- 27 June 2007
- Gepost door Jeroen De Brabander
Hey, ik ben dus Jeroen, die met een tijdelijke 10 extra IQ-punten :-). Net als Karel ben ik 5 jaar geleden als broekventje begonnen bij Edan. Ik ben er binnengerold naar aanleiding van een stageopdracht in het laatste jaar Handelswetenschappen. Ik bleef plakken en ben nu verantwoordelijk voor de tweede pijler van het BI/ECM team: het deel Enterprise Content Management.
Ik las deze morgen een artikel van Peter Hinssen in Vacature.com waarin werd geopperd dat zakenlui zich vaak blauw ergeren aan het onbegrijpelijke taalgebruik van IT’ers. Welnu, laat ik even extra moeite doen om te verklaren waar het bij ECM om draait 
… ECM bij Edan richt zich op de problematiek van het informatiebeheer in heel ruime zin. We geven antwoorden op heel variërende vragen als: hoe houd je de kennis van een bedrijf zoveel mogelijk in het bedrijf? Hoe breng je informatie uit verschillende systemen samen op een gebruiksvriendelijke manier met meerwaarde voor de mensen die ermee werken?
Onder de foto van Karel en mij staat plechtig de titel ‘Solution Architect’ … but what’s in a name? Business Consultant, Technical Consultant, Analist-Developer … Bij Edan timmeren we allemaal aan dezelfde weg: we bouwen samen oplossingen om de klant in staat te stellen efficiënter te werken en maken daarbij gebruik maken van IT tools en standaardtechnologie. Mocht ik de vrije keuze hebben, dan werd het de titel CEO : Chief Executive Optimist. (Laat we daar vooral geen stille ambitie uit afleiden :-))
Vandaag begint de dag grijs, om niet te zeggen: kletsnat. Eén per één zie je collega’s druipnat binnenkomen; een enkeling waagde het vandaag zelfs met de fiets te komen. Een klein beetje leedvermaak neem ik mezelf niet kwalijk want het is een belangrijke dag: er staan 3 sollicitaties op het programma. ECM groeit en dat zullen we geweten hebben. Steeds meer klanten zien het belang in van een intranet/extranet of internet toepassing (vaak een Portal genoemd) als onderdeel van informatiebeheer. We zijn daarbij in ijltempo op zoek naar zowel functionele als technisch geschoolde mensen.
Terwijl ik snel de CV’s doorneem, hoor ik rechts van me al een eerste vreugdekreet van een enthousiaste developer, die een of ander duister probleem uit de wereld geholpen heeft. Mooi, mooi … zo vroeg in de morgen :-).
Na het verlenen van wat interne support aan een developer ivm een PDA-applicatie (je weet wel: die GSM’s die net iets meer kunnen dan je eigenlijk nodig hebt) krijg ik een telefoontje van een Nederlandse klant met de vraag of hij extra resources op zijn project kan krijgen. Na een kleine evenwichtoefening stel ik tevreden vast dat dat mogelijk is. Om 10u staat een technische meeting gepland over hoe we als antwoord op een specifieke vraag van een klant tot een flexibele rapporteringsoplossing kunnen komen in Dynamics Ax. Niet echt mijn winkel, maar de uitkomst van de meeting is voor iedereen bevredigend.
Als afsluiter van het ochtendritueel buig ik me over de teamplanning. Heel eenvoudig uitgelegd is planning de activiteit waarbij je 101 puzzelstukjes in een puzzel van 100 probeert te krijgen. Een vorm van chaos management dus … Aan de andere kant besef ik al gauw dat wanneer planning zonder spanning verloopt, je als bedrijf eigenlijk niet goed bezig bent.
Rond de middag komt de geur van aspergesoep me uitnodigend prikkelen. Verse soep van Marjorie laat je niet zomaar staan; ik houd dus een korte pauze.
