- 4 April 2008
- Gepost door Steven Descheemaeker, Consultant
Hellow,
Hier ben ik weer, het is ondertussen de vierde blog-dag. Paasvakantie betekent zo goed als geen file, dus we zijn goed gezind 
Standaard-proces begin werkdag
Mijn standaard-proces van de werkdag begint: een koffietje genomen, mails gecheckt en rustig bedenken waar we weer zaten.
Werken
Juist, intercompany-transacties. De meetings van gisteren hebben me veel duidelijkheid gebracht. We zullen eens de situatie, zoals ik ze momenteel in mijn hoofd heb, in enkele procesdiagrammetjes vertalen. Dan leggen we het voor aan de project manager.
Mijn projectmanager heeft ondertussen feedback gegeven, en vroeg me aan te duiden of ik ook gegevensstromen (data flows) eraan kan toevoegen, en of ik daarna ook de pijnpunten aan kan duiden (wat risicovol is of niet efficiënt gebeurt). Als ik problemen heb met risico-analyses, ken ik wel enkele mensen van Deloitte Enterprise Risk Services (ERS) die ik kan contacteren. Samen nog op de unief gezeten trouwens. We zullen eens proberen se. Hij vraagt, wij draaien.
Middagpauze
Altijd leuk, de middagpauze. Ik ben hier in Deloitte gekend als de uitzondering die graag koffie bij zijn broodje heeft. Dus deze keer heb ik weer een goede koffie genomen, en ik kan je zeggen dat het me smaakte. Ik bedenk dat ik misschien in de nabije toekomst eens ga lunchen met mensen van ERS. Misschien hebben ze wel een of andere checklist ofzo die ik kan gebruiken in de evaluatie.
Namiddag
De namiddag was iets drukker dan gepland, maar zo hebben we het graag. Procesanalyse is niet eenvoudig, maar we hebben ondertussen wel een grafische voorstelling over de ‘as is’ situatie (feedback verwerkt). Dat zullen we de volgende dagen moeten laten valideren door de betrokken partijen.
19.20u
Late dag vandaag. Ik vertrek naar de vriendin in Gent. Ze is ziekjes, dus ze zal wel wat hulp kunnen gebruiken.
- 21 March 2008
- Gepost door Jan Van Roost, Project Manager
Het eerste deel van de voormiddag doe ik aan telewerk, omdat ik niet onmiddellijk een vergadering heb. Zo kan ik het verkeer mijden en de reporting van onze portefeuille voorbereiden.
Momenteel zijn we vanuit ons departement EPM bezig om alle projectleiders en project owners te zien om de laatste stand van zaken over de risico’s en financiële opbrengsten van alle projecten up to date te brengen (de reporting). Deze oefening is noodzakelijk om in april een correcte en goed geïnformeerde arbitrage van alle lopende en op til staande projecten te kunnen houden.
Vlak voor de middag heb ik een eerst meeting met een van de Projectleiders. We vullen samen de risicoanalyse in, en proberen een zo goed mogelijk inschatting van de risico’s te bekomen.
Het grootste deel van de namiddag spendeer ik aan de opvolgacties en het afstemmen van mailcommunicaties voor de opleiding in het kader van de nieuwe IT tool voor het opvolgen van de werven en de planning van infrastructuurprojecten, waarover ik gisteren reeds berichtte, die we aan het implementeren zijn.
Morgen is het vrijdag, en daarna volgt een verlengd weekend … goede vooruitzichten.
- 29 February 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Goeiemorgen, vandaag krijgen jullie met een fiere papa te maken. Vandaag was het oudercontact en ben ik uiteraard bij de juffen gaan luisteren hoe het met de kabouter gaat. Altijd prettig om te horen hoe je kind evolueert en zicht gedraagt in groep (als hij maar geen consultant wordt). 
Als een goede advisor moet je af en toe enkele stappen terug kunnen zetten om het project, het probleem of de situatie beter te kunnen overzien. Blijkbaar zit dat er al echt ingebakken, want ik heb het automatisch met deze blog gedaan en vastgesteld dat ik m’n werk misschien niet goed doe. Ik kan me voorstellen dat er enkele mensen bij ons rondlopen die het zouden appreciëren als ik iets meer over m’n werk bij PwC en Advisory zou vertellen.
Wel, vandaag hebben jullie het aan jullie been. Ik ga een poging ondernemen om te vertellen wat wij zoal doen. Eigenlijk wordt dat nog relatief eenvoudig om te doen. Vanochtend heb ik nl (net zoals dinsdag) een presentatie gegeven aan een deel van support staff. Jullie krijgen die info nu ook over jullie uitgestort.
Bij Advisory leveren wij (het woord geeft het al weg) advies aan klanten. Dat zijn vooral de hele grote firma’s, maar af en toe ook wel eens KMO’s. Dat advies mag je heel ruim interpreteren: wij hebben personen die zeer vertrouwd zijn met de bankwereld en de specifieke processen die daar van toepassing zijn, en anderen hebben daar weer een grondige kennis van en interesse in de publieke sector (gemeenten, federale overheden, Europese Commissie, etc.).
