- 28 April 2008
- Gepost door Luc Brouwers
Vanmorgen vroeg op om met de Thalys naar Parijs te reizen. Na het feestje van gisterenavond valt dat niet mee. Samen met GianGiacomo Pizzi en Valentin Yonchev ben ik naar Parijs gegaan voor een vergadering van het Center of Excellence “ERP Business Transformation Leadership”, welke ik naast Atos Consulting Belux ook nog mag leiden. GianGi is een Italiaan en specialist in SAP logistics execution. Valentin is een Bulgaar en een geniale SAP FI/CO/SEM consultant. In een vorig leven hebben we zowat overal in Europa gewerkt. Buiten hun SAP kennis zijn zij respectievelijk een ervaren logistieker en een financiële controller. Dat maakt hen zeer geliefd bij klanten. Ze spreken immers de taal van de interne klant. Technologie is bij Atos Consulting slechts ondersteunend, geen doel op zich. Wij helpen in de eerste plaats onze klanten met hun business probleem. Bij Atos Origin werken we nog zelden buiten België. Atos is de som van enkele grote lokale organisaties in West-Europa eerder dan een centraal gedirigeerde globale organisatie, typisch iets voor Amerikaanse firma’s. Het heeft als voordeel dat we ’s avonds meestal thuis zijn. We proberen de globale of pan-Europese projecten meestal uit te voeren met een klein centraal team aangevuld met lokale mensen. Dit is niet alleen beter voor onze work/live balance. Het reduceert ook de kost voor de klant en verhoogt de culturele aansluiting met de klant.
In Parijs ontmoeten we dan vertegenwoordigers van Frankrijk, Spanje, Engeland en Nederland. Sommigen zijn gespecialiseerd in SAP producten, anderen in Oracle producten. Dergelijke vergaderingen zijn gelegenheden om te netwerken, ervaringen en opinies uit te wisselen en samenwerkingsplannen te maken. ’s middags zijn we dan uitgebreid gaan eten, ideaal om bij te praten in een aangename omgeving. Het verschil met de Hollandse broodjes en karnemelk op kantoor is enorm. Het cultuurverschil is enorm. De Spaanse collega’s moesten vroeg terug, om hun vliegtuig te halen. Vliegen is de laatste jaren een verschrikking geworden. Je moet soms al 2 uur op voorhand op de luchthaven zijn, tijdrovende en onterende veiligheidscontroles, gepakt als sardientjes in blik, slechte service aan boord. Vroeger was het een stuk aangenamer. Geef mij nu maar de trein.
Op de weg terug met de Thalys viel me de snelheid van deze trein weer eens op, meer dan dubbel zo snel als de auto’s op de autostrade parallel aan het spoor. Dankzij de Thalys kan je makkelijk een dagje in Parijs gaan werken. Het schijnt zelfs dat er Brusselaars zijn die dit dagelijks doen. Snelheid is uitermate belangrijk in onze samenleving. We willen allen snelle laptops en snelle internetverbindingen. Succesvolle aanwervingen gaan meestal erg snel. Een offerte moet er ook altijd snel uit. Investeringen moeten zichzelf liefst terugverdienen binnen het kalenderjaar. Ambitieuze mensen willen snel carrière maken. Een job als consultant kan daarbij helpen, omdat je in enkele jaren al verschillende projectervaringen kan opdoen, van verschillende bekwame mensen kan leren, en omdat je regelmatig de kans krijgt om jezelf te bewijzen.
Misschien ontmoeten we mekaar dinsdag op Talentum. Als je sneller wil zijn dan andere kandidaten, dan kan je altijd schrijven naar AC.Belux@atosorigin.com.
- 21 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Goedemiddag,
Vandaag al weer mijn laatste blog-dag. Op zich was het best fijn om voor jullie een verslag van mijn dagelijkse bezigheden te maken.