Na de middag bereid ik een stuurgroep-projectmeeting voor. Op die vergadering met het bedrijfsmanagement van de klant motiveren we onze keuze voor een bepaalde software architectuur. Niet altijd een makkelijke opdracht omdat niet elke bedrijfstop evenveel voeling met IT heeft. Maar met de wijze raad over het ‘onbegrijpelijke taalgebruik van IT’ers’ in het achterhoofd moet dat zeker lukken. Tegen drieën vind ik tijd om verder te werken aan het de kennisdatabank van een grote klant, actief in de Benelux. Om 16u begint dan de solliciatieronde. De kunst om mensen in een klein uurtje al een beetje te kunnen beoordelen is niet eenvoudig. Ik leer dagelijks bij …
Morgen laten we opnieuw mijn fijne collega Karel op jullie los. Ongetemd en uitgeslapen mogen jullie van hem weer een haarfijne uiteenzetting verwachten in onberispelijk taalgebruik .. waarmee ik de druk op hem uiteraard niet wil opvoeren (of misschien een beetje :-))
- 20 June 2007
- Gepost door Isabelle Poels
Vandaag viel het me weer op dat ik al wel echt aan het integreren ben tussen de Nederlanders. Ik betrapte me daarstraks op het gebruik van typisch Nederlandse woorden. Ik begin mijn mails nu tegenwoordig met “hoi” in plaats van “hallo” bijvoorbeeld. Ook het vlaai trakteren vind ik nu al iets doodnormaals. Voor elke gelegenheid trakteren mijn collega’s hier op vlaai, en deze voormiddag was het weer zover omdat één van de nieuwste WH’s het zo goed deed. Dus heb ik me weer opgeofferd om ook een stukje mee te eten :-). Dit was niet de enige traktatie vandaag, want een collega van mij is vader geworden, dus beschuit met muisjes mochten ook niet ontbreken. Ik vind de suikerbonen van bij ons in België toch nog altijd iets lekkerder..
Maar nu iets meer over het echte werk vandaag! Vandaag eerst een algemene Defectivity project meeting. Ik heb nog wat meer een klare kijk op de zaak gekregen! Iedereen die er was, heeft zijn deel waar hij mee bezig is, voorgesteld. En er blijken interessante dingen tussen te zitten die ook voor het WH deel van pas kunnen komen (weer wat meer bijgeleerd). Sinds ik afgestudeerd ben en hier ben komen werken, heb ik al ontzettend veel bijgeleerd, maar ja wat wil je nu ook als je bij een hoogtechnologisch bedrijf gaat werken. Dit vind ik juist zo aantrekkelijk aan ASML. Tijdens deze meeting moest ik toch ook weer wennen aan het Engels van Aziaten. Daar is op zich niks mis mee, maar als je juist drie weken in Amerika hebt gezeten en je dan naar Engels met een uitgesproken tongval aan het luisteren bent, dan moet je je toch weer eventjes aanpassen. Na tien minuutjes ben ik het dan ook weer gewoon en lijkt het weer de normaalste zaak van de wereld.
Na de meeting heb ik me achter mijn bureau gezet. Ik moest voor de meeting van deze namiddag namelijk nog een document van Development kritisch nalezen. Bij een aantal dingen had ik nog vraagtekens, maar die zijn gedeeltelijk verhelderd na de vergadering van deze namiddag. Verder blijft het moeilijk om zomaar midden in een project aan te sluiten en onmiddellijk te kunnen volgen, maar we blijven proberen!
En dan weer van de ene meeting naar de andere, nu was het een defectivity escalatie meeting. Hier wordt besproken wat er juist bij de klant verkeerd gaat met betrekking tot defectivity en hoe zwaar dit bij hen doorweegt. Deze meeting woon ik voorlopig zonder enige inbreng bij, maar vooral om meer een gevoel te krijgen wat er nu eigenlijk leeft bij de klant op gebied van defectivity en hoe wij, als ASML daarmee omgaan. Maar ik heb juist te horen gekregen dat mijn inbreng hier de komende weken wel eens kan veranderen, want ik ga meer met de klanten zelf in contact komen! Ik heb hierover zojuist een telefoontje van de projectleider gekregen. Dus morgen meer hierover, nadat ik met mijn projectleider heb samengezeten om af te bakenen wat mijn extra taken zullen inhouden. Wordt dus vervolgd!
- 9 May 2007
- Gepost door Christophe Vergult
Internationale klanten zijn een zegen. Je leert heel wat door samen te werken met mensen die goed zijn in hun vak. Het houdt je scherp want de concurrentie is pakken groter. En het geeft je de basis voor een stevige portie ambitie. Wat we binnen InSites vertaald hebben naar onze BHAG, onze ‘big, hairy, audacious goal’ dat we in 2016 willen halen. Maar vroeger mag ook. Internationale klanten zijn een vloek. Zelden zitten onze contactpersonen in Brussel. SN Brussels Airlines, Thalys en Eurostar beginnen serieus hun boterham te verdienen aan InSites. Hetzelfde geldt voor Leaseplan.