Naast deze specifieke sectorgroepen hebben we ook 2 teams bij Advisory die zich op een bepaalde expertise richten (in de ruime zin van het woord). FTE zijn mensen die met Finance & Treasury bezig zijn (wat mij betreft financiële spitstechnologie). Het andere team, ITE, is de groep waar ik deel van uitmaak.
Wij focussen ons op de wereld waar de CIO’s zich in begeven en dat heeft verschillende dimensies. Een IT departement levert diensten aan de rest van de organisatie en de CIO dient deze diensten zo effectief mogelijk af te stemmen op de wensen van zijn (interne) klanten. Daarnaast wordt er van de CIO ook verwacht dat hij z’n IT bende zo efficiënt mogelijk (dus kost effeciënt) laat functioneren. Standaardisatie, procesmatig werken & denken, cost control & reporting zijn problemen / uitdagingen waar zo’n CIO vaak mee te maken krijgt.
Ons team is zo georganiseerd dat we inzicht kunnen bieden in verschillende facetten van het takenpakket van de CIO’s.
Wij doen zeker geen grote implementaties, maar eerder de opdrachten waar er een link moet gelegd worden tussen het IT functioneren en de business zelf. Misschien blijft het nog altijd relatief vaag, dus even 2 concrete voorbeeld die hopelijk voor wat verheldering zorgen.
Bij KPN is men onderhevig aan allerlei regelgevingen, waardoor bepaalde processen anders moeten uitgevoerd worden, specifieke informatie bijgehouden worden of processtappen beter moeten worden gecontroleerd. Een weerkerend fenomeen bij deze regelgevingen is dat je als firma moet weten wat er met je kritieke data (en je centen) gebeurt. Aangezien elke firma nog steeds medewerkers (fysieke mensen) nodig heeft om de show draaiende te houden, betekent dit inherent dat je als firma moet weten tot welke informatie al die mensen toegang hebben (straffer nog, sommige firma’s weten überhaupt niet hoeveel mensen toegang hebben tot hun confidentiële gegevens). Sinds begin vorig jaar ben ik de mensen bij KPN aan het helpen om een persistent antwoord uit te werken voor deze problematiek. Eerst hebben we een (theoretisch) concept uitgewerkt dat door de organisatie moet gedragen worde. Dit concept behelst o.a. het uitwerken van een autorisatiemodel, het bedenken van een technische infrastructuur, maar vooral ook het evalueren van de impact op de organisatie van KPN (i.e. sommige zaken / functies zullen fundamenteel veranderen en processen moeten aangepast worden, en dat vergt uiteraard veel tijd en communicatie). Momenteel zitten we in de laatste fase: aangeven hoe dit ganse concept in de praktijk kan omgezet worden.
Een totaal ander project waar ik mee bezig ben, is het begeleiden van een audit rond project management. We stellen vast dat dit zeker niet naar behoren functioneert en hebben verschillende aanbevelingen uitgewerkt. Door onze nogal stevige observaties passeren we nu bij de voornaamste belanghebbenden (stakeholders) en zijn we van een pure audit geëvolueerd naar adviesverlening. Vele van de observaties betreffen namelijk fouten die vroeger in een vroeger stadium van het proces plaatsvinden (of zelfs helemaal niet gebeuren). Dus werken we nu via interviews en workshops een high-level visie uit om de klant aan te tonen hoe ‘demand management’ bij hen in de praktijk zou kunnen werken.
2 voorbeelden, 2 totaal verschillende problemen, telkens een uitdaging waarbij we naast een gezonde dosis boerenverstand ook beroep doen om specifieke experts om bijkomende ervaring toe te voegen aan het project.
Hopelijk heeft dat een klein beetje licht in de duisternis gebracht (alhoewel, is bij mij vaak nogal moeilijk te zeggen want ik snap m’n eigen uitleg soms niet)).
Aangezien het me zo nauw aan het hart ligt, wil ik nog even over een HR gerelateerde zaak uitweiden: coaching. Dat is oh zo belangrijk bij ons en zou echt hoog op ieders priority list moeten staan. Maar jammer genoeg moet ik vaststellen dat er, net zoals bij de meeste firma’s trouwens, nog ruimte voor verbetering is. Vooral eerlijke en terechte feedback blijkt soms moeilijk om te geven (een positieve boodschap verteert natuurlijk altijd gemakkelijker). Goeie coaching kost tijd en daar moet je in investeren. Als CM bij ITE probeer ik de collega’s daar ook steeds voor te pushen en ze merken dat het resultaten oplevert. Bij ons geen verrassingen, maar vooral een eerlijke boodschap waar mensen mee verder kunnen. Het levert ons tevreden staff op en de staff weet wat wij van hen verwachten, waar ze nog aan moeten werken, etc.