Deze ochtend ietsje vroeger vertrokken, want ik had verwacht dat de file er weer ging zijn. Ik had blijkbar gelijk zodat ik rond 8.00 ben aangekomen. Deze voormiddag had ik dan weer ruimte om verder te werken aan het mysterieproject. Vandaag stond de dynamische constructie op het programma en het eerste idee bleek toch ergens een behoorlijk grote fout te bevatten. We willen immers de lineaire motoren zo veel mogelijk ontlasten, dus een zo klein mogelijke massa, wrijving en de zwaartekracht compenseren. Hierbij waren we op 2 problemen gestuit. Voor elk van deze problemen is toen een elegante oplossing bedacht, alleen blijken beide oplossingen elkaar nu conceptueel onmogelijk maken, het is dus of de ene oplossing waar we een van de motoren continu belasten met een behoorlijk grote kracht waar hij niet continu tegen kan, of de andere oplossing die qua motorbelastingen optimaal is, maar die het onmogelijk maakt meer dan 1 lamptype op de lijn te maken omdat het quasi onmogelijk is om te stellen. Beide situaties zijn niet acceptabel, dus kan ik op zoek naar een oplossing die wel mogelijk is. Momenteel heb ik deze nog niet kunnen vinden, het weekend zal inspiratie moeten brengen.
Rond 11.00 kwam Werner, de BKM’er, nog eens langs met een klein montage probleem. Dit hebben we snel kunnen oplossen: de leverancier had het verkeerde onderdeel geleverd (of had de inkoopafdeling een cijfertje fout overgetikt?). In elk geval was het probleem om 11.30 al principieel opgelost. Nu moeten we wel op het nieuwe onderdeel wachten. Voor de lunch nog wat mails afgehandeld.
De lunch van vandaag zag er niet uit, maar was wel lekker, en dat is toch het belangrijkste. Het was een soort schotel op basis van gehakt, broccoli, aardappelen en geraspte kaas, allemaal in 1 pan en dan onder de grill.
Na de lunch vergadering over het Turn-key project dat eerder in de week ook al aan bod is gekomen. Zo heel erg Turn-key is het project eigenlijk niet, want het is gebleken dat we van hieruit te leverancier toch behoorlijk moeten ondersteunen. Gelukkig is dit project nu na 8 maanden bijna voltooid. Uit de vergadering kwamen nog enkele kleine puntjes naar voor die ik zal moeten gaan doen, maar nog niets al te ernstig. Ik blijf er dus in geloven dat de machine week 25 hier stukjes van lampjes staat te maken.
Zoals ik gisteren had aangegeven, mogen we vanavond de sleutel van ons nieuwe huis gaan ophalen Maar eerst moet er nog een en ander gebeuren zodat ik er vandaag een korte dag van maak. Het is nu 15.00, en ik stop er mee voor deze week.
Hopelijk vinden jullie via deze site de job van je leven, en in dat geval: “Tot ziens bij Philips ”
- 7 April 2008
- Gepost door Steven Descheemaeker, Consultant
Dit betekent ineens de laatste blog-dag, maar we hebben zeker weer genoeg te vertellen!
Pijnpunten aanduiden
Na mijn koffietje, besloot ik dat ik eens zou beginnen met de pijnpunten aan te duiden in het proces. Met de vorige meetings als achtergrond lukt het me wel aan te duiden, waar de grootste moeilijkheden liggen. Mensen zijn nu eenmaal nogal kritisch ten opzichte van alles wat er rondom hen gebeurt, dus als er iets niet goed werkt of niet efficiënt is, is het niet al te moeilijk dat te detecteren. Ik herinner me trouwens dat de ACS (Accounting and Compiance Solutions)-collega zelfs opmerkte dat hij soms gegevens moest overtypen van een systeem naar een ander systeem, omdat de interface tussen 2 systemen niet goed bleek te werken. Het is ondertussen middag, en ik heb de aanduidingen gemaakt. Ik ga het doorsturen naar de project manager.
