- 20 February 2008
- Gepost door Chris De Waele
Het nieuws van de dag (neen, Yves, deze keer ben jij er helaas niet bij): “Fidel Castro niet langer president van Cuba“!
Een nieuw tijdperk lijkt aangebroken voor Cuba. De Revolutionaire beweging (met in de hoofdrol “Che Guevara” en de “Castro brothers”), het varkensgriepvirus (mooi cadeautje van de CIA), koude oorlog en Russische kruisraketten, meerdere wereldrecordpogingen “de langste redevoering ooit” (geen officïele “guinness world record book” vermelding, maar met een toespraak van 4 uur 29 minuten, anno 1960, kun je toch al eens uitpakken), de vele vrouwen en dito kinderen… El Commandante heerst niet meer.
Het was dan ook met enige weemoed dat ik deze ochtend, bij het doorsijpelen van het nieuws, moest terugdenken aan die boeiende trektocht doorheen de Westelijke eilandhelft van Cuba, nu toch ook al weer iets meer dan 6 jaar geleden. Een overdaad aan mojito’s, opzwepende salsaritmes (kan eigenlijk niet dansen, maar, wie geeft er om, de intentie telt), classic cars en Russische Lada-gelijken die hun benzinearoma’s over Havana verspreiden, voetballen op de linkerrijstrook van de autostrade, … nice.
Al vlug keerden we echter weer terug naar de Belgische realiteit. Dinsdag = communicatiedag bij Thomas Cook Airlines!
Een van de belangrijke peilers binnen mijn functie als manager ticket sales bestaat - gisteren al even kort aangehaald - uit het optimaliseren van de distributie- en communicatiemix. Mooi gezegd, niet?. Maar wat houdt dit nu concreet in?
Thomas Cook Airlines verkoopt tickets, eigenlijk doen we dit via drie distributiekanalen: via de eigen website (verschijn aub ook eens in mijn bezoekersstatistieken en klik op www.thomascookairlines.com), via de onafhankelijke reisagent (reken in België op zo’n 1800 kantoren) en via de Neckermann reiskantoren (kantorennetwerk dat deel uitmaakt van de Belgische Thomas Cook groep). Da’s dus onze distributiemix. En zo weet u meteen ook waar u de volgende keer terecht kan indien u nog eens een ticket richting zon wenst te boeken. 
Binnen elk kanaal dienen we nu week na week verkoopsacties uit te werken, we hebben een vaak verrassende nieuwsbrief die we wekelijks de deur uitsturen (ongetwijfeld al ingeschreven?); online campagnes, etnomarketing op Turkstalige radiozenders, opmaak van leaflets en posters, zo nu en dan zorgen voor wat leuk promotiemateriaal voor de reiskantoren (net 500 opblaasbare Thomas Cook Airlines vliegtuigjes binnengekregen, dringend gezocht: “gezond persoon met grote longinhoud” om alles netjes mee te helpen opblazen),… een breed palet aan verkoopstimulerende acties dus. En dat vormt dan meteen ook onze communicatiemix.
Een leuke ludieke communicatieactie die we enkele weken geleden hebben uitgewerkt was naar aanleiding van de lancering van ons zomeraanbod, ergens midden november. Ik vind deze actie nog steeds een fantastisch voorbeeld van hoe ver mensen wel bereid zijn te gaan voor het magische woord “gratis”.
Via allerlei kanalen (website, mailing, buzzmarketing, persbericht,…) hadden we begin november een oproep gedaan naar reisminnend België: wie zich op 14 november om klokslag 14u, getooid in een zomerse strandoutfit en uitgerust met twee zomerse strandattributen aan onze balie aanmeldde (onthou: we zijn mid november, buiten net iets boven het vriespunt), kreeg van ons een gratis vliegticket.
Maar liefst 550 “strandgangers” hebben zich die dag naar de luchthaven begeven. De eersten waren al op post om 8u ’s morgens!
Op het eerste zicht vrij gek. Hoe ver gaan mensen voor iets “gratis” (en jij, “how far would you go?”)? Welke inspanningen hebben ze daar allemaal voor over?