Om met een voorbeeld te eindigen van hoe het niet moet: Coach zegt tegen coachee: … je bent charmant en hebt steeds wel een antwoord klaar. Wat doe je daar nu mee.
Allé, morgen is weeral de laatste dag van de blog en van de week, ben benieuwd wat het nog voor ons in petto heeft.
- 22 February 2008
- Gepost door Chris De Waele
Bye bye Thomas Cook!
Day 4, what’s happening at Thomas Cook Airlines …
Ik ben geen vaste bezoeker van Vacature.com, neen, ik zeg dit niet omdat mijn werkgever, in de gedaante van soit human ressources, de directie of een mede-collega van het managementteam, met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid wel eens deze blogpost zou kunnen meelezen, maar nu ik hier al vier dagen de Talentblog mag bemannen (dankuwel daarvoor Vacature-team, wij doen dit na dag 4 nog steeds vol overgave en passie!) moet ik je iets bekennen: ik ben zonet op de Vacature-site op zoek gegaan naar mijn nieuwe droomjob, mijn nieuwe uitdaging! Net zoals Adam niet kon weerstaan aan de verboden vrucht die hem door Eva, nochtans subtiel, werd aangereikt, ben ik, na dag vier, geplooid voor het grove geld, the (male) flesh is weak, I’m sorry. Bye bye Thomas Cook! Bij deze wens ik je dan ook, louter informatief, alvast mee te geven hoe mijn droomjob-top 3, weliswaar op basis van huidige beschikbaarheden en nog in willekeurige volgorde, definitieve ranking volgt pas na een eerste verkennend gesprek, eruit ziet.
(1) Eerste zekerhied: met mijn 5 jaar ervaring als controller ben ik zonder twijfel de geknipte persoon om de functie van “ervaren controller” bij Dujardin Foods in te vullen, voedingssector, productieomgeving, boeit mij wel, en lijkt me een job waarbij nog heel wat eigen inbreng verwacht wordt. Zal wel goed betalen zeker, want, uiteraard, voor minder doen we het niet, he! http://www.vacature.com/Jobs/DisplayVacancy.aspx?ID=889336)
(2) Ok, niet helemaal overtuigd, maar als ik dan toch moet verderbouwen op mijn treasury ervaring, is wellicht veel te laag gegrepen, maar vind eerlijkheidshalve niks anders vanavond http://www.vacature.com/Jobs/DisplayVacancy.aspx?ID=906604
(3) Misschien wel de meest boeiende, brand manager bij La Lorraine, toeval of niet, ik kom opnieuw in de voedingssector terecht, marktleider in productie en distributie van een ruim gamma van broodproducten en patisserie. Een eerste gesprek dringt zich op, met mijn commerciële ervaring van de laatste twee jaar… moet lukken! http://www.vacature.com/Jobs/DisplayVacancy.aspx?ID=902662
Je merkt het, 3 jobs waarvoor ik, gezien mij track record, perfect in aanmerking kom! Dujardin, “bedrijf x” (zou eigenlijk nooit moeite doen om voor een anoniem bedrijf te solliciteren), La Lorraine … , I’m your man, contactgegevens, voor een vrijblijvend gesprek, vrijblijvend op te vragen bij de Vacature redactie.
Maar eigenlijk, waarom zou ik veranderen van job? Ik werk in een dynamisch, boeiend en bloeiend bedrijf, allemaal jonge, toffe mensen om me heen, de meeste dan nog van de vrouwelijke sekse, reken zo’n 70%, ai, misschien leest mijn vrouw dit ook wel mee, een bijzonder sexy product, wie droomt nu niet van reizen, een heel open bedrijfscultuur, meer dan werken alleen, met de vele feestjes, informele drinks, sportactiviteiten, en, niet onbelangrijk voor jouw carrièreplanning, met reële doorgroeimogelijkheden. En ja, vergis je niet, er wordt wel degelijk hard gewerkt bij Thomas Cook, wat had je gedacht, meer dan 1,5 miljoen klanten vertrouwen ons jaarlijks hun vakantie toe, voor hen moet dit de mooiste tijd van het jaar worden, velen lopen immers al maanden rond met hun vakantieplan (ga naar…), hebben daar zelfs flink moeten voor sparen, zelfs lenen; het is dan ook onze plicht om van hun welverdiende vakantie een alles-naar-wens vakantie te maken.En daar gaan we nu net bij Thomas Cook met zijn allen voor (opdracht: zoek de 3 reclameslogans in deze paragraaf, en kleef er het juiste merk naast)! Maar, waarom zou ik verdorie een andere job zoeken, ik heb mijn droomjob! Ik ben een gelukkig mens! En da’s veel want vergeet niet dat je de meeste tijd doorbrengt op jouw werk. Ben jij nog wel zo gelukkig met wat je doet? Om deze sessie af te sluiten: de orde van de dag:
9u-10u: IT meeting (sorry, ik was te laat, pas om 10 na 9 op het werk toegekomen, slechte punten, is echt wel uitzonderlijk, heeft wellicht te maken met het late uur van mijn blogpost van gisteren), wekelijkse update sessie over het reilen en zeilen van onze website, welke aanpassingen wensen we door te voeren, wat kan beter aan www.thomascookairlines.com (jouw suggesties steeds welkom via de reactie-knop rechts onderaan deze post), belangrijkste conclusie van de meeting: we hebben te veel bezoekers en we kunnen de load niet meer aan, een luxeprobleem, maar toch, moet dringend iets aan worden gedaan
10u-10u30: korte check van de verkoopscijfers, mails checken en al onmiddellijk een aantal ervan behandelen,
10u30-13u: opleiding self-management (dankjewel Els, was uiterst nuttig), hoe doe ik aan time management, hoe optimaliseer ik mijn klassement, hoe doe ik een efficiënte opvolging van actiepunten, optimaal mailbeheer,… in my head it’s chaos, hier had ik reeds lang nood aan! Ben er zeker van dat een dergelijke opleiding anderen ook bijzonder veel kan helpen, misschien is dit ook wel iets voor jou? Contactgegevens van de charmante lesgeefster alvast te bekomen bij ondergetekende.
