega’s die hetzelfde idee hebben, maar bovendien een pak meer discipline en karakter aan de dag kunnen leggen: sommigen staan op rond 5u, half 6 en zijn om 7u al op kantoor. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat we ook anderen hebben die pas rond 10u komen binnengewaaid (vb. omdat ze eerst de kindjes naar school brengen).
Dit allemaal om te zeggen dat we behoorlijk flexibel met onze uren kunnen omspringen. Het credo luidt: zolang het goed is voor de klant en het werk maar gedaan is!
Bon, het eerste anderhalf uur is altijd een zeer productief moment (als ik voldoende wakker ben tenminste), dus heb ik er van geprofiteerd om de mails van donderdag en vrijdag door te nemen en de eerste meetings van de dag voor te bereiden.
09u00: Meeting rond Global Data Privacy Act. Naast de normale bezigheden vervul ik ook enkele interne rollen, vooral als IT Facilitator (coördinator) van onze Advisory groep (145 personen) en als Competence Manager voor het IT Effectiveness team (30 personen). In die eerste hoedanigheid woonde ik een meeting bij om te bespreken welke acties we moeten ondernemen om op een correcte manier, dus zoals door de wet voorgeschreven, met persoonlijke en confidentiële gegevens om te gaan. Resultaat: 4 to-do’s om op zeer korte termijn uit te voeren.
10u00: Naast een management team van 5 personen die 2-wekelijks samenkomen om het reilen en zeilen van het ITE team te bespreken, betrekken we 4x per jaar ook onze Principal Advisors (equivalent van managers in andere departementen bij PwC) in enkele operationele en management taken. Vandaag was het aan hen om te vertellen welke vorderingen ze gemaakt hadden voor hun specifieke verantwoordelijkheid. Het voordeel van onze groep is dat we ongeacht niveau of ‘rang’ vrij onze mening kunnen geven. Onze partner kan tegen een stootje en geeft er ook geregeld een terug. 
Dergelijke meetings zijn het ideale forum om ideeën uit te wisselen, alternatieven voor te stellen en vooral ook om als groep over verschillende zaken te kunnen discussiëren.
Resultaat: volledige A4 met to-do’s (gelukkig niet allemaal voor mij).
12u00: Snel, snel nog wat mails doornemen en vooral wat ammunitie bij elkaar zoeken om onze partner met een gerust gemoed naar de wekelijkse partners meeting te laten vertrekken (daar komen onze big shots samen om Advisory te leiden). ’t Is te zeggen: dat vermoed ik toch, want ben er nog nooit op uitgenodigd en er hangt toch een zekere waas van mysterie rond.
12u45: Een mens moet af en toe ook eens iets eten om deftig te kunnen functioneren, dus ben ik beneden nog snel met onze partner langs het bedrijfsrestaurant gepasseerd. Sinds vorig jaar organiseren we een ‘event’ met het ganse ITE team, waarbij we een halve dag serieus proberen te blijven (allerhande presentaties over de cijfers, recrutering, etc.) en ons vervolgens volledig laten gaan in plezante zaken. Vandaag heb ik met hem een aantal opties bekeken rond locatie, thema van de social activities, budget, etc. Het belooft weer goed te worden, maar ik kan er jullie niets over vertellen (er moest maar eens een collega meelezen).
Resultaat: 4 to-do’s die ik gelukkig kan delegeren
13u15: Sinds begin vorig jaar werken we met enkele mensen bij een grote Telecom firma in Nederland. Het doel was / is om een specifiek IT Security concept uit te werken dat zich zowel op het technische infrastructuur luik als op de organisatorische en procesmatige aspecten richt (IAM voor geïnteresseerden). Het laatste deel van deze opdracht houdt in dat we een implementatieplan moeten uitwerken om deze concepten in de praktijk om te zetten. Lijkt simpel, maar als je er aan begint, moet je er toch goed en uitvoerig over nadenken. Deze week moeten we een eerste serieuze draft aan de klant kunnen voorleggen. Vanmiddag heb ik nog kort enkele specifieke zaken besproken met collega’s die mij helpen om dit plan uit te werken (ik weet meteen waar ik dinsdag mee bezig ga zijn).
