- 14 May 2008
- Gepost door Natalie Verhasselt
Maandag - Eandis on the run
Deze week is een atypische week, niet alleen omwille van het weer (een stralende lente-of-is-het-al-zomer-dag) maar op pinkstermaandag hebben een aantal collega’s geboekt voor de stadsloop in het historische centrum van Gent ! Ik heb mij ingeschreven voor de 10,2km (ik was weer ambitieus en nu, zeker met die hitte, wenste ik dat ik mij maar aan die 5 km gehouden had…). Niettemin rijd ik met het ganse gezin richting Gent en parkeer mij vlotjes onder het Sint-Pietersplein, waar ook de start is. Het plein is een echte bakoven! Ik vind er mijn moedige lotgenoten op een zonovergoten terras en krijg er mijn inschrijvingsnummer en chip. Gesteund door man en dochters begeef ik mij naar de start voor wat een calvarietocht moet worden in deze verzengende hitte. Een uur later kom ik aan en heb ik het er wonderlijk goed vanaf gebracht! Ik babbel nog even na met wat collega’s en zoek dan ijlings de schaduw op. Ik lijk wel klaar voor de Trophy die Eandis met andere netbeheerders zoals Elia en Fluxys jaarlijks organiseert. Het is nu een kwestie van de vorm aan te houden. Samen met mijn loopcompagnon smeed ik ambitieuze plannen voor de komende weken. Het wordt weer schipperen tussen werk en vrije tijd, denk ik.
’s Avonds genieten we nog na van onze exploten tijdens een zonnige BBQ met een heerlijk wijntje. ‘t Leven kan toch aangenaam zijn. Na zonsondergang check ik nog even mijn e-mails want ik start graag met een schone lei. In de loop der jaren heb ik geleerd dat dit toch zo zijn voordelen heeft. Nu, ik heb blijkbaar niet alleen van dit prachtige verlengd weekend genoten, want de ongelezen mails zijn al even schaars als het aantal wolken dit weekend! Na een half uurtje lezen en antwoorden ben ik klaar voor de start van een korte week, gevolgd door alweer een weekend met vrienden in de Ardennen.
- 22 April 2008
- Gepost door Luc Brouwers
De week startte vanmorgen met het geven van een presentatie aan enkele managers van de divisie system integration (SI) over wat nu het verschil is tussen Atos Consulting (AC) en hun eigen activiteiten en waar we elkaar kunnen ondersteunen. Ofschoon we voor dezelfde klanten werken en intern samenwerken met dezelfde sales, HR en financiële afdeling, zijn er duidelijke verschillen. Business consultants zijn te vergelijken met architecten in de bouwsector, terwijl system integrators stielmannen / product specialisten zijn. Voordat je aan een aannemer vraagt om je huis te bouwen, wil je eerst je droomhuis op papier zien en de kosten en technische uitdagingen inschatten onder het motto “bezint eer ge begint”. Een goede architect of een goede consultant, kan actief luisteren, de klant uitdagen, alternatieven aanreiken, creatieve oplossingen verzinnen, de mensen mobiliseren, contacten leggen, bruggen slaan tussen mensen en vooral de mooie dromen van de klant op paper krijgen en uitleggen aan de aannemer. Zo komt er een consensus en zal het geld dat nadien wordt uitgegeven efficiënt worden besteed. De realisatie zit dan meteen goed en moet niet worden herbegonnen. Zo werken we meestal op het spanningsveld tussen vraag en aanbod bij de klant. Onze opdrachten zijn eerder van korte duur, doch brengen veel waarde omdat door goed advies achteraf veel narigheid vermeden wordt. We vervullen dus veel meer een front office rol. Daarom zijn uitstraling en communicatie vaardigheden van de individuele consultant zo belangrijk. We zijn heel intensief in contact met de klant en die apprecieert mensen die hem iets bijbrengen, over zijn sector, over zijn eigen bedrijf, over het functioneren van zijn afdeling, over nieuwe technologieën en mogelijkheden om kosten te besparen of efficiëntie te verhogen. Zoals in vele bouwfirma’s architecten en stielmensen samen in dezelfde firma werken om een vlotte overgang van blauwdruk fase naar uitvoering mogelijk te maken, werken wij ook soms samen met de productexperten van system integration (SI) of managed operations (MO). Zij kunnen ons tijdens adviesopdrachten helpen met de laatste technologische trends of wij begeleiden een realisatie project als program manager, zetten de project management office op of begeleiden de verandering bij de klant.
Vanmiddag had ik een lunch met een afdelingshoofd van een grootbank om te praten over de doelstellingen en beoordelingsmechanisme van Atos Consultants die in die afdeling worden ingezet. Het is belangrijk dat de input van klanten op een degelijke manier in rekening gebracht wordt in de jaarlijkse evaluatie van de consultant, die uiteraard dagelijks in contact is met de opdrachtgevers. Als firma kennen we jaarlijks ook een formele customer opinion survey. Dat is ook een belangrijk middel om feedback te krijgen van klanten over de verschillende medewerkers van Atos Origin, die in contact staan met hen: directie, sales, consultants, project managers, services managers, contract managers, finance, enz.