Middag: lunch in Deloitte
Ik ga naar kantoor, en ik ga daar nog wat verder werken. Eerst heb ik een lunch gepland met een vriend van me van ERS (Enterprise Risk Services), want we zijn van plan een initiatief te lanceren om nog makkelijker mensen van andere Business units te leren kennen. Het moet iets zijn dat aanslaat, speed-dating zou bijvoorbeeld niet zo slecht zijn, we’ll see. Ik zal dan ineens eens vragen naar een eventuele checklist.
De lunch is achter de rug. Toch altijd sfeer daar in het restaurant. Er zijn nog een paar accountants bij ons gaan zitten (Fiduciaire), die ik nog kende van toen ik in de BU Integrated Services werkte. Het cross-BU voorstel zou iets kunnen worden als een voetbalmatch. Duidelijk overlegd tussen mannen onderling :-). We zullen het nog wel concreet moeten uitwerken, maar het is zeker geen slechte start.
Next steps
In de namiddag op kantoor heb ik aan mijn project manager eens gevraagd wat de “next steps” zijn betreffende onze klant. Hij zei dat we, na de pijnpunten op een rij te zetten, eens moesten nadenken over een mogelijk to-be scenario. Later zouden we eventueel een ERP-selectie kunnen doen die ons to-be scenario ondersteunt. Het zal de werkdruk zeker verminderen bij de bank, bedenk ik dan.
Hoe dan ook, de project manager zal eerst nog eens de geschetste as is situatie, inclusief pijnpunten, bekijken en feedback geven.
Ik bedenk dat ik intussen eens de laatste deliverables moet structureren en kritisch bekijken om QRM compliant te zijn. Er wordt nogal wat aandacht geschonken hieraan, dus het kan beter goed zijn 
18u
Voila, that’s it for today. Hopelijk tot nog eens!
- 25 March 2008
- Gepost door Jan Van Roost, Project Manager
Dat de vakantie eraan zit te komen is duidelijk, want vanmorgen was er bijna geen verkeer.
Het eerste punt op de agenda voor vandaag is de risico analyse die werd opgesteld voor de nieuwe IT voor planning en tijdsregistratie die we aan het uitrollen zijn af te stemmen met senior management. Deze risicoanalyse is noodzakelijk om ons te helpen niets over het hoofd zien tijdens de invoerings- en opleidingsfase voor de eindgebruikers.
Vervolgens zijn er 2 rapporteringen voorzien waarbij ik samen met een collega van Audit de risico’s van de opbrengsten van 2 enterprise projecten tracht in te schatten, dit in een vergadering met de projectowner en de projectleider.
De bedoeling is een consolidatie en afweging in het directiecomité toe te laten op basis van correcte en recente data. Op het middaguur verplaats ik mij naar de hoofdzetel, want deze namiddag hebben we onze maandelijkse teamvergadering. We vernamen dat er weer een hele reeks mutaties op til is, zoals dat hoort in een dynamische onderneming.
In de late namiddag neem ik alle input die ik noodzakelijk acht bijeen om binnenkort in onze equipe een presentatie over elektriciteitsproductie toe te lichten aan mijn rechtstreekse collega’s, kwestie van de kennis te delen. Het zal eventjes zoeken worden om het juiste niveau van detail te vinden. We zijn immers een heterogene groep met enerzijds collega’s met een achtergrond in de communicatie of economie, en anderzijds ook een aantal ingenieurs.
Stof voor reflectie tijdens de paasdagen.
- 3 March 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Voila, weeral de laatste blog voor mij, eigenlijk straf hoe snel zo’n week voorbij vliegt. Als kleine vorm van contemplatie heb ik de blogs van de vorige dagen nog eens snel doorgenomen en eigenlijk was het toch wel een a-typische werkweek. Ik stel vast dat ik weinig bij de klant ben geweest en ook dat ik weinig werk als Competence Manager heb gehad. M’n tijd is vooral opgegaan aan het implementatieplan voor KPN. Maw, trachten de concentratie te bewaren en meer naar je digitale vriend (laptop) kijken dan naar mensen van vlees en bloed.