Vandaag heb ik zo’n 6 u in de auto doorgebracht, van en naar Zeist, net boven Utrecht. We werken al een tijdje voor Heinz, vooral op concept tests van nieuwe productideeën. Samen met Filip, die account director is voor Heinz, gaan we langs bij 2 doorwinterde market researchers met een serieuze staat van dienst in FMCG. Niet de sector waarin ik het meest thuis ben. Maar de opzet van de meeting is om na te gaan wat InSites kan doen om Heinz te ondersteunen in hun (nog vrij embryonale) internet investeringen. Het gesprek gaat van workshops en consulting over internet strategie tot het meten van de impact van hun online campagnes. We blijven vooral stil staan bij web 2.0 research, of te wel onze verzamelnaam voor nieuwe online kwalitatieve onderzoeksmethoden die we momenteel ontwikkelen. Onderzoek gaat meer en meer over het observeren van personen, wat gelijkgestemden onderling bespreken, welke ervaringen ze uitwisselen,… Chat (dank u Windows Live Messenger) en online communities zijn daarvoor de ideale tools.
Ook al waren we door een wreed accident meer dan een uur te laat, de klant neemt zijn tijd. Gelukkig. 2,5u later stappen we terug in de auto. Eigenlijk opvallend. Filip en ik zitten op InSites aan hetzelfde eiland, maar tussen meetings intern en extern door is er weinig ruimte om van gedachten te wisselen. We kletsen bij over hotels met ratten in het noorden van Vietnam, en bespreken de organisatie van de groep van research assistants binnen InSites. Met Dirk hebben we er recent een kracht bij die qua kwantitatieve analyse sterk staat. Maar we moeten nog meer duidelijkheid creëren over afbakening van het takenpakket met de consultants en de manier waarop we de planning aanpakken. Deze morgen hadden we allebei ook een kort interview met 2 kandidaten voor dit team. We moesten nog even overleggen, en koppelen via telefoon terug naar Frank, die verantwoordelijk is voor rekrutering en selectie.
Het is niet altijd eenvoudig om voldoende bereikbaar te blijven voor klanten en collega’s als je vaak uit huis bent. Ik hoop toch dat ik niet de enige ben die daarmee sukkelt 
Gelukkig is er de GSM, bij mij een aftandse Nokia die maar geen dienst weigert. Maar als ik een voice mail bericht beluister over onze eerste ‘PGR’-klant hoor ik het ganse bericht glashelder maar niet de naam van de klant. Ik ben curieus. ‘PGR’ staat voor ‘Partcipation Generation Research’ en is een online community van early adopters van nieuwe media die we binnenkort lanceren. Het is de bedoeling om een aantal innovatieve marketeers samen te brengen waarvoor we via die community het belang en potentieel van nieuwe media en technologieën in een Belgische context willen doorgronden. We doen dit samen met ONE Agency. Morgen moet ik zeker Florence bellen om te weten wie de eerste is die instapt. Daarnaast ook nog nieuws van Clearwire. Zij bieden breedband internet via radiogolven aan en hebben te midden van de grote telecom-spelers het enthousiasme van een start-up. Je bent zeker dat je conclusies en aanbevelingen niet ergens blijven ‘hangen’ maar snel tot beslissingen zullen leiden.
Op kantoor nog snel mijn mails bekeken, en alle dringende zaken behandeld. Morgen voormiddag ben ik op bureau maar wil ik vrijhouden om meetings in de namiddag voor te bereiden
- 25 April 2007
- Gepost door Carolien Van Echelpoel
Het beloofde een dag van culturele verschillen te worden: twee vergaderingen over quasi hetzelfde onderwerp maar met totaal verschillende gesprekspartners
Even vooraf, voor de niet-fiscalisten onder jullie lezers. België kent een aantrekkelijk fiscaal regime voor bepaalde buitenlandse kaderleden en specialisten. De toepassing van dit regime brengt een aantal voordelen met zich mee maar eveneens een aantal formaliteiten die vervuld moeten worden/zijn.
Wanneer een onderneming buitenlandse kaderleden aanwerft of wanneer buitenlandse kaderleden naar België uitgezonden worden, plannen we meestal een vergadering met deze personen om samen met hen de fiscale en sociale gevolgen van hun tewerkstelling in België te bespreken.