13u-13u30: opnieuw korte lunchpauze, broodjeslunch, zowaar met een collega aan tafel gezeten die mijn blogposts leest, er zijn er dan toch, alhoewel, eigenlijk was dat gisteren ook al het geval!
13u30-14u30: nog even vlug een paar groepsaanvragen behandelen, en dan heb ik ongetwijfeld nog een aantal zaken gedaan, maar die ontgaan mij nu eerlijkheidshalve volledig (het is dan ook al 1:51, voor de verduidelijking: in de ochtend!)
14u30-16u50: werkoverleg met mijn geliefd ticket sales team (na enkele maanden hebben beiden, nieuw in het team, zich toch al heel sterk ingewerkt in de airline business!), wekelijkse traditie, open punten even kort overlopen, nieuwe actiepunten kort toelichten, even luisteren of er bepaalde problemen zijn
16u50-17u30: korte evaluatie van de verkoop in Noord-Frankrijk, nog vlug een Nederlandse vertaling doorsturen naar mijn Franse collega voor een marketingcampagne van de luchthaven van Rijsel (je moet weten, de luchthaven van Rijsel heeft een slogan die luidt “… de Lille, c’est facile”, klinkt goed, maar mijn Franse collega had daar nu “…vanuit Rijsel, ’t is simpel” van gemaakt, gezien de dubbele betekenis van “simpel” vond ik dit nu niet zo geslaagd, vertaal een slogan nooit naar een andere taal, zorg voor iets compleet anders dat dezelfde lading dekt, wat het voor deze campagne uiteindelijk wordt lees je wel ergens in maart in de Belgische kranten)
17u30-22u15: managementopleiding aan het KISP in Gent, wekelijks op donderdag, bijzonder boeiend, verschillende teamactiviteiten, heel wat praktische oefeningen telkens in kleine teams, leiderschapsvaardigheden, teamwork, time management, innovatief denken, tussendoor wordt er een driegangenmenu klaargemaakt, netwerken met een resem boeiende mensen,… OK, toegegeven, eigenlijk volg ik gewoon een kookcursus aan het KISP, maar (1) je was er volledig mee weg, (2) mocht ik deze uitleg zo doen naar mijn werkgever toe dan zou ik ongetwijfeld mijn inschrijvingsgeld terugkrijgen (ter info: na aftrek van opleidingscheques kost dit ding mij nog steeds 90€, dus elke vorm subsidie meer dan welkom) en (3) alle gekheid op een stokje, het is wel degelijk zo dat dit helpt om de hiervoor vermelde managementcapaciteiten te oefenen. @ My team, Maaike, Thierry en Nick: onze aardappelsoep (excuseer, Parmentiersoep, klinkt veel chiquer niet) was vanavond overheerlijk!
23u-01u45: wederom een laatavondsessie om dit verslagje, tussen het surfen en het youtuben door (sorry, Milk Inc video’s zitten opvragen, met de headset op weliswaar, kwestie van niemand wakker te maken), te kunnen beëindigen…
Maandag krijg je nog een laatste update van het Thomas Cook Airlines front…
Tot dan?
- 15 February 2008
- Gepost door Kathleenjanssens
Beste bloggenoten,
Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen.
8 am: thuis de computer opgestart en onmiddellijk aan het werk gegaan.
Aangezien ik niet ver van huis naar een vergadering moest was het veel efficiënter om twee uurtjes thuis te werken in plaats van alweer in de file te staan. Af en toe eens thuis werken heeft sowieso zijn voordelen, je kan ongestoord werken, niemand die iets komt vragen, geen telefoons.