Na de business lunch ging het richting Utrecht om enkele presentaties bij te wonen over het onderwerp “transparantie”, of hoe de kost die fouten en gebrek aan controle met zich mee brengen en de kost om controle te hebben ten opzichte van mekaar moeten worden afgewogen. Tijdens de rit hoorde ik om een lokale zender “Let’s have fun, fun, fun” van de Beach Boys. “Fun” is zeer belangrijk voor consultants en alle mensen met een stresserend beroepsleven. Om jaar in jaar uit met de werkdruk te kunnen blijven omspringen is het belang van “fun” niet te onderschatten. Mijn recept is om er tijdens het weekend op uit te trekken of eens goed uit te gaan om de stress van de week af te schudden. Het is ook belangrijk om samen met je collegas regelmatig eens wat “fun” te delen. Bij Atos Origin hebben we elk kwartaal wel een “fun” event zoals een kerstfeestje waar gegeten, gedronken, gedanst en gek gedaan wordt of een grote barbecue. Bij de divisie Atos Consulting komen we minstens eens om de twee maanden een ganse dag samen om informatie uit te wisselen en in team aan een bepaald onderwerp samen te werken. Deze dag wordt dan afgesloten met een “fun” event. Zo zijn we vorige week gaan klimmen, gevold door een heel plezant etentje, wat voor enkelen werd afgerond in ’t Stopsel. Consultants zeggen ook wel eens “work hard, play hard”. Misschien niet voor iedereen weggelegd, doch het recept doet het nog altijd.
- 15 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Goedemiddag allemaal,
Bloggen… Voor mij een nieuwe bezigheid die ik hopelijk deze week met enig succes kan volhouden. Wie is ‘ik’ nu eigenlijk. Wel ‘ik’ is in dit geval Peter Gobin, Burgerlijk Ingenieur in de werktuigkunde. Nog net geen 26 en spijtig genoeg voor de vrouwelijke lezers onder jullie al getrouwd. Zoals alle burgies ben ik ook niet zo een literair talent, dus bij deze zullen jullie mij allemaal al vast de taalkundige missers van de komende week moeten vergeven.
Momenteel ben ik 2.5 jaar aan het werk als mechanisch constructeur bij Philips in Turnhout. Om beter te kaderen wat er zoal gebeurd hier in Turnhout kan ik misschien een van onze recente vacature-teksten citeren:
“Philips Lighting is wereldwijd de nummer 1 in verlichting. In de vestiging in Turnhout worden hoge druk gasontladingslampen geproduceerd, die onder andere gebruikt worden in beamers en voor de verlichting van gebouwen, winkels en sportvelden. Naast de productie van lampen is Turnhout ook hét wereldwijde kenniscentrum van Philips op het vlak van lampontwikkeling en machinebouw. De grote innovaties en technologische doorbraken, die hier het gevolg van zijn, maken van Philips Turnhout een dynamische en uitdagende werkomgeving.”Nu verwacht ik niet meteen dat elke bloglezer weet wat een gasontladingslamp is, maar ik kan het kort samenvatten als: “gecontroleerde bliksem in een doorzichtig doosje.” Deze lampen worden voornamelijk hier in Turnhout geproduceerd. Het is wel meteen duidelijk dat je de machines om deze producten te maken niet zomaar uit de catalogus van elke elektro-zaak kan bestellen. Daarom hebben wij hier intern een afdeling die instaat voor het ontwerpen en realiseren van onze productiemachines. Nu zijn we bijna bij mijn dagelijkse job aanbeland. Ik ben immers een van de mensen die deze machines mag bedenken. Dit is wel genoeg algemene omkadering, terug naar de orde van de dag, wat heb ik vandaag gedaan?
Vanmorgen begon al met enig denkwerk. Vorige week hadden we immers op een machine in opbouw een probleem. In samenwerking met de BKM’er (bedrijfsklaarmaker, zij starten de machines voor de eerste keer op) hebben we dan snel iets gebouwd met heel veel onduidelijke instellingen om te kijken wat er past. Voor onderhoudsdoeleinden is het echter niet zo handig als iets in alle richtingen kan bewegen Dus vanmorgen kon ik al vast beginnen met na te denken en te tekenen hoe we deze toch eerder bizarre constructie met hoeken van bv 6.07° konden omzetten naar 1 vast onderdeel. Hiermee heb ik eigenlijk het grootste deel van mijn voormiddag gevuld waardoor de layout die ik vanmiddag in een meeting nodig had niet veel vooruitgang had gemaakt. Daarom begin van de namiddag met volle kracht een manier vinden om 2 lasers, 4 tuinhuisjes aan elektrische apparatuur, een PC met bureau, enkele vacuümpompen, een glove-box, redelijk wat spiegels en lenzen en een koelunit van 7kW in een ruimte te krijgen van 6 bij 4m zodat je overal makkelijk bij kan. Niet helemaal gelukt en om 15.00 toch naar de meeting. Die is echter zo verzand in een discussie over wat het allemaal zou gaan kosten en wie tegen wanneer wat moet doen dat we aan de layout nauwelijks zijn toegekomen. Dat zijn dus minder interessante meetings. Later op de week hoop ik jullie ook iets over interessantere meetings te kunnen vertellen. Vervolgens nog even de projectleider van een ander project bijgepraat en dan zat deze dag er al weer op. Morgen meer over mijn werk en minder algemene inleiding.
- 8 April 2008
- Gepost door Luc Lemmens
Het is zover !
Mijn eerste blog-dag !
