- 15 May 2008
- Gepost door Natalie Verhasselt
Groot nieuws op de dienst: Ward is voor de eerste maal vader geworden van een dochtertje, Flore!
Deze ochtend geen vergaderingen gepland vóór 11u. Dus een tijdsblok van 2,5 uur om de planning te bekijken, om mails te beantwoorden, om de volgende vergaderingen voor te bereiden, … maar niets was minder waar. De eerste mail heeft een groot deel van mijn tijd en energie genomen. Ik probeer nochtans in het beheer van mijn mails de principes van time managment te hanteren: Do now, Delegate, Dump, Defer. Het helpt, maar de instroom van mails is te groot en dus de oorzaak van mijn time-probleem zou moeten aangepakt worden. Iemand suggesties?
We zitten in een finale onderhandelingsfase met onze IT provider voor een groot implementatieproject. Als business projectleider wens ik garanties omtrent kwaliteit bij oplevering, budget en planning. Echter een aantal kleinere, maar principiële meningsverschillen weerhouden ons om het contract te ondertekenen. Gelukkig kan ik rekenen op twee zeer goede medewerkers die zeer intensief en secuur de contracten doornemen, opmerkingen doorsturen en de dagelijkse opvolging doen. Ik hoop op zeer korte termijn deze fase te kunnen afronden, zodat we ons kunnen toeleggen op de inhoud van het project. De laatste loodjes wegen echt wel het zwaarst. Maar we bijten door.. want goede afspraken, maken goede vrienden.
Na een korte middaglunch op ons bedrijfsterras, begeef ik me van het ene overleg naar het andere. Eén meeting betreft de voorbereiding van de opslorping van distributienetbeheerder IGAO.Ik permitteer me om dit forum te gebruiken om toch even de context de situeren in dewelke Eandis zich bevindt.
Het zit zo. In de vrije energiemarkt in Vlaanderen kunnen alle klanten vrij kiezen bij welke energieleverancier ze elektriciteit en/of aardgas kopen. De energie komt over een netwerk van kabels en leidingen tot bij de klant. Dat netwerk beheren is de hoofdopdracht van de distributienetbeheerders. Zij leggen zich toe op alles wat met aansluitingen en met distributienetten voor elektriciteit en aardgas te maken heeft.
In Vlaanderen zijn acht ‘gemengde’ distributienetbeheerders aangeduid, elk voor een welbepaald grondgebied: Gaselwest, IGAO, IMEA, Imewo, Intergem, Iveka, Iverlek en Sibelgas. Om hun opdrachten uit te voeren, doen deze distributienetbeheerders een beroep op Eandis. Eandis is actief in 239 steden en gemeenten en telt ruim 3 600 medewerkers.
Distributienetbeheerder IGAO, voluit ‘Intercommunale Gasvoorziening van Antwerpen en Omgeving’, gaat de laatste bocht in. De gemeenten, die voor aardgasdistributie bij IGAO zijn aangesloten, gaan hun gasactiviteiten overdragen aan de verwante elektriciteitsnetbeheerders IMEA, Intergem of Iveka. Het is de bedoeling om de dienstverlening te versterken door in deze gemeenten het distributienetbeheer voor zowel elektriciteit als aardgas zoveel mogelijk in één netbeheerder samen te brengen.
Er rest me nog een klein half uur om mijn werkdag af te sluiten en deze wijd ik aan het bijwerken van deze Vacature-blog. Het is ongelooflijk om vast te stellen hoe snel de tijd vooruit gaat…. Time flies when you’re having fun…
- 24 April 2008
- Gepost door Luc Brouwers
Vanmorgen had ik weer zo’n irritante business review, deze keer in België. Daarna de voorbereiding van de Talentum Jobbeurs van 29 april Brussels expo. We zullen er deze keer met 3 standen staan, Atos Consulting, Atos Origin en Atos Worldline om duidelijk te maken dat er grote verschillen bestaan tussen management consultants van Atos Consulting en de andere meer IT georiënteerde divisies van Atos Origin. We zullen met meerdere consultants aanwezig zijn om alle kandidaten te woord te kunnen staan. Als je nu al iets meer wil weten over ons kan je gaan kijken op aflevering 2 en 4 van Vacature TV van 2007. Je kan ook altijd op onze eigen website gaan kijken of de blogs van vorig jaar erop nalezen als je bv. wil weten waarom vrouwen betere consultants zijn.
’s Middags had ik samen met een collega, Inge Picalausa en een bevriend IT directeur afgesproken om te gaan lunchen. Het was mooi weer en we konden buiten eten, de eerste keer dit jaar. De zon was verblindend doch zeer opbeurend, zeker na de business review van vanmorgen. Als je lange dagen maakt, doet het deugd om tussendoor een straaltje zon te zien. Gezellige lunch en weer eens een voorbeeld van hoe klein ons landje wel is. Deze CIO was ooit klant van Atos Origin en op een bepaald ogenblik waren we zelfs collega’s. Inge kende dan weer enkele van zijn medewerkers en we hebben ook meerdere gemeenschappelijke kennissen in de Belgische IT sector. Velen daarvan zal ik morgen (donderdag 24 april 2008) weerzien op de Datanews Awards Ceremony bij Tour en Taxis. Het is inderdaad een kleine wereld en dankzij Linked-In, Plaxo en andere netwerktools wordt hij precies nog kleiner. Leuk en voor sommigen misschien beangstigend. Ik maak er graag gebruik van om toch een beetje in contact te blijven met de vele collega’s en business partners van de afgelopen 20 jaar.