Maar de beloning was eigenlijk wel de moeite: een ticket ter waarde van 250€… Misschien waren deze “zomerse zotten” (citaat krantenartikel, ondergetekende niet verantwoordelijk indien je je aangesproken voelt) wel slimmer dan jij en ik samen allemaal dachten? Misschien was hun deelname aan de actie wel het resultaat van een ingenieuze rekensom. En moeten we hun ratio en koelbloedigheid bij het horen van het woord “gratis” wel bewonderen…
Doe misschien even voor jezelf onderstaande test en al vlug zal duidelijk worden dat deze 550 “dapperen” het misschien wel eens bij het rechte eind zouden kunnen hebben (gegevens invullen in alle eerlijkheid aub, discretie alvast gegarandeerd, rekenmachine kan handig zijn):
Netto maandloon (a) ……………. € per maand
Gedeeld door 20 (b) = ……………. € per werkdag
Gedeeld door 7,5 (c) = ……………. € per uur
Maal 6 (d) = ……………. €
Alles goed nagerekend?
Kom je aan een bedrag dat lager ligt dan 250 €?
Ja?
Dan heb je pech, want (1) dan verdien je behoudens rekenfout heel wat minder dan ik ( grapje ) en (2) dan had je eigenlijk ook op onze actie moeten aanwezig zijn, want het had je (aanzienlijk) meer opgebracht dan een dagje werken.
Het bedrag dat je onder (d) immers verkrijgt stemt overeen met wat je momenteel bij je werkgever verdient voor 6 uur noeste arbeid. En die 6 uur dat is nu net de tijd die onze actiegangers die om 8 uur reeds op de luchthaven stonden, hebben “opgeofferd” om hun gratis ticket ter waarde van 250€ te verkrijgen.
Bijzonder leuk om dergelijke acties samen met een team van bekwame, enthousiaste en toffe mensen te mogen uitwerken!
En nog leuker om vervolgens vast te stellen dat dit ook nog eens onze Thomas Cook Airlines salescijfers ten goede komt.
Morgen alvast iets meer over een cruciaal gegeven binnen een airline sales functie: pricing & revenu management.
De volledige orde van de dag nog even meegeven:
8u: ochtendzwemmen (zalig zo voor het beginnen van de dagtaak nog even het water in, en geloof me vrij, na opnieuw een ochtend “ruiten krabben” voelde het water zowaar warm aan deze keer)
8u50 – 11u: een beetje van alles (ik weet het je moet eigenlijk je dag beginnen met een “prioriteit 1” taak, cursus self-management dringt zich op): mails behandelen, dagplanning verfijnen, meetings van de dag nog even kort voorbereiden, mijmeren over Cuba (ai, da’s niet echt werkgerelateerd, sorry, was maar maximaal 2 minuten), presentatie voorbereiden voor morgen,…
11u-12u: werkvergadering, doel: uitwerken van een aantal gerichte mailings (verwacht ik wel veel van)
12u-12u30: opnieuw korte meeting, actieplan voor de luchthaven van Luik en Rijsel nog even overlopen (verkoop gaat de goede richting uit)
12u30-13u: vlugge lunch
13u: verderwerken aan presentatie (is op zich niet zo veel werk, raak maar niet overtuigd van de lay-out, dilemma vorm-inhoud)
13u30-14u30: wekelijkse communicatiemeeting, overlopen van de actiepunten voor de komende weken, morgen een nieuwe mailing die de deur uitgaat, binnen enkele weken opnieuw een leuke feestelijke actie die moet worden uitgewerkt; verdere optimalisatie van onze newsletter - een mail versturen kan iedereen, een mail versturen die wordt gelezen én die sales genereert is nog iets anders, boeiend om te zien hoe alles toch de goeie richting uitgaat!
14u30-15u00: korte toelichting aan het productteam van een nieuwe rapportering die binnenkort wordt verspreid, vlug nog even mails behandelen, sales update voorbereiden
15u – 16u30: sales update met het ticket sales team, wekelijkse traditie, naast de dagelijkse beknopte sales update, gaan we 1 maal per week in detail door de boekingscijfers, welke trends zien we, wat loopt goed, waar loopt het fout, en belangrijker nog: waar dienen we bij te sturen?
16u30 – 18u30: opnieuw een resem van kleinere taken, nog een korte meeting met één van onze regioverantwoordelijken, de briefing opmaken voor een marktonderzoek dat we binnenkort gaan uitvoeren (sorry, boek “Marktonderzoek” van Prof. Vankerckhove ligt ergens op zolder, briefing is dus opgesteld op basis van wat ik van cursus heb onthouden, zal wel goed zitten zeker, had een 15?), de actiepunten uit de sales update verwerken, presentatie voor morgen op punt stellen, en waarschijnlijk nog een aantal punten die ik nu even over het hoofd zie.