En neem dat “eerste” gerust letterlijk. Een GSM, dat nog nét, maar chatten, wappen, MSNnen, BLOGGEN, …weinigen zullen op dat vlak moeten onderdoen voor mij. Dan bied ik liever een helpende hand in het huishouden (goede punten altijd welkom !), trap ik (nóg) liever een balletje, of gun ik, al joggend, mijn Jack-Russell zijn uurtje ravotten in het bos…”die hond in ‘t vervolg aan de leiband”, snauwde mijnheer de boswachter mij vorige week nog toe toen hij me na pakweg 5 maanden nog eens spotte. Zelfde procedure als altijd gehanteerd: een paar keer “ja meneer” en “nee meneer” geknikt, en zo kwam ik er opnieuw met een uitbrander vanaf. “Maar de vólgende keer…”, waarschuwde hij voor de zoveelste keer. We’ll see dan wel weer.
Maar we dwalen af. BLOGGEN dus. Mijn allereerste (én betaalde) keer. De bedoeling mag duidelijk zijn: jullie lieve lezertjes een indruk geven over het en mijn werk bij Touring Assistance, jullie allen gekend, want ’s lands grootste bijstandscentrale. Autopanne ? Een ongeval ? Getroffen door ziekte of een letsel ? En dat in het buitenland ?
De kans is groot dat Touirng Assistance in de bres springt. Depannage, sleping naar een garage, een huurwagen, repatriëring van de wagen of van “pechvogels” (denk aan de befaamde “gipsvluchten” waarvan tijdens de vakantieperiodes sprake in het 7u journaal), … noem maar op !
Service bieden dus, in functie van de noden van de klant (die soms héééél groot zijn) en de waarborgen waarop ze recht hebben. Waarborgen die de klant soms kent, vaak niet kent en bijgevolg dikwijls overschat. Het gevolg raad je al: van súpertevreden klanten die zich uitsloven in dankwoordjes en plechtig beloven (én doen!) een dankbrief te zullen sturen tot hysterische klanten die, gewapend met de béste advocaat, het aangedane onrecht breed zullen uitsmeren in de media, en alle mogelijke minder extreme varianten daartussen (gelukkig zijn deze nog altijd ruim in de meerderheid !). Kortom: klanten in alle maten en soorten, verscheidenheid in contracten, unieke omstandigheden, andere landen en dus andere geplogenheden … alles tesamen kan dit alleen maar resulteren in uitermate gevarieerd werk.
Vanaf morgen dus, één werkweek lang, het reilen en zeilen op de centrale van Touring Assistance op deze blog, waarbij we stiekem hopen dat jullie ook in de ban geraken en wel eens willen proeven van het werk op onze alarmcentrale, zodat jullie staan te popelen om onze ploeg in het zomerseizoen te mogen komen versterken. Een unieke ervaring !
Tot morgen !
- 1 April 2008
- Gepost door Steven Descheemaeker, Consultant
Hallo beste lezer,
Enkele dagen geleden werd ik gecontacteerd door HR met de vraag of ik geen interesse zou hebben een ‘Blog’ te beginnen: je weet wel, een van de hypes tegenwoordig waaraan je absoluut moet meedoen om “in” te zijn. Het leek me een leuk idee wat informatie te geven over hoe het er bij Deloitte aan toegaat.
Hier gaan we dan.
Mijn naam is zoals je waarschijnlijk reeds zag Steven Descheemaeker: ik ben 26 jaar oud (en op 12 mei word ik 27 dus denk eraan!), en als hobbies heb ik muziek, golf, tennis, reizen en alles in verband met gastronomische verwennerij (wie niet?). Ik werk in de firma Deloitte, ondertussen 2,5 jaar (en het zal voornamelijk hierover gaan in de berichtjes die ik post…)
Eigenlijk vreemd dat HR mij contacteerde, want ik heb als student altijd wat afstand gehouden van Big 4 kantoren (je weet wel, onze concullega’s PwC, KPMG, Ernst & Young en wijzelf). Toen ik studeerde linkten veel studenten de Big 4 met stress, een absoluut verschrikkelijke work-life balance, en last but not least een “de ene zijn dood is de ander zijn brood” sfeertje. Niets voor mij dus.
Nu ik werk in de Big 4, zie ik natuurlijk de realiteit (zoals die geldt voor Deloitte) en ik moet zeggen dat vele cowboyverhaaltjes wat opgeklopt zijn. Het doet me enorm denken aan het gerucht/beeld van het “absoluut onmogelijke” dat in de secundaire school in mijn strot werd geduwd, over de unief. Besluit: Fel overdreven en je kan er best een leuke tijd beleven (veel mensen leren kennen, in veel verschillende omgevingen werken, goed gaan eten 
en jawel op tijd thuis zijn)
Ziezo, laten we het hierbij houden als eerste bericht. Wat ik eigenlijk leuk zou vinden is dat mensen me eens zouden mailen met reacties: mail me gerust op sdescheemaeker@deloitte.com Ik zal het antwoord op vragen of opmerkingen dan verwerken in mijn volgende berichten. Facebook/MSN users? Voeg me gerust toe via http://www.smartpeoplestarthere.be
- 18 March 2008
- Gepost door Jan Van Roost, Project Manager
Hallo, Deze week zal ik jullie laten meekijken in mijn agenda:
Al van kindsbeen af was ik gefascineerd door de elektriciteit, Vandaar ook de keuze voor de richting sterkstroom tijdens mijn studies burgerlijk ingenieur.
Vanaf het begin van mijn professionele loopbaan ben ik steeds actief geweest in energiesector, eerst in de productie en nadien in het transport van elektriciteit.