Na de middag een lange vergadering met Jos Vanhommerig, onze sales manager en een klant die met ons wilde brainstormen over het gezamenlijk aantrekken van talent. De echte strijd in de markt is immers niet om klanten maar wel om getalenteerde mensen. Dat had hij goed begrepen. Het merkwaardige is dat we in deze arena concurrent zijn van onze klanten. Het idee om krachten te bundelen met een klant is niet slecht, doch lijkt me zeer moeilijk te realiseren. Kandidaten moeten immers een goed geïnformeerde keuze kunnen maken met duidelijkheid over wat hen te wachten staat. Bij ons werk je niet dagelijks in dezelfde locatie doch in de regel wel in België. We houden wel rekening met de dagelijkse verplaatsingen. Consultants weten ook dat ze zich voortdurend moeten bewijzen en dat ze zich vlot moeten kunnen aanpassen en inwerken in de omgeving van de klant. Dat en het feit dat je met dynamische en getalenteerde mensen samenwerkt in een leuk team maakt ons beroep juist zo leerrijk. Er is geen tijd om in je comfortzone in slaap te sukkelen. Je leert daarom als consultant in 3 jaar meer dan elders op 10 jaar.
Vanavond is het laat geworden, bijna middernacht en morgen wordt het weer een zware dag. En dan kunnen we al uitkijken naar het weekend.
- 17 April 2008
- Gepost door Peter Gobin
Deze ochtend ben ik slechts redelijk laat op het werk aangekomen omdat de file aan de werken op de E34 onnatuurlijk lang was. Ik rijd nochtans weg van Antwerpen ’s morgens, dus ik behoor geen files te hebben. Gelukkig stonden er geen vaste afspraken in de agenda vandaag. Daardoor heb ik flink kunnen doorwerken aan een ontwerp klus voor een mechanisme om niet al te rechts draadjes aan te voeren. Jullie denken nu vast, 3 dagen, 3 verschillende projecten. Dan denken jullie correct, momenteel werk ik aan meerdere kleinere projecten. Dit is echter lang niet altijd zo, andere keren zit ik in een projectteam om een grote machine te bouwen en ben ik daar fulltime mee bezig. Deze situatie, met meerdere projecten is voor mij echter aangenamer, meer afwisseling en als je ergens mee vast loopt kan je altijd nog met iets anders verder tot een geniale ingeving komt langs vliegen of tot de collega de proeven die hij zou moeten doen eindelijk voltooid heeft.
Bovendien waren er vandaag bijzonder weinig telefoons of mensen die snel iets kwamen vragen. Het is dus voor dit project een productieve dag geweest. Deze ochtend waren er alleen nog maar wat losse stukje die ergens in de ruimte rondzweefden. Dat had ik vorige week al gedaan. Dus deze ochtend het concept volledig afgewerkt en dan aan de 3D modellen begonnen van de kritischere onderdelen. Deze zijn vanavond ook zo goed als klaar zodat er alleen nog enkele steuntjes en beugeltjes nodig zijn om het volledige 3D model van deze unit af te werken. Vervolgens moeten hiervan dan nog 2D tekeningen gemaakt worden zodat we de onderdelen kunnen laten maken bij een van onze toeleveranciers. Het maken van de 2D tekeningen doe ik echter slechts bij uitzondering zelf. Meestal wordt dit uitbesteed aan een extern engineering bureau of doet een tekenaar dit. Bij dit project is het niet anders. Er wordt dan wel van mij verwacht dat ik de tekeningen (steekproefsgewijze) nakijk.
Meer valt er eigenlijk over vandaag niet te vertellen, veel getekend, samenstellingen gebouwd op de PC en bewegingsprofielen nagekeken en bijgewerkt.