Deze voormiddag had ik een dergelijke vergadering met een Japans kaderlid die door zijn Japanse werkgever naar de Belgische dochteronderneming werd uitgezonden.
De Japanner wachtte me beneden aan de receptie op en we gingen samen naar de vergaderzaal waar hij zorgvuldig zijn plaats aan de tafel uitkoos.
Aan het begin van de vergadering wisselden we naar aloude gewoonte onze visitekaartjes uit. Erg belangrijk: men dient het visitekaartje met twee handen aan te nemen, te bestuderen en voldoende lang vast te houden.
Tijdens het gesprek viel me op hoe geïnteresseerd de Japanner was in de Belgische fiscaliteit: ondanks het feit dat zijn Belgische belastingen door zijn werkgever ten laste genomen zullen worden, wilde hij toch alle details van het regime kennen en begrijpen.
In de namiddag, quasi dezelfde vergadering qua inhoud maar ditmaal met een Amerikaans kaderlid van een internationale onderneming die tijdelijk naar België uitgezonden wordt.
Aangekomen in de vergaderzaal, had de Amerikaan alvast plaatsgenomen, zichzelf iets te drinken genomen en las hij in afwachting van mijn komst zijn e-mails.
Het bleek al snel tijdens de vergadering dat de Amerikaan vooral geïnteresseerd was in de praktische informatie. Wat wordt er concreet van hem verwacht?
Dinsdagnamiddag, de spanning op kantoor steeg. Wie van de collega’s had Schumacher in zijn of haar MegaBike-team en wie was de winnaar voor zondag?
We hebben namelijk onder implus van een collega - wielerfanaat onze eigen KPMG MegaBike Competitie georganiseerd. Na elke race worden we geïnformeerd over leuke weetjes uit het wielermilieu, wie de ranking aanvoert en wie de winnaar is van een specifieke race.
Ondanks het feit dat mijn team aan een gestage opmars bezig is, zal mijn deelname dit jaar waarschijnlijk beperkt blijven tot een eervolle vermelding op de deelnemerslijst. Voor de Amstel Gold Race kon ik een overwinning al uitsluiten. Ik had op Bettini gegokt… en verloren.
En dan volgt de verlossende e-mail: Het team van mijn collega Jef heeft gewonnen! Bij deze: Proficiat met je overwinning, Jef !
In de late namiddag, kwam van een grote internationale onderneming de vraag binnen over de fiscale en sociale gevolgen verbonden aan de toekenning van een nieuw aandelenplan. De klant ontving graag zo snel mogelijk een overzicht van de fiscale en sociaalrechterlijke behandeling in 10 landen.
Aan de slag dus. Via onze internationale database heb ik toegang tot overzichten van de fiscale en sociaalrechterlijke behandeling in de verschillende landen.
Aan de hand van deze overzichten, zullen we morgenvroeg onze collega’s in de verschillende landen contacteren om af te stemmen of er bijvoorbeeld recente wetswijzigingen zijn.
Tot morgen(vroeg),
Carolien
- 4 April 2007
- Gepost door Pieter De Wit
Deze ochtend begon tegen mijn verwachting in heel rustig. Er was voor een dinsdag immers weinig verkeer op de baan. De Paasvakantie zal daar niet vreemd aan zijn.
Ook op kantoor heb ik de drukte eerst nog even kunnen afhouden. Deze ochtend heb ik beslag kunnen leggen op De Tijd om door te nemen, terwijl het programma Outlook op de achtergrond mail na mail binnenhaalde. Ik zit samen met enkele collega’s immers midden in de opstartfase van een nieuw project, wat voor het nodige e-mailverkeer zorgt.
Lijstjes maken
Het grootste deel van de dag stond verder in het teken van dat nieuwe project ‘X’. Project ‘X’ bestaat echt, maar om nog niet alle info weg te geven, houden we de namen van het bedrijf en het desbetreffende product nog héél even voor onszelf. We moeten een nieuw product onder de aandacht van het grote publiek brengen, waarvoor we binnenkort beroep zullen doen op een aantal journalisten. Een correcte en volledige lijst van journalisten is dan ook heel belangrijk.