Resultaat: stress, stress, stress: morgen wil ik dit plan grotendeels klaar hebben (met timing, budget etc.)
15u00: Mijn voornaamste klant vraagt af en toe ook aandacht (terecht trouwens), dus ben ik naar centrum Brussel gereden voor een meeting met enkele belangrijke stakeholders. We hebben een audit rond project management uitgevoerd en zijn nu bezig om ons rapport gevalideerd te krijgen. Nu ligt de materie nogal gevoelig (er zijn een aantal zeer stevige observaties uit de audit gekomen). Het resultaat is dat ik samen met de Interne Audit Manager (mijn directe klant) vandaag een meeting heb gehad met 2 leden van het directiecomité om ons rapport toe te lichten en nota te nemen van hun mening.
Eerlijk gezegd: altijd prettig om op de bovenste verdieping te komen (die er typisch weer helemaal anders / chiquer uitziet dan de andere, ‘normale’ verdiepingen). Dat kom je toch wel vaker tegen, maar bij ons is dat niet zo. De partners hebben uiteraard hun eigen bureau, maar werken wel tussen de mensen en gelukkig niet op een speciale verdieping. De ‘open door policy’ is bij ons zeker geen boutade, de deuren staan effectief open en iedereen is enorm toegankelijk en zal in de mate van het mogelijk tijd vrijmaken om een probleem of opportuniteit te bespreken.
18u00: Voila, deel 1 van de dag zit er op. Nu nog effe in de file naar Rumst voor een privé-afspraak… Die dus privé blijft.
20u00: Juist thuis gekomen en PC meteen terug opgezet. Het is iets te druk om vanavond rustig in de zetel te gaan zitten. Dus heb ik me nog op het budget voor dat implementatieplan geworpen en heb ik m’n tijd nog nuttig besteed aan een aantal admin taken (volgend uit onze 2-wekelijks management meetings). Voor degenen die zich zorgen zouden maken om mijn (of hun toekomstige) work-life balance: mijn vriendin zit de ganse week in het buitenland, dus heb ik het rijk voor mij alleen (… om te werken).
Oh ja en hoe kan ik het ook vergeten: ik had nog een blog te schrijven. Eerlijk gezegd heeft het wel z’n voordelen. Er zijn geregeld dagen dat ik ’s avonds thuiskom en niet meer weet waar ik overal mee bezig ben geweest (omdat het zoveel verschillende dingen door elkaar waren). Wel, deze week ga ik zeker vlotjes kunnen onthouden.
- 10 December 2007
- Gepost door Stijn Verhulst
Laatste blogdag, dit is veel sneller gegaan dan ik dacht.
Veel volk op kantoor vandaag, bijna de helft van het departement. Vrijdag is het sfeertje altijd iets relaxer en vrolijker (soms een beetje té zelfs, want diegenen die echt zaken moet afkrijgen willen nog wel doorwerken natuurlijk, en dat kan best als het een beetje rustig is).
Leuk aspect dat samenhangt met de heel jonge spirit van de groep … op je 35ste bijna de oudste zijn is een beetje vreemd op zich, maar ik beschouw het als een garantie om zelf ook scherp te blijven. In de PwC cafetaria zijn we redelijk bekend – de hele “SPA” groep die op kantoor is luncht altijd samen, van management assistant tot director.
In de namiddag staan er toch nog enkele belangrijke zaken op het programma.
Conference call met een klant over een projectvoorstel dat we hebben ingediend … ze zijn blij met de voorgestelde aanpak & het team, qua prijs zitten we wel redelijk hoog. Volgende week zal hier een beslissing vallen – altijd spannend !
Anne-Sophie van Finance komt langs om de financiële kant van al mijn projecten te bespreken. Als we ergens over budget gaan moet snel gereageerd kunnen worden, verrassingen op het einde van het jaar liggen niet zo goed bij de partners :-).
