- 14 February 2008
- Gepost door Kathleenjanssens
Hallo beste blogfanaten,
Op woensdag denk ik soms wel eens melancholisch terug aan mijn schooltijd. Woensdagnamiddag was er immers geen school, was het Toppop op TV en had ik soms zelfs de tijd om me te vervelen.
Nu is het wel anders op een woensdag. Zou dat zelfs nog bestaan, mensen die zich vervelen op een woensdagmiddag?
De dag begon met een intern overleg via VC (video conference). In het begin toen dit systeem werd geïntroduceerd, vond iedereen het wel een beetje raar. Zo tegen een schermpje praten, tegen mensen die kilometers verder naar een zelfde schermpje zaten te turen, het leek maar niks. Maar ondertussen is het werkwoord “vieciën” bij Arcadis een goed ingeburgerde activiteit. We hebben in Vlaanderen verschillende vestigingen (2 in Antwerpen, Gent, Kortrijk, Hasselt, Leuven en Diest), wat maakt dat voor overleg vaak verplaatsingen nodig zijn. En je riskeert dan een halve dag onderweg te zijn voor een bespreking van een uurtje. Nu worden vaak besprekingen ingelast tussen 2 of meer verschillende vestigingen, zoals vanmorgen het geval was. Eentje zat er in Gent, twee collega’s in Hasselt en ikzelf in Deurne. Topic van de bespreking was de interne methodiek van de infra afdeling.
De inhoud van onze opdrachten is de laatste 10 jaar fel gewijzigd. Alles lijk veel complexer geworden. Er is veel meer overleg nodig met verschillende besturen: gemeenten, intercommunales, provincie, AWV, Aquafin, VMM, Aminal, enz. Alle partijen op één en dezelfde lijn krijgen is geen sinecure. Ook het aantal te leveren plannen, verantwoordingsnota’s vergunningen, etc. neemt voortdurend toe. Wie was ook weeral verantwoordelijk voor de administratieve vereenvoudiging? Dit alles maakt dat binnen de afdeling zeer goede afspraken dienen gemaakt te worden. Deze afspraken gaan zowel over de administratie (bijvoorbeeld hoe e-mails klasseren) als hoe omgaan met de verschillende richtlijnen van de diverse besturen. Een hele boterham.
Na de VC was er nog steeds die ontwerpnota welke ik moest afwerken. Door bewust mijn inkomende emails niet te lezen, lukte het me om ongestoord door te werken tot de middagpauze. Een eenvoudige tip uit het time-management, maar van goudwaarde! Gewoon je mailbox vergeten zolang je aan iets anders bezig bent. En als je dan toch niet aan de verleiding kan weerstaan om te kijken, vooral niet beginnen antwoorden, je bent al snel vertrokken voor een uur of twee. En ondertussen krijg je reply na reply na…
Een fijn moment vandaag was de traktatie van een collega met home made cakejes. Niet te weerstaan! Het was de vijfde traktatie van een jarige in slechts twee weken tijd, helemaal niet slecht. Begin november (9 maanden terug geteld), moet blijkbaar een bijzondere vruchtbare periode geweest zijn.. 
Na de middag had ik een gesprek met twee van onze topografen. Ze komen omwille van hun werk weinig op kantoor. Zij trekken heel Vlaanderen door, soms zelfs Wallonië, gewapend met GPS meettoestellen en andere topografisch materiaal. Alleen als het heel hard vriest of regent, kunnen ze niet werken en vallen ze noodgedwongen het kantoor binnen. Een heel aparte job is het wel. Elke dag om 8u ’s morgens ter plekke, en dan de ganse dag op terrein metingen uitvoeren. Soms moet ook de riolering opgemeten worden en dient dus afgedaald te worden in inspectieputten, soms wel meer dan 5 meter diep. Evident is anders.
Het einde van mijn woensdag kwam daarna al in zicht. Time flies!
- 24 January 2008
- Gepost door Jan Simons
Ik vind dat ik jullie wel wat uitleg over mijn project ben verschuldigd. Dit is immers al mijn 3de dag, en jullie kunnen nog steeds geen duidelijk beeld vormen van mijn werk.
Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, is Accenture een Consultancy bedrijf. Dit houdt meestal in dat wij projecten verkopen aan de klant, om dan met een heel team het project uit te voeren.
Momenteel zit ik echter in een andere situatie, ik zit niet in een Accenture team. Ik zit moederziel alleen in een Release Management rol bij de klant.
Release Management is eigenlijk een samenraapsel van rollen en verantwoordelijkheden uit verschillende domeinen. Een Release Manager overziet de technische kant van een ontwikkeling en/of een systeem. Hij is de persoon die waakt en communiceert over changes, issues, risicos, roll-outs, ontwikkelingen, … .
Verwar dit echter niet met een projectmanager. Een Release Manager beziet alles steeds vanuit een technisch standpunt. Een projectmanager is daarentegen meestal high level bezig. Hij gaat business requirements opmeten, mensen aansturen en het project plannen. En vooral niet te vergeten, met de klant eten!!
Natuurlijk zijn er overlappende taken (jammer genoeg niet met de klant eten). Een goede release manager kan de projectmanager steeds bijstaan met raad over de haalbaarheid van zijn plannen, de beschikbaarheid van de systemen, en andere belangrijke zaken.
In mijn geval doe ik het Release Management voor een SAP systeem. Bij een SAP systeem mag je nooit vergeten dat het in constante ontwikkeling is. Er worden altijd wel aanpassingen gedaan, issues ontdekt en opgelost, projecten opgestart en functionaliteiten uitgebreidt.
Zoals elk zichzelf respecterend platform, omvat SAP meestal 3 systemen: Development, om de ontwikkelingen op te starten en unit tests uit te voeren. Acceptance om, wie had het gedacht, acceptatie-testen uit te voeren, … what’s in a name. En als laatste, Production, het live systeem.
De klant waar ik nu voor werk, heeft een zeer actieve SAP practice. Ook bevat het systeem een groot deel van de belangrijkste functionaliteiten voor het bedrijf. Als gevolg heb je dan steeds een hoop verschillende teams en projecten, die op hetzelfde systeem willen onwikkelen. Momenteel zijn de ontwikkelingen zelfs opgesplitst in 2 lijnen. Er zijn dus 2 Development systemen, en 2 Acceptatie systemen, die beide naar hetzelfde Productie systeem leiden.
Je begrijpt dat dit al snel in chaos kan ontaarden, en er dus nood is aan Release Management.
Om de chaos een beetje te bedwingen, moet ik heel strikt de regels en procedures volgen. Een groot deel van mijn taak bestaat dan ook uit quality management. Ik ben de persoon die andere mensen er steeds op moet wijzen als ze iets fout doen. Vergelijk het met je vervelend klein broertje dat steeds aan mama gaat vertellen als je iets stouts deed. Tof als je je eigen job zo moet omschrijven ;-).
- 17 January 2008
- Gepost door Monique Dewaele
Vandaag vielen de files mee en ben ik rond 7h op kantoor. Zoals gewoonlijk check ik eerst even de mails. Er is een mail bij van Ben, een programmeur die vanuit Hong Kong werkt. Hij heeft een aantal programma’s geschreven voor mij, en hij brengt me op de hoogte van de status. Ik kan hem altijd ’s morgens bereiken (tijdsverschil 6 uur) - alle info wordt per mail doorgegeven. Het gebeurt dat hij me opbelt voor wat bijkomende uitleg. Het stuk van Ben zou klaar zijn, hij heeft me de unit testen doorgemaild. Ik zal ze nu nakijken en dan kan ik de integratietesten plannen.
De functionele analyse waar ik mee bezig ben, is in grote lijnen af. We gaan heel wat zaken van bestaande projecten kunnen (her)gebruiken, maar de nieuwe functionaliteit verschilt nogal, en is veel ingewikkelder. De programma’s moeten stuk voor stuk aangepast worden. Maar de hoofdlijn van het programma kan behouden worden en dat is het bijzonderste. In de detailanalyse wordt precies uitgezocht wat en waar iets moet aangepast worden.
Een ander (dringend) project zou op het einde van de week naar test moeten gebracht worden, productiedatum is gepland in februari. Aan dit project heb ik maar een heel klein stukje meegewerkt. We hebben een ‘dringende’ planningsmeeting om de status van het project te bekijken. Enkele analyses zijn nog niet af, dus de programmatie moet ook nog gebeuren. Voor mij, zijn enkel een paar dringende integratietesten gepland. Het belooft een spannende week te worden.