In eerste instantie had ik een lijst opgesteld van mensen waarvan ik wist dat die mogelijk geïnteresseerd zullen zijn in project ‘X’. Deze basislijst heb ik vandaag verder afgewerkt op maat van de klant. Als laatste stap heb ik samen met een collega een selectie van key-journalisten gemaakt, die we zeker niet uit het oog willen verliezen bij deze actie.
Onverwacht
Tijdens de dag kwamen er nog een aantal onverwachte zaken bovendrijven. Er was een probleempje met de levering van een testproduct dat vorige week vrijdag afgeleverd moest worden. Daarnaast kreeg ik een aanvraag voor een interview naar aanleiding van de aankondiging die gisteren uitgestuurd was. Ik heb de journalist in kwestie echter niet verder kunnen helpen. Jammer, maar ook dat hoort bij de job.
Gelukkig was er tussendoor ook de bevestiging dat mijn trip naar Londen binnen twee weken doorgaat. Woensdag 18 april heb ik er een briefing voor een internationaal project, waar Leads United de mediarelaties voor België en Nederland op zich zal nemen. Voor de activiteiten in Nederland doen we beroep op het bureau Bex* Communicatie, ons partnerbureau in het ECCO-netwerk (een internationaal netwerk van onafhankelijke PR bureaus).
That’s all, folks. Voor ik mijn laptop hier kan afsluiten moet er nog één lijstje afgewerkt worden, zodat ik morgen met een frisse start kan beginnen.
Tot morgen dan ook, voor meer nieuws, en hopelijk minder lijstjes.
Pieter
- 28 March 2007
- Gepost door Pieter De Smet
Dag twee…De spieren zijn een beetje bekomen van de training van gisteren. Mijn vrouw is naar de avondles fotografie, Daantje ligt in zijn bed, de rust keert weer in huis…Het ideale moment om nog even aan te loggen, wat mails door te nemen, en deze blog af te werken…
Vandaag stond mijn dag voor 90% in het teken van het grote re-engineering project. Zoals ik gisteren reeds vermelde dien ik samen met een team de alignment module op te leveren. In een IT development project doorloop je in grote lijnen een aantal fasen, namelijk de conceptfase, analyse, development, testing, en uiteindelijk de implementatie. Wat het alignment gedeelte betreft is de analyse voor het onderdeel gebruikersvereisten (in onze taal: user requirements) zo goed als afgerond. Mijn collega Koen heeft, als functioneel analist, de voorbije drie maand samengezeten met een hele reeks mensen van de business afdeling, om te capteren wat juist de vereisten zijn die onze alignment module dient te ondersteunen. Zoals gisteren vermeld dient dit systeem gebruikt te worden zowel voor de analyse van HIV als HCV stalen. Afhankelijk van het virustype dient een andere procesflow door het systeem ondersteund te worden. Een bijkomende uitdaging is dat dit systeem in de toekomst zal gebruikt worden zowel voor een “gevalideerde context” als een “niet gevalideerde context”. Wat betekent dit? Wel, zoals gisteren reeds kort aangehaald, bestaat er zoiets als CSV, of Computer System Validation. Afhankelijk van het gebruik van je applicatie binnen een “gereguleerde” omgeving, moet je voldoen aan een aantal wetgevingen en regels. Dit wordt gedreven door de mogelijke impact van je systeem op “patient safety”. Dit brengt echter met zich mee dat het soms minder vlot gaat om veranderingen aan te brengen aan dit type van systemen, net omwille van de regelgeving. Je dient immers een hele reeks van verificaties en testen uit te voeren, en deze gedetailleerd te documenteren vooraleer je de verandering in het systeem kan inbrengen. Men wil echter dezelfde applicatie ook gebruiken binnen een research context, waar die validatie regels niet (of heel wat minder) gelden. Binnen een dergelijke omgeving verwacht je optimale flexibiliteit van je systeem, en moet het mogelijk zijn de sterk veranderende research vereisten snel in het systeem te ondersteunen. Deze mix van vereisten in eenzelfde applicatie is nog maar één van de zaken waar we binnen dit project mee geconfronteerd worden, los van de zowiezo al complexe business omgeving. Een hele uitdaging dus om alles goed te analyseren, en onszelf ervan te verzekeren dat we alle vereisten gedekt hebben. Deze morgen zijn Koen en ik dus in een vergaderzaal gedoken (met de nodige zwarte koffie), om rustig samen door de lijst van de vereisten te gaan, en deze te verfijnen en aan te passen waar nodig…Doel: deze uiteindelijk tegen eind van deze week, begin volgende week door te sturen naar de gebruikersgroep voor acceptatie. Na slechts een derde van het document doorgenomen te hebben zat onze tijd erop, on to the next meeting. Time sure flies…De rest zal dus voor één van de komende dagen zijn…
In de voormiddag nog even afgestemd met Nathalie, een andere collega die recent bij dezelfde klant is begonnen. Het is de bedoeling dat zij een aantal taken van me gaat overnemen, zodanig dat ik meer tijd vrijkrijg om me te concentreren op het alignment project. Morgen probeer ik wat meer tijd vrij te maken voor haar om het stuk van “Change en Release Management” verder over te dragen.