23u10, einde verslag. Morgen meer…
- 13 February 2008
- Gepost door Kathleenjanssens
Hallo, hallo! Vanmorgen was het fileleed nog een pak erger dan gisteren. Logisch aangezien ik naar Brussel moest. Ondanks een alternatieve route toch nog twee uur onderweg geweest. Maar het was de moeite: de opleidingsdag over SMA-asfalt bleek behoorlijk interessant. Ik vrees wel dat de inhoud de meesten onder jullie niet zal kunnen boeien. Het ging immers over wat de Belgische standaardbestekken -het Vlaamse, het Waalse én het Brusselse- over dit type asfalt te zeggen hebben. Ook asfalt blijkt dus geregionaliseerd. De studiedag was echter helemaal zoals het hoort à La Belgique/op zijn Belgisch georganiseerd: afwisselend sprekers in de beide landstalen (met simultaanvertaling), het cursusmateriaal in de juiste taal ter beschikking, en evenredige aandacht voor de verschillende landsdelen. Misschien een voorbeeld voor je weet wel wie….
De juiste studiedagen en opleidingen selecteren uit het bombardement van aanbiedingen is niet altijd evident. Ze moeten én relevant zijn én je iets kunnen bijbrengen, liefst geen herhaling van een vorige studiedag maar met een andere, meer trendy titel. Is dit toch het geval dan is het een kwestie van wakker blijven. Maar het dient gezegd, ook de inhoudelijk minder geslaagde studiedagen kunnen soms de moeite zijn. De contacten met collega’s en opdrachtgevers die op zo’n dagen worden gelegd, maken soms alles goed.
Vandaag was dus niet meteen een typische werkdag, maar nu ik er zo over nadenk, blijk ik die ook niet te hebben. Geen typische werkdag, en geen typische werkweek. Sommige dagen staan er geen vergaderingen of afspraken op mijn agenda, en vult de dag zich automatisch in vanaf ik ’s morgens op kantoor toekom. Andere dagen race ik rond door ons Vlaanderenland van de ene vergadering naar de andere als een volleerde DHL koerier. En het mag opgemerkt, het aantal keer dat ik al geflitst ben is zeer miniem, in tegenstelling tot sommigen van mijn collega’s!
Als alles volgens planning verloopt ben ik morgen de ganse dag op kantoor. Hopelijk vind ik dan wat tijd om verder te werken aan die ontwerpnota waar ik gisteren over sprak. ’s Avonds na het eten bleek de goesting verdwenen, en heb ik me maar overgegeven aan het nietsdoen.
Toch een geweldige hobby, niet?
- 23 January 2008
- Gepost door Jan Simons
Entry nummer 2, en gisteren heb ik gezegd dat ik zou proberen om vandaag iets over mijn werkdag te schrijven. Om met de deur in het huis te vallen, de dag begon niet aangenaam. Je kent het wel, zo een dag waar alles fout lijkt te gaan. Ik kan mijn voormiddag zelfs best illustreren aan de hand van mijn frustraties.
8u - Frustratie # 1: Opstaan
De wekker was al wakker, maar mijn lichaam wou niet meewerken, snooze is dan de oplossing !! Toen ik er eindelijk in sloeg om mijn ogen te openen, zag ik tot mijn verbazing 8u staan op de wekker. Ik rij circa 1 uur naar mijn werk, en om 9u had ik een meeting gepland. Mij haasten was dus de boodschap: snel aankleden, wat eten en tanden poetsen, … om dan te beseffen dat het eigenlijk pas 6u was.
Op een werkdag is elk uur extra in bed, goud waard voor mij. Ik ben dan ook maar terug gaan slapen.
8u (deze keer echt) - Frustratie # 2: Nogmaals opstaan
Als je het al mee hebt gemaakt, zal je me wel begrijpen. Als je te vroeg opstaat, en terug gaat slapen, dan is het extra moeilijk om later nog eens uit je bed te komen.
8u55 - Frustratie # 3: File
Natuurlijk, uitgerekend vandaag is er uitzonderlijk veel file. Vijf minuten voor mijn meeting, en ik schat dat ik nog makkelijk een uurtje moet rijden. Die meeting haal ik dus niet meer, telefonisch dan maar. Altijd leuk als er een hoop mensen in gesprek zijn, en je enkel degene verstaat die het dichtst bij de telefoon zit.
9u45 - Frustratie #4: Netwerkproblemen
Eindelijk aangekomen op mijn werk. Snel mijn laptop boven halen, aanzetten, en … dan blijkt het netwerk niet te werken. Dan maar de helpdesk opbellen.
De eerste vraag is natuurlijk of de kabel wel insteekt. Lichtelijk geïrriteerd door deze vraag, kwam ik tot het pijnlijke besef dat dit inderdaad het probleem was. Met grote schaamte moest ik dit dan ook toegeven.
