- 14 May 2008
- Gepost door Natalie Verhasselt
Dinsdag – Vergaderdag…
Ik voel me redelijk fit deze ochtend en ik kan bovendien op een normale manier de trap op en af. Oef.
Deze ochtend is er overleg tussen de distributienetbeheerders en de energieleveranciers. Sinds de vrijmaking van de energiemarkt in 2003 voor Vlaanderen zijn een aantal activiteiten opgesplitst, zoals netbeheer en verkoop van energie. De verkoop en productie van energie is volledig vrijgemaakt, het distributienetbeheer opereert in een gereguleerde markt. Sindsdien hebben we afspraken gemaakt met alle marktpartijen over de manier waarop we de vrije marktwerking en de wetgeving hieromtrent best in praktijk zetten. Hoe wordt een wissel van energieleverancier geregistreerd? Hoe handelen we een verhuis af? Wat te doen met klanten die hun facturen bij de energieleveranciers niet kunnen betalen? Hoe kunnen indexen worden opgenomen en ter beschikking gesteld aan de juiste leverancier? Rond deze en nog vele andere materies zijn afspraken gemaakt, geïmplementeerd en geëvalueerd. Op basis van deze evaluaties wordt er bijgestuurd. Aan initiatieven voor verdere verfijning en verbetering van processen en monitoring is er geen gebrek. En dit met één doel voor ogen: een vlotte vrijgemaakte energiemarkt voor de eindgebruiker.
Het overleg vindt plaats in Brussel, het is dus aangewezen om de trein te nemen. De ideale manier om op een relaxte manier Brussel binnen te rijden. En het lijkt wel een beetje reizen: de mensen zijn zomers gekleed, ik zie een koppel lezen in een reisgids, ik lijk wel op citytrip. De ontnuchtering volgt snel, wanneer ik de vergaderruimte binnenwandel, de slides geprojecteerd zie, en de ramen geblindeerd zijn omwille van verblinding. Maar toch heeft ook daar de zon en het verlengde weekend zijn werk gedaan: iedereen is goedgeluimd, participatief en constructief. Johan vatte zijn weekend als volgt samen: ‘ja, goed weekend gehad, enkel een jaar of twee te kort’.
Het is nu net middag, ik zit op de trein op weg naar huis, om daar de wagen te nemen richting Melle, de hoofdzetel van Eandis en tevens mijn standplaats (op papier). Ik ga vanaf nu een voorspelling doen van de rest van de dag, gezien ik na 14 uur geen berichtje meer kan posten op de site van Vacature. Naast mailen, is een andere favoriete tijdsbesteding ‘vergaderen’. Op de agenda staan nog twee meetings: overleg met medewerkers omtrent status en evoluties van de cel ‘data and quality management’, voorstelling van business case aan mijn hiërarchie omtrent het al dan niet inzetten van extra resources die moeten toelaten om verhuizen die niet of niet correct werden gemeld, te regulariseren. Bij deze wens ik ook een warme oproep te doen bij lezers die plannen te verhuizen en hun energielevering in goede banen wensen te leiden: breng tijdig uw energieleverancier op de hoogte en geef correcte meterstanden mee. Dan kan er niks misgaan.
- 16 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Vandaag was het een drukke dag. Deze voormiddag gewerkt aan een concept om iets dat we hier al jaren op een bepaalde manier doen in de toekomst een stuk sneller en nauwkeuriger te gaan doen. Klinkt behoorlijk cryptisch, maar sommige dingen mogen nu eenmaal niet te ver worden uitgespit op het net, kwestie van een technologische voorsprong te behouden op de concurrentie naar het schijnt. Ik werk aan dit project met als taak “mechatronica specialist”. Vermits ik vroeger aan de universiteit als optie regeltechniek heb gedaan en daarin nog steeds een interesse heb, ben ik hier naast constructeur ook nog specialist voor mechatronica. Veel mensen bij ons in de afdeling hebben naast hun algemene taak ook nog een specialisme waarbij ze ondersteuning bieden aan projecten waar ze niet rechtstreeks aan meewerken. Dit is een aangename manier van werken die toelaat 2 dingen tegelijk te doen: goed zijn in 1 bepaald vakgebied en toch tegelijk de mogelijkheid hebben om aan andere projecten te werken zodat ook de algemene machinebouwkennis op peil blijft. Als mechatronica specialist ben ik ook lid van enkele netwerkorganisaties binnen Philips waardoor ik de mogelijk heb op regelmatige basis andere fabrieken te bezoeken en met mechatronica specialisten uit andere landen en vestigingen te overleggen en kennis uit te wisselen om zo de eigen afdeling vooruit te helpen en moeilijkere problemen op te lossen. Ik kan niet zeggen dat wij hier in Turnhout in een verlichtingsfabriek even ver staan als de mannen die de DVD speler hebben bedacht maar helemaal in de oertijd leven wij hier toch ook niet.