Nu heb ik echter wel ruimte om uit te proberen leggen wat er zo leuk is aan in een machinebouwafdeling werken. Alles begint met een vraag van de buitenwereld (consumenten) die op zoek zijn naar een nieuwe of betere manier om hun behoefte aan licht te vervullen. Dit wordt dan door een marketingafdeling omgezet in een plan van wanneer we welke lampen op de markt moeten hebben en hoeveel dat er moeten zijn. Vervolgens wordt dit gecheckt met de huidige productiecapaciteit en als daaruit blijkt dat er een probleem is, dan kan onze afdeling aan het werk. In de leukste projecten moet er een productielijn worden gebouwd voor een product dat nog niet bestaat. Dan is er veel samenwerking nodig met de mensen van productontwikkeling. Wat zo een project zo leuk maakt is dat er niets vast ligt. Je begint echt met een blanco blad waar dan al snel enkele kantlijnen op komen en dat steeds verder ingevuld wordt tot er uiteindelijk een volledig tekeningenpakket van de machine klaar ligt. Dan worden alle onderdelen gemaakt, gemonteerd en gaat de machine proefdraaien. Bij heel dit traject zijn wij hier als constructeur nauw betrokken. Eerst om de concepten te bedenken, dan om deze tot op een zeker niveau van detail uit te werken, vervolgens om tekenaars en monteurs aan te sturen en problemen op te lossen. Tot slot volgen we de eerste maanden de aanloopproblemen en slijtageverschijnselen nauw op om uiteindelijk een goed werkende machine aan de productieafdeling over te dragen. Je bent hier dus werkelijk de geestelijke vader van je machine of unit, waarvan je dan ook alle details behoort te kennen. Maar ook projecten waarbij een deel van een bestaande machine moet worden vervangen of verbeterd omdat ze niet naar behoren werken, of te snel verslijten kunnen zeer uitdagend zijn. Er is minder vrijheid wat vaak juist meer creativiteit vereist. Je moet dan iets gaan verbeteren waar iemand anders al eens grondig over heeft nagedacht en meestal zijn de meest voor de hand liggende oplossingen dan al uitgeprobeerd of uitgesloten. Momenteel werk ik aan beide soorten projecten tegelijk. De vorige 2 dagen was voor een nieuw product op een nieuwe lijn, vandaag was het het vervangen van een haperende draadaanvoerunit. Niet dat een project dus op 1 dag is afgewerkt. Ik probeer echter zo veel mogelijk aan alle mij toegewezen projecten te werken tijdens een week zodat er overal iets van vooruitgang is. Om een beter beeld te geven: Het bouwen van een nieuwe lijn duurt al snel 1.5 tot 2.5 jaar. Nog een voordeel van de taak als constructeur hier is dat we alleen prototypes bouwen. Af en toe wordt er van een bepaalde machine wel eens een tweede of derde besteld, maar het overgrote deel zijn eenmalige machines. Dit zorgt er voor dat, in tegenstelling tot productontwikkeling, het niet loont om over elk detail dagen na te denken. Daardoor gaan de projecten hier nog behoorlijk snel vooruit.
Blijkbaar is er toch meer te vertellen over mijn job hier dan ik aan het begin van de week had verwacht. Dus hoop ik jullie morgen weer met een stevig stukje tekst te kunnen verwennen.
- 3 April 2008
- Gepost door Steven Descheemaeker, Consultant
Multi disciplinary approach of Deloitte
Vandaag ga ik iets meer vertellen over de verschillende samenwerkingen die we hebben tussen afdelingen onderling, en hoe dat in de praktijk in zijn werk gaat. We gedragen ons bij een klant zeer snel als “Deloitte” in plaats van als een afdeling van Deloitte. Dat weerspiegelt zich heel snel op de dagdagelijkse activiteiten van een Deloitter, zoals bijvoorbeeld bij mij het geval is momenteel.
Misschien is het geen slecht idee toch even een kort overzicht te geven van de afdelingen (Business Units) binnen Deloitte, zodat jullie bij de volgende blogs snel weten over welke mensen ik het precies heb:
Deloitte Fiduciaire: KMO-advies, vooral gefocust op familiale ondernemingen. Meer specifiek gaat het hier over belastingsadvies (successieplanning etc), juridisch advies, advies ivm overnames & verkoop van kleinere ondernemingen, advies ivm subsidies en algemeen bedrijfseconomisch advies. Het bedrijfseconomisch advies dat gegeven wordt, wordt regelmatig gevolgd door een IT-ondersteuning waarbij beroep wordt gedaan op de IT-consultants van Deloitte Consulting.
Deloitte Accounting & Compliance Solutions: Voor multinationals. Dit is onze outsourcing-afdeling voor financiële profielen die kunnen ingezet worden wanneer bijvoorbeeld een CFO op vakantie is, of tijdelijk niet kan werken.
Deloitte Consulting: Focus op multinationals en mid market. Zowel bedrijfseconomisch advies (business consulting) als de implementatie van ERP pakketten. We hebben hiernaast ook IT-consultants die niet echt ERP-implementaties doen, maar voor multinationals relatief snel een bepaald (sub)proces from scratch kunnen automatiseren. Deze IT-consultants worden heel geregeld ook door KMO’s gevraagd om een basis IT-infrastructuur te voorzien om gestructureerd te groeien.
Deloitte Belastingsconsulenten: Multinationals. Belastingsadvies, en gestructureerd in Direct en Indirect tax. Bij Direct heb je dan personen- en vennootschapsbelasting, waarbij het advies over personenbelasting voornamelijk het accent legt op expats. Bij Indirect heb je douane en BTW.
Deloitte Bedrijfsrevisoren: Multinationals en mid market. Dit is onze audit afdeling. Ze attesteert jaarrekeningen.
Deloitte Enterprise Risk Services: Multinationals en mid market. Dit zijn onze risk-consultants. Zij zijn experten in interne controle (lees: Sarbanes-Oxley-reglementering). Interne controles worden door hen, in samenwerking met de audit in het midden van het fiscaal jaar, geanalyseerd op 2 vlakken: processen en IT. Daarom heb je 2 afdelingen: Finance & Controls (processen), en ICT (IT).
Deloitte Corporate Finance: Multinationals en mid market. Zij houden zich bezig met verkoop en overnames van grotere ondernemingen, waardering van ondernemingen, due diligence, real estate, etc. Ze zijn dus onze Net Present Value experten.
Laga: Multinationals. Dit is het advokatenkantoor, gelinkt met Deloitte.