In de namiddag was het de volgende “brainstormsessie” in de context van het re-engineering project. Samen met een aantal andere projectleiders en analisten werd verder getekend aan de process flows van het grote nieuwe platform dat dient ontwikkeld te worden, om zo de totale impact in kaart te brengen. De dag werd afgesloten met een meeting over “mutatie syntax”. Zoals ik eerder al had vermeld dient de alignment applicatie om mutaties te detecteren in de HIV en HCV sequenties van diverse patienten. Deze mutaties dienen echter genoteerd te worden volgens bepaalde conventies. Binnen het bedrijf zijn er echter historisch verschillende manieren gegroeid om deze mutaties te noteren. In het kader van het grote project dat aan het lopen is, is het de bedoeling deze syntax gelijk te trekken voor alle afdelingen en applicaties die met mutaties dienen te werken, om interpretatieverschillen en misverstanden te vermijden.
Morgen een nieuwe dag…Hopelijk vind ik wat tijd om de broodnodige administratie door te werken. Volgende week start de development fase van het alignment project, en de nodige contracten dienen nog opgemaakt te worden.
Ik mag eveneens niet vergeten een meeting in te plannen met Wim betreffende de planning van het Service Ownership voor CTG, voor hij binnenkort vader wordt. Als zijn zoon / dochter geboren wordt zal hij wel andere dingen aan zijn hoofd hebben…Ik spreek uit ervaring…
- 21 March 2007
- Gepost door Esther Engelen
8.00u: piep piep piep… Daar gaat die wekker weer. Ik draai me om en blijf nog 5 minuten langer liggen. Ik moet vandaag geen boterhammen smeren want onze managers verzorgen onze lunch, fantastisch toch hé!? Vandaag is het de dag van de medewerker en het management maakt pasta!!!
10:54u: na een kopje koffie log ik me in op mijn telefoon, de eerste oproepen stromen binnen. Het lijkt een drukke dag te worden. Stilletjes hoop ik toch dat het snel weer rustig zal worden. Goeiedag mevrouw, kan u mijn adres wijzigen? Ik zou graag eens willen weten welk tariefplan het meest voordelig voor me is, kan u dit nakijken? Kan u de mms-dienst activeren voor mijn gsm-nummer? En ga zo maar door… Allerlei vragen, allerlei klanten, zowel in het Nederlands als in het Frans.
13:10u: op dit uur sta ik ingepland om de kennistest te doen. Dit is een maandelijks “ritueel” binnen de contact centers. We krijgen 35 minuten de tijd om 10 vragen te beantwoorden aangaande producten en diensten van Proximus. Het viel best goed mee en hopelijk resulteert dit weer in een goede score. Deze is belangrijk want telt mee voor de jaarlijkse evaluatie! De doelstelling is om hierop minstens 80% te scoren.
14:30u: mijn half uurtje middagpauze gaat van start. We worden uitgenodigd op het 4de om het “keukenprinses-gehalte” van onze managers te beoordelen… Ze hebben zichzelf echt bewezen, de pasta was heerlijk! Bovendien charmeerden ze ons nog met een mooie witte roos. Fantastisch!!!
15:00u: ik krijg nog wat tijd om “pending complaints” te behandelen. Dit zijn de klachten die ik behandeld heb maar waarvan ik de klanten nog niet heb kunnen bereiken. Normaalgezien werken we dagelijks 3 uren aan e-mails of klachten en nemen we de rest van de dag oproepen. Onze Service Level Watcher beslist wanneer er tijd is om e-mails en klachten te doen. De oproepen die binnenkomen krijgen uiteraard voorrang op alle rest. Na mijn half uurtje klachten en een korte pauze, sta ik de klanten weer te woord aan de telefoon, vermoedelijk tot het einde van mijn shift.