Om 11 uur was het dan een interessante vergadering over het zelfde project waarbij ik veel te weten ben gekomen over PLC-cyclustijden en vision algoritmes. Ik zal het tijdsplaatje toch enigszins moeten bijwerken, maar tijd opgeven om de mechanische bewegingen te maken zie ik ook niet zitten, er zijn nu eenmaal beperkingen aan de mechanica ook. Soms zou ik willen dat Newton er nooit was geweest, dan had ik misschien ook geen last van die vervelende link tussen massa, kracht en versnelling. Dit wordt morgen nog een leuke uitdaging. Deze meeting was dus een kwartiertje uitgelopen waardoor de middagpauze plots wel heel kort was geworden. Ik eet immers warm op het werk, zo veel makkelijker dan ’s avonds zelf koken. Dus het 3 maandelijkse werkoverleg met mijn baas moest maar enkele minuutjes wachten. Dit is ook wel het moment om uit te leggen dat baas nogal een complex begrip is bij ons. Je hebt een officiële baas, die je beoordeeld en opleidingen goedkeurt. Dan heb je praktisch een projectleider die zich eerder met de dagelijkse bezigheden bezighoudt. En tot slot heb je ook nog een hoofdconstructeur die er verantwoordelijk voor is dat wat er gebouwd wordt ook werkt. Soms is er wel een gebrek aan onderlinge coördinatie wat er voor zorgt dat je eigenlijk als constructeur behoorlijk veel vrijheid kan hebben, zowel qua planning, budget als technische oplossingen. We hadden het ondermeer over opleidingen. Ik mag een leuke opleiding over het tunen van servosystemen gaan volgen en mezelf ietsje dieper in het werk van de elektrische collega’s verdiepen. Ik kan immers moeilijk beweren mechatronica specialist te zijn als mijn elektrische kennis al begint te haperen net voorbij de controller…
Deze namiddag hadden we dan nog een Townmeeting. Een grote bijeenkomst van de hele machinebouwafdeling (ongeveer 130 man). Hier gaf de baas van de volledige afdeling een korte uitleg over de strategie voor de komende jaren en was er een verhaal over de werking van de inkoopafdeling. De Townmeetings worden traditioneel afgesloten met een receptie waar ik nog even heb nagepraat met een inkoper over enkele puntjes in de presentatie van de inkoopafdeling.
- 9 April 2008
- Gepost door Luc Lemmens
Hoi,
Ik maak deel uit van de ochtendploeg vandaag. Met een (water)zonnetje in de rug en enkele gekscherende collega’s zat de sfeer er direct in. Al vlug blijkt echter ook we dat nog maar net een drukke paasperiode achter de rug hebben. Meer klanten die vaker terugbellen, dossiers die reeds afgesloten zijn maar waar links of rechts toch nog iets in aangepast (ja soms ook rechtgezet) moet worden, leasingmaatschappijen en garages in België die intussen het relaas van hun klant te horen gekregen hebben en die toch even willen toesten aan onze versie en ga zo maar door.
Aan het einde van mijn shift zal ik een tiental garages in het buitenland gebeld hebben. “Wanneer kan de herstelling beginnen?” “Wat is de panne precies?” “Kunnen jullie binnen x aantal dagen herstellen of dienen we te repatriëren (hetgeen klanten zééér graag horen)?” In functie van is de vooruitzichten op herstelling in de garage is er vervolgens overleg met de klant, die in sommige gevallen reeds naar België gerepatrieerd werd (”ik moet maandag gaan werken meneer”, en eens zelf in België hun wagen natuurlijk ook graag zien terugkeren). Ik heb geluk vandaag: ik heb net al mijn derde klant die verzoekt om een repatriëring op zijn wenken kunnen bedienen…”Nogmaals bedankt meneer!”… “Graag gedaan meneer!”…
Tussendoor ook een hotelletje georganiseerd in Spanje, waar de alternator van een Opel Astra vervangen moet worden. De welwillende garagist belooft er morgenochtend dadelijk werk van te maken van zodra het wisselstuk toekomt.
Intussen is het al net voorbij middag, en jawel, ook de nieuwe dossiertjes blijven aan redelijk tempo binnenstromen. Onder andere een Zwitser die in Schaarbeek startproblemen heeft (wel ja, we behandelen dossiers van onze landgenoten in het buitenland, maar ook de buitenlanders met problemen in België komen bij ons terecht) en die we wel 4 (vier!) keer hebben moeten terugbellen om uiteindelijk toch een correct en volledig adres te pakken te krijgen, een Volvo XC90 chauffeur die in Frankrijk zijn autosleutels in de wagen heeft opgesloten (altijd reserve meenemen heb ik hier al geleerd !) en daardoor een belangrijke aandeelhoudersvergadering dreigt te moeten missen…”Zo snel als kan aub” smeekte hij vriendelijk maar hoorbaar opgewonden…
Zal het voertuig ter plaatse geopend kunnen worden ? Geen idee, want ik mag het stilaan voor bekeken houden. De lopende dossiertjes dispatch ik allemaal naar de collega’s die deze namiddag de opvolging verzekeren. Ik wissel nog even van gedacht met mijn overste over het verhaal van een klant die een herstellingsfactuur betwist…en doe dan mijn computertje dicht.