De rode draad in het verhaal was deze week duidelijk KPN en jaja, het rapport is klaar!! Vrijdagnacht om 2u heb ik m’n laptop met een diepe zucht dichtgeklapt. Een director zal nog een laatste maal alles nalezen (als je zelf reviewt, zie je sowieso dingen over het hoofd) en dan sturen we alles op maandag door naar de klant. Dan volgen ongetwijfeld nog enkele weken van discussies met de klant, meetings en presentaties om ons plan toe te lichten en uiteindelijk een finale versie die een resultante is van al dat gepalaver. Ik heb in m’n agenda al enkele dagen NL (en broodjes kroket) voorzien.
Vrijdag is nog wel een interessante dag geweest om enkele zaken met jullie te delen. Zoals elke vrijdag hebben een ‘ITE Planning Call’ gehad. Gans PwC maakt gebruik van een elektronische planningstool om voor alle mensen bij te houden wanneer ze op welke klant gepland zijn, wanneer er training is en uiteraard ook wanneer iemand met vakantie is. Bij ITE bekijken we deze planning elke vrijdag in detail om zo nauw mogelijk te kunnen opvolgen waar er mogelijke problemen zijn en de ‘bezettingsgraad’ (als ik het zo oneerbieding mag zeggen) zo optimaal mogelijk te houden.
Een prettig neveneffect is dat je zo meteen weet met welke klanten / jobs we bezig zijn (vooral handig als je je een ganse week in een rapport hebt begraven).
Een andere, zeer nuttige gewoonte bij ITE is het maandelijks organiseren van zogenaamde FA meetings. FA staat voor Football Association (het Engelse equivalent van de KBVB), maar ook voor Focus Area. Binnen de ITE bende zijn er verschillende FA’s waarbij we ons op bepaalde aspecten van IT Effectiveness verdiepen (o.a. IT Goverance, IT Security, etc.). Onze klanten verwachten van ons, terecht, een diepgaande expertise in bepaalde vakdomeinen van IT. Deze FA’s hebben als doel de mensen met dezelfde interesses en kennis samen te brengen om vervolgens ervaringen bij klanten uit te wisselen (als je dit zo leest, lijkt het wel een sociale praatgroep zoals de AA, maar dat is het natuurlijk niet).
Deze maand stond een voorstel op het menu dat een externe IT firma had uitgewerkt voor ons intern IT-departement. We hebben dat voorstel als team geëvalueerd en aanbevelingen uitgewerkt. Als ik heel eerlijk mag zijn: wij hadden vanzelfsprekend veel beter gedaan. 
Daarnaast waren er de gebruikelijke topics zoals sales, HR/competence aspecten en een presentatie over een lopende opdracht bij een klant (maar top secret, dus kan ik jullie niets meer over vertellen).
En dan de ‘grande finale’: het was laatste vrijdag van de maand, dus ook de beroemde ‘Last Friday Drink’ in het grand café bij ons. Dit keer was het thema ‘ski’ (logisch voor deze periode), met een slideshow van de skitrip die PwC heeft gemaakt naar Sestrière (ofwel was het een brave bedoeling, ofwel een extreem gekuiste versie te zien gekregen).
Zo’n last Friday drink is de ideale gelegenheid om op adem te komen van een stevige werkweek/maand en vooral ook om collega’s terug te zien die al een tijdje bij een klant aan de slag zijn. Het verbaast me telkens om vast te stellen hoe breed zo’n intern netwerk wel niet kan zijn: van elke dienst en departement zijn er wel mensen waar je even een babbeltje mee kan doen. Bovendien krijg je dan ook nog eens mensen in levende lijve te zien die zich anders enkel kenbaar maken via Sametime (je weet nog wel, onze versie van MSN) en in die relaxte sfeer van een last Friday hun charmante zelf zijn.
