- 30 November 2007
- Gepost door Pol Vanbiervliet
Anne-Mie en ikzelf hebben samen 4 kinderen grootgebracht, of beter gezegd, ik heb de strategie bepaald en Anne-Mie zorgde als COO voor de operaties. Van pampers over crêche naar school, apejaren, vriendjes, bromfiets, nog altijd school, relaties, jobs, ….
Tot nogtoe loopt het lekker, hout vasthouden!
De twee jongsten zijn reizend en studerend “hun horizon aan het verbreden”, wat ze later goed van pas zal komen. De twee oudsten hebben een leuke job, en wat zij doen, doen ze graag, én goed, en soms te hard ….
Als ouder ben je uiteraard bekommerd om hun toekomst, en de stap naar de arbeidsmarkt is wellicht een van hun zwaarste uitdagingen.
Dit als inleiding om even stil te staan bij een programma binnen Cisco waarbij wij ieder jaar een aantal schoolverlaters opleiden om ze na een jaar te integreren in de eigenlijke operatie. Rond deze tijd schrijven wij de scholen aan om ons programma voor te stellen. Uit de kandidaturen die daaruit voorkomen maken wij een gedegen selectie, en de uitverkorenen trekken voor één jaar op (betaalde!) opleiding in Amsterdam. Gedurende dat jaar maken zij deel uit van een bonte verzameling jongeren uit diverse landen. Wij geven ze de nodige basiskennis mee omtrent de ICT markt, strategie, producten, ecosystemen,… Regelmatig zakken zij voor 3 weken af naar België waar zij onder begeleiding van hun persoonlijke coach de realiteit van de field leren ervaren.
Na één jaar vervoegen zij ons team, in een commerciële of in een technische rol.
Ieder jaar kan ik op die manier een aantal jonge gemotiveerde krachten toevoegen aan het team, en zij doen het schitterend. Ik ben zo tevreden over dit programma dat ik beslist heb het aantal kandidaten voor België te verdubbelen.
Veel meer dan aan het behalen van een goed verkoopsresultaat geniet ik ervan om jonge mensen te kunnen begeleiden om ze te laten groeien. Dit is voor mij veruit het leukste en meest interessante aspect van mijn job: mensen.
Tot morgen.
Click here to read the English version!
- 16 November 2007
- Gepost door Daryoush Ghanbarpour
Bij BN Bombardier zit ik samen met Lode, Kristof en Ward aan een grote bureau in vorm van een “+” teken, ons eiland of “Het Eiland”. Tijdens de dag bespreken we alle gebeurtenissen.
Sinds vandaag moet iedereen een “registratie van storingen” formulier bijhouden. Alles wat je langer dan 10 minuten van je werk afhoudt moet je noteren. Zowel interne als externe factoren kunnen aan de basis liggen van je vertraging. Alle resultaten worden in grafieken omgezet en zo worden de storende elementen geëlimineerd.
Mijn taken of opdrachten voor morgen zijn al bekend. Het is wel leuk om zelfstandig te kunnen werken. Als “extern” professionals maak ik toch deel uit van het geheel en word ik bij alles betrokken. Zo is er elke dag iets nieuws te beleven en groei ik in mijn werk…
Zo is er altijd een Good to know you. 
- 9 November 2007
- Gepost door Lieve Meyers
Deze morgen stond mijn eerste duovisit bij een klant in Genk om 9u ingepland. Volgens de GPS slechts een kwartier verwijderd van mijn werkplaats. Ik vertrok deze morgen om 8u35 maar stond nauwelijks 500 meter verder al in de file vanwege een ongeluk tussen een auto en een bromfiets. Slechts stapvoets kwam de Genkersteenweg in zicht die me rechtstreeks naar de klant zou leiden. “Lijden” werd echter het werkwoord. Voor me reed een bus en daarvoor een kleine tractor…
Verschrikkelijk om de klok in de auto zo snel 9 uur te zien naderen. Het moet enorm stresserend zijn om telkens van afspraak naar afspraak te hollen en toch aan iedere klant op zich voldoende tijd en aandacht te schenken.