10 am: een offerte gaan toelichten bij één van onze belangrijkste opdrachtgevers. De bespreking verliep vlot, dus met een goed gevoel de vergadering geëindigd.
De klanten van Arcadis kan je indelen in twee grote groepen: enerzijds privé opdrachtgevers, waaronder verschillende multinationals, maar ook kleinere bedrijven en anderzijds de verschillende (Vlaamse) overheden.
Het werken voor beide klanten is wel wat apart. Privé opdrachtgevers verwachten veel service en kwaliteit geleverd in zeer korte termijn (invuloefening: T…is M… – geen prijs aan verbonden wegens te makkelijk!.)
Omgekeerd dienen de projecten voor overheden een hele procedure te doorlopen en dat kan soms enkele jaren duren. Sommige projecten worden ook voor (on)bepaalde tijd stilgelegd, en moeten dan met spoed terug opgestart worden, afhankelijk van de beschikbare budgetten en/ of politieke beslissingen.
12 am: terug naar kantoor, en onderweg nog een broodje gaan halen in de allerbeste broodjeszaak van Deurne (adres op aanvraag). Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar de discipline om elke dag opnieuw boterhammetjes te smeren….die heb ik niet. Een bron van jaloezie! Collega’s met netjes gestapelde boterhammetjes in een ecologisch verantwoorde verpakking, aangevuld met een lekker stukje chocola, een yoghurtje en wafel voor tussendoor… En dat elke dag opnieuw!! Ik verdenk ze ervan s’ morgens de brooddozen van hun kinderen mee graaien. Ofwel een zéér liefhebbende vrouw/manlief te hebben.
Voor alle duidelijkheid, ik eet veel broodjes..
1 pm: terug aan het werk.. Weinigs bijzonders over te vertellen, tenzij ik jullie misschien de regels van het ontwerp van rioolstelsels zou toelichten. Zal ik? Toch maar beter niet, want als mensen me enkele jaren geleden vroegen wat mijn werk inhield, antwoordde ik meestal iets in de zin van “ik bereken riolen”. Foto’s had ik moeten nemen. Niemand die zich er iets kon bij inbeelden (riolen zitten tenslotte onder de grond), en nog minder mensen die ook maar het vermoeden hebben dat het ook wel boeiend kon zijn.
Nochtans! Het heeft wel iets als je een eenvoudige, maar niet evidente oplossing kunt bieden voor een overstromingsprobleem. Nog belangrijker is natuurlijk dat je geen overstromingen creëert.
6 pm: de werkdag is weer voorbij. Opvallend vlot verkeer! Zouden er dan zovelen onder jullie de feestdag van de Heilige Sint Valentijn vieren? Speciaal voor jullie:
“For this was on seynt Volantynys day,
Whan euery bryd comyth there to chese his make”
‘Want dit was op Sint Valentijns dag
Als elke vogel zijn maatje komt kiezen’
- Geoffrey Chaucer, 1382 -
- 25 January 2008
- Gepost door Jan Simons
Vandaag is het donderdag, en dan moet ik altijd terug denken aan mijn eerste project. Daar gingen we elke donderdag middag in de McDonalds eten. We hadden deze dag zelfs omgedoopt tot McDonderdag.
De reden waarom ik er nog steeds aan denk, is omdat het tot nu toe mijn leukste werkervaring is. Ik prijs mezelf ook gelukkig dat mijn eerste werkervaring in zo’n goede omgeving was. Een groot deel van de skills die ik nu nog dagelijks gebruik, heb ik geleerd van de mensen op dit project.
Daarnaast vond ik het ook gewoon leuk. Mijn eerste project had even goed een vervelend project met irritante mensen kunnen zijn. Wie weet had ik dan al lang ontslag genomen.
Alle projectleden waren ook zeer gemotiveerd, geïnteresseerd in het project, en bereid om hard te werken. De meer senior personen in het team wisten zeer goed waar ze mee bezig waren. De junior mensen (waaronder ik toen ook nog) kregen zo de kans om enorm veel te leren.
Iedereen kon het ook heel goed met elkaar vinden. Het was simpelweg leuk om met deze mensen samen te werken, en tijdens de werkuren werd er altijd plezier gemaakt. Het “Accenture als 1 team bij de klant” gevoel was er ook sterk aanwezig.
Zelfs de managers hebben toegeven dat ze zelden een team hadden gezien waarin iedereen zo gemotiveerd was, en zo goed kon samenwerken.
Het project was een SAP-migratie. En als (toen nog) SAP leek gaf me dat de kans om me volledig onder te dompelen in de techniek van een SAP systeem. Van het datamodel, de performance tuning, de coding, tot aan de administratie en nog vele andere zaken toe, ik heb van elk technisch onderdeel mogen proeven. Deze kennis komt natuurlijk allemaal van toepassing in mijn huidige Release Management rol.