10u - Frustratie # 5: Mails
Mijn huidig project bevindt zich momenteel enkele weken voor de Go Live. In mijn Release Management rol houd ik mij o.a. bezig met het opvolgen van de ontwikkelingen, de issues, en de testen op het SAP systeem. Daaruit vloeien natuurlijk een hoop mails naar andere mensen over o.a. status updates.
Gisteren had ik net een groot aantal mails verstuurd. Blijkbaar had dan ook iedereen beslist om samen wraak te nemen. Het gevolg was een uitpuilende mailbox.
Geen probleem, ik doe gewoon wat ik altijd doe, hoofdtelefoon op, muziek aan, en beginnen met lezen en klasseren. Ik kan elke vervelende taak aan, zolang ik maar muziek kan luisteren.
10u - 19u30: Toch beterschap
Een uurtje, en ettelijke 10tallen mails later, begon de dag er al wat beter uit te zien.
Een aantal personen vertelden dat hun issues waren opgelost. En dat bespaart me een hele hoop werk.
Daarnaast kreeg ik in mijn 2 meetings te horen dat mijn acties tegen vrijdag niet meer nodig waren. Het systeem zou namelijk niet beschikbaar zijn, geweldig nieuws voor mij dus !!
Ik had wel nog steeds een overdosis mails te verwerken, maar met mijn trouwe vriend de hoofdtelefoon, en zijn kompaan de Mp3 aan mijn zijde, kon ik deze uitdaging gerust aan.
De rest van de namiddag ben ik nog vooral bezig geweest met het opstellen van een persoonlijk en gedetailleerd actieplan voor de Go Live. Er staan namelijk een aantal belangrijke acties op mijn naam die ik niet mag vergeten.
Rond 19u30 ben ik dan maar huiswaarts getrokken.
20u30:
Na mijn maaltijd besefte ik, dat ik nog iets moet neerpennen over mijn dag. Ik had gisteren immers beloofd dat ik het over mijn werkdag zou hebben. Maar eigenlijk was er niet echt iets interessants gebeurd.
Weet je wat, ik graaf wel even in mijn geheugen, en ik raap een aantal worst case scenarios bij elkaar. Dat zal mijn tekst wel wat interessanter te maken 
Wil je zelf aan de slag bij Accenture? Neem dan snel een kijkje tussen de vele boeiende jobs die momenteel online staan op onze site.
- 16 January 2008
- Gepost door Monique Dewaele
Vandaag neem ik een test af van iemand uit Australië. Daar ik bijna altijd de eerste op kantoor ben (rond 7h), zal ik de test afnemen. Er is een tijdsverschil van 10 uur, dus daar is het nu 17h. Het is een algemene test, de kandidaat krijgt een kleine analyse, en we vragen hem/haar om dit te programmeren. Als ze eventuele vragen hebben, kunnen ze mij dan opbellen en ze verwittigen mij wanneer de oefening af is. Ik kijk de test na, ik weet direct of die persoon van aanpakken weet, inzicht heeft en voldoende ervaring heeft, en ik geef de resultaten door.
Verder zijn er voor vandaag enkele integratietesten gepland. Eerst kijk ik de ‘unit’ testen na van de programmeurs. Uit de ‘unit’ testen, kan ik veel afleiden, heeft de programmeur begrepen. Wat moet er precies gebeuren? Zijn alle cases getest?
Bij onvolledige of onduidelijke testen wordt gevraagd aan de programmeur om dit te herbekijken of om aan te vullen Als de ‘unit’ testen er goed uitzien, kan ik beginnen aan de integratietest. Ik zet mijn testdata klaar en begin de test uit te voeren. Bij eventuele problemen, wordt dit gemeld aan de programmeur, en moet het verder aangepast worden.
Tussendoor krijg ik nog vragen van andere programmeurs, die op andere projecten werken, en probeer ik hen zoveel mogelijk te begeleiden.
- 9 January 2008
- Gepost door Kinnie Dendas
Zet je schrap! Vandaag wil ik jullie door het project loodsen waarop ik momenteel aan de slag ben. Gisteren vermeldde ik al dat we een analyse doen voor een Franse bank van de mogelijke alternatieven voor het huidige back-office clearing en settlement IT-platform voor opties en futures.
Wel, we bekijken een aantal mogelijkheden. Enerzijds zijn er verschillende scenarios rond insourcing en outsourcing van IT services en businessprocessen. Anderzijds bestuderen we drie alternatieven ter vervanging van de IT-applicatie zelf: een bestaand pakket van een andere software provider, een uitbreiding van een IT-platform dat de klant al gebruikt voor andere business purposes of volledig nieuwe software bouwen. Onze missie is om de verschillende scenarios in een business case naast elkaar te zetten en een kwalitatief en kwantitatief vergelijkende studie op te leveren.