Direct contact met Bas, vanuit Chicago: de overeenkomst voor zijn terugkeer is uitgewerkt, samen met Caroline en Julie van HR overlopen we zijn nieuwe salarispakket, en ook alle praktische aspecten voor de verhuis … niet slecht qua organisatie, op minder dan een week !
Afsluiten met korte status updates voor elk van de lopende projecten. Beetje slecht karakter, maar door dit op vrijdagmiddag te zetten vermijd ik een te gedetailleerde of te boekhoudkundige aanpak van de teams (“zoveel dagen of uren hebben we hierop gewerkt”) … ik ben geïnteresseerd in alle zaken waar we komende week echt actie moeten ondernemen. Iedereen leert snel dat massa’s cijfers niet het belangrijkste zijn, die vind je wel in de rapporten, maar wel de vraag “waar heb ik nu eigenlijk hulp nodig” … waar we dan samen een antwoord op kunnen zoeken.
Rond half zes zijn we nog met een paar mensen over – eventjes naar beneden om iets te drinken, en dan is het weekend – morgen eerst eens goed uitslapen !
Hartelijk bedankt aan iedereen die deze verslagjes gelezen heeft !
- 7 December 2007
- Gepost door Stijn Verhulst
Vandaag is rustdag. Elke week probeer ik minstens één dag volledig vrij te houden van vergaderingen, zodat ik geconcentreerd kan doorwerken. Soms blijf ik daarvoor thuis, vandaag heb ik een apart kantoortje bij de klant waar momenteel het meeste werk is, dus toch gemakkelijk om enkele vragen te stellen of te overleggen indien nodig.
Deze klant zal volgend jaar een grote migratie uitvoeren. Momenteel heeft elk business-onderdeel nog eigen systemen en toepassingen die erop draaien. Ook zaken die eigenlijk consistent zouden kunnen gebeuren zoals aankopen van kantoormateriaal lopen volgens verschillende procedures al naargelang het departement. Alles zal nu op één enkel platform komen, en ik probeer de adviezen van de PwC specialisten in een centraal controleplan te gieten: het project zal niet door PwC zelf uitgevoerd worden, maar wij zorgen wel voor “Quality Assurance”, en ook voor projectmatige ondersteuning. Conceptueel is het makkelijk om te zeggen dat alles dankzij het nieuwe platform zal verbeteren, maar in de praktijk moet dat nieuwe systeem dan wel goed opgezet worden … the devil is in the detail !
Ruim tijd voor lunch vandaag ook, we praten over beetje vanalles, … alles dat te maken heeft met de vakantieplannen rond Kerst om meer specifiek te zijn. Ben blijkbaar de enige die niet de hele periode vakantie genomen heeft, maar geen zorg: al de rest begint terug op 7 januari, ik pas de week erop J
Rond 15h00 toch een telefoon die ik niet kon vermijden vandaag: global call voor een review die over heel de wereld loopt, met co-ordinatie vanuit de US … Japan is ook aan de lijn, altijd grappig want de PwC projectverantwoordelijke daar is Bert, die twee jaar geleden naar PwC Japan is verhuisd vanuit Brussel. Het is een kort gesprek: alle teams zitten op schema, geen speciale aandachtspunten momenteel.
In de late namiddag nog een coaching gesprek met JiaJing, een briljante, pas afgestudeerde Chinese ingenieur die voor één jaar in België komt werken bij ons, via Aiesec. Mentale nota voor al onze politici : engels is de voertaal bij ons, maar hij spreekt al perfect frans, en nederlands begint ook al een beetje te lukken … zo moeilijk is het blijkbaar niet als je maar wil.
JiaJing amuseert zich duidelijk in de functie, minder technisch dan hij had verwacht, maar hij is enthousiast over de directe interactie met klanten & de manier waarop we op korte tijd een overzicht van hele bedrijven maken. Omgekeerd is alle feedback over JiaJing enorm positief, zowel qua werkmentaliteit en kennis. We hebben een lang gesprek over het professionele ontwikkelingsmodel dat we binnen PwC hanteren, en hoe hij zijn weg daarin kan vinden.