Het was ook wel een zeer ambitieus project. De materie was redelijk complex, en het datavolume was ook niet te onderschatten. Hiernaast was de planning nogal krap. Dit resulteerde dan ook snel in lange werkdagen, en occasioneel wat weekendwerk. Maar zoals ik zei, meestal hielden we sfeer er wel in. Het harde werk is dan allemaal niet zo erg.
Zoals ik gisteren al aangaf, is mijn huidig project volledig anders. Deze keer zit ik niet in een project rol. Ik werk eigenlijk rechtstreeks voor de klant in een dienstverlenende rol.
Een project heeft altijd een deadline en doelen om naartoe te werken. Mijn huidige rol heeft dit minder. Er is bvb geen duidelijke einddatum. Het is simpelweg een rol die constant opgevuld moet worden.
Ik mis het eigenlijk wel een beetje, om echt te werken naar een doel toe, om iets af te krijgen.
Ook zit ik niet meer samen met andere Accenture personen. Begrijp me niet verkeerd, ik heb allemaal toffe mensen rondom mij, en ik kan goed met hen opschieten (natuurlijk moet ik dit schrijven, stel dat ze hier lezen ). Maar ik moet toch toegeven dat ik het teamgevoel een beetje mis.
Dit teamgevoel krijg je volgens mij alleen als je in een project zit, als je samen naar hetzelfde doel moet streven, en als je elkaar moet helpen om succesvol de deadline te halen.
Och misschien mis ik wel gewoon de McDonalds op donderdag. Er is hier namelijk geen enkele McDonalds in de buurt te bespeuren. Een McDonderdag is dan ook moeilijk om te introduceren.
Er ligt wel Een Pizza Hut in de buurt, maar zeg nu zelf, hier kan je geen leuke naam van maken: Pizzadonderdag? Kom op zeg, dat klinkt helemaal niet goed. Het beste wat ik kan verzinnen is Donderhutdag, en dat trekt eigenlijk ook nergens op.
Het lijkt misschien onnozel, maar simpele zaken, zoals bvb elke donderdag naar de McDonalds trekken, helpt om de groepssfeer te versterken.
Zo zie je je collegae eens buiten de werkplek. Het is toch net dat ietsje anders. Je ziet elkaar in een andere omgeving, en dan gedragen mensen zich ook anders. Je leert elkaar beter kennen.
Zelfs al is het louter smiddags buiten het bedrijf gaan eten, het helpt effectief om een goede groepssfeer op te bouwen.
Ik moet wel toegeven, het komt je gezondheid niet altijd ten goede. Ondertussen is het nog steeds donderdag, en ik heb nog altijd geen McDonalds gegeten. Gezond voel ik me wel, maar trek in fast food heb ik ook. Tijd om af te sluiten, en wat fast food te zoeken.
- 18 January 2008
- Gepost door Monique Dewaele
Het is nogal een hectische dag geweest vandaag, iedereen loopt zenuwachtig rond. Hier en daar waren er nog kleine meetings met de analisten, want de diverse stukken programma’s moeten uiteindelijk matchen met elkaar en één geheel vormen, heel wat afspraken worden nog gemaakt.
Vandaag doe ik verder met de dringende integratietesten. Ik zoek de verschillende taken bij elkaar en neem ze eerst door. Per programma wordt een taak gemaakt, eigenlijk een soort ‘Word’ document. Eerst is er een functionele beschrijving, vooral bedoeld voor de gebruiker, en daarna een meer technische uitleg voor de programmeur (cyclus van programma, hoe bestanden benaderen, welke parameters, …). Het lijkt wat omslachtig, maar met een goede taakbeschrijving winnen we veel tijd. We hoeven niet altijd in het programma te duiken om te weten wat het doet, en ik kan het gebruiken om bijkomende functionaliteiten erbij te stoppen en om te weten waar ik precies moet aanpassen …
Intussen bereiden we voor, welke objecten naar test, en later naar productie zullen gebracht worden. Veel objecten zijn gelinkt aan meerdere projecten.Verschillende grote projecten staan momenteel in test, elk object dat uit productie is uitgechecked, wordt gelocked aan een project. Indien dit object ook moet gewijzigd worden voor een ander project, moeten de analisten eerst samen beslissen of dit object kan gelinkt worden aan beide projecten. Het gebeurt soms dat zo’n gelinkt object om dringende redenen, vroeger naar productie moet gebracht worden. In dit geval moet geëvalueerd worden of de wijzigingen mee mogen gaan of de wijzigingen op ‘inactief’ gezet moeten worden. Daar we zware projecten hebben die over meerdere jaren lopen, kan dit soms voor heel complexe situaties zorgen.