Voor het kwalitatieve luik van onze opdracht hebben we een workshop georganiseerd waarin we samen met de betrokken departementen een SWOT analyse hebben uitgevoerd. Het principe van de SWOT is gekend: je bekijkt de Strenghts, Weaknesses, Opportunities en Threats van elk scenario. Per scenario hadden we een blanco SWOT diagram op de muur geplakt en dan hebben we zelf de eerste argumenten gelanceerd om de discussies zo snel mogelijk op gang te brengen. Elk argument dat de revue passeerde werd op een post-it genoteerd en in een of meerdere SWOTs geplakt. Zo kreeg iedereen een duidelijk overzicht en vielen de sterke en zwakke punten meteen op. Eén keer alle deelnemers het principe begrepen hadden, kwamen de argumenten vanzelf.
Het Capco team werkt hier onsite – dat is trouwens bij de meeste projecten het geval. Dat maakt wel dat ons werk heel zichtbaar is. De klant kijkt voortdurend mee en volgt onze voortgang op de voet. Dat zorgt soms wel voor extra druk maar het vermijdt ook verrassingen. We betrekken de klant zo veel mogelijk en laten elke tussentijdse ‘deliverable’ valideren.
Het grootste deel van mijn tijd op het project gaat uit naar het scenario waarin de huidige IT-applicatie vervangen wordt door een bestaand pakket van een andere software provider. Onze aanpak is ongeveer als volgt gegaan. Eerst hebben we de high level requirements van de business unit bepaald – zowel functioneel, niet-functioneel als technisch. Vervolgens hebben we een long list van mogelijke providers samengesteld. Nadien is aan de hand van allerlei informatie (websites, bestaande studies, Capco-ervaring uit het verleden) de long list gereduceerd tot een short list van 5 vendors. We hebben een RFI (Request for Information) opgesteld en uitgestuurd aan deze 5 vendors. Drie ervan hebben deelgenomen aan de RFI en vandaag heb ik quasi de hele dag gewijd aan het doorspitten van de antwoorden om tot een soort scoring van de verschillende vendors te komen. Een taak die ook morgen nog boeiend beloofd te zijn, zeker aangezien de tijd begint te dringen en onze final deadline steeds dichterbij komt.
Meer nieuws morgen. Tot dan!
- 2 January 2008
- Gepost door Lode Vandermeulen
Terug op kantoor na enkele dagen vrijaf. Het is nog rustig want vele collega’s nemen de rest van de week ook vrijaf. Het is even wennen na de dagen van feest en familie die ik achter de rug heb: Kerstmis uitgebreid gevierd met de familie(s). En op oudejaar organiseerden we een feest thuis voor vrienden en hun kinderen, met een fakkeltocht, eten, vuurwerk en veel, veel champagne… Gisteren moest het even rustig aan…
Niet dat Amplexor in de vakantieperiode ver weg was. Er was altijd wel even tijd om mails te checken en ervoor te zorgen dat vragen van informatie van ongedurige klanten toch werden opgelost.
De eerste werkdag van het nieuwe jaar ziet er nog erg kalm uit. Mails nakijken, nog een voorstel voor een klant afwerken en even al de salesmeeting van vrijdagochtend met mijn collega’s uit het salesteam voorbereiden. Er is dus tijd om vooruit te kijken en te zien wat het nieuwe jaar ons brengt. Ons businessplan voorspelt in ieder geval terug een forse groei in de lijn van de voorbije jaren.
Zo is Amplexor op enkele jaren tijd gegroeid naar een bedrijf van een 45-tal mensen en dat heeft zo zijn impact op organisatie en structuur. Zo worstelen we voortdurend met het dilemma om een evenwicht te blijven vinden tussen de vlakke organisatiestructuur die nu zo succesvol is, en de nood aan meer structuur en hiërarchie, die een groter bedrijf met zich meebrengt. Maar voorlopig slagen we daar in. Het zal echter een continu aandachtspunt moeten blijven in het komende jaar. Maar onze groei wil vooral zeggen dat we het voorbije jaar opnieuw 12 nieuwe collega’s hebben kunnen onthalen én dat vandaag een nieuwe projectmanager zijn opwachting maakt. Iemand waar ik hoge verwachtingen van koester, met uitgebreide ervaring in het begeleiden van webprojecten. Hij zal alle projecten bij één van onze belangrijkste klanten vanaf nu coördineren en begeleiden.