How this affects my daily tasks
Wat regelmatig gebeurt, is dat je met jouw business unit de klant bedient, maar af en toe je klant laat proeven van andere diensten. Meestal wordt dat nogal warm onthaald zodat je soms relatief snel met een ploegje zit cross-BU, en dan leer je snel weer een hoop mensen kennen. Momenteel werken we bij de bank waarvoor ik werk bijvoorbeeld met business consultants, financieel-technische profielen (Accounting & Compliance Solutions), ERP implementators (long term solution), een IT-consultant (temporary short term solution) en een belastingsconsulent. Af en toe zetten we ons samen, om onze ervaring van een bepaalde periode op tafel te leggen en van mekaar te leren (we willen allemaal die helicopterview vast hebben). Straks bijvoorbeeld is zo’n meeting gepland (in het kader van de intercompany-transacties), en direct daarna nog een reeks meetings met de klant over hetzelfde onderwerp. We zullen ons zeker niet vervelen.
17.30u
Ik moet zeggen, de intercompany-transacties automatiseren is complexer dan ik dacht. Weer veel bijgeleerd over BTW en IT vandaag. Maar ik denk dat ik wel een vrij volledig beeld heb over de hele zaak. Ik heb mijn projectmanager gevraagd of ik eens wat vroeger naar huis kan, want morgen wordt het zowieso een drukke dag. “Dat moet jij weten” is meestal het antwoord, wat betekent dat het licht op groen staat.
- 20 March 2008
- Gepost door Jan Van Roost, Project Manager
Gisteren was een drukke dag,
Deze voormiddag is er een afstemming met een testgroep van eindgebruikers voorzien voor de nieuwe IT tool die we aan het implementeren zijn.
De tool moet het opvolgen van de werven en de planning van infrastructuurprojecten zoals nieuwe hoogspanningsstations door onze projectingenieurs mee ondersteunen.
Het programma zal ook toelaten om aan resource management te doen en de belasting van de medewerkers goed in te schatten.
We hoopten op groen licht om het vooropgestelde roll-out plan hanteren.
Mits enkele kleine aanpassingen kunnen we verder en blijven we op schema. De afstemming nam de hele voormiddag in beslag.
In de namiddag geen vergaderingen. Na een broodje in de cafetaria kan ik het verslag opstellen en de actiepunten groeperen.
De rest van de namiddag werk ik aan de volgende stappen en bespreek ik met enkele directe medewerkers hoe we een deel van de vragen die we in de voormiddag kregen concreet zullen vertalen in de opleidingen die we aan het plannen zijn voor en 40-tal ingenieurs en hun leidinggevenden.
Na de drukte van de afgelopen dagen die gepaard ging met het voorbereiden van de stuurgroep gisteren en de eindgebruikers deze morgen kan ik weer op een normaler ritme werken.
Vandaag zijn er geen avondvergaderingen gepland. Ik ga op tijd door, om nog een hapje te gaan eten.
Tot morgen.
- 28 February 2008
- Gepost door Peter Versmissen
Vanmorgen heb ik tot mijn vreugde vastgesteld dat zelfs mijn goede StuBru-vrienden een blog hebben! Onze allerliefste Sofie Lemaire heeft ook haar eigen blog, maar zij zit duidelijk al een verder stadium dan ik. Blijkbaar waagt zij zich al aan gedichten en andere intellectuele creativiteiten. M’n excuses, maar mijn hersenen draaien overdag al op volle toeren in een poging om slim te zijn. Dus beschouw ik deze blog eerder als een louterende oefening, die tevens informatief zou moeten zijn (precies een zin die zo uit een persbericht van VRT kan gehaald zijn).
Vandaag was een dag om even op adem te komen. De volgende iteratie van het implementatieplan voor KPN is klaar … om aan de ervaring en aandacht van een collega onderworpen te worden. Nog zo een van onze sterke punten bij PwC is dat belangrijke ‘deliverables’ nooit zomaar de firma zullen verlaten. Wij zijn dermate gebrainwashed en het zit zo in onze manier van werken ingebakken dat er altijd iemand met meer ervaring dan jezelf een laatste controle uitvoert. Zo’n bijkomende visie is vaak zeer nuttig, zoals bij dit KPN-document ook weer: ik heb me de afgelopen dagen zo begraven in dat plan dat je soms het totale beeld verliest.
Sta me toe om zeer kort de structuur van PwC Be te schetsen, dat maakt m’n uitleg voor het volgende stuk iets eenvoudiger. PwC Be / Advisory / IT Effectiveness: onder die constellatie werk ik bij PwC (als team member van ITE).
Maandag had ik jullie al verteld dat ik Competence Manager ben voor ITE. Wel, HR is bij ons op verschillende niveaus georganiseerd: we hebben een Central HR, maar ook 2 dames die fulltime en zeer toegewijd voor Advisory werken. Daarnaast heb je in de ‘business’ zelf nog zogenaamde CM’s die vanuit de loopgraven mee de HR-activiteiten aansturen (waaronder dus ook uw dienaar).