Morgen horen mekaar morgen weer !
- 2 April 2008
- Gepost door Steven Descheemaeker, Consultant
Klant: bank
Ik werk sinds enkele maanden als business consultant bij een grote Belgische bank. Ik weet nog goed de situatie toen ik hier net binnenkwam: ik kreeg een uitleg over de structuur, verschillende diensten, contactpersonen en de financiële kant van de zaak op korte tijd over me heen. Niet zo eenvoudig om alles te vatten, maar goed, tijd zou wel raad brengen.
Manier van werken
En dat bracht het ook. Door continu te duiken in specifieke financiële topics en regelmatig vragen te stellen, wordt de situatie vrij snel duidelijk. Wat we eigenlijk doen is een beschrijving maken van de processen achter de actuals, de budgets en de forecast cijfers. Eerst loop je mee, en daarna noteer je wat er gebeurt, in procesdiagrammetjes. In een laatste fase denk je er eens rustig over na in team, en probeer je uit te zoeken waar er verbeteringen vatbaar zijn. Dat kan zijn in termen van risicovermindering, efficiëntie, etc.
Momenteel duik ik in de manier intercompany-transacties precies moeten gebudgeteerd worden (to be-scenario). Lijkt zo complex als je het hoort, maar het is een van de vele blackboxen die je, als je er even op broedt, wel onder de knie hebt. Binnenkort volgt de deadline voor het budget, maar we zitten zeker op schema.
Sfeer
We zitten hier met enkele Deloitters en ik moet zeggen dat de sfeer echt gezellig is. Het is vrij snel duidelijk dat Deloitters over het algemeen een Bourgondische gewoonte hebben. Zo zijn we vanmiddag eens goed gaan eten om de groepssfeer te bevorderen. Leuk, die kleine zaken doen het hem echt vind ik. Zeker omdat bij het eten helemaal niet gesproken wordt over het werk, maar over reizen, hobbies, restaurantjes, etc
Imagine
In de late namiddag ben ik even langs ons kantoor in Diegem gepasseerd, waarbij de grote poster me weer doet denken aan de hele hype binnen Deloitte rond “Imagine”. Marketing heeft weer zijn best gedaan. Overlaatst heb ik zelfs zo’n spotje gezien in de cinema. Zodra de documenten afgehaald werden, kan ik naar huis vertrekken: 18.27u dus wel redelijk lijkt me.
- 20 March 2008
- Gepost door Jan Van Roost, Project Manager
De afstemming van de risico analyse is uitgesteld naar vrijdag (we vonden gelukkig vroeg in de ochtend nog een gaatje) dus daar hoor je later meer van over.
Het steering comitee moet goedkeuring geven om de volgende stappen in de uitrol van een project goed te keuren. De voorstelling verliep met heel wat challenging, maar toch goed. Het grote belang is om de processen te formaliseren, en ondersteuning te geven aan de betrokkenen.
Om 18u afstemming met de owner af over de laatste rapportering aan Sr. Mgmt. Dit verliep positief. Nu kan ik de projectleiders informeren over hun te nemen acties.
Mijn manager, Peter komt nog met een JIT (just in Time) vraag betreffende rapporteringen naar corporte affairs: We zitten samen tussen 19 en 20u om er een klaar beeld van te krijgen.
Het is bijna 20u, ik ben ermee weg, het was weer een goed gevulde dag
Groetjes en tot morgen!
- 27 February 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Even kort samenvatten waar ik me vandaag mee bezig gehouden heb (want dat is uiteindelijk toch de bedoeling: jullie laten zien waar een PwC consultant zoal z’n tijd aan besteed).
Yep, het ‘rare’ woord is vermeld: consultant. Ik heb de indruk dat dit woord minder en minder wordt gebruikt. Ook wij spreken niet meer van consultant, maar van ‘advisors’. Eigenlijk dekt die term ook beter de lading: we doen helemaal geen grote implementaties waarbij de klant wordt overrompeld door een invasie van 100 consultants. Het is onze betrachting om de klant effectief advies te verlenen over specifieke problemen (typisch zaken waarvoor intern niet de juiste kennis aanwezig is).
Bon, over tot de orde van de dag. Waar heb ik me vandaag zoal mee bezig gehouden?