Iets waar we bijzonder trots op mogen zijn is dat we er bij Amplexor in slagen om telkens toch weer die goede informatici te vinden die nochtans schaars zijn én dat we erin slagen om de mensen te blijven motiveren en te behouden. Door die influx van al die nieuwe mensen, een mengeling van mensen met ervaring en schoolverlaters, is Amplexor wel een erg jong bedrijf waar ik met mijn 49 jaar, zowat de ouderdomsdeken ben. Niet dat ik me oud voel, maar ik sta soms toch met enige verwondering en bewondering te kijken hoe deze jonge mensen het web gebruiken om met elkaar te communiceren en projecten uit te voeren. Blogs, wiki’s, chats, niets is hen vreemd en het lijkt nog te werken ook. Een projectteam kan op drie verschillende locaties zitten (bij de klant, op kantoor en op een andere locatie) en toch is er die onmiddellijke communicatie waardoor problemen zeer snel bekeken en opgelost kunnen worden. E-mail wordt in die context zelden nog gebruikt, enkel in communicatie met de klant en met het management
Voilà, ik heb mijn mails van de voorbije dagen nagekeken. Niet heel veel belangwekkends, wel redelijk wat Japanse spam die toch door de spamfilter geraakt is… Wel een uitnodiging van een collega om mee te lopen in de 20km door Brussel. Vorig jaar deed er al een Amplexorteam mee. Benieuwd hoeveel kandidaten ze dit jaar kunnen verzamelen. Helaas niets voor mij. Na twee operaties aan de meniscus is het lopen voorbij voor mij en blijft sporten beperkt tot fietsen(liefst mountainbike). Vorige zondag heb ik nog een prachtig parkoers gereden in Boutersem door de velden van Vlaams Brabant. De modder had het parkoers echt zwaar gemaakt en omdat enkele idioten het nodig hadden gevonden om wat richtingaanwijzers te alten verdwijnen stonden we op een bepaald moment met zo’n 30 zwaar bemodderde fietsers (in the middle of nowhere’ te discussiëren hoe we nu verder moesten fietsen. Een redelijk surrealistisch tafereel, moet ik zeggen. En af en toe kom ik daar dan Amplexor tegen wat altijd heel leuk is.
Er is ook het bericht dat we een bepaald web content management project verloren hebben, maar dat was geen verrassing. Meestal kan ik al lang op voorhand aanvoelen of we ergens goed of slecht zitten bij een klant, en hier zat het volgens mij vanaf het begin niet goed. De klant heeft wel voor een oplossing gekozen die volgens mij nog veel problemen met zich mee gaat brengen. Het is een product dat volgens mij eerder gekozen is voor marketingredenen dan door de kwaliteit ervan. Sinds enkele jaren is de web content managementmarkt ook ontdekt door de grote spelers op de softwaremarkt en die hebben met veel poeha en grote marketingbudgetten dikwijls inferieure producten op de markt gezet.
Verder nog een bericht dat de foto’s die ik ingestuurd heb naar de website van het dorp waar ik woon, Vissenaken, online zijn gezet (kijk even naar http://www.vissenaken.be/fotos.htm). Die foto’s heb ik gemaakt tijdens de kerstvakantie op een prachtige winterochtend met veel rijm en mooi ochtendzonlicht. Op zo van die ochtenden weet ik opeens weer waarom ik gekozen heb om van de stad naar het platteland te verhuizen.
- 5 December 2007
- Gepost door Stijn Verhulst
Omgekeerd plaatje tegenover gisteren: in plaats van nieuwe projecten opstarten, vandaag een hele dag rapporten afwerken en conclusies trekken.
Aan variëteit ontbreekt het echter nooit. Eerste was een voorlopig overzicht van bevindingen, over heel technisch IT beveiligingsdomein … de klant zal even schrikken denk ik, wat eigenlijk nooit een goed teken is. We bespreken elk item in detail met het hele team Advisory consultants, om er zeker van te zijn dat we geen dingen over het hoofd zien, of te snel naar conclusies springen. Niet het meest aangename deel van de job, maar wel essentieel. Een bedrijf als PwC mag nog zo’n sterk detailwerk leveren met fantastische mensen, als het eindrapport niet goed is opgesteld valt alles finaal in het water.