Het lukt jammer genoeg niet om vanavond langs m’n petekind te gaan voor Sinterklaas (beetje te ver uit de richting)… wel een telefoontje natuurlijk, en afspraak voor zaterdag.
- 6 December 2007
- Gepost door Stijn Verhulst
09h00 – Ter Hulpen
Niet te vroeg begonnen vandaag, afspraak met Mehdi om te helpen bij ons nazicht van het interne audit-departement. Vooral veel gezond verstand nodig, maar we nemen toch tijd voor een briefing van ongeveer een uur … op voorhand geen goede praktische afspraken maken betaal je als projectleider op het einde altijd cash (wel, met heel lange dagen vooral).
Verrassing als één van de absolute topmensen van PwC Engeland binnenwandelt … hij had een afspraak met de CEO van onze klant, en wil al eens horen hoe het met hun Interne Audit staat. Goede reflex & iedereen in het team is blij met de aandacht voor hun werk! Zoveel kunnen we natuurlijk nog niet melden na twee dagen, maar Jeff zal wel enkele headlines aanhalen … betrap mezelf erop dat ik toch ook een beetje opgelucht ademhaal als we terug alleen zijn
11h30 – Coaching & Verantwoord ondernemen
Samen met Ann en Joris bespreek ik hoe we het “Coaching” opleidingsprogramma binnen PwC verder kunnen verbeteren. Actieve ondersteuning van mensen op alle gebied is essentieel in een dienstenorganisatie, of het nu om specifieke projectbegeleiding gaat, of over korte- of lange-termijn carrièreontwikkeling.
In zekere zin zijn de opleidingen en de praktijkresultaten ervan nooit goed genoeg, want er zijn altijd wel honderd-en-één bijkomende dingen die je zou kunnen doen. Bijkomende moeilijkheid is dat de opleidingen maar één kant van het verhaal zijn. Je hebt ook de verantwoordelijkheid om voor jezelf uit te maken welke richting je uit wil, en dat is een culturele ingesteldheid waar training slechts indirect vat op heeft … resultaat: nog eens honderd-en-één kleine en minder kleine initiatieven om een omgeving te creëren waar mensen die verantwoordelijkheid echt kunnen nemen, niet enkel in theorie.
Alles tegelijk kan nu eenmaal niet, en we proberen de prioriteiten vast te leggen voor het komende jaar, die Ann over een goede week ter goedkeuring zal voorleggen aan alle PwC partners.
Ik spring ook even binnen bij Norica, die in België de “Verantwoord Ondernemen” initiatieven bundelt. Wat zij de afgelopen twee jaar bereikt heeft is bijna ongelofelijk. Geen eindeloze discussies over wat nu wel of niet sociaal is, niks aantrekken van buitenstaanders die bedenkingen hebben bij een groot bedrijf als PwC met zo’n initiatief … gewoon DOEN!
Iedereen in de firma kan per jaar vijf dagen vrijaf nemen om bij een sociale organisatie te gaan werken, en elke maand zijn er wel enkele specifieke initiatieven die door PwC ondersteund worden & waar iedereen zijn of haar steentje kan bijdragen (snelle greep uit de meest recente: www.artinallofus.org, asbl l’EPEE en Leren Ondernemen, waar we per week enkele avonden kansarme kinderen helpen met huiswerk, helpen met teams van Natuurpunt, …).
In dit geval gaat het over een project management opleiding die ik met twee collega’s zal geven aan enkele NGO’s, midden januari … alles op schema, de inschrijvingen lopen binnen.
14h00 – Status
De rest van de namiddag vliegt echt voorbij. Formele status opnemen voor één van onze grootste auditklanten, geen sinecure want er zijn ruim twintig PwC mensen bezig, in de meest uiteenlopende domeinen. Lange discussie over de volgende stappen voor een bepaald “métier” van de klant: hun processen lijken heel goed te draaien, maar zijn wel volledig informeel. Het is dus moeilijk voor ons als externe partij om echt zeker te zijn van het “goede gevoel”, en de verantwoordelijke bedrijfsrevisor is terecht niet het type om op basis van een gevoel de boekhouding af te tekenen!