1. Uitslapen
Ik heb inderdaad ‘uitgeslapen’ tot 8u. Nu, ik lag ‘s nachts ook pas om half 1 in m’n bed want ik wilde absoluut een budget uitgerekend hebben voor onze opdracht bij KPN (die grote Telco firma in NL waar ik het gisteren al over gehad heb). Dan nog rustig thuis wat mailtjes verwerkt en het budget nog eens gecontroleerd. Het uitwerken van zo’n implementatie plan is een proces met vele iteraties en verschillende mensen die bijdragen tot het eindresultaat. Morgen moet er een Word document klaar liggen dat zowel omvangrijk, als bondig genoeg is om de klant alle nodige info te verschaffen, zonder er een ganse roman van te maken.
Het aangename voordeel van ons werk is dat we in grote mate onze agenda zelf kunnen regelen. Het spreekt voor zich dat je zeker een tijdje voor ons moet gewerkt, credibiliteit heb je niet meteen van de eerste dag.
2. Stilstaan
Aangezien ik eerst rustig thuis gewerkt heb, dacht ik vlotjes naar kantoor te kunnen rijden, maar dat viel fameus tegen. Om kwart voor 11 stond het nog stil op de ring rond Bxl. Onvoorstelbaar en economisch totaal niet rendabel natuurlijk. Als de bezettingsgraad in vliegtuigen even laag zou zijn als de auto’s die vandaag met mij stilstonden, zou er geen enkel vliegtuig meer opstijgen!
3. Presentatie
Met 10min vertraging op kantoor toegekomen en meteen binnengestapt om een korte presentatie te geven over ITE (het team waarin ik werk). Firma’s als de onze staan bekend om hun relatief hoge rotatie inzake personeel (veel nieuwe mensen, maar ook veel vertrekkers). Wel die rotatie heb je zelfs op het niveau van onze ‘support staff’ (vb. management assistants). Nu zijn er de laatste maanden enkele nieuwe dames / meisjes gestart en leek het een goed idee om elke Business Unit nog eens de revue te laten passeren zodat voor hen duidelijker wordt waar wij zoal mee bezig zijn.
Wel, het was een heel plezante presentatie, want ze waren echt geïnteresseerd. Dank u Eva!
Eigenlijk is dat nog wel plezant: presentaties geven, zeker op conferenties waar het publiek geïnteresseerd is (of zou moeten zijn). Gastcolleges aan de univ, dat lijkt me ook nog wel iets (Zou ook wel graag gastcolleges geven aan de univ. Lijkt me leuk (houdt me jong))
4. Eten
Dit kan bij ons in al z’n varianten gebeuren: boterhammetjes van thuis meebrengen, broodje halen beneden, in het restaurant eten beneden, buiten iets gaan eten, of op de tanden bijten en doorwerken. Wel, ik ben voor de simpele oplossing gegaan: ik heb m’n benen onder tafel geschoven in ons restaurant (dat bespaart me weer wat afwas vanavond). Luc, net zoals ik een collega die tegen alle gewoontes in al ruim 10j meedraait (wordt dus ook beschouwd als een deel van het PwC meubilair) was er bij komen zitten, hij zat in een dipje omdat z’n laptop de geest gegeven had.
Eigenlijk best wel grappig om vast te stellen hoe mensen zo verknocht en afhankelijk geraken van technologie. Hij was echt een beetje verloren omdat hij z’n vertrouwde werkomgeving niet had en daardoor niet zo efficiënt kon werken.
Onlangs heb ik nog een jobfair presentatie gegeven en daar hoorde ik een gelijkaardig verhaal. Vele studenten slijten blijkbaar hun avonden achter de computer, surfend op het net of chattend met mensen van verschillend pluimage. Nu was er in een kot de elektriciteit uitgevallen, dus geen computers meer. Blijkbaar kwam iedereen zo wat verdwaasd uit z’n kot, niet goed wetend wat te doen (om dan toch maar op café te gaan). 
5. KPN, KPN, KPN
Het plan moet af en zal vandaag grotendeels af geraken (alleen onze Nederlandse vrienden willen niet goed mee, blijkbaar is het daar nu verlof).
6. Ontspanning
Volgens mijn ouders en de mensen die mij relatief goed kennen ben ik een ‘deadline’ manneke. Pas als de meet in zicht komt, begin ik door te werken en dan lukt het mij ook zeer goed om mij te concentreren. Maar ik ben toch geen man van de lange inspanningen, dus een beetje recreatie moet er af en toe ook zijn. Vandaag was dat aanwezig op verschillende manieren.