In de namiddag gesprek met de financieel directeur van een groot mediabedrijf, samen met het financiële audit team van PwC. Hier was onze interventie gekoppeld aan de revisoropdracht: als we kunnen aantonen dat een bedrijf goed gestructureerde bedrijfsprocessen heeft en ook sterk presteert op vlak van IT, bevestigen we eigenlijk dat de cijfers die eruit voortvloeien ook betrouwbaar zijn. Dit kan flinke besparingen opleveren voor de audit, maar het leuke is dat een dergelijke structuur ook veel efficiënter is voor de klant zelf, en zich beter leent om een goed overzicht te bewaren. De vergadering loopt goed. De CFO staat open voor onze redenering: hij waardeert duidelijk dat we meer doen dan enkel naar de ruwe cijfers kijken, en legt meteen enkele extra accenten om de overblijvende zwakke punten op te lossen.
Terug naar kantoor, om daar voor een andere audit-klant onze eerste conclusies te bespreken met Tom, die het dossier beheert. Hier mocht ik relax naartoe, Oliver, de SPA manager die dit dossier voor me opvolgt, heeft alles perfect onder controle. Duitse roots, opgegroeid in Zuid-Afrika & daar bij PwC begonnen … en de drie maanden transfer naar Brussel zijn ondertussen goed drie jaar geworden. Hij werkt wel een beetje teveel, en ik hoop dat zijn verhuis naar PwC Londen volgend jaar op dat gebied de zaken niet erger zal maken (alle hoop op Kim, z’n vriendin daar).
Nu ja, zelf vandaag ook ruim 12 uur in de weer geweest, niet het beste voorbeeld voor het team qua work/life balance vrees ik.
Bij PwC hebben we een redelijk open cultuur wat betreft keuzes hierover : niemand zal je stoppen als je er flink voor wilt gaan, en ook niemand zal je tegenhouden als je heel expliciete limieten qua werk(tijd) hanteert.
Alle opties qua loopbaanonderbreking, part-time werk, glijdende werkuren en thuiswerk worden ten volle gepromoot, maar de mogelijkheden lijken slechts tergend traag door te sijpelen naar iedereen. Ik denk zelf dat het eerst gewoon tijd vraagt om te beseffen dat je de keuze hebt … en dan nog meer tijd om er ook echt één te maken, met alle implicaties.
Mijn voornaamste zorg vanuit HR rol is te zorgen dat niemand zich verplicht voelt een bepaalde keuze te maken: diegenen die echt plezier hebben in het werk & de leermogelijkheden mogen niet (teveel) afgeremd worden, maar ik heb minstens evenveel sympathie voor bijvoorbeeld Sébastien, die einde januari aan een wereldreis begint en een jaartje weg is, of voor Cathy die part-time werkt om haar nieuwe kindje meer te zien.
Zelf heb ik overigens drie jaar part-time gewerkt om bijkomende studies te doen – filosofie & ethiek, mijlenver verwijderd van de eerder harde economie- & informaticaopleidingen van de meesten, ikzelf inbegrepen (of rechten voor Tax & Legal services natuurlijk). Beste keuze die ik ooit gemaakt heb binnen PwC, heeft m’n horizon enorm verruimd, en dat het career-wise en financieel even trager ging nam ik er graag bij.
- 28 November 2007
- Gepost door Pol Vanbiervliet
Toen ik in 1976 aan de slag ging in de IT had ik eerlijk gezegd geen flauw benul van wat het worden zou. Na meer dan 30 jaar kan ik mij moeilijk voorstellen dat er sectoren bestaan die nog interessanter zijn. De technologische (r)evoluties bieden ons de unieke kans (synoniem voor uitdaging?) om permanent bij te leren, wat ons fris, scherp en jong houdt. Tegelijkertijd zorgt onze industrie voor nogal wat veranderingen in de samenleving: meer dan ooit speelt ICT een bepalende factor bij evolutie en vernieuwing. Kunt u zich nog een wereld zonder internet voorstellen?
Ik ben een echte bofkont dat ik het allemaal van dichtbij kan meemaken.
Vandaag was – weeral – druk, maar vooral razend interessant, en de file richting Diegem viel mee…. Met medewerkers de strategie besproken omtrent twee van onze belangrijkste klanten. Gebrainstormd rond enkele belangrijke overheidsprojecten. Ik verwacht dat wij daar in de komende jaren een toonaangevende rol gaan spelen.
Goed gesprek met een medewerker die advies wil omtrent zijn toekomst. Eerst luister ik naar zijn verhaal waarna ik via open maar vrij directe vragen tot een beter inzicht probeer te komen. Ik geef hem eerlijke feedback. Hij luister goed en blijkbaar komt hij tot enkele nieuwe en nuttige inzichten omtrent zijn functionneren. Hij lijkt tevreden.
Snel nog wat slides gemaakt want rond 4 uur waren alle commerciële medewerkers vezameld voor onze kwartaal “All hands” meeting. Leuk te zien dat de sprekers zich goed voorbereid hebben en vooral dat zij zeer zinnige en pertinente zaken meedelen.