Uiteindelijk beslissen we om onze tanden niet verder stuk te bijten: we stoppen dit deel van ons nazicht, nog dieper graven zou misschien wel interessant zijn als intellectuele oefening maar niets aan de situatie wijzigen. We spreken meteen enkele alternatieve testmethodes af, en herzien de planning van het team.
16h30 – Conference call
De moeilijke vergadering van gisteren over de eerste bevindingen bij onze beveiligingsklant krijgt vandaag een vervolg: conference call met verantwoordelijken van de klant, er zijn mensen uit België, Nederland & de US aan de lijn. Hoewel onze resultaten sterk onderbouwd zijn verloopt het gesprek moeizaam, en na anderhalf uur hebben we nog maar een goede helft van de onderwerpen afgewerkt. We spreken af dat alle resterende apart behandeld zullen worden, en niet over de telefoon.
Ik ben stilletjes dankbaar aan het jonge PwC team voor de goede documentatie van ons werk. Processen analyseren & verbeteringen zoeken is leuk en interessant, het allemaal goed gestructureerd neerschrijven is soms saai en tijdsrovend, maar je wil dus niet in een situatie terechtkomen waar professionele bevindingen en aanbevelingen een hoog “van horen zeggen” gehalte hebben.
Extra moeilijk in het begin van een werkcarrière (ik spreek voor mezelf een paar jaar terug), dit deel van de job vereist veel zelfdiscipline, en het is niet gemakkelijk om een balans te vinden tussen te weinig en te veel documentatie – romans zijn voor ’s avonds, niet op het werk :-).
18h15 – Rekrutering
’s Avonds overloop ik nog enkele nieuwe CV’s van studenten met Katia van onze HR afdeling en Kristof, die de rekrutering binnen Systems & Process Assurance opvolgt. De afgelopen weken zijn heel wat van onze jongere teamleden op pad geweest naar universiteitscampussen, en de resultaten van hun gesprekken daar komen nu binnen – dat we een enthousiaste bende hebben wist ik sowieso al, en nu is dat enthousiasme heel zichtbaar overgebracht op de kandidaten !
De tijd dat enkel TEW-ers, (handels)ingenieurs of informatici in aanmerking kwamen voor jobs binnen SPA is trouwens al lang voorbij (net zo bij Audit en Advisory). Willen bijleren & ontwikkelen, het beste van jezelf geven, goed kunnen samenwerken met uiteenlopende teams zijn kwaliteiten die veel belangrijker zijn dan één of ander technisch onderwerp beheersen … voor het laatste heb je opleidingen, maar een mentaliteit veranderen eens iemand op gang is, ligt veel moeilijker.
- 5 December 2007
- Gepost door Stijn Verhulst
Omgekeerd plaatje tegenover gisteren: in plaats van nieuwe projecten opstarten, vandaag een hele dag rapporten afwerken en conclusies trekken.
Aan variëteit ontbreekt het echter nooit. Eerste was een voorlopig overzicht van bevindingen, over heel technisch IT beveiligingsdomein … de klant zal even schrikken denk ik, wat eigenlijk nooit een goed teken is. We bespreken elk item in detail met het hele team Advisory consultants, om er zeker van te zijn dat we geen dingen over het hoofd zien, of te snel naar conclusies springen. Niet het meest aangename deel van de job, maar wel essentieel. Een bedrijf als PwC mag nog zo’n sterk detailwerk leveren met fantastische mensen, als het eindrapport niet goed is opgesteld valt alles finaal in het water.
In de namiddag gesprek met de financieel directeur van een groot mediabedrijf, samen met het financiële audit team van PwC. Hier was onze interventie gekoppeld aan de revisoropdracht: als we kunnen aantonen dat een bedrijf goed gestructureerde bedrijfsprocessen heeft en ook sterk presteert op vlak van IT, bevestigen we eigenlijk dat de cijfers die eruit voortvloeien ook betrouwbaar zijn. Dit kan flinke besparingen opleveren voor de audit, maar het leuke is dat een dergelijke structuur ook veel efficiënter is voor de klant zelf, en zich beter leent om een goed overzicht te bewaren. De vergadering loopt goed. De CFO staat open voor onze redenering: hij waardeert duidelijk dat we meer doen dan enkel naar de ruwe cijfers kijken, en legt meteen enkele extra accenten om de overblijvende zwakke punten op te lossen.