Blijkbaar is er een collega van ons (uit de US) die z’n carrière een volledig nieuwe wending heeft gegeven. Hij was Security Officer van PwC US, maar z’n grote passie was … magie! Die kerel heeft meegedaan aan ‘American Idol’, stevig gescoord en is nu professional magician. Ben dus eens op z’n site gaan kijken en eigenlijk was het toch wel grappig (typisch US natuurlijk).
Naast het rariteitenkabinet van deze ex-collega heb ik me ook even laten gaan via Sametime. Sametime is het MSN equivalent bij PwC (IBM – Lotus Notes technologie voor de geïnteresseerden). Dit werkt alleen intern bij PwC, maar wel wereldwijd (dus ik zou met zo’n 155.000 mensen kunnen chatten). Vandaag heb ik me beperkt tot een chat-sessie met een stagiaire van het HRS (Human Resources Services) team: Marianne, een charmante psycho studente. Het ontaardde al snel in een wicked conversation, maar dat was ideaal om de gedachten even te verzetten. Dank u Marianne!
Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat ik de face-to-face communicatie toch nog altijd ruim verkies boven chatten (voor de slechte verstaander onder ons: hierbij doel ik niet specifiek op de chat-sessie met Marianne, maar eerder op communicatie in het algemeen). Maar ja, ik ben duidelijk van een andere generatie.
Geef toe, het valt toch niet te ontkennen dat het opbouwen van een professionele relatie of het afsluiten van contracten niet via msn verloopt, maar wel door de klant live aan te tonen welke expertise en kennis je hem/haar kan bijbrengen.
Voila, als dat geen mooie, professionele bedenking is om bij af te sluiten.
Slaapwel (voor mij althans toch) en tot morgen!
- 20 February 2008
- Gepost door Chris De Waele
Het nieuws van de dag (neen, Yves, deze keer ben jij er helaas niet bij): “Fidel Castro niet langer president van Cuba“!
Een nieuw tijdperk lijkt aangebroken voor Cuba. De Revolutionaire beweging (met in de hoofdrol “Che Guevara” en de “Castro brothers”), het varkensgriepvirus (mooi cadeautje van de CIA), koude oorlog en Russische kruisraketten, meerdere wereldrecordpogingen “de langste redevoering ooit” (geen officïele “guinness world record book” vermelding, maar met een toespraak van 4 uur 29 minuten, anno 1960, kun je toch al eens uitpakken), de vele vrouwen en dito kinderen… El Commandante heerst niet meer.
Het was dan ook met enige weemoed dat ik deze ochtend, bij het doorsijpelen van het nieuws, moest terugdenken aan die boeiende trektocht doorheen de Westelijke eilandhelft van Cuba, nu toch ook al weer iets meer dan 6 jaar geleden. Een overdaad aan mojito’s, opzwepende salsaritmes (kan eigenlijk niet dansen, maar, wie geeft er om, de intentie telt), classic cars en Russische Lada-gelijken die hun benzinearoma’s over Havana verspreiden, voetballen op de linkerrijstrook van de autostrade, … nice.
Al vlug keerden we echter weer terug naar de Belgische realiteit. Dinsdag = communicatiedag bij Thomas Cook Airlines!
Een van de belangrijke peilers binnen mijn functie als manager ticket sales bestaat - gisteren al even kort aangehaald - uit het optimaliseren van de distributie- en communicatiemix. Mooi gezegd, niet?. Maar wat houdt dit nu concreet in?
Thomas Cook Airlines verkoopt tickets, eigenlijk doen we dit via drie distributiekanalen: via de eigen website (verschijn aub ook eens in mijn bezoekersstatistieken en klik op www.thomascookairlines.com), via de onafhankelijke reisagent (reken in België op zo’n 1800 kantoren) en via de Neckermann reiskantoren (kantorennetwerk dat deel uitmaakt van de Belgische Thomas Cook groep). Da’s dus onze distributiemix. En zo weet u meteen ook waar u de volgende keer terecht kan indien u nog eens een ticket richting zon wenst te boeken.
Binnen elk kanaal dienen we nu week na week verkoopsacties uit te werken, we hebben een vaak verrassende nieuwsbrief die we wekelijks de deur uitsturen (ongetwijfeld al ingeschreven?); online campagnes, etnomarketing op Turkstalige radiozenders, opmaak van leaflets en posters, zo nu en dan zorgen voor wat leuk promotiemateriaal voor de reiskantoren (net 500 opblaasbare Thomas Cook Airlines vliegtuigjes binnengekregen, dringend gezocht: “gezond persoon met grote longinhoud” om alles netjes mee te helpen opblazen),… een breed palet aan verkoopstimulerende acties dus. En dat vormt dan meteen ook onze communicatiemix.
Een leuke ludieke communicatieactie die we enkele weken geleden hebben uitgewerkt was naar aanleiding van de lancering van ons zomeraanbod, ergens midden november. Ik vind deze actie nog steeds een fantastisch voorbeeld van hoe ver mensen wel bereid zijn te gaan voor het magische woord “gratis”.