19:00u: Ik wandel naar het station om de trein richting “de kempen” te nemen. Straks uitblazen voor de buis na deze drukke werkdag!
Tot morgen, met meer Proximus-nieuws
- 7 March 2007
- Gepost door Inge De Neef
Day 2….tot mijn grote ontgoocheling duidelijk een miezerig regenweertje…maar gelukkig zit ik de hele dag hoog en droog op de 12e verdieping bij Getronics :-).
Wat oorspronkelijk een redelijk rustig offerte-schrijf-dagje zou worden, is uiteindelijk een behoorlijk hectisch meeting-dagje geworden… dat maakt het werk dan ook extra interessant natuurlijk. Meetings over een Microsoft event in Rome waar ik binnen een paar weken naartoe ga, meetings over het finaliseren van de architectuur die we voorstellen in onze offertes, meetings omtrent de financiële kant en prijszetting van de offertes die buiten moeten, meetings over het projectplan, telefoontjes NAAR Microsoft, telefoontjes VAN Microsoft, enz … Zelfs de lunch is uiteindelijk een lunchmeeting geworden…zij het dan wel in een leuker kader dan het dagdagelijkse bureau :-).
Kort na de middag een onverwachte wending aan deze week dankzij onze Talentmanager Benny….ik die dacht een rustig stiekem blogweekje tegemoet te gaan, was lichtelijk verrast toen ik een mail zag aan “All Users Belgium” waarin vermeld stond dat ik deze week op de Vacatureblog te lezen zou zijn….no stress, Benny, thanks! Ik moet zeggen dat ik wel al heel wat toffe reacties gekregen heb, dus dat is wel een leuke verrassing.
De namiddag was deze keer iets rustiger en vooral gewijd aan cola-light-drinken en schrijven schrijven schrijven, met af en toe eens naar buiten kijken om tot de conclusie te komen dat het weer er echt niet op vooruitgegaan is…zucht. Morgennamiddag (deze namiddag tegen dat jullie deze tekst lezen) moet ik naar een nieuwe klant, dus heb ik ook wat tijd besteed aan het voorbereiden van een presentatie over Getronics en dan vooral wat we doen in de Enterprise Content Management sfeer met het Microsoft verhaal. Ik heb ook een demo bij als back-up plan indien de klant ook graag SharePoint eens in de praktijk zou willen zien. Demo’s geven is meestal leuker dan presentaties geven omdat het veel interactiever is en de meeste mensen er veel enthousiaster op reageren. Bovendien ben ik van mening dat concreet laten zien wat iets kan de beste manier is om iemand ervan te overtuigen dat het ook echt kan. Blijft natuurlijk ook wel een feit dat je in een demo meestal Murphy tegenkomt en soms het ene na het andere misloopt…hoewel ik dat gelukkig nog niet dikwijls ben tegengekomen :-).
Normaal gezien zouden we vanavond samenkomen met de board members van de BIWUG om ons groot event in juni voor te bereiden, maar aangezien iedereen het nogal druk heeft, zal dat meetingetje een beetje moeten uitgesteld worden. Misschien kunnen we na de BIWUG meeting over Web Content Management van komende donderdagavond nog wel samen een pintje gaan pakken en wat details uitklaren….of toch tenminste wat ontspannen :-).
Dan ga ik nu nog een beetje verder tokkelen op mijn laptopje en voor de rest….that’s all folks… tot morgen !
- 28 February 2007
- Gepost door Steven Van Hoorebeke
Om 8u stipt kom ik aan op het hoofdkantoor van de KBC op de Havenlaan in Brussel. Het zag er nochtans niet goed uit, want omwille van een ongeval stond het verkeer al om 10’ voor 7 stil in Haasrode richting Brussel. Gelukkig ben ik toch nog op tijd voor de ontbijtvergadering met een aantal van onze medewerkers, 16 in totaal. Elk jaar, in het voorjaar, doe ik mijn “Tour of Belgium” en bezoek ik elke site waar er mensen van ons werken. Daar we vorig jaar fors aangeworven hebben, meer dan 100 medewerkers, betekent dat minstens 7 extra bezoeken dit jaar.