Wat ik me natuurlijk uitgebreid heb laten welgevallen (met m’n goede vriend Leffe bij de hand).
Misschien nog snel een sneak-preview naar volgende week:
maandag: start van interne budgetrondes (waar ik het ganse IT luik voor m’n rekening neem) en afronding van een assessment rapport
dinsdag staat in het teken van HR: CM meeting en 2 interviews
woendag: klantendag
donderdag: idem
vrijdag: vrij (echt waar, ik heb 4x gecontroleerd en de ganse dag staat nog vrij).
Beste mensen, het was mij een waar genoegen om jullie te entertainen en ongetwijfeld ook te vervelen deze afgelopen week.
Veel plezier en geniet van het leven!!
Peter
- 25 February 2008
- Gepost door Chris De Waele
Laatste werkdag van de week, meteen ook een laatste overzichtje van wat er allemaal leeft bij Thomas Cook Airlines.
Vandaag lijkt wel de dag van de afgelaste meetings.
Deze voormiddag hadden we een “Route development workshop” ingepland om onze ideeën rond nieuw op te starten routes voor 2009 in kaart te brengen, en alvast concrete actiepunten te formuleren voor de komende maanden. Helaas, één van de key players zegt in laatste instantie af… verplaatst naar begin maart.
En in de namiddag stond de tweewekelijkse managementmeeting op de agenda. Maar ook hier: te weinig aanwezigen, gevolg: geannuleerd.
2 annulaties, in totaal meer dan 4 uur “meetingtijd” die plots vrij komt.
Nu, komt mij eigenlijk vrij goed uit, had in mijn weekplanning immers nog een aantal punten voorzien waar ik tot op heden nog niet aan toe was gekomen. En zo kunnen we dan toch nog het weekend in met een tevreden gevoel. Een goed gevuld weekend trouwens, te gevuld, vandaar dat ik voor vanavond maar alvast, ook in laatste instantie, heb afgebeld voor een klasreünie – behoor al tot de jubilarissen, 15 jaar afgestudeerd aan het college, amai, traditioneel komt daar toch bijna niemand meer naartoe, en diegenen die komen zie ik sowieso nog wel een andere keer, wil eigenlijk eens gewoon een avond thuis zijn. Morgen richting Leuven, Ethiopisch gaan eten met vrienden, geen idee waar ik mij mag aan verwachten, vraag mij af of ik niet beter al iets op voorhand zou eten, voor als de porties zouden tegenvallen; en zondagmiddag dan naar een verjaardagsfeestje, moet nog een cadeautje gaan halen, en die bongo-dozen beginnen eigenlijk al een beetje te vervelen, heb er zelf nog een voorraad van 5 thuis liggen, dus zal nog iets anders moeten gaan verzinnen sic gaan halen, tussendoor dan nog een gans pak praktische huis-, tuin- en keukenklusjes afhandelen, hopelijk nog heel even iets van sport doen, en weekend zal ongetwijfeld weer vlug voorbij zijn.
Chronologisch overzichtje van wat er zoal te beleven viel op de werkvloer op deze mooie vrijdag:
9u-10u: even vlug de sales cijfers checken, meeting van zodadelijk nog even kort voorbereiden, was toen nog niet afgelast, dus wist nog van niet beter
10u-11u30: Route development workshop, net afgelast, tijd om nog wat verder te werken aan de teksten voor nieuwe website, zijn bijna af
11u30-12u30: kort mails behandelen, in afwezigheid van één van de teamleden zelf nog een aantal groepsaanvragen behandelen, nog even onze prijzen checken zodat we goed het weekend ingaan
12u30-13u: vlugge lunch, iets dat voor vis moet doorgaan, botervis zo blijkt nadien, was echt niet lekker deze middag, ben nochtans helemaal geen moeilijke eter
13u-16u: managementmeeting afgelast, tijd vrij om een aantal open punten weg te werken, polshoogte genomen van een operationeel probleem bij één van onze agenten in Turkije (zou nu moeten opgelost zijn), marktonderzoek gelanceerd bij één van onze vaste externe partners, meer dan een uur aan de telefoon gehangen, conclusie van het gesprek was dat onze probleemstelling eigenlijk zo goed als onmogelijk via een eenvoudig marktonderzoek zou kunnen worden beantwoord (wat nu?)