Via allerlei kanalen (website, mailing, buzzmarketing, persbericht,…) hadden we begin november een oproep gedaan naar reisminnend België: wie zich op 14 november om klokslag 14u, getooid in een zomerse strandoutfit en uitgerust met twee zomerse strandattributen aan onze balie aanmeldde (onthou: we zijn mid november, buiten net iets boven het vriespunt), kreeg van ons een gratis vliegticket.
Maar liefst 550 “strandgangers” hebben zich die dag naar de luchthaven begeven. De eersten waren al op post om 8u ’s morgens!
Op het eerste zicht vrij gek. Hoe ver gaan mensen voor iets “gratis” (en jij, “how far would you go?”)? Welke inspanningen hebben ze daar allemaal voor over?
Maar de beloning was eigenlijk wel de moeite: een ticket ter waarde van 250€… Misschien waren deze “zomerse zotten” (citaat krantenartikel, ondergetekende niet verantwoordelijk indien je je aangesproken voelt) wel slimmer dan jij en ik samen allemaal dachten? Misschien was hun deelname aan de actie wel het resultaat van een ingenieuze rekensom. En moeten we hun ratio en koelbloedigheid bij het horen van het woord “gratis” wel bewonderen…
Doe misschien even voor jezelf onderstaande test en al vlug zal duidelijk worden dat deze 550 “dapperen” het misschien wel eens bij het rechte eind zouden kunnen hebben (gegevens invullen in alle eerlijkheid aub, discretie alvast gegarandeerd, rekenmachine kan handig zijn):
Netto maandloon (a) ……………. € per maand
Gedeeld door 20 (b) = ……………. € per werkdag
Gedeeld door 7,5 (c) = ……………. € per uur
Maal 6 (d) = ……………. €
Alles goed nagerekend?
Kom je aan een bedrag dat lager ligt dan 250 €?
Ja?
Dan heb je pech, want (1) dan verdien je behoudens rekenfout heel wat minder dan ik ( grapje ) en (2) dan had je eigenlijk ook op onze actie moeten aanwezig zijn, want het had je (aanzienlijk) meer opgebracht dan een dagje werken.
Het bedrag dat je onder (d) immers verkrijgt stemt overeen met wat je momenteel bij je werkgever verdient voor 6 uur noeste arbeid. En die 6 uur dat is nu net de tijd die onze actiegangers die om 8 uur reeds op de luchthaven stonden, hebben “opgeofferd” om hun gratis ticket ter waarde van 250€ te verkrijgen.
Bijzonder leuk om dergelijke acties samen met een team van bekwame, enthousiaste en toffe mensen te mogen uitwerken!
En nog leuker om vervolgens vast te stellen dat dit ook nog eens onze Thomas Cook Airlines salescijfers ten goede komt.
Morgen alvast iets meer over een cruciaal gegeven binnen een airline sales functie: pricing & revenu management.
De volledige orde van de dag nog even meegeven:
8u: ochtendzwemmen (zalig zo voor het beginnen van de dagtaak nog even het water in, en geloof me vrij, na opnieuw een ochtend “ruiten krabben” voelde het water zowaar warm aan deze keer)
8u50 – 11u: een beetje van alles (ik weet het je moet eigenlijk je dag beginnen met een “prioriteit 1” taak, cursus self-management dringt zich op): mails behandelen, dagplanning verfijnen, meetings van de dag nog even kort voorbereiden, mijmeren over Cuba (ai, da’s niet echt werkgerelateerd, sorry, was maar maximaal 2 minuten), presentatie voorbereiden voor morgen,…
11u-12u: werkvergadering, doel: uitwerken van een aantal gerichte mailings (verwacht ik wel veel van)
12u-12u30: opnieuw korte meeting, actieplan voor de luchthaven van Luik en Rijsel nog even overlopen (verkoop gaat de goede richting uit)
12u30-13u: vlugge lunch
13u: verderwerken aan presentatie (is op zich niet zo veel werk, raak maar niet overtuigd van de lay-out, dilemma vorm-inhoud)
13u30-14u30: wekelijkse communicatiemeeting, overlopen van de actiepunten voor de komende weken, morgen een nieuwe mailing die de deur uitgaat, binnen enkele weken opnieuw een leuke feestelijke actie die moet worden uitgewerkt; verdere optimalisatie van onze newsletter - een mail versturen kan iedereen, een mail versturen die wordt gelezen én die sales genereert is nog iets anders, boeiend om te zien hoe alles toch de goeie richting uitgaat!