Ik beoefen deze interne functie nog maar een half jaar en ik ben versteld van de ganse machinerie die achter rekrutering schuilgaat. Mijn respect voor deze mensen is alleen maar gegroeid. Nu, als lid van Advisory zit het er bij ons ingebakken om naar bedrijfsprocessen te kijken, ze te evalueren en verbeteringen te zoeken. Het spreekt voor zich dat er ook bij ons nog ruimte voor verbetering is. In die optiek kon ik het als zogenaamde IT-nerd (zo worden wij als ITE door onze andere collega’s soms genoemd ) niet laten om een Excel in elkaar te steken die dit ganse aanwervingsproces ondersteunt.
Elke 2 weken komen wij met ons management team samen om o.a. rekrutering te bespreken. Via het rekruteringsdashboard (die fameuze Excel) hebben we een duidelijk zicht op de mensen waarvan we weten dat ze zullen vertrekken, ons zullen vervoegen, maar ook de mensen die we nog weg zouden willen (jaja, dat gebeurt soms ook) en de profielen die we er nog bij willen hebben. Al die gegevens samen biedt ons voldoende informatie om ook de impact op onze omzet te identificeren en waar nodig onze aanwervingsnoden aan te passen.
Naast deze leuke oefening, houd ik me vooral bezig met het screenen van massa’s cv’s, het voeren van interviews, presentaties op jobfairs allerhande en het assisteren in en brainstormen over nieuwe manieren om mensen aan PwC te kunnen binden.
Boeiende materie!
Maar ja, zoals gisteren ook al aangehaald: de boog kan niet altijd gespannen staan. Vandaag als ontspanning nog wat met m’n vriendin gemaild. Zij is aan het werk in NL en dat zijn daar toch wel rare jongens. ’s Middags wordt er samen met de klant in een kleine keuken gegeten (dus de charcuterie en karnemelk wordt uit de frigo gehaald). Nu nemen zij ook nog wat extra eten vanuit het hotel mee (yoghurt en van die dingen) om de dag door te komen. Weet je wat onze NL vrienden doen? Die halen dat netjes uit de frigo vóór lunch en nemen dat ongetwijfeld mee naar huis ofzo. Ze zullen ook nooit veranderen.
Een andere, min of meer ontspannende activiteit was een eerste ‘verkennend’ gesprek met collega’s van SPA (System & Process Assurance, gelinkt aan onze audit afdeling) over het uitwerken van een nieuwe dienst / service offering. We komen vaak gelijkaardige problemen tegen bij onze klanten en we hebben de kennis in huis (zij het voorlopig verspreid) om hier een deftig en effectief antwoord op te kunnen bieden.
Dat zijn de leuke activiteiten: een beetje freewheelen en nadenken hoe we dit naar onze klanten kunnen overbrengen, een passend verhaal uitwerken, de juiste mensen mobiliseren, eventje / seminarie organiseren.
Oh ja, nog een laatste toffe bezigheid voor de komende maand. Met ITE zijn we vorig jaar op een ‘professionele off-site’ geweest: een halve dag serieuze presentaties en dan een ganse pret (met uiteraard een stevige avond om beide onderdelen te overbruggen). Dit was zo’n succes dat onze partner gevraagd heeft om dit jaar opnieuw iets in elkaar te steken. Top secret natuurlijk, maar oh zo prettig, want het ideale moment om de collega’s nog eens van die heerlijk studentikoze dingen te laten uitvoeren.
Beste mensen, vandaag een korte blog, want morgen belooft het toppunt van de week te worden (voor mij althans) en wel om 2 redenen:
1. Lunch met een directielid van mijn voornaamste klant en met 1 van onze oppergoden (Bert, managing partner van Advisory) om over een aantal strategische vraagstukken van deze klant te praten. Dus concentratie en vooral mentale paraatheid zijn wenselijk.
2. Minstens zo belangrijk: oudercontact van m’n zoontje van 5 (Ferre)! Ben benieuwd wat de juf van m’n kabouter vindt.
- 21 February 2008
- Gepost door Chris De Waele
Hallo beste Thomas Cook Airlines fans, collega’s, potentiële nieuwe collega’s, concurrenten die via deze weliswaar verdoken en –nog niet met onze bedrijfsjurist gecheckt maar - op het eerst zicht legale vorm van bedrijfsspionage hopen iets bij te leren of hallo beste per ongeluk op deze blog verzeild geraakte surfer.
Derde dag op rij dat ik jullie mag inwijden in de –weliswaar niet altijd even spectaculaire -huisgeheimen van de grootste reisorganisatie van België (ben jij ook al één van onze tevreden klanten trouwens?)
Van prijzen en prijsuitreikingen…
Onthouden uit de cursus statistiek, subrubriek kansberekening, 1ste kan UGent, we schrijven 1993. “Kansbereking is het aantal keer dat een specifieke gebeurtenis zich kan voordoen gedeeld door het totaal aantal mogelijke gebeurtenissen”. Enkele voorbeelden brengen ongetwijfeld verduidelijking…
Wekelijks op een lottoformulier jouw vaste favoriete getallen aankruisen, je weet wel die 6 “heilige” cijfers, een mooie mix, die je hebt gepuurd uit de geboortedata van je kinderen, je partner en je schoonmoeder (die laatste meestal als reservegetal)? Kansberekening 1 op 5.245.786 om de grote pot te winnen (hmmm, misschien toch maar die 2€ gewoon wekelijks in een potje smijten en op het einde van het jaar iets leuk mee doen?).