Sinds een klein jaar werk ik in het departement enterprise portfolio management (EPM) Waar we voornamelijk opvolging van projecten doen en ondersteuning en consulting leveren aan interne klanten.
Een ideale manier om in contact te komen met vele collega’s in verschillende disciplines met veel afwisseling, in een boeiende sector van alle tijden.
Vandaag, maandag zijn er voor een van de projecten waar ik de change en implementatie begeleid een reeks wederkerende opvolgingsvergaderingen.
Omstreeks 6u45u kom ik aan Diegem en bereid de vergaderingen die ik zal moeten voorzitten voor. Meestal zijn er op dit uur nog geen mails die ik de avond voordien nog niet heb kunnen lezen.
Nadien leg ik de laatste hand aan een risico analyse, dewelke ik morgen zal toelichten. Iets na 9u groet ik de andere collega’s die inmiddels zijn aangekomen.
Nog snel een rapporttering vergadering belegd voor volgende week en de eerste meeting kan beginnen. Onze eerst vergadering verliep vlot en constructief, enkele IT aspecten moeten goed opgevolgd worden.
Na de middag was er een implementatiemeeting, waar we de stand van zaken voor de komende weken op een rijtje zetten.
Later in de namiddag bekijk ik samen met een collega de detailplanning die ons leert dat we de timing goed zullen moeten opvolgen.
In de late namiddag stond er nog een opleiding over energietransport op de agenda.
Het is inmiddels 18u voorbij, ik kan me terugtrekken in mijn bureel om wat administratieve zaken af te handelen. Evenals de verslagen en actielijsten uit te sturen naar de collega’s en medewerkers.
19 u voorbij,
De werkdag is voorbij gevlogen, tot morgen!
- 26 February 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Gegroet aan de enkelingen die de moed kunnen / willen opbrengen om zich door deze blog te worstelen.
Sta me toe om enkelen woorden te besteden aan mezelf: mijn naam is Peter en ik werk al sinds het gezegende jaar 1998 bij PwC. Voordien was ik professioneel student. Maw, ik heb dus steeds voor dezelfde firma gewerkt. Maar ondertussen ben ik toch al bij meer dan 44 andere bedrijven gepasseerd waardoor ik me toch wel een relatief goed beeld begin te vormen van de werkomstandigheden en cultuur bij andere firma’s.
Voila, iemand bij PwC is zo gek / sympathiek geweest om mij te vragen een ganse week een blog te schrijven. Volgens wikipedia is een blog: De auteur, ook wel blogger genoemd, biedt in feite een logboek van informatie die hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog . Wel, dat is dus exact wat ik ga doen: vanalles en nog wat neerschrijven, ongetwijfeld hoofdzakelijk over mijn weer ongemeend boeiende dag op het werk. Maar wees gerust, mezelf kennende zal ik af en toe ook wel eens over helemaal iets anders schrijven.
Om eerlijk te zijn: de week is meteen al stevig begonnen. M’n agenda zet netjes vol met meetings waardoor van echt werk en zaken afronden niet veel terecht is gekomen.
07u30: Het is mijn gewoonte om vroeg te starten en zo minimaal last te hebben van files. Er zijn zo nog enkele collega’s die hetzelfde idee hebben, maar bovendien een pak meer discipline en karakter aan de dag kunnen leggen: sommigen staan op rond 5u, half 6 en zijn om 7u al op kantoor. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat we ook anderen hebben die pas rond 10u komen binnengewaaid (vb. omdat ze eerst de kindjes naar school brengen).
Dit allemaal om te zeggen dat we behoorlijk flexibel met onze uren kunnen omspringen. Het credo luidt: zolang het goed is voor de klant en het werk maar gedaan is!
Bon, het eerste anderhalf uur is altijd een zeer productief moment (als ik voldoende wakker ben tenminste), dus heb ik er van geprofiteerd om de mails van donderdag en vrijdag door te nemen en de eerste meetings van de dag voor te bereiden.
09u00: Meeting rond Global Data Privacy Act. Naast de normale bezigheden vervul ik ook enkele interne rollen, vooral als IT Facilitator (coördinator) van onze Advisory groep (145 personen) en als Competence Manager voor het IT Effectiveness team (30 personen). In die eerste hoedanigheid woonde ik een meeting bij om te bespreken welke acties we moeten ondernemen om op een correcte manier, dus zoals door de wet voorgeschreven, met persoonlijke en confidentiële gegevens om te gaan. Resultaat: 4 to-do’s om op zeer korte termijn uit te voeren.
10u00: Naast een management team van 5 personen die 2-wekelijks samenkomen om het reilen en zeilen van het ITE team te bespreken, betrekken we 4x per jaar ook onze Principal Advisors (equivalent van managers in andere departementen bij PwC) in enkele operationele en management taken. Vandaag was het aan hen om te vertellen welke vorderingen ze gemaakt hadden voor hun specifieke verantwoordelijkheid. Het voordeel van onze groep is dat we ongeacht niveau of ‘rang’ vrij onze mening kunnen geven. Onze partner kan tegen een stootje en geeft er ook geregeld een terug.
Dergelijke meetings zijn het ideale forum om ideeën uit te wisselen, alternatieven voor te stellen en vooral ook om als groep over verschillende zaken te kunnen discussiëren.
Resultaat: volledige A4 met to-do’s (gelukkig niet allemaal voor mij).