14u30-15u00: korte toelichting aan het productteam van een nieuwe rapportering die binnenkort wordt verspreid, vlug nog even mails behandelen, sales update voorbereiden
15u – 16u30: sales update met het ticket sales team, wekelijkse traditie, naast de dagelijkse beknopte sales update, gaan we 1 maal per week in detail door de boekingscijfers, welke trends zien we, wat loopt goed, waar loopt het fout, en belangrijker nog: waar dienen we bij te sturen?
16u30 – 18u30: opnieuw een resem van kleinere taken, nog een korte meeting met één van onze regioverantwoordelijken, de briefing opmaken voor een marktonderzoek dat we binnenkort gaan uitvoeren (sorry, boek “Marktonderzoek” van Prof. Vankerckhove ligt ergens op zolder, briefing is dus opgesteld op basis van wat ik van cursus heb onthouden, zal wel goed zitten zeker, had een 15?), de actiepunten uit de sales update verwerken, presentatie voor morgen op punt stellen, en waarschijnlijk nog een aantal punten die ik nu even over het hoofd zie.
23u10, einde verslag. Morgen meer…
- 13 February 2008
- Gepost door Kathleenjanssens
Hallo, hallo! Vanmorgen was het fileleed nog een pak erger dan gisteren. Logisch aangezien ik naar Brussel moest. Ondanks een alternatieve route toch nog twee uur onderweg geweest. Maar het was de moeite: de opleidingsdag over SMA-asfalt bleek behoorlijk interessant. Ik vrees wel dat de inhoud de meesten onder jullie niet zal kunnen boeien. Het ging immers over wat de Belgische standaardbestekken -het Vlaamse, het Waalse én het Brusselse- over dit type asfalt te zeggen hebben. Ook asfalt blijkt dus geregionaliseerd. De studiedag was echter helemaal zoals het hoort à La Belgique/op zijn Belgisch georganiseerd: afwisselend sprekers in de beide landstalen (met simultaanvertaling), het cursusmateriaal in de juiste taal ter beschikking, en evenredige aandacht voor de verschillende landsdelen. Misschien een voorbeeld voor je weet wel wie….
De juiste studiedagen en opleidingen selecteren uit het bombardement van aanbiedingen is niet altijd evident. Ze moeten én relevant zijn én je iets kunnen bijbrengen, liefst geen herhaling van een vorige studiedag maar met een andere, meer trendy titel. Is dit toch het geval dan is het een kwestie van wakker blijven. Maar het dient gezegd, ook de inhoudelijk minder geslaagde studiedagen kunnen soms de moeite zijn. De contacten met collega’s en opdrachtgevers die op zo’n dagen worden gelegd, maken soms alles goed.
Vandaag was dus niet meteen een typische werkdag, maar nu ik er zo over nadenk, blijk ik die ook niet te hebben. Geen typische werkdag, en geen typische werkweek. Sommige dagen staan er geen vergaderingen of afspraken op mijn agenda, en vult de dag zich automatisch in vanaf ik ’s morgens op kantoor toekom. Andere dagen race ik rond door ons Vlaanderenland van de ene vergadering naar de andere als een volleerde DHL koerier. En het mag opgemerkt, het aantal keer dat ik al geflitst ben is zeer miniem, in tegenstelling tot sommigen van mijn collega’s!
Als alles volgens planning verloopt ben ik morgen de ganse dag op kantoor. Hopelijk vind ik dan wat tijd om verder te werken aan die ontwerpnota waar ik gisteren over sprak. ’s Avonds na het eten bleek de goesting verdwenen, en heb ik me maar overgegeven aan het nietsdoen.
Toch een geweldige hobby, niet?
- 23 January 2008
- Gepost door Jan Simons
Entry nummer 2, en gisteren heb ik gezegd dat ik zou proberen om vandaag iets over mijn werkdag te schrijven. Om met de deur in het huis te vallen, de dag begon niet aangenaam. Je kent het wel, zo een dag waar alles fout lijkt te gaan. Ik kan mijn voormiddag zelfs best illustreren aan de hand van mijn frustraties.
8u - Frustratie # 1: Opstaan
De wekker was al wakker, maar mijn lichaam wou niet meewerken, snooze is dan de oplossing !! Toen ik er eindelijk in sloeg om mijn ogen te openen, zag ik tot mijn verbazing 8u staan op de wekker. Ik rij circa 1 uur naar mijn werk, en om 9u had ik een meeting gepland. Mij haasten was dus de boodschap: snel aankleden, wat eten en tanden poetsen, … om dan te beseffen dat het eigenlijk pas 6u was.
Op een werkdag is elk uur extra in bed, goud waard voor mij. Ik ben dan ook maar terug gaan slapen.
8u (deze keer echt) - Frustratie # 2: Nogmaals opstaan
Als je het al mee hebt gemaakt, zal je me wel begrijpen. Als je te vroeg opstaat, en terug gaat slapen, dan is het extra moeilijk om later nog eens uit je bed te komen.