Terug naar kantoor, om daar voor een andere audit-klant onze eerste conclusies te bespreken met Tom, die het dossier beheert. Hier mocht ik relax naartoe, Oliver, de SPA manager die dit dossier voor me opvolgt, heeft alles perfect onder controle. Duitse roots, opgegroeid in Zuid-Afrika & daar bij PwC begonnen … en de drie maanden transfer naar Brussel zijn ondertussen goed drie jaar geworden. Hij werkt wel een beetje teveel, en ik hoop dat zijn verhuis naar PwC Londen volgend jaar op dat gebied de zaken niet erger zal maken (alle hoop op Kim, z’n vriendin daar).
Nu ja, zelf vandaag ook ruim 12 uur in de weer geweest, niet het beste voorbeeld voor het team qua work/life balance vrees ik.
Bij PwC hebben we een redelijk open cultuur wat betreft keuzes hierover : niemand zal je stoppen als je er flink voor wilt gaan, en ook niemand zal je tegenhouden als je heel expliciete limieten qua werk(tijd) hanteert.
Alle opties qua loopbaanonderbreking, part-time werk, glijdende werkuren en thuiswerk worden ten volle gepromoot, maar de mogelijkheden lijken slechts tergend traag door te sijpelen naar iedereen. Ik denk zelf dat het eerst gewoon tijd vraagt om te beseffen dat je de keuze hebt … en dan nog meer tijd om er ook echt één te maken, met alle implicaties.
Mijn voornaamste zorg vanuit HR rol is te zorgen dat niemand zich verplicht voelt een bepaalde keuze te maken: diegenen die echt plezier hebben in het werk & de leermogelijkheden mogen niet (teveel) afgeremd worden, maar ik heb minstens evenveel sympathie voor bijvoorbeeld Sébastien, die einde januari aan een wereldreis begint en een jaartje weg is, of voor Cathy die part-time werkt om haar nieuwe kindje meer te zien.
Zelf heb ik overigens drie jaar part-time gewerkt om bijkomende studies te doen – filosofie & ethiek, mijlenver verwijderd van de eerder harde economie- & informaticaopleidingen van de meesten, ikzelf inbegrepen (of rechten voor Tax & Legal services natuurlijk). Beste keuze die ik ooit gemaakt heb binnen PwC, heeft m’n horizon enorm verruimd, en dat het career-wise en financieel even trager ging nam ik er graag bij.
- 4 December 2007
- Gepost door Stijn Verhulst
Dag 1 van deze blog, en ineens een beetje moeilijk, want bedenk me net dat ik geen standaardverslagje kan maken van een typische, zogenaamd gewone dag
We zijn met een team van goed 40 “interne controle” specialisten, waarmee we bij een brede waaier van klanten advies verlenen over de opzet van hun eigenlijke bedrijfsprocessen als over de onderliggende informatica-organisatie. Heel verschillende mensen langs onze kant overigens, en nog veel meer verschillende klanten, met projecten die meestal in samenwerking verlopen met andere PwC teams uit audit, advisory of tax.
Op een gewone dag zou ik m’n tijd ongeveer 50/50 verdelen tussen direct klantwerk en interne (HR) ondersteuning voor het team. Then again, ik kan me dus niet meteen m’n laatste gewone dag voor de geest halen … aangename gedachte !
07h15 – Thuis e-mail nakijken
Vannacht enkele e-mails van Bas ontvangen, die stilaan naar het einde van z’n uitwisseling met PwC Chicago gaat, met het bericht dat de verhuis terug naar België mogelijk enkele weken vervroegd moet worden. Vooraleer naar m’n eerste klant te vertrekken zorg ik ervoor dat Caroline, onze “Global Mobility” verantwoordelijke, alle details in handen heeft om de overgang vlot te laten verlopen … Caroline heeft ook niet al te veel gewone dagen denk ik, met in totaal ongeveer 150 expats in beide richtingen is er altijd wel iets aan de hand.