Het gesprek op zich verliep heel gemoedelijk. De klant vond het ook heel interessant dat een redacteur mee op pad mocht. De redacteur natuurlijk ook! De klant vertelde over de evolutie die het kantoor gedurende 25 jaar had doorlopen. Voor de commercial consultant was dit een ideale informatie om te bepalen welke pakketten geschikt waren voor deze klant. Een korte demonstratie van monKEY.be werd de afsluiter van dit gesprek. Voor mij was het heel moeilijk om het gesprek niet te spekken met eigen input over de troeven van het product. Eigen product, heilig product …
Ik vrees wel dat er in mij geen goede verkoper zit. Ik zou mijn collega’s aan mijn eilandje niet kunnen missen. Een commercial consultant heeft eigenlijk een eenzaam beroep. Als redacteur overleg ik regelmatig met mijn collega’s over de aanpak of vraag ik hun hulp bij het interpreteren van een bepaalde tekst. Mijn baan is een ideale combinatie van zelfstandig werken en teamwerk. Zo hebben we onlangs met de hele redactie samengewerkt aan een nieuw product “het cijferzakboekje”. De redactie is zelf met dit idee op de proppen gekomen en zorgt ook gezamenlijk voor een volledig afgewerkt product. We kijken natuurlijk ook uit naar hoe het cijferzakboekje onthaald zal worden.
Net als voor de commercial consultant, is tijdsdruk voor mij ook een belangrijke factor. Al situeert deze zich eerder binnenshuis dan op de weg. Voor de papieren uitgaven hang ik vast aan een productieketting (opmaak, spellingcheck, inhoudelijke check, productie en verzending) en voor de online databank proberen we zeer snel onze nieuwigheden online te hebben. Hiervoor moeten we regelmatig onze auteurs “stalken” om op tijd aan onze teksten te geraken. Gelukkig vinden onze auteurs dit niet zo erg en vragen ze zelf om regelmatig aan de oren getrokken te worden.
De relatie met onze auteurs is van groot belang. Om dit te benadrukken en het stalken te compenseren staat eind november een auteursevent op de agenda. We gaan er een hele speciale avond van maken. Mijn collega-redacteur Els Wyns in Mechelen is al maanden mee aan het werken aan de voorbereidingen van het event, van idee tot eindresultaat. Mijn bijdrage als hoofdredacteur van Tax Talk voor deze avond is een presentatie met een aantal cijfers en hoogtepunten om zo mijn auteurs in de kijker te plaatsen. Ik kijk er al echt naar uit … Misschien resulteert dit wel in een artikel voor op Tax Talk?
- 19 October 2007
- Gepost door Stijn Hennebel
Dag iedereen! Het is weer tijd voor m’n dagelijkse blog. Ook meteen het laatste wat er op het menu voor vandaag stond. Ik was vandaag vroeg opgestaan om ongestoord het document waar ik gisteren van sprak af te werken. Er was die ochtend een immense file, en het kwam dus goed uit dat ik deze zo kon vermijden. Verder heb ik m’n ochtend gevuld met mailtjes van klanten te beantwoorden. Niks spectaculairs dus, maar dat mag ook wel eens.
We hebben over de middag niet samen gegeten. De ene had een vroege meeting, de ander was op klantenbezoek en nog 2 andere hadden een “peterlunch”. Je vraagt je wellicht nu af wat dat voor een beest is. Wel, als je bij Axen start, krijg je een peter toegewezen. Dit is iemand die al een tijdje voor Axen werkt en heel goed het doen en laten kent. Je peter is dan je contactpersoon aan wie je allerlei praktische vragen kunt stellen, zoals bijvoorbeeld: “hoe moeten we onze onkosten ingeven”, maar je peter is ook iemand aan wie je raad kunt vragen als je bepaalde moeilijkheden op het project tegenkomt en je weet niet goed hoe je deze kunt aanpakken. Een heel handig concept dus.
Axen beschikt over een volledige dienst, AMS (Axen Management Services) die als doel heeft om de consultant de nodige hulp te bieden om z’n projecten in goede banen te leiden en zo z’n eigen vooropgestelde professionele objectieven te bereiken. Dit kan gaan van opleiding, coaching tot casual eve’s. Elke 2 maand huurt Axen ergens een gezellig cafeetje af waar ze alle consultants verwelkomen. Af en toe eens stoom uitblazen kan deugd doen. De boog moet ook niet altijd gespannen staan.
In de middag ben ik begonnen met het aanpassen van onze roadmap. Zo noemen we het document dat alle technische informatie voor de klanten bevat. Ze legt volledig uit hoe ze bestanden met voorvermelding kunnen sturen. Dit wil zeggen, telkens ze een verzending doen, sturen ze ons een bestand die per pakje de gegevens bevat die we nodig hebben om het pakje automatisch te verwerken. En aangezien er een nieuwe versie op komst is, moet natuurlijk de roadmap mee aangepast worden.