12u00: Snel, snel nog wat mails doornemen en vooral wat ammunitie bij elkaar zoeken om onze partner met een gerust gemoed naar de wekelijkse partners meeting te laten vertrekken (daar komen onze big shots samen om Advisory te leiden). ’t Is te zeggen: dat vermoed ik toch, want ben er nog nooit op uitgenodigd en er hangt toch een zekere waas van mysterie rond. 
12u45: Een mens moet af en toe ook eens iets eten om deftig te kunnen functioneren, dus ben ik beneden nog snel met onze partner langs het bedrijfsrestaurant gepasseerd. Sinds vorig jaar organiseren we een ‘event’ met het ganse ITE team, waarbij we een halve dag serieus proberen te blijven (allerhande presentaties over de cijfers, recrutering, etc.) en ons vervolgens volledig laten gaan in plezante zaken. Vandaag heb ik met hem een aantal opties bekeken rond locatie, thema van de social activities, budget, etc. Het belooft weer goed te worden, maar ik kan er jullie niets over vertellen (er moest maar eens een collega meelezen).
Resultaat: 4 to-do’s die ik gelukkig kan delegeren
13u15: Sinds begin vorig jaar werken we met enkele mensen bij een grote Telecom firma in Nederland. Het doel was / is om een specifiek IT Security concept uit te werken dat zich zowel op het technische infrastructuur luik als op de organisatorische en procesmatige aspecten richt (IAM voor geïnteresseerden). Het laatste deel van deze opdracht houdt in dat we een implementatieplan moeten uitwerken om deze concepten in de praktijk om te zetten. Lijkt simpel, maar als je er aan begint, moet je er toch goed en uitvoerig over nadenken. Deze week moeten we een eerste serieuze draft aan de klant kunnen voorleggen. Vanmiddag heb ik nog kort enkele specifieke zaken besproken met collega’s die mij helpen om dit plan uit te werken (ik weet meteen waar ik dinsdag mee bezig ga zijn).
Resultaat: stress, stress, stress: morgen wil ik dit plan grotendeels klaar hebben (met timing, budget etc.)
15u00: Mijn voornaamste klant vraagt af en toe ook aandacht (terecht trouwens), dus ben ik naar centrum Brussel gereden voor een meeting met enkele belangrijke stakeholders. We hebben een audit rond project management uitgevoerd en zijn nu bezig om ons rapport gevalideerd te krijgen. Nu ligt de materie nogal gevoelig (er zijn een aantal zeer stevige observaties uit de audit gekomen). Het resultaat is dat ik samen met de Interne Audit Manager (mijn directe klant) vandaag een meeting heb gehad met 2 leden van het directiecomité om ons rapport toe te lichten en nota te nemen van hun mening.
Eerlijk gezegd: altijd prettig om op de bovenste verdieping te komen (die er typisch weer helemaal anders / chiquer uitziet dan de andere, ‘normale’ verdiepingen). Dat kom je toch wel vaker tegen, maar bij ons is dat niet zo. De partners hebben uiteraard hun eigen bureau, maar werken wel tussen de mensen en gelukkig niet op een speciale verdieping. De ‘open door policy’ is bij ons zeker geen boutade, de deuren staan effectief open en iedereen is enorm toegankelijk en zal in de mate van het mogelijk tijd vrijmaken om een probleem of opportuniteit te bespreken.
18u00: Voila, deel 1 van de dag zit er op. Nu nog effe in de file naar Rumst voor een privé-afspraak… Die dus privé blijft.
20u00: Juist thuis gekomen en PC meteen terug opgezet. Het is iets te druk om vanavond rustig in de zetel te gaan zitten. Dus heb ik me nog op het budget voor dat implementatieplan geworpen en heb ik m’n tijd nog nuttig besteed aan een aantal admin taken (volgend uit onze 2-wekelijks management meetings). Voor degenen die zich zorgen zouden maken om mijn (of hun toekomstige) work-life balance: mijn vriendin zit de ganse week in het buitenland, dus heb ik het rijk voor mij alleen (… om te werken).
Oh ja en hoe kan ik het ook vergeten: ik had nog een blog te schrijven. Eerlijk gezegd heeft het wel z’n voordelen. Er zijn geregeld dagen dat ik ’s avonds thuiskom en niet meer weet waar ik overal mee bezig ben geweest (omdat het zoveel verschillende dingen door elkaar waren). Wel, deze week ga ik zeker vlotjes kunnen onthouden.
- 19 February 2008
- Gepost door Chris De Waele
De vakantiewens vervullen van meer dan 1,5 miljoen klanten, dat is wat we bij Thomas Cook jaar na jaar opnieuw trachten te verwezenlijken. Zelf ben ik aan boord gestapt in 1999. De komende dagen zal je alvast even kunnen meevolgen wat er momenteel zo allemaal leeft bij de Belgische marktleider in de toeristische sector.
Maar mijzelf misschien eerst toch even kort voorstellen. Chris De Waele, 32, woon sinds een tweetal jaar in het idyllische Zingem, een rustig dorpje ergens aan de voet van de Vlaamse Ardennen, val, momenteel toch, onder de categorie van de dinkies (double income no kids (yet)). Heb aan de Universiteit Gent gestudeerd, eerst een master toegepaste economische wetenschappen en vervolgens een manama meertalige bedrijfscommunicatie, 2 mooi complementaire opleidingen trouwens, zou ik zo weer overdoen. Hobby’s? Wandelen, poging tot Nordic Walking, lopen, squashen, fietsen, zwemmen, reizen (doen we veel te weinig), lekker gaan eten (doen we veel te veel)…
Sinds 1999 dus actief bij Thomas Cook.