16u-16u30: wekelijkse projectstatusmeeting, hou mij naast het ticket sales gebeuren sinds enkele maanden bezig met een aantal luchtvaartgerelateerde projecten, op vrijdag checken we steeds even kort de status van 2 projecten die ondertussen al in de ontwikkelingsfase zitten; eerste project houdt verband met nieuwe website die binnenkort live gaat, ik krijg nogmaals te horen dat ze dringend mijn teksten nodig hebben, had misschien beter ’s avonds daar wat meer tijd in gestoken dan in deze blogposts :-), de ontwikkeling van de technische applicatie zit immers mooi op schema dus ik zou wel eens de bottleneck kunnen worden; tweede project is het opzetten van een nieuwe rapportering die ons verder moet helpen met het beoordelen van de performantie van onze vluchten, zou er binnenkort moeten zijn
16u30-19u: korte evaluatie van een online campagne, resultaten moeten beter, maandag dringend te bekijken, nog vlug een briefing voor nieuwe salesactie uitwerken die we volgende week moeten lanceren (welk prijsvoordeel voor de klant, hoe communiceren, via welke distributiekanalen, welke salestarget stellen we voorop, wie moet wat doen, definitief af te haken op communicatieforum volgende week dinsdag), nog klassement wat op punt stellen en het weekend kan beginnen!
En dit betekent meteen ook het einde van het weekverslag over mijn werkervaringen bij Thomas Cook, voor u de voorbije 5 dagen samengevat in 15 pagina’s…
- 18 February 2008
- Gepost door Kathleenjanssens
Dag bloggers, vrijdag is voor de meeste mensen de dag dat het gelukzalige weekend aanbreekt. Voor mij niets anders natuurlijk. Maar eerst moet er natuurlijk nog flink wat gewerkt worden!
Vandaag staan er twee externe vergaderingen op het programma. De eerste vergadering is gepland in Antwerpen en gaat over de herinrichting van een straat, waarbij we samenwerken met een architectenbureau. Het gebeurt niet al te vaak dat architecten worden betrokken bij klassieke, kleinere wegeniswerken. Het project kadert echter in een masterplan voor de ganse gemeente, waarin een visie werd uitgewerkt over de (her)aanleg van verschillende straten en pleinen. Onze taak in dit project is een technische vertaling maken van de door de architecten vastgelegde concepten en materialen. Een leerrijke ervaring. De conceptuele eisen blijken niet altijd om te zetten in technisch én economisch haalbare uitvoeringsplannen. Anderzijds vormt de architecturale impact zeker een meerwaarde in dit ontwerp.
Het project zit momenteel in ontwerpfase, en de gemeente wil graag zo snel mogelijk het project afwerken, zodat de uitvoering kan gestart worden. Werk aan de winkel dus!
In de namiddag mag ik naar één van onze belangrijkste opdrachtgevers. De bespreking gaat over de te volgen procedures en werkwijze die wij als studie- en ingenieursbureau dienen te volgen bij de opmaak van onze rioleringsstudies en ontwerpen. Aangezien de wetgeving ivm riolering de laatste jaren fel wijzigt én blijft wijzigen, dienen natuurlijk ook de studies en ontwerpen te volgen. Dit moet dan ook nog vertaald worden in een juiste vergoedingswijze. Niet evident, evenmin voor ons als voor onze opdrachtgever, zo blijkt. Wat niet wil zeggen dat de vergadering niet constructief bleek te zijn.
Met een goed gevoel kan dan het weekend starten. Ook weer veel dingen gepland dit weekend, maar het meest kijk ik toch uit naar een amusant voetbalavondje morgen in Mechelen..