Morgen zijn we vrijdag. De laatste dag van de week. En met deze mooie gedachte, ga ik dromenland in… Tot morgen!
- 12 October 2007
- Gepost door Luc Brouwers
Deze week deed SAP een bod van 4,8 miljard Euro op Business Objects Op kanaal Z kan je mijn commentaar vinden op deze overname. (Nieuws van 8 oktober : SAP doet eerste overname.) Dit kwam niet echt als een verrassing. Voor velen is ERP immers dood. Business intelligence en vooral corporate performance management zijn nu “hot”. ERP is niet meer zo sexy als eind van de jaren negentig. Een goed draaiend bedrijf heeft vandaag een behoorlijk ERP-, CRM-, PLM-, SCM- en SRM-systeem om de boekhouders, productieplanners, verkopers, productbeheerders, logistiekers, aankopers en alle andere medewerkers van een bedrijf efficiënt te kunnen ondersteunen. Dit hebben is niet langer een competitief voordeel. Het is een basisvereiste en velen kijken er niet meer naar om. Het is niet innovatief meer, niet langer spannend. Toch doen heel veel bedrijven niet aan deze basisvereiste. Ze hebben er nooit aan voldaan. Anderen zijn uit hun kleren gegroeid of hebben met overnames en fusies nood aan een groot onderhoud van hun systeemlandschap. Daarbij moeten processen, systemen en organisatie op de goede oude wijze herbekeken worden. Huizen en auto’s vragen ook regelmatig onderhoud en hebben ook dan nog een beperkte houdbaarheid. Dergelijke investeringsgoederen zijn nu eenmaal regelmatig aan vervanging toe. Wel sexy is vandaag ”goed bestuur”. Corporate performance management, business intelligence en Sarbanes Oxley passen in die context. Ze geven bedrijfsleiders het vertrouwen dat hun bedrijf onder controle is en helpen hen op strategische niveau. Maar deze concepten zijn uiterst moeilijk te realiseren als ze niet kunnen bouwen op degelijke ERP-systemen. Toen we vijftien jaar geleden met ERP de funderingen van ondernemingen aan het leggen waren droomden we reeds van het volledig afgewerkte bouwproject. Vandaag willen velen een luxeomgeving in een schamele bouw onderbrengen. Dat kan natuurlijk niet. Een goede fundering, een degelijke bouw blijft een vereiste. Voor ERP en voor SAP is er nog een mooie toekomst en uiteraard ook voor de consultants die er zich mee bezig houden.
Wat wel een probleem wordt is de versnippering van de expertise. Vroeger waren er grote consultingbedrijven met duizende SAP-, Siebel- of Oracle-experts die een klant wereldwijd konden ondersteunen. Teams werden op zeer korte tijd gevormd. Consultants, systemen, procedures en methodologiën waren geglobaliseerd. Vandaag ligt dat veel moeilijker. Vele consultants zijn zelfstandig geworden en werken als huurlingen voor wie hen nodig heeft. Dat heeft de prijzen onder druk gezet. Er is bovendien minder bereidheid om een klant de wereld rond te volgen. Reizen is dan ook een stuk gevaarlijker en onaangenamer geworden. Check-in procedures, minder service aan boord, de druk op de prijzen en het risico op aanslagen hebben daar zeker iets mee te maken. De oplossing en verkoop van de vijf grote consulting-firma’s in kleinere onderdelen na Enron heeft ook veel kapot gemaakt. Kunnen de grote IT service-bedrijven de rol van grote consulting-bedrijven overnemen en mega BPR- en ERP-projecten op wereldschaal uitvoeren? Of gaan multinationals het nu voor een groter stuk intern trachten te doen en zelf “lokale contractors” aantrekken? Of gaan de big 4 hun consulting-afdelingen terug uitbouwen? Waarschijnlijk gebeurt alles in parallel. Waar gaat het eindigen? In ieder geval hebben Sarbanes Oxley en 9/11 veel veranderd. De economische impact van beiden is niet te onderschatten.
- 5 October 2007
- Gepost door Steve Meyns
Vanmorgen onmiddellijk van start gegaan met assistentie bij de implementatie van de meertaligheid in de rapporten voor het pooling project.
Vandaag geen scrummeeting, want om 10 uur begint onze interne training: top!
Ons Selor .NET framework krijgt de laatste tijd, intern nogal wat kritiek. De bedoeling van de training is dit framework terug de nodige dynamiek te geven door de bestaande functionaliteiten te evalueren en te toetsen aan wat we er, naar de toekomst toe, van verwachten.