De kans dat je bij het krassen van een Subito-lot 3 maal “25.000 €” te voorschijn tovert? Exact 1 op 1.000.000.
Of nog: de kans die je hebt om bij een - al dan niet door een Chinese familie uitgebaat - voetbalgokkantoor geld te winnen met een pronostiek waarbij je Club Brugge dit jaar als landskampioen aanduidt? Nog geen 1 op 1000 (kans is inderdaad zo goed als onbestaande, niet?)
1 kans op 511 daarentegen om zomaar 25.000€ toe te voegen aan jouw spaarrekening (je hebt jouw spaarrekening bij jouw grootbank ondertussen toch ook al geruild voor eentje met maximaal rendement bij Rabobank mag ik hopen?). 1 op 511… dat is dit jaar immers de kans die je hebt om Bizzidee te winnen, je weet wel, die wedstrijd waarbij je een idee dient uit te werken tot een waar business plan.
Gegeven deze kansberekening zal het je niet verbazen dat ik mij dan ook als de bliksem heb ingeschreven voor deze wedstrijd. Voor het geld uiteraard! En vandaag was het al meteen de eerste prijsuitreiking (rustig beginnen: 1.000€ te winnen vandaag, hoofdprijs pas binnen enkele weken).
Place to be: de KBC-toren in Antwerpen, opvallend gebouw, prachtig auditorium, je ziet zo wie geld heeft, zie opmerking even hierboven, die grootbanken toch, gelukkig geven ze er hier een stukje van weg aan de arme Bizzidee winnaar…).
Nu, die prijsuitreiking van vandaag kan je eigenlijk een beetje vergelijken met de tussenspurten in een vlakke etappe in de Ronde van Frankrijk, zwakke beeldspraak I know maar ik vind er op dit late uur geen betere, sorry, je krijgt al een beetje te zien wie in form is, wie goede benen heeft, maar eigenlijk weet het ganse peloton al op voorhand dat het tot een massaspurt komt. En pas aan de meet worden de prijzen uitgedeeld. OK, toegegeven ik heb niks gewonnen vanavond, die eer, in deze tussenspurt, ging naar ene Marc Missotten met zijn “veilige laddersteun” (waar hebben we dit nog gehoord en gezien, inderdaad je kent hem nog wel van op TV, hoe durft hij vandaag mijn prijzenpot in te palmen). Nu, uiteraard heb ik mij vandaag bewust in het peloton verscholen gehouden, goed uit de wind, in het wiel van de kopmannen weliswaar, want de benen zijn goed en we maken ons nu al klaar voor de eindsprint!
Naar pricing en prijszetting
Dit gezegd en geschreven zijnde, terug naar de Thomas Cook realiteit die zich vlak daarvoor afspeelde, ergens op een, sinds begin deze week, mooi opgeruimd bureau (doet er mij aan denken dat ik die dozen met in allerijl weggeborgen documenten nog eens van uit de kast moet halen).
Ik had jullie gisteren beloofd om vandaag toch nog iets meer te vertellen over een derde belangrijke peiler binnen mijn functie als manager ticket sales & RD bij Thomas Cook Airlines, we hadden al de communicatiemix en de distributiemix, derde in rij: pricing… Dagelijks staat het ticket sales team immers in voor het beheren van een 10.000-tal vluchtprijzen. Die prijzen kunnen dagelijks wijzigen, tot zelfs meerdere malen per dag.
Enkele veel gestelde vragen. Hoe komt nu de prijs van een vliegtuigticket tot stand? Hoe komt het dat een ticket voor een bepaalde vlucht vandaag 75€ kost en dat je als klant twee weken later plots voor diezelfde vlucht 125€ dient te betalen? Hoe is de kost van een vliegtuigticket eigenlijk opgebouwd?
Wel, alles valt of staat met dé oerwet der economie, die ene wet die je je nog zou moeten herinneren uit jouw basiscursus economie – de rest mag je van mijn part gerust vergeten: de “Wet van Vraag en Aanbod” (gezien het belang en uit respect voor de bedenker ervan steeds met hoofdletters neer te pennen aub).
Eenvoudig uitgelegd: is er veel vraag naar een bepaalde vlucht dan gaat de prijs onverbiddelijk omhoog, valt de vraag naar een bepaalde vlucht plots stil, dan daalt de prijs. Op basis van cijfers uit het verleden, berekenen we bepaalde verwachtingen, een vlucht die binnen 3 maand naar Marrakech vertrekt bijvoorbeeld, voor hoeveel procent zou die – op basis van cijfergegevens van de laatste jaren – op datum van vandaag eigenlijk al moeten gevuld zijn? Als blijkt dat die specifieke vlucht al een betere bezetting heeft dan verwacht, dan passen we de prijs naar boven aan, blijkt het tegenovergestelde, dat de vluchtbezetting achterloopt, dan zal de prijs ongetwijfeld lager komen te staan. Dit kan dus dagelijks voor (sterke) schommelingen zorgen.
Uiteraard gebeuren deze prijscalculaties volledig automatisch (oef!).