Ik mis de drink na afloop want ik koers naar de bestuursvergadering van Plan België in de Ravenstein. Ik ben zowel fier als vereerd dat PlanBelgië mij aangenomen heeft als bestuurder. Plan is een van de belangrijkste NGO’s en streeft ernaar een wereld mee uit te bouwen waarin alle kinderen zich volledig kunnen ontplooien in de eigen gemeenschap, een wereld die ook de waardigheid en alle rechten van kinderen respecteert, conform het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind.
In België heeft Plan het afgelopen jaar meer dan 11 miljoen € verzameld om kinderen een beter leven te bezorgen in Burkina Faso, Togo, Benin, Cambodja, Vietnam, El Salvador, Honduras, Ecuador, … Wij hebben het over Corporate Governance, onze relatie met Plan International, hoe Plan beter te promoten in Franstalig België, …
Ik ben onder de indruk van het professionalisme van de Plan medewerkers en bestuurders, en ik hoop mijn steentje te kunnen bijdragen om het mooiste wat er op de wereld bestaat gelukkig te maken: kinderen.
Het is ondertussen één uur ‘s morgens en mijn tweede blogdag zit erop. Slaapwel.
Dit dagverslag in het Engels lezen? Dat kan!
- 14 November 2007
- Gepost door Daryoush Ghanbarpour
Na een lang weekend begon alles vlotjes. In de voormiddag enkele revisies op bestaande 3D modellen.
Voor mijn middagmaal heb ik een dagschotel genomen. Zwitserse schijf, gekookte aardappelen met boontjes en worteltjes.
Vanaf 12:45 tot ietsje voor vijf was het vooral aanmaken van nieuwe 2D tekeningen. Nog mijn timesheet ingeven en de dag zit erop…
Op weg naar huis van Brugge naar Gent zijn er meestal geen files en vandaag zelfs geen flitsers.
Tot morgen…
- 7 November 2007
- Gepost door Lieve Meyers
Goedemorgen iedereen,
Zoals ik gisteren al liet weten is mijn werkwereldje net iets groter dan Tax Talk. Gelukkig maar want hierdoor komen telkens andere taken en uitdagingen op mij af.
Als redacteur ben ik namelijk ook verantwoordelijk voor de modules successie-, registratierechten, het fiscaal repertorium en sociaal recht van monKEY.be, een online databank, en voor enkele papieren producten over successierechten. Momenteel schrijf ik nog zelf voor de eerste drie modules. Voor de andere uitgaven werk ik samen met auteurs.
Een tijdje geleden ben ik op zoek gegaan naar een externe auteur voor de modules successie- en registratierechten zodat ik terug meer tijd krijg voor een aantal nieuwe projecten. Een eerste gesprek heeft een tijdje geleden plaatsgevonden. In dat gesprek heb ik de auteur uitgelegd wat de samenwerking voor een onlineproduct allemaal met zich meebrengt. Dit vergt immers een totaal andere aanpak. Online verloopt alles veel sneller en gebeuren de inhoudelijke aanpassingen in kleinere delen. Een papieren uitgave volgt een volledige productieketting waardoor de inhoudelijke aanpassingen in één keer aangeleverd moeten worden. Het zijn dus niet alleen de redacteuren die mee evolueren maar ook onze auteurs die zich volledig moeten aanpassen aan het elektronische tijdperk. Na ons eerste gesprek heb ik hem een uitprint van de twee modules per post opgestuurd. Toch wel zo’n 800 pagina’s. Soms verkiezen we inderdaad nog altijd voor het vertrouwde papier, alle elektronische hulpmiddelen ten spijt. De commentaarteksten doornemen, structureren en aanvullen met notities… dit soort werk is nog altijd aangenamer op papier dan op een computerscherm. Toch kan ik persoonlijk niet meer zonder email en online publishing tools. Al mis ik soms wel het persoonlijk contact met de mensen buiten het bedrijf. Het zien en horen van auteurs geeft weer een heel ander cachet aan het contact.
Onlangs heeft een bedrijf de “vrijdag” ingeroepen als een emailloze dag zodat de externe en zelfs de interne contacten terug via de telefoon zouden verlopen.
Mijn relaas hierboven is het resultaat van een emailwaarin mijn auteur to-be en ikzelf een nieuwe bespreking hebben belegd. In dit persoonlijk contact, face to face, gaan we een aantal werkafspraken maken en het auteurscontract doornemen. De onderhandelingen kunnen dan beginnen…