Het is fascinerend te constateren, hoe onze dinosaurus (reeds 15 jaar developer bij Selor) vurig de technische details van het Selor .NET framework uiteenzet, terwijl de jonge programmeurs, respectvol en blijkbaar overdonderd ‘de les’ volgen.
Deze eerste sessie was duidelijk voor gans het team een openbaring: na afloop willen de meesten - hierover wat nakaarten…op terras …met een drankje… Vrijuit worden de meningen gespuit over o.a. de volgende topics:
- De voor- en nadelen van een eigen “huis” framework
- Tablesless design: Utopia of vereiste werkelijkheid?
- De productiviteit van code generators (Nhibernate, OlyMars, iron Speed,…)
Heb jij hierover bedenkingen of ben je zelf een enthousiaste voorstander, aarzel dan niet om te reageren op deze blog.
- 21 September 2007
- Gepost door Luk Van Tittelboom
Deze morgen ben ik naar Dendermonde geweest.
Daar zijn de mensen bezig met een project.
Hierbij wordt een punt dat volgens hen of volgens de gerant niet zo vlot verloopt, van naderbij bekeken. In plaats dat de gerant zelf een oplossing geeft, laat hij een aantal mensen uit de ploeg dit doen. Het is mijn taak daarbij om deze mensen te begeleiden.
Daarbij reik ik geen oplossingen aan, maar laat hen zoeken naar de voor hen best mogelijke oplossing voor hun winkel.
Zo’n project duurt de hele voormiddag.
In de namiddag ben ik naar de winkel van Ledeberg geweest. Ook daar hebben ze zo’n project een 6-tal maanden geleden gedaan. Daar het interessant is om te weten wat de meerwaarde van dit project geweest is, wordt er samen met de mensen die in het project zaten, nagegaan of hun beoogde doel is bereikt en wat de meerwaarde voor hen was dankzij het meemaken van zulk een project.
Daarmee zit deze dag er alweer op.
Morgen is het alweer de laatste dag dat jullie mij kunnen volgen!
Tot morgen,
Luk
- 14 September 2007
- Gepost door Peter Crabbe
Vandaag is “vergaderdag”. Dit betekent dat we vandaag, behalve voor ‘the usual daily stuff’, ook expliciet tijd maken om met het ganse team samen twee uur lang in een vergaderzaal te kruipen en van gedachten te wisselen. Dat doen we één maal per maand. En da’s geen overbodige luxe, want bij ons op de dienst lijkt het soms wel een échte duiventil: iedereen vliegt naar verschillende uithoeken van de aardbol, op verschillende momenten, met verschillende oprdrachten, etc…dus als je nog een beetje voeling met mekaar wilt houden, dan is er gelukkig nog deze maandelijkse afdelingsvergadering.
Wat er zoal besproken wordt ? Dat varieert. Uiteraard de beslissingen van hogerhand die moeten neerdalen op het ‘werkvolk’ (wij dus), maar evenzeer problematische aspecten van bepaalde regio’s, die belangrijke gevolgen kunnen hebben voor andere. Neem nu de kredietcrisis in USA (mijn regio), die failliesementen veroorzaakt in Duitsland (mijn collega’s regio). Je zult het nieuws maar gemist hebben… Kortom : ‘zakelijk en noodzakelijk’. Zo zou je ons maandelijkse overleg kunnen omschrijven..
En wat dan met de échte babbels ? De fun ?
Daarvoor hebben we onze maandelijkse spaarpot (waarmee elke maand een verjaardag doorgespoeld wordt op café ) en verder ook onze maandelijkse team-lunch (ergens in een buurt-restaurantje). Een mens kan niet altijd naar de bedrijfskantine gaan, hé!
En kijk, ik verneem vandaag dat we volgende maand met z’n allen zullen gaan ‘golven’. Golf spelen is ‘hip’ tegenwoordig. Ik zelf ken er geen ‘bal’ van , maar daar gaat mijn chef dus binnenkort verandering in brengen. Een zaterdagje ‘golf-initiatie’ op kosten van KBC. Why not? Of dat ook mijn klantenrelaties ten goede zal komen, zal de toekomst moeten uitwijzen natuurlijk. Maar ‘first–things-first’ : gewoon proberen goed te mikken met die club en vooral proberen om het gazon heelhuids achter te laten. We shall see ;-))
Even terug serieus nu. Na de vergadering van vandaag, werk ik nog snel een rapport af en ga daarna tijdig naar huis. Morgen ga ik klanten bezoeken in Dublin. Om 21u vertrekt mijn vlucht vanuit Zaventem (en ik moet natuurlijk nog ‘last-minute’ mijn valies bij mekaar ‘harken’). Cursus time-management ? Ach, laat maar. ’t Is nooit mijn sterkste kant geweest ;-))
Ziezo inpakken en wegwezen.