- 11 January 2008
- Gepost door Kinnie Dendas
Gisteren is mijn computer gecrasht tijdens de nocturne. Was me dat even balen zeg, een paar uur werk ineens kwijt. Vanochtend heb ik het allemaal mogen overdoen. Het heeft even geduurd om mijn goed humeur terug te vinden.
Ondertussen ben ik nog steeds niet helemaal klaar met de scoring van de software providers. Aangezien niet alle antwoorden op onze RFI even duidelijk zijn, ben ik met elke vendor een conference call aan het plannen. Tegelijkertijd zet ik mijn bevindingen al zo veel mogelijk in onze powerpoint presentatie zodat de ‘final deliverable’ steeds meer vorm krijgt.
Het is nu zeven uur voorbij en heel de open space – er zitten hier ongeveer 50 mensen – zit nog vol. De Fransen hebben een heel ander werkritme dan de Belgen. Ze lijken vastgeroest in hun Metro-boulot-dodo routine. Ze nemen wel een late start want voor negen uur is er op kantoor nauwelijks een ziel te bespeuren. Vanaf negen uur komt het traag op gang en om tien uur is iedereen present. Amper een paar uur later gaan ze al in lunchpauze, en niet bepaald voor een halfuurtje. Een sandwich lunch, daar wordt voor bedankt. ’s Middags wordt er steevast een driegangenmenu verorberd en de espresso mag nadien ook zeker niet ontbreken. Tegen half twee is iedereen terug op kantoor en dan vliegen ze er echt in tot een uur of acht. De meeste Parijzenaars moeten nadien nog een uur reizen, veel vrijetijd schiet er ’s avonds dus niet meer over.
Een schril contrast met het werkritme tijdens mijn vorig project in Nederland. De Nederlanders zien de dag echt anders. De meesten beginnen zo vroeg mogelijk, vaak zelfs voor acht uur. Om twaalf uur nemen ze een korte middagpauze, meestal eten ze gewoon een broodje. Ze gaan snel weer aan het werk en om vier uur pakken ze hun boeltje en wensen ze je een prettige avond. Echt waar, de eerste keer dat iemand mij een prettige avond wenste om vier uur in de namiddag, dacht ik dat het om een vergissing ging!
Ik vind het echt wel leuk om in verschillende culturen te mogen meedraaien. Ik ben al een beetje vergeten hoe het is om in België te werken. Maar daar komt misschien wel heel binnenkort verandering in want ik had vandaag een van de managing partners aan de lijn en binnen een paar weken zit ik misschien bij een klant in Brussel. We zullen zien, in de consultingwereld kan dat allemaal snel veranderen, dat heb ik al geleerd.
- 4 January 2008
- Gepost door Lode Vandermeulen
Gisterenmiddag overleg gepleegd met één van onze belangrijkste partnersoftware leveranciers, tevens één van de grootste IT bedrijven ter wereld. Onze relatie met zulke grote jongens is niet altijd makkelijk maar loont wel de moeite. Langs de ene kant willen ze graag met ons samenwerken omdat ze de toegevoegde waarde van Amplexor zien voor hun producten in de markt. Er is op de Benelux markt geen enkel bedrijf van dezelfde grootte dat gespecialiseerd is in Enterprise Content Management (ECM). Niemand kan een team met onze ervaring en kennis in de markt plaatsen. Dus zijn we snel een interessante partij om mee samen te werken en regelmatig worden er meetings belegd over toekomstige projecten, prospecten en technologieën in de pipeline te praten met bvb Microsoft, IBM, EMC en anderen. Wat natuurlijk voor ieder van hen moeilijk blijft is dat we niet exclusief voor één product kiezen maar onafhankelijk kiezen wat de beste oplossing voor onze klanten is. Dus bij ieder project is er een winnaar maar zijn er ook verliezers. Een moeilijke evenwichtsoefening dus…
Waar er soms problemen komen is als we met zulke grote jongens mee in een project stappen als onderaannemer of als partner. We kunnen soms niet anders omwille van de financiële eisen die gesteld worden (vooral bij grote overheidsopdrachten).De loggere administratie van de grote bedrijven botst regelmatig met onze meer soepele benadering van een project. En als er problemen zijn wordt er natuurlijk zeer snel gewezen naar de ‘junior’ partner. Maar als het een geslaagd project is, dan wordt het voor ons moeilijk om ons te profileren vanwege het borstgeklop en hoerageroep van de grote jongens… Door onze sterke groei hebben we gelukkig hoe langer hoe minder dit soort partnerships voor projecten nodig.