Ik vind het heel belangrijk om deze vergaderingen te houden daar het een unieke kans is om de medewerkers rechtstreeks te ontmoeten (de meeste van onze consultants zitten op projecten bij klanten en komen niet vaak op kantoor). Samen met Martin, een divisiedirecteur, geven we een presentatie. We overlopen de strategie en de doelstellingen voor dit jaar. Nadien is er nog ruim de tijd voor een vraag en antwoordsessie. De mensen zijn heel open en direct. Het geeft mij een goed beeld wat er leeft in de organisatie.
Nadien spoed ik mij naar het Diamantgebouw aan de Reyerslaan. Daar vindt een sectorcomité van Agoria ICT plaats. Agoria ICT is de werkgeversorganisatie van de Telecommunicatie en Informatica Industrie. Na de verkiezing van de voorzitter en vice-voorzitters wordt de jaarwerking overlopen en de prioriteiten voor dit jaar. Dit omvat onder meer: het imago van de sector; Personeelszaken, Business Development, Leefmilieu problematiek, enz.
Er is duidelijk terug een tekort aan informatici, verder is de uitstroom van 45plussers te hoog. Verder willen we ook meer aandacht besteden aan de diversiteit binnen onze ondernemingen.
Tijdens de vergadering krijg ik een SMS van Charlotte, onze oudste dochter, die heel fier laat weten dat ze geslaagd is voor het autorijexamen. Tof, ik ben heel blij voor haar, we hebben de laatste weken meegeleefd met haar en geoefend ter voorbereiding van haar examen. Voorlopig zal ze nog niet veel met de auto rijden daar ze op kot zit in Leuven en daar de fiets gebruikt.
Na de lunch ga ik naar kantoor ; ik behandel mijn mails. Een half uur later vertrek ik terug met een Account Manager naar een telecombedrijf, bedoeling is om onze diensten en mogelijke vormen van samenwerking voor te stellen, het is een vergadering met twee topmensen van het bedrijf.
De vergadering verloopt vrij goed. Nadien is het een probleem om terug op kantoor te geraken: er zijn overal enorme files omwille van de regen.
Ik ben net op tijd om 17u voor een conference call met iemand van de hoofdzetel in Londen. Het onderwerp is de internationale samenwerking tussen de verschillende filialen. Dit duurt ongeveer een halfuurtje. Ik leg heel duidelijk mijn standpunten uit.
Ik verlaat het kantoor rond 19u. Ik beluister het nieuws op de radio en ben echt opgelucht dat de werknemers van VW Vorst het toekomstplan voor de fabriek aanvaard hebben!
- 21 February 2007
- Gepost door Niko Van Isterbeek
Hoi, ik ben Niko en neem het even over van mijn collega Stephanie. Zij ziekt de rest van de week helaas uit. Hopelijk komt dat niet doordat ze nu moet werken in dat nieuwe programma, dat “globaal klantendossier”. Maar dat vermoed ik niet. Via deze blog :Stephanie: beterschap hé meisje
Ik stel me toch even voor. Ook ik ben klantenadviseur, maar totnogtoe nooit vastgepind op een vaste werkstek. Ik werk nu drie jaar bij Partena en heb ondertussen zo ongeveer alle kantoren gezien aan beide zijden van de Dender.
Veel pret gehad ook. Wat voor mij primeert bij “werken” is dat gevoel: zolang ik me amuseer, voelt het niet aan als “werk”. En dat lukt me aardig totnogtoe.
Een voorbeeldje van pret: ik geef onder andere opleiding “on the job”. Dat wil zeggen, in de wagen, naar alle kantoren trekken, en de collega’s tonen hoe het verder moet met bijvoorbeeld een nieuw programma. Je komt dan in Tongeren, de eerste klant komt binnen, vol goede moed wil je die klant dan helpen en dan blijkt … dat mijn Tongers hopeloos onvoldoende is om überhaupt te snappen waarover die lieve mevrouw het heeft. Plat lagen we achteraf. Ik ging eens tonen hoe het moest!
Stephanie zit in ons mooiste kantoor daar in Gent. Ik heb ook een ander gezien. Geloof het of niet; ik zie me nog in één specifiek kantoor, in de gutsende regen, het water vanuit de achterste plaats, via de gang naar de voordeur trekken! Professioneel! Met de gravinnen en de jonkers in de wachtzaal!
Gelukkig is dat kantoor nu met de grond gelijk gemaakt en staat er nu een nieuw.
Tot morgen, bloggers!