- 10 January 2008
- Gepost door Kinnie Dendas
8 uur ’s avonds. Vanavond doen we een nocturne. De project manager wil kost wat kost een eerste versie van onze final deliverable klaar hebben en daarom zijn we net van bij de klant naar het Capco kantoor afgezakt. We gaan hier de rest van de avond flink doorwerken en pizzas bestellen. Zo kan het nu eenmaal gaan in de delivery fase van een project. Toch proberen we er in de mate van het mogelijke nog iets leuks van te maken.
Wel jammer dat er door die lange werkuren van sporten niets in huis komt. Ik ben dit project nog maar weinig in de fitnessruimte van het hotel geraakt, moet ik toegeven. Nochtans is sport de beste manier om te ontspannen na een drukke werkdag, zeker voor een consultant weg van huis.
Capco is eigenlijk best een sportief bedrijf. Misschien is het wel dankzij de fitnessruimtes op hotel dat er zoveel consultants bij Capco sporten, vooral lopen is echt populair. Het is natuurlijk ook een sport die je altijd en overal kan doen, dat zal ook wel meespelen. Op mijn vorig project gingen we twee keer per week na het werk samen een uurtje joggen, gezond en ook goed voor de team spirit. Mijn mannelijke collega’s waren gelukkig altijd zo vriendelijk om zich aan te passen aan mijn tempo.
Als je Capco trouwens eens sportief in actie wil zien, dan moet je zeker een kijkje komen nemen tijdens de Antwerp 10 Miles in april. Aan alle mogelijke afstanden zullen er Capco werknemers deelnemen. Ik heb me met volle moed ingeschreven voor de 10 Miles maar ik zal nu wel echt moeten beginnen trainen als ik de eindmeet wil halen. Het event team organiseert zelfs gezamenlijke trainingsessies maar ook daar zal ik helaas de eerste van moeten missen. Tja, projectwerk gaat natuurlijk altijd voor.
Ook de Capco short ski staat dit jaar weer op het programma, ondertussen al een jarenlange traditie en heel leuk om je collega’s op een andere manier te leren kennen. We zien elkaar anders ook niet zo veel want alle consultants zitten op projecten bij verschillende klanten en op verschillende locaties.
Dankzij de vele Capco events heerst er echt een goede sfeer en dat is naast de job zelf toch ook van groot belang. De events zijn trouwens lang niet altijd van sportieve aard, laatst was er bijvoorbeeld een champagne-proefavond, niet slecht hé?
- 3 January 2008
- Gepost door Lode Vandermeulen
Vanmiddag is het cadeautjestijd en mag ik even voor Sinterklaas spelen. Het is ieder jaar weer een moeilijke keuze om het juiste eindejaarsgeschenk te vinden om aan onze klanten en partners te geven. Gaan we we voor de wijn of pralines of proberen we iets origineels te vinden. Dat laatste wordt hoe langer, hoe moeilijker. We willen ook geen nutteloze gadgets geven maar iets dat mooi of functioneel of liefst beiden is… Niet eenvoudig dus!
Vorig jaar kozen we als Belgisch bedrijf voor hét symbool van België in het buitenland: Kuifje. En naargelang de taal van onze klant/partner kregen hij/zijn een Kuifje strip in het Nederlands, Frans of Engels. Dat was een voltreffer en werd erg gesmaakt. Dit jaar zijn we voor het functionele gegaan en hebben we een doosje gekozen met daarin een fel fluor hesje voor een volwassene en een kind. Erg nuttig nu hesjes deel uitmaken van de verplichte uitrusting van de auto. En als u nu iemand langs de kant van de autosnelweg ziet staan met een hesje met Amplexor logo, weet dan dat het onze klant is die daar in panne staat 
Voor mij als salesmanager is zo’n eindejaarscadeau een mooie gelegenheid om het persoonlijk contact met mijn klanten even aan te halen, iets wat in deze digitale tijden wel eens uit het oog wordt verloren. Nochtans is het mijn ervaring