Destijds daar begonnen als business analyst binnen de controlling afdeling, mooi inzicht verworven in de kostenstructuur van de onderneming en een aantal leuke projecten mogen voeren, zoals bijvoorbeeld het opstarten van de managementrapportering en kostprijscalculatie van het toen net opgerichte Thomas Cook Airlines, heel boeiend.
Vervolgens doorgegroeid tot treasury manager, zeg maar bankier van de groep, bankrelaties onderhouden, vreemde valuta indekken en onze cashposities beheren.
En sinds eind 2005 in dienst als “manager ticket sales & route development bij Thomas Cook Airlines Belgium” (yes, ik heb business cards op A4 formaat). Kort uitgelegd betekent dit dat ik insta voor de verschillende aspecten van de ticketverkoop van Thomas Cook Airlines, gaande van de dagdagelijkse pricing tot het optimaliseren van onze distributie- en communicatiemix; daarnaast, en dat is dan het tweede luikje van mijn - toegegeven veel te lange – titel, sta ik ook in voor het kritisch evalueren van de performantie van onze verschillende routes; zo coördineer ik onder meer ook de “zoektocht” naar nieuwe routes met potentieel.
Morgen ga ik daar ongetwijfeld nog wel wat dieper op in.
Een heel divers parcours dus al bij Thomas Cook. Maar dat maakt het boeiend. Veel bijleren. En je bekijkt alles telkens weer vanuit een andere invalshoek. En leuk om weten uiteraard dat jouw onderneming dergelijke interne doorgroeimogelijkheden steeds actief promoot!
De eerste werkdag van mijn blogweek dan. Vandaag al meteen hoog bezoek bij ons op de werkvloer. Een delegatie van de groepsdirectie van de Thomas Cook Group Plc, onder wie de nieuwe CEO, kwam immers afgezakt naar de Belgische Thomas Cook hoofdzetel hier in Zwijnaarde.
Deze ochtend kon je dan ook al vlug merken dat er een apart aangenaam-nerveus sfeertje hing in het gebouw (zoals bij kinderen op de vooravond dat de Sint komt?).
Op het programma stond onder meer een korte rondleiding in het gebouw evenals een korte toelichting van de groepsstrategie aan het Belgisch managementteam.
Wat al meteen opviel: de bureaus zagen er vandaag net iets meer opgeruimd uit dan op andere dagen (die twee dozen vol documenten die tot voor kort op mijn bureau stonden heb ik maar even vlug, tijdelijk weliswaar, in de kast gestoken – morgen tover ik die wel weer gewoon te voorschijn).
En een tweede punt dat opviel: er waren net iets meer heren met das in het gebouw te bespeuren dan op een andere doordeweekse maandag. De Thomas Cook cultuur laat zich immers typeren door een losse no nonsense mentaliteit, waarbij een open en directe communicatie centraal staan; stijve maatpakken en dassen horen daar normaalgezien nooit bij. Vandaag wel dus. Ok, shame on me, ik had vandaag speciaal voor de gelegenheid ook mijn felpaarse das aangedaan… (en daar valt geen sympathie voor een welbepaalde voetbalploeg uit af te leiden, want dan had die nu net rood moeten zijn…)
De presentatie door onze nieuwe group-CEO was rond 15u voorzien. Het managementteam diende echter al een kwartiertje op voorhand aanwezig te zijn. Met een dertigtal managers waren we ongeveer. Iets na drie uur kwam de groepsdelegatie de vergaderzaal binnen. Er volgde een korte begroeting. Tijdens die begroeting kreeg ik al meteen een opmerking over mijn Engels accent. “You have a very Anglo-saxon accent”, zo wist onze group-CEO mij te vertellen. “Pleased to meet you, Sir”, echt meer had ik nu ook niet gezegd.
Tijdens mijn opleiding aan de Universiteit Gent werd ik wel eens “Derrick” genoemd, omwille van mijn – toen nog - voortreffelijk Duits accent, opgebouwd na het veelvuldig bekijken van Duitse Krimis, over mijn Engels accent had ik, tot vandaag dus, nog geen opmerkingen gekregen. Ik ga er van uit dat een “Anglo-saxon accent” iets positief is?
Enfin, even terug naar de strategietoelichting. Wat volgde was een bijzonder boeiende uiteenzetting van wat voor ons als groep de komende jaren de strategische uitdagingen worden. Al vlug bleek dat onze Thomas Cook group-CEO een bijzonder gepassioneerd, getalenteerd en charismatisch man is, die het Belgische managementteam op een vlotte en boeiende manier doorheen de presentatie leidde. De man staat dan ook niet voor niets aan het hoofd van een multinationale onderneming met meer dan 30.000 mensen in dienst! Knap!
Als afsluiter van de managementpresentatie had de directie nog een korte vragensessie voorzien. Opnieuw een mooi voorbeeld van open communicatie, hetgeen door het managementteam, ondergetekende incluis, bijzonder werd gewaardeerd.