08h15 – Ter Hulpen, na een vlotte rit tegen de file in
Deze week voeren we een nazicht uit op de kwaliteit van het Interne Audit team van de klant. We verwachten geen problemen – heel professionele klant, ervaren interne audit – maar dit type review ligt altijd heel gevoelig, want hoe je het ook bekijkt evalueer je mensen op de kern van hun werk. De kick-off is goed voorbereid, in minder dan een half uurtje is het schema voor de rest van de week afgesproken.
Het klinkt misschien vreemd, maar ondanks het stempeltje met abstracte proces & informaticakennis dat we vaak opgekleefd krijgen, bestaat de essentie van ons werk erin vlot met verschillende mensen om te kunnen gaan, en in een goed aanpassingsvermogen te hebben omdat je onverwacht in totaal nieuwe situaties geplaatst kan worden. Eén van onze PwC partners verwijst graag naar Darwin : niet de grootste of de sterkste overleeft op lange termijn, wel diegene die zich het beste kan aanpassen aan nieuwe omgevingen.
De eerste 2-3 jaren krijgen onze nieuwe mensen weliswaar doorgedreven technische opleiding, maar daarna gaat alle aandacht naar goede interactie met klanten, binnen teams, met andere PwC werkgroepen, … en naar goede coaching voor de nieuwe juniors natuurlijk.
10h02-07
Hmm, OK, niet alles loopt dus altijd op wieltjes bij ons : 5 minuten on-line en ook 5 problemen binnen. Ik ben een uurtje zoet met vergaderingen verzetten, laatste nazicht van een rapport, bevestigen van “Operational Risk Management” workshops, en nieuwe uitnodigingen voor onze interne “Knowledge Fair” over twee weken (daar worden projecten vanuit de hele firma voorgesteld, goede manier om mensen met specifieke expertise te laten kennismaken met wat andere werkgroepen in PwC zoal doen) … goede management assistants zijn goud waard, dit had me makkelijk een halve dag gekost zonder hen.
12h20 – Centrum Brussel
Werklunch met een klant in het centrum van Brussel, beetje te lang moeten wachten in het restaurant, maar leuke mix van info uitwisselen over het nieuwe project dat binnenkort bij hen start, en een gesprek over kinderen & ouders tegelijk.
Mehdi is de project manager aan onze kant – bedoeling is om in december nog een piloot-onderdeel af te werken, om dan in 2008 een volledige analyse van de boekhoudprocessen bij de klant te starten. Dit project zal moeilijk worden denk ik : het einddoel is weliswaar duidelijk genoeg, maar wat er allemaal bij zal komen kijken om er te geraken iets minder, vandaar de pilot aanpak. Mehdi is ook de geknipte persoon voor dit soort projecten : audit & boekhoudervaring in Marokko en de US, nu al enkele jaren in een adviesverlenende functie bij ons.
Heel aangename werksfeer bij deze klant overigens, helemaal niet bureaucratisch hoewel het een groot bedrijf is.
15h45 – Conference call
Conference call met enkele jongere mensen uit het US audit team van de klant uit Ter Hulpen, want zij vallen ook onder het nazicht. Er wordt niet veel nieuws gezegd, maar er is des te meer waardering omwille van de tijd die gemaakt is om naar hen te luisteren.
19h10 – Kantoor PwC, Woluwe (op weg naar huis)
Korte meeting om een presentatie voor te bereiden : het audit comité van een nieuwe klant wenst een “vranke” mening over de hun IT-infrastructuur. Olivier, een nieuwe auditmanager, heeft heel enthousiast een aanzet gegeven : goed nieuws, de presentatie afwerken zal nauwelijks extra tijd kosten. Snel de belangrijke e-mails uitfilteren voor morgenvroeg, deze blog afwerken, en nu nog naar een dineetje & even zinnen verzetten!