- 29 January 2008
- Gepost door Jan Simons
Eergisteren heb ik jullie uitgelegd wat mijn Release Management rol juist inhoudt. Zoals ik toen al had vermeld, werken we momenteel met 2 SAP lijnen. Lijn 1 bevat een ontwikkelings-, een acceptatie- en een productiesysteem. Lijn 2 bevat alleen een ontwikkelings- en acceptatiesysteem. De bedoeling is om binnen 2 weken een switch uit te voeren. Dit houdt in dat het productie systeem wordt weggenomen van lijn 1, en bij lijn 2 wordt geplaatst.
Deze switch gaat ook nog eens samen met een upgrade van het SAP-systeem, en de Go Live van een project dat werd ontwikkeld op Lijn 2.
De filosofie was waarschijnlijk, laten we proberen zoveel mogelijk vervelende zaken in 1 keer te doen. Dan moeten we ook maar 1 keer de rotzooi opruimen.
Als je je productie systeem switcht van lijn, moet je ook alle ontwikkelingen van de ene lijn naar de andere overzetten. Doe je dit niet, verlies je een hele hoop werk. Om dit soepel te doen verlopen, moet het natuurlijk via een gecontroleerd proces gebeuren. Men heeft hiervoor dan ook een heuse procedure uitgewerkt: alle ontwikkelingen van lijn 1 worden gedocumenteerd in een tabel die op de systemen van lijn 2 wordt bijgehouden. Via deze tabel kan men zien welke ontwikkelingen gesynchroniseerd moeten worden, en door wie.
Elke entry (= elke verschillende ontwikkeling) bezit ook een synchro veld, dat initieel leeg is. De bedoeling is om dit veld op te vullen met informatie die wijst naar de “nieuwe” ontwikkeling op lijn 2. Zo weet je direct of de synchronisatie al is uitgevoerd, en waar je deze kan vinden. Zo kan je ook makkelijk alles terug linken aan elkaar, en gaat er geen informatie verloren.
Om te zorgen dat men dit ook effectief zou doen, ontvangen de verantwoordelijke personen regelmatig mails zolang hun synchro veld leeg is.
Mooi uitgedacht, niet? Zo moet wel alles goed verlopen, … of niet?
Hoewel dit op papier een mooie oplossing lijkt, heeft de praktijk anders uitgewezen. Jammer genoeg ben ik de persoon die dit mag oplossen.
Vermits dit allemaal Live moet gaan over 2 weken, heb ik mijzelf de actie toegewezen om deze tabel eens volledig te controleren. Ik had namelijk verwacht dat het wel mee zou vallen. Ik dacht dat de meeste mensen hun werk wel correct hadden gedaan, en de entries wel zouden kloppen, … was ik even mis.
Het leek wel alsof ik een beerput had open getrokken, en er met open ogen in ben gesprongen. Erger nog, ik had zelf gezegd dat ik wel in deze beerput wou springen.
Hoe kwam dit nu allemaal?
Zoals gepland, werden de ontwikkelingen gedocumenteerd in deze tabel, en zoals gepland kregen de mensen regelmatig een mail zolang hun sycnhro veld leeg bleef. Na een tijdje begonnen de mensen zich echter te storen aan deze “herinneringsmails”. Men begon dan ook creatieve oplossingen te bedenken. Sommigen gingen het synchro veld willekeurig opvullen, zoals “abcd”, “N”, “X”, of mijn persoonlijke favoriet: “Ik doe dit niet”.
Natuurlijk deed niet iedereen dit zo opvallend. Ik vond ook entries die op het eerste zicht normaal leken. Maar meer in detail bekeken, bleek dat men doodleuk verwees naar ontwikkelingen die niet bestonden.
Na lang en hard zwoegen, was ik door de volledige tabel/beerput gezwommen, en kwam ik op de proppen met een mooi lijstje van alles wat mis was. Maar liefst 36% van de entries waren foutief, en daar schrok men wel even van. Opeens kreeg dit de hoogste prioriteit.