Om het plaatje van de eerste wekdag ten slotte volledig te maken:
8u45: handen heel even boven de radiator gehouden, deze ochtend immers opnieuw eerst mogen “ruiten krabben”, min 3 graden toen ik thuis vertrok, koud…, ondertussen alvast de weekplanning opgemaakt
9u30-12u: behandelen van diverse open punten: sponsoring gezocht voor onze Newsletter (zo kan u binnenkort ook weer eens iets winnen), nog een aantal details afgehaakt voor een beurs waar we binnenkort aan deelnemen (welkom op 15 en 16 maart op de Bed&Breakfast beurs op de Expo in Brussel), de stand van zaken gecheckt met één van onze reisagenten omtrent het actieplan voor onze nieuwe Marokkaanse lijndienst richting Oujda (had meer verwacht), een korte verkoopsopvolging met onze vertegenwoordiger in Istanbul (kreeg geen verbinding via skype), een nieuwe marketingtool voor “etnomarketing” naar de Turkse gemeenschap in België gecheckt (wellicht te duur, morgen nog even kort bespreken), nog een paar meetingverslagen afgewerkt, communicatiecampagne met de luchthaven van Rijsel gecheckt,…
12u-12u30: korte lunch in ons bedrijfsrestaurant
12u30-14u45: binnenkort lanceren we een nieuw product en een nieuwe website. Ik moet dringend de webteksten aanleveren. Heel even neem ik dan ook de rol van copywriter aan. Wordt deze week trouwens de rode draad in mijn dagtaak want zou vrijdag toch moeten af zijn.
14u45 – 16u15: bezoek van de Thomas Cook Group CEO en toelichting van de groepsstrategie
16u15: korte check van de verkoopscijfers (vandaag iets later, omwille van een technisch probleempje). Opnieuw goed verkocht het voorbije weekend, mooi zo Thomas Cook Airlines team!
16u20-18u30: nog een beetje verder gewerkt aan de webteksten. 18u30: writer’s block. En ik moet nog beginnen aan mijn eerste verslagje voor de Talentblog…
Tot morgen!
- 12 February 2008
- Gepost door Kathleenjanssens
Goeiedag allemaal tesaam, vandaag is het mijn eerste blogdag van de week en dit terwijl de zon in het weekend deed dromen van terrasjes en een welverdiende vakantie..
De werkelijkheid bleek vanmorgen al meteen anders te zijn. Radio één wist te melden dat de files op de E313 naar Antwerpen zo’n 3 kwartier vertraging zou opleveren. Wat ook bleek te kloppen..
Maar misschien beginnen met me even voor te stellen. Ik ben Kathleen Janssens, afgestudeerd als mijnbouwkundig ingenieur aan de KULeuven, en sindsdien aan het werk bij Arcadis. Eerst als projectmedewerker op de Hydronautafdeling (voor de leken: “hydronauten” staat gelijk aan het opstellen van modellen van ganse rioleringsnetwerken, op basis waarvan de dimensionering van nieuw aan te leggen leidingen en collectoren gebeurt).
Na enkele jaren ben ik dan de verantwoordelijke van de rioleringsgroep geworden. Momenteel ben ik ook coördinator van de afdeling infrastructuur van de Arcadis vestiging in Deurne. Binnen deze afdeling worden ontwerpen opgemaakt van wegenis- en rioleringswerken gaande van verkavelingen, gemeentelijke en Aquafin werken tot mastodont projecten zoals de heraanleg van de R1 in Antwerpen.
Buiten het werk verdeel ik mijn tijd tussen verschillende (non) activiteiten. Na een behoorlijk lange winterstop probeer ik terug mijn conditie wat op te krikken met te lopen (het lijkt wel meer op joggen, maar dat klinkt wat minder indrukwekkend, niet?). Daarnaast behoort ook niets doen tot mijn favorieten. Het komt er alleen niet zo vaak van.
En beter te catalogeren als passie dan als hobby, is er nog de KaVe (voor de leken: KV Mechelen, dé voetbalclub van Mechelen, al meer dan 100 jaar, etc etc.. ). Sommigen noemen het ook wel eens een obsessie. Maar daar ga ik helemaal niet mee akkoord! Wikipedia vermeldt: “Een obsessie is dwangmatig denken, een geestestoestand waarin een persoon bezeten is van een specifiek idee. Een persoon die ergens door geobsedeerd is, kan de gedachten niet uit zijn hoofd zetten, hoewel hij dit meestal wel wil.” En dat laatste is pertinent onwaar!
Ondanks het feit dat ik bij alle geel/rood gekleurde objecten aan “de Malinwa” denk en mijn weekendplanning in functie van de Kakkers staat, is er dus geen sprake van een obsessie.
Maar waar waren we gebleven? Juist ja, ik zou hier wat neerpennen over mijn werk/dag.
Mijn rol van coördinator houdt in dat ik me bezighoud met zeer uiteenlopende zaken. Planning van de medewerkers, projectopvolging, opstellen methodieken, secretariaat, offertes, externe contacten. Tussendoor probeer ik ook nog zelf wat ontwerpen op te maken.
Afwisseling genoeg dus, en dat is meteen een goede samenvatting van wat ik zoal doe: vanalles.
Vandaag betekende dat:
- 9.10 am: te laat op kantoor toegekomen (file), vervolgens emails gecontroleerd, interne planning opgevolgd en een hydraulische nota nagelezen.
- 10 am: commercieel overleg – waarbij alle offertes van de week de revue passeren. Mijn aandeel bestaat in de opmaak van de offertes voor een deel van de rioleringsdossiers voor de regio’s Antwerpen, Limburg en Vlaams Brabant. Deze week staan er 3 op de agenda. Wordt woensdag of donderdag dus vervolgd.