Tot morgen in Dublin!
- 7 September 2007
- Gepost door Barbara Wijnants
- 31 August 2007
- Gepost door Bart Roman
Deze voormiddag was een beetje ongewoon, ik vertrok ’s morgens niet
richting Oostende, maar wel richting Oudenaarde. Ik ging immers op
bezoek bij een van onze subcontractors. Ik heb al verschillende
projecten met hen uitgevoerd, maar dit was de eerste keer dat ik me
op hun terrein begaf. Ze waren net bezig met de afwerking van een
grote installatie voor een bekende tabksfabrikant en ze nodigden me
uit om deze installatie eens ter plekke te gaan bekijken. Zo zag ik
eens met eigen ogen tot wat zij nog allemaal in staat zijn!
Daar aangekomen kreeg ik eerst een rondleiding doorheen de kantoren en de
assemblagehallen en werd ik voorgesteld aan tal van personen. Normaal
is het zo dat tijdens de beginfase van een project, je enkel contact
heb met de salesverantwoordelijke. Deze fungeert dan als
tussenpersoon tussen het project team van Daikin en dat van de
subcontractor. Pas in latere fase kom je dan in contact met de
eigenlijke ingenieurs, de mannen en vrouwen die het project ook
daadwerkelijk moeten uitvoeren. Maar omwille van het tijdkritische
element van dit project gaan we in dit geval iets sneller.
Na de rondleiding volgde de bespreking met het voltallige
ingenieursteam: samen overliepen we de offerte en konden we heel wat dingen
uitklaren. Drie uur later waren we allen al een heel stuk wijzer en
kon ik me opnieuw richting Daikin begeven.
Na de middag meteen PE-meeting: de maandelijkse meeting waarop de
belangrijkste items binnen PE worden besproken, nieuwe projecten
worden voorgesteld, de KPI’s (Key Performance Indicators) worden
overlopen, de resultaten van de werken van het voorbije zomerverlof
worden gepresenteerd. Dit keer was het voor mij althans relatief
rustig: heb geen grote aanpassingen uitgevoerd, andere collega’s
daarentegen hebben een bijzonder drukke periode achter de rug. Nu,
mijn projecten staan gepland voor het kerstverlof, dus ja, de komende
maanden zal ik wel weten wat gedaan.
Vervolgens even naar de R2: de linechief had een probleem met een
toestel dat een bepaalde testcabine maar niet wou verlaten. Samen met
hem gecheckt of alle sensoren wel werkten, of alle inputs nog goed
geregistreerd werden op de PLC van de lijn en al snel vonden we het
probleem: een sensor had per ongeluk een duwtje gekregen en gaf
foutieve signalen door. Deze opnieuw goed gepositioneerd en voilà,
daar vervolgde het toestel weer rustig zijn weg!
Daarna snel langs bij Geert van PE Logistics, een tijdje geleden heb
ik een aantal assemblagetafels naar ons magazijn in Eernegem laten
brengen. En omdat Geert zo een beetje verantwoordelijk is voor het
bijhouden van wat er allemaal waar staat in dat magazijn, is hij de
aangewezen persoon die me kan helpen bij de praktische regeling om
die tafels terug naar Oostende te brengen. Een halfuurtje later is
alles geregeld, formulieren ingevuld en is het enkel nog wachten op
het volgende transport dat vanuit Eernegem naar Daikin vertrekt!
De rest van de namiddag heb ik vrijgehouden om mijn groeiende stapel
requests te bekijken: vaak gaat het om kleine dingen, maar met al die
projecten durft een mens dit al eens uit het oog te verliezen.
Terwijl dit eigenlijk even belangrijk is als die grote projecten. Ik
probeer elke veertien dagen een halve dag in te plannen om die
requests op te volgen, maar ik geef eerlijk toe dat dit niet altijd
wil lukken. Gelukkig krijgen we hulp van Jochen en Steve,
2 personen
binnen PE die zoveel mogelijk requests trachten op te lossen.
Morgen al vrijdag, verdorie wat is de week snel voorbij gevlogen!