Sterk in contrast daarmee was een voorstel voor een klant dat ik gisteren finalizeerde. Het gaat om een kleine maar snel groeiende klant actief in de textielsector (import/export) met vestigingen in alle werelddelen. Het zou een leuk bedrijf zijn om als klant binnen te halen. Ambitieus, snel, geloof in technologie en dus ook bereid om te investeren daarin. Voor hen stellen we een document beheersysteem voor om zo de communicatie tussen de verschillende vestigingen beter te doen verlopen en de achterliggende processen te verduidelijken, efficiënter en sneller te maken. Ik zie overigens dat de markt voor documenten beheersystemen helemaal aan het openbloeien is. Waar dit vroeger het terrein was van de grote jongens in de farma en financiële sector zijn ook ander industriesectoren en kleine en middelgrote spelers aan het investeren. Dit heeft natuurlijk te maken met de groeiende digitalisering van informatie en de explosieve exponentiële groei van digitale documenten binnen een bedrijf maar ook met de de sterk gedaalde kost van document beheer systemen.
Nu de finale budgetten voor 2008 gefinalizeerd zijn, kreeg ik vanmorgen in mijn mailbox een berichtje van Eric, onze CEO, over de beschikbare marketing budgetten voor 2008. Het is aan mij nu om deze om te zetten in een gedetailleerd marketingbudget voor 2008. Onze focus zal in ieder geval terug liggen in het positioneren van Amplexor als gespecialiseerd ECM bedrijf, het verhogen van onze visibiliteit en naambekendheid (nog teveel mensen in de IT wereld kennen Amplexor niet). Er is daar vooruitgang maar nog een lange weg af te leggen. Ook voor rekrutering is dit zeer belangrijk. Volgende week is er nog overleg met Luna, ons PR bureau over de te volgen strategie in 2008 en een evaluatie van het voorbij jaar. Luna moet ervoor zorgen dat de naam Amplexor regelmatig in de pers opduikt. Over 2007 zijn we in ieder geval tevreden. Amplexor, zijn mensen en zijn projecten doken zowat 100 keer op in pers. Dat is meer dan dubbel van 2007. Een positieve evolutie. Dat zal dan ook d boodschap zijn voor Luna. Doe zo voort!
- 7 December 2007
- Gepost door Stijn Verhulst
Vandaag is rustdag. Elke week probeer ik minstens één dag volledig vrij te houden van vergaderingen, zodat ik geconcentreerd kan doorwerken. Soms blijf ik daarvoor thuis, vandaag heb ik een apart kantoortje bij de klant waar momenteel het meeste werk is, dus toch gemakkelijk om enkele vragen te stellen of te overleggen indien nodig.
Deze klant zal volgend jaar een grote migratie uitvoeren. Momenteel heeft elk business-onderdeel nog eigen systemen en toepassingen die erop draaien. Ook zaken die eigenlijk consistent zouden kunnen gebeuren zoals aankopen van kantoormateriaal lopen volgens verschillende procedures al naargelang het departement. Alles zal nu op één enkel platform komen, en ik probeer de adviezen van de PwC specialisten in een centraal controleplan te gieten: het project zal niet door PwC zelf uitgevoerd worden, maar wij zorgen wel voor “Quality Assurance”, en ook voor projectmatige ondersteuning. Conceptueel is het makkelijk om te zeggen dat alles dankzij het nieuwe platform zal verbeteren, maar in de praktijk moet dat nieuwe systeem dan wel goed opgezet worden … the devil is in the detail !
Ruim tijd voor lunch vandaag ook, we praten over beetje vanalles, … alles dat te maken heeft met de vakantieplannen rond Kerst om meer specifiek te zijn. Ben blijkbaar de enige die niet de hele periode vakantie genomen heeft, maar geen zorg: al de rest begint terug op 7 januari, ik pas de week erop J
Rond 15h00 toch een telefoon die ik niet kon vermijden vandaag: global call voor een review die over heel de wereld loopt, met co-ordinatie vanuit de US … Japan is ook aan de lijn, altijd grappig want de PwC projectverantwoordelijke daar is Bert, die twee jaar geleden naar PwC Japan is verhuisd vanuit Brussel. Het is een kort gesprek: alle teams zitten op schema, geen speciale aandachtspunten momenteel.
In de late namiddag nog een coaching gesprek met JiaJing, een briljante, pas afgestudeerde Chinese ingenieur die voor één jaar in België komt werken bij ons, via Aiesec. Mentale nota voor al onze politici : engels is de voertaal bij ons, maar hij spreekt al perfect frans, en nederlands begint ook al een beetje te lukken … zo moeilijk is het blijkbaar niet als je maar wil.
JiaJing amuseert zich duidelijk in de functie, minder technisch dan hij had verwacht, maar hij is enthousiast over de directe interactie met klanten & de manier waarop we op korte tijd een overzicht van hele bedrijven maken. Omgekeerd is alle feedback over JiaJing enorm positief, zowel qua werkmentaliteit en kennis. We hebben een lang gesprek over het professionele ontwikkelingsmodel dat we binnen PwC hanteren, en hoe hij zijn weg daarin kan vinden.
Het lukt jammer genoeg niet om vanavond langs m’n petekind te gaan voor Sinterklaas (beetje te ver uit de richting)… wel een telefoontje natuurlijk, en afspraak voor zaterdag.