- 11 am: taartmoment. Vorige week ben ik nog maar eens een jaartje ouder geworden (de teller staat momenteel op 34), en dus heb ik de ganse bende hier op een caloriebom getrakteerd.
- 12 am: middagoverleg met enkele collega’s, waarbij discussie of probleempunten binnen de projecten worden besproken.
- 1 pm: een hoop ‘vanalles’ met mails, telefoontjes, afspraken rond planning. Planning is essentieel om de dingen vlot te laten lopen, maar op het moment dat ze is opgemaakt, is ze al achterhaald. Een tijdrovende bezigheid …
- 3 pm: eindelijk de tijd gevonden om aan één van mijn projecten te werken, de ontwerpnota afmaken zou moeten lukken… ondanks een aantal intermezzo’s.
- 6 pm: tijd om in te pakken. Nog niet beslist of het vanavond nietsdoen wordt of toch nog wat aan die ontwerpnota thuis werken. Maar dat vertel ik jullie morgen wel!
- 22 January 2008
- Gepost door Jan Simons
Zo, hier zijn we dan, mijn eerste blog entry. De komende 5 dagen krijgen jullie hier de kans om mijn schrijfsels te bekritiseren (waarom lees je anders iemand zijn blog ).
Hoe interessant het uiteindelijk zal worden, weet ik zelf nog niet. Ik heb namelijk niet echt een idee van wat ik zal schrijven. Ik zal jullie wel al direct vertellen wat ik NIET zal doen, en dat is schaamteloze reclame maken voor mijn bedrijf.
Ik heb gisteren een aantal entries van andere personen gelezen om een gevoel te krijgen wat de bedoeling is. De meesten zijn zeker de moeite om te lezen. Informatief, entertainend en goed geschreven. Als je hier graag over leest, raad ik je ze zeker aan.
Bij anderen kreeg ik echter het idee dat men een marketing persoon een promo tekst had laten typen, ipv een werknemer laten bloggen. Hier doe ik dus niet aan mee. Men heeft mij gevraagd om te bloggen over mijn werk/werkdag, en dat zal ik ook doen.
Laten we in elk geval maar eens beginnen bij het begin, en mezelf voorstellen. Mijn naam is Jan Simons. Ik ben 24 jaar, en ik werk bij Accenture Technology Solutions als SAP Consultant. Ik ben een nerd in de stereotype betekenis van het woord, en schaam me niet om dit te zeggen: ik ben veel met computers bezig, ik lees comics en strips en ik speel bord- en computerspellen. Het enigste dat mij nog onderscheidt van het stereotype “Amerikaanse filmnerd” beeld, is dat ik geen bril draag, en een normaal aantal sociale skills bezit. Daarnaast ben ik natuurlijk ook uitzonderlijk knap.
Hmmm dat bloggen blijkt nog zelfreflecterend te zijn. Ik wist bvb nog niet dat ik zo’n groot ego had …
Ik heb eigenlijk mijn hele leven al met computers gespeeld, en dat ben ik nooit ontgroeid. Zo ben ik dan ook bij ATS (Accenture Technology Solutions) terecht gekomen. ATS is de “technologische” tak van Accenture.
Waar Accenture zelf business consultants, met ook een goede technologische basis bezit, gaat ATS eerder voor mensen met diepe technologische kennis met ernaast wat business skills. Dit is dan ook direct hetgeen dat mij momenteel het meest aanspreekt: de kans om mij blijvend te verdiepen in technologie, en toch tegelijkertijd meeproeven van de businesswereld eromheen.
Toen ik pas begon te werken, was het eigenlijk alleen het technologische dat mij aantrok. Het business gedeelte schrok me zelfs eerder af. Ik had namelijk geen zin om 2 uur te vergaderen over (naar mijn mening) kleine en nutteloze details. Ik zag er het nut ook niet van in. Ik vond gewoon dat men wat minder nutteloze discussies moest houden, en vooral sneller en effectiever beslissingen moest nemen.
Ondertusen ben ik 2,5 jaar aan het werk, en ik heb mijn mening wel moeten bijsturen. De lange discussies zijn soms gewoon nodig om iedereen het nut van een bepaald detail uit te leggen. Er is namelijk niks belangrijkers dan dat iedereen op dezelfde lijn zit. Dit creëert een veel aangenamere werksfeer, en het elimineert een hoop mogelijke problemen.
Wat je gewoon zo snel mogelijk moet leren beseffen, is dat verschillende mensen verschillende meningen kunnen hebben, en ook een verschillende aanpak vereisen als je ze iets moet uitleggen. Het klinkt misschien enorm logisch, maar niet iedereen beseft dit direct.
Ik blijf natuurlijk wel een IT-man in hart en nieren. Ik ben er dus wel nog altijd van overtuigd dat het allemaal effectiever kan, en met een hoop minder woorden en meer daden.
Als iedereen nu gewoon maar luisterde naar mij, ging alles veel vlotter (daar is mijn ego weer ).
Zo zo, kijk eens waar we zijn geraakt … In het begin nog niet eens weten waarover ik zou schrijven, en toch eindigen met een semi-relevante tekst over Business - IT mensen. Wie had dat gedacht!! (ik in elk geval niet). Morgen toch maar proberen om effectief iets over mijn werkdag zelf te schrijven. Tot dan!