De basisverkoopprijs die automatisch wordt berekend is steeds gerelateerd aan de kostprijs van een specifieke vlucht. Belangrijkste bestanddelen van de kostprijs: een aantal vaste kosten, zoals de leasingkost van het vliegtuig en de loonkosten van het vliegend personeel (samen ongeveer één derde van de kostprijs) en allerhande variabele kosten zoals de kost van de kerosine (reken per uur vliegen momenteel op ongeveer 12€ per persoon!) en alle kosten die worden geïnd op de luchthaven (passagierstaksen, landingstaksen, kost voor check-in,…).
In een moeilijk term samengevat doen wij eigenlijk niks anders dan het toepassen van de basisprincipes van Revenu Management.
Om af te ronden, een résumé van wat de voorbije dag zo allemaal bracht (of met de woorden van Man bijt hond: “er viel weer heel wat te beleven op reisgerelateerd gebied”, of was het toch televisioneel gebied? )
8u45 – 18u15: computer opstarten (duurt deze ochtend wel heel lang, grrrr…), werkoverleg voorbereiden voor morgen, nieuwe presentatie voorbereiden, reisagent contacteren voor een groepsdossier, korte briefing voor opmaak van een leaflet, operationeel probleem met één van onze vluchten mee helpen oplossen (solved), prijzen checken (neen, heb ze niet alle 10.000 gecheckt, 80/20 regel helpt hier wondermooi), korte toelichting gaan geven over de planning naar volgende winter toe (was niet ambitieus genoeg, opnieuw te bekijken), computer heropstarten (de “undock” was weer eens niet gelukt, ligt ongetwijfeld aan mij, computers hebben immers altijd gelijk, tweede maal grrr…), manual opmaken voor onze nieuwe agentensite, nog een aantal punten afhaken voor een nakende beursdeelname, wegbeschrijving (dankuwel Mappy) afprinten voor zodadelijk mijn prijs in ontvangst te gaan nemen
Vragen of suggesties voor mijn laatste post morgen, de “reactie”-knop hieronder is slechts één klik verwijdert…
Ai, al één uur gepasseerd… vlug afronden.
Bis Morgen!
- 14 February 2008
- Gepost door Kathleenjanssens
Hallo beste blogfanaten,
Op woensdag denk ik soms wel eens melancholisch terug aan mijn schooltijd. Woensdagnamiddag was er immers geen school, was het Toppop op TV en had ik soms zelfs de tijd om me te vervelen.
Nu is het wel anders op een woensdag. Zou dat zelfs nog bestaan, mensen die zich vervelen op een woensdagmiddag?
De dag begon met een intern overleg via VC (video conference). In het begin toen dit systeem werd geïntroduceerd, vond iedereen het wel een beetje raar. Zo tegen een schermpje praten, tegen mensen die kilometers verder naar een zelfde schermpje zaten te turen, het leek maar niks. Maar ondertussen is het werkwoord “vieciën” bij Arcadis een goed ingeburgerde activiteit. We hebben in Vlaanderen verschillende vestigingen (2 in Antwerpen, Gent, Kortrijk, Hasselt, Leuven en Diest), wat maakt dat voor overleg vaak verplaatsingen nodig zijn. En je riskeert dan een halve dag onderweg te zijn voor een bespreking van een uurtje. Nu worden vaak besprekingen ingelast tussen 2 of meer verschillende vestigingen, zoals vanmorgen het geval was. Eentje zat er in Gent, twee collega’s in Hasselt en ikzelf in Deurne. Topic van de bespreking was de interne methodiek van de infra afdeling.
De inhoud van onze opdrachten is de laatste 10 jaar fel gewijzigd. Alles lijk veel complexer geworden. Er is veel meer overleg nodig met verschillende besturen: gemeenten, intercommunales, provincie, AWV, Aquafin, VMM, Aminal, enz. Alle partijen op één en dezelfde lijn krijgen is geen sinecure. Ook het aantal te leveren plannen, verantwoordingsnota’s vergunningen, etc. neemt voortdurend toe. Wie was ook weeral verantwoordelijk voor de administratieve vereenvoudiging? Dit alles maakt dat binnen de afdeling zeer goede afspraken dienen gemaakt te worden. Deze afspraken gaan zowel over de administratie (bijvoorbeeld hoe e-mails klasseren) als hoe omgaan met de verschillende richtlijnen van de diverse besturen. Een hele boterham.
Na de VC was er nog steeds die ontwerpnota welke ik moest afwerken. Door bewust mijn inkomende emails niet te lezen, lukte het me om ongestoord door te werken tot de middagpauze. Een eenvoudige tip uit het time-management, maar van goudwaarde! Gewoon je mailbox vergeten zolang je aan iets anders bezig bent. En als je dan toch niet aan de verleiding kan weerstaan om te kijken, vooral niet beginnen antwoorden, je bent al snel vertrokken voor een uur of twee. En ondertussen krijg je reply na reply na…
Een fijn moment vandaag was de traktatie van een collega met home made cakejes. Niet te weerstaan! Het was de vijfde traktatie van een jarige in slechts twee weken tijd, helemaal niet slecht. Begin november (9 maanden terug geteld), moet blijkbaar een bijzondere vruchtbare periode geweest zijn.. 