Mijn komende dagen zullen dan ook goed gevuld zijn met het achterna lopen van mensen om dit op te lossen. Gelukkig is dit wel mijn laatste blog entry, want tijd om te blijven schrijven zal ik toch niet meer hebben.
- 21 January 2008
- Gepost door Monique Dewaele
De dringende integratietesten zijn afgewerkt. Ik heb zelf nog wat kleine aanpassingen gedaan, daar we niet zoveel tijd meer hebben.
Ik heb nu weer de tijd om de functionele analyse terug op te pikken, in grote lijnen is die klaar. Ik begin de functionele analyse uit te splitsen, en probeer uit te zoeken in hoeverre we bestaande programma’s kunnen hergebruiken, mits de nodige aanpassingen. Het is niet altijd eenvoudig om in een oogopslag te besluiten, ik kan dat bestaand programma gebruiken en aanpassen. De bestaande functionaliteit moet blijven werken en mag geen hinder ondervinden van de nieuwe functionaliteit.
Vandaag is er een nog een meeting gepland met de projectleider, ik moet nog een paar dingen afpunten, de functionele analyse wordt samen in grote lijnen overlopen en er wordt nog een mail gestuurd naar de gebruikers, voor confirmatie van een bepaalde oplossing, die eigenlijk niet zo gedetailleerd besproken geweest is.
Nu kan ik starten met de Technical design, een opsomming van alle taken (nieuwe en bestaande) met wat bijkomende informatie. Met het technical design, krijg ik een beter en duidelijk overzicht van de structuur. Dan kan ik de raming maken, hoeveel dagen nodig voor detail analyse, hoeveel dagen voor programmatie/test. Dit alles moet nu voorgesteld worden aan de gebruikers, ik leg een meeting vast voor volgende week en begin aan de power point presentatie, die moet vooral overzichtelijk zijn, kort en bondig. Pas na goedkeuring van de gebruikers, kan gestart worden met de detailanalyse.
Tussenin assisteer ik nog verschillende programmeurs, hoe moeten ze iets testen, wat wordt er juist bedoeld in de analyse … Het is niet altijd eenvoudig om van het ene onderwerp naar het andere te switchen, maar dat went wel.
- 14 January 2008
- Gepost door Kinnie Dendas
De werkweek zit er weer op. Vrijdag blijft toch echt de leukste dag van de werkweek. Met het weekend in het achterhoofd lijkt alles gemakkelijker te gaan. Nochtans was er weer een drukke agenda vandaag met onder andere de eerste conference call met een van de software vendors. We hebben ook met het hele team de eerste versie van de ‘final deliverable’ bekeken en veranderingen aangebracht.
Gisteren ben ik een hapje gaan eten met twee Capco collega’s die in hetzelfde hotel verblijven maar bij een andere klant aan het werk zijn. Een leuke ontspanning, zeker na twee avonden fast food vanwege de late werkuren.
Voor één keer vertrek ik vandaag eens niet richting Brussel maar heb ik een toeristisch weekendje Parijs gepland. Ik vond het toch niet kunnen om twee maanden in Parijs te werken zonder de stad nog eens echt bezocht te hebben. De weersvoorspellingen zien er goed uit, dat kan dus niet misgaan.
Ik had trouwens nog een andere collega aan de telefoon vandaag en de REF (Regional Employees Forum) van vorig jaar kwam ter sprake, meteen een goede afsluiter van deze blog want de REF is voor mij tot hier toe ongetwijfeld een van de hoogtepunten van mijn tijd bij Capco. Het was een fantastische tweedaagse voor alle Capco werknemers van heel Europa, een mix van team building activiteiten, presentaties, discussieforums en natuurlijk feestjes. Bij deze solliciteer ik alvast voor een volgende editie …
Wat mij betreft is het genoeg geweest voor deze week. Er staat een oververdiend weekend voor de deur!