8u55 - Frustratie # 3: File
Natuurlijk, uitgerekend vandaag is er uitzonderlijk veel file. Vijf minuten voor mijn meeting, en ik schat dat ik nog makkelijk een uurtje moet rijden. Die meeting haal ik dus niet meer, telefonisch dan maar. Altijd leuk als er een hoop mensen in gesprek zijn, en je enkel degene verstaat die het dichtst bij de telefoon zit.
9u45 - Frustratie #4: Netwerkproblemen
Eindelijk aangekomen op mijn werk. Snel mijn laptop boven halen, aanzetten, en … dan blijkt het netwerk niet te werken. Dan maar de helpdesk opbellen.
De eerste vraag is natuurlijk of de kabel wel insteekt. Lichtelijk geïrriteerd door deze vraag, kwam ik tot het pijnlijke besef dat dit inderdaad het probleem was. Met grote schaamte moest ik dit dan ook toegeven.
10u - Frustratie # 5: Mails
Mijn huidig project bevindt zich momenteel enkele weken voor de Go Live. In mijn Release Management rol houd ik mij o.a. bezig met het opvolgen van de ontwikkelingen, de issues, en de testen op het SAP systeem. Daaruit vloeien natuurlijk een hoop mails naar andere mensen over o.a. status updates.
Gisteren had ik net een groot aantal mails verstuurd. Blijkbaar had dan ook iedereen beslist om samen wraak te nemen. Het gevolg was een uitpuilende mailbox.
Geen probleem, ik doe gewoon wat ik altijd doe, hoofdtelefoon op, muziek aan, en beginnen met lezen en klasseren. Ik kan elke vervelende taak aan, zolang ik maar muziek kan luisteren.
10u - 19u30: Toch beterschap
Een uurtje, en ettelijke 10tallen mails later, begon de dag er al wat beter uit te zien.
Een aantal personen vertelden dat hun issues waren opgelost. En dat bespaart me een hele hoop werk.
Daarnaast kreeg ik in mijn 2 meetings te horen dat mijn acties tegen vrijdag niet meer nodig waren. Het systeem zou namelijk niet beschikbaar zijn, geweldig nieuws voor mij dus !!
Ik had wel nog steeds een overdosis mails te verwerken, maar met mijn trouwe vriend de hoofdtelefoon, en zijn kompaan de Mp3 aan mijn zijde, kon ik deze uitdaging gerust aan.
De rest van de namiddag ben ik nog vooral bezig geweest met het opstellen van een persoonlijk en gedetailleerd actieplan voor de Go Live. Er staan namelijk een aantal belangrijke acties op mijn naam die ik niet mag vergeten.
Rond 19u30 ben ik dan maar huiswaarts getrokken.
20u30:
Na mijn maaltijd besefte ik, dat ik nog iets moet neerpennen over mijn dag. Ik had gisteren immers beloofd dat ik het over mijn werkdag zou hebben. Maar eigenlijk was er niet echt iets interessants gebeurd.
Weet je wat, ik graaf wel even in mijn geheugen, en ik raap een aantal worst case scenarios bij elkaar. Dat zal mijn tekst wel wat interessanter te maken 
Wil je zelf aan de slag bij Accenture? Neem dan snel een kijkje tussen de vele boeiende jobs die momenteel online staan op onze site.
- 16 January 2008
- Gepost door Monique Dewaele
Vandaag neem ik een test af van iemand uit Australië. Daar ik bijna altijd de eerste op kantoor ben (rond 7h), zal ik de test afnemen. Er is een tijdsverschil van 10 uur, dus daar is het nu 17h. Het is een algemene test, de kandidaat krijgt een kleine analyse, en we vragen hem/haar om dit te programmeren. Als ze eventuele vragen hebben, kunnen ze mij dan opbellen en ze verwittigen mij wanneer de oefening af is. Ik kijk de test na, ik weet direct of die persoon van aanpakken weet, inzicht heeft en voldoende ervaring heeft, en ik geef de resultaten door.
Verder zijn er voor vandaag enkele integratietesten gepland. Eerst kijk ik de ‘unit’ testen na van de programmeurs. Uit de ‘unit’ testen, kan ik veel afleiden, heeft de programmeur begrepen. Wat moet er precies gebeuren? Zijn alle cases getest?
Bij onvolledige of onduidelijke testen wordt gevraagd aan de programmeur om dit te herbekijken of om aan te vullen Als de ‘unit’ testen er goed uitzien, kan ik beginnen aan de integratietest. Ik zet mijn testdata klaar en begin de test uit te voeren. Bij eventuele problemen, wordt dit gemeld aan de programmeur, en moet het verder aangepast worden.
Tussendoor krijg ik nog vragen van andere programmeurs, die op andere projecten werken, en probeer ik hen zoveel mogelijk te begeleiden.