Na de middag had ik een gesprek met twee van onze topografen. Ze komen omwille van hun werk weinig op kantoor. Zij trekken heel Vlaanderen door, soms zelfs Wallonië, gewapend met GPS meettoestellen en andere topografisch materiaal. Alleen als het heel hard vriest of regent, kunnen ze niet werken en vallen ze noodgedwongen het kantoor binnen. Een heel aparte job is het wel. Elke dag om 8u ’s morgens ter plekke, en dan de ganse dag op terrein metingen uitvoeren. Soms moet ook de riolering opgemeten worden en dient dus afgedaald te worden in inspectieputten, soms wel meer dan 5 meter diep. Evident is anders.
Het einde van mijn woensdag kwam daarna al in zicht. Time flies!
- 24 January 2008
- Gepost door Jan Simons
Ik vind dat ik jullie wel wat uitleg over mijn project ben verschuldigd. Dit is immers al mijn 3de dag, en jullie kunnen nog steeds geen duidelijk beeld vormen van mijn werk.
Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, is Accenture een Consultancy bedrijf. Dit houdt meestal in dat wij projecten verkopen aan de klant, om dan met een heel team het project uit te voeren.
Momenteel zit ik echter in een andere situatie, ik zit niet in een Accenture team. Ik zit moederziel alleen in een Release Management rol bij de klant.
Release Management is eigenlijk een samenraapsel van rollen en verantwoordelijkheden uit verschillende domeinen. Een Release Manager overziet de technische kant van een ontwikkeling en/of een systeem. Hij is de persoon die waakt en communiceert over changes, issues, risicos, roll-outs, ontwikkelingen, … .
Verwar dit echter niet met een projectmanager. Een Release Manager beziet alles steeds vanuit een technisch standpunt. Een projectmanager is daarentegen meestal high level bezig. Hij gaat business requirements opmeten, mensen aansturen en het project plannen. En vooral niet te vergeten, met de klant eten!!
Natuurlijk zijn er overlappende taken (jammer genoeg niet met de klant eten). Een goede release manager kan de projectmanager steeds bijstaan met raad over de haalbaarheid van zijn plannen, de beschikbaarheid van de systemen, en andere belangrijke zaken.
In mijn geval doe ik het Release Management voor een SAP systeem. Bij een SAP systeem mag je nooit vergeten dat het in constante ontwikkeling is. Er worden altijd wel aanpassingen gedaan, issues ontdekt en opgelost, projecten opgestart en functionaliteiten uitgebreidt.
Zoals elk zichzelf respecterend platform, omvat SAP meestal 3 systemen: Development, om de ontwikkelingen op te starten en unit tests uit te voeren. Acceptance om, wie had het gedacht, acceptatie-testen uit te voeren, … what’s in a name. En als laatste, Production, het live systeem.
De klant waar ik nu voor werk, heeft een zeer actieve SAP practice. Ook bevat het systeem een groot deel van de belangrijkste functionaliteiten voor het bedrijf. Als gevolg heb je dan steeds een hoop verschillende teams en projecten, die op hetzelfde systeem willen onwikkelen. Momenteel zijn de ontwikkelingen zelfs opgesplitst in 2 lijnen. Er zijn dus 2 Development systemen, en 2 Acceptatie systemen, die beide naar hetzelfde Productie systeem leiden.
Je begrijpt dat dit al snel in chaos kan ontaarden, en er dus nood is aan Release Management.
Om de chaos een beetje te bedwingen, moet ik heel strikt de regels en procedures volgen. Een groot deel van mijn taak bestaat dan ook uit quality management. Ik ben de persoon die andere mensen er steeds op moet wijzen als ze iets fout doen. Vergelijk het met je vervelend klein broertje dat steeds aan mama gaat vertellen als je iets stouts deed. Tof als je je eigen job zo moet omschrijven ;-).
- 17 January 2008
- Gepost door Monique Dewaele
Vandaag vielen de files mee en ben ik rond 7h op kantoor. Zoals gewoonlijk check ik eerst even de mails. Er is een mail bij van Ben, een programmeur die vanuit Hong Kong werkt. Hij heeft een aantal programma’s geschreven voor mij, en hij brengt me op de hoogte van de status. Ik kan hem altijd ’s morgens bereiken (tijdsverschil 6 uur) - alle info wordt per mail doorgegeven. Het gebeurt dat hij me opbelt voor wat bijkomende uitleg. Het stuk van Ben zou klaar zijn, hij heeft me de unit testen doorgemaild. Ik zal ze nu nakijken en dan kan ik de integratietesten plannen.
De functionele analyse waar ik mee bezig ben, is in grote lijnen af. We gaan heel wat zaken van bestaande projecten kunnen (her)gebruiken, maar de nieuwe functionaliteit verschilt nogal, en is veel ingewikkelder. De programma’s moeten stuk voor stuk aangepast worden. Maar de hoofdlijn van het programma kan behouden worden en dat is het bijzonderste. In de detailanalyse wordt precies uitgezocht wat en waar iets moet aangepast worden.
Een ander (dringend) project zou op het einde van de week naar test moeten gebracht worden, productiedatum is gepland in februari. Aan dit project heb ik maar een heel klein stukje meegewerkt. We hebben een ‘dringende’ planningsmeeting om de status van het project te bekijken. Enkele analyses zijn nog niet af, dus de programmatie moet ook nog gebeuren. Voor mij, zijn enkel een paar dringende integratietesten gepland. Het belooft een spannende week te worden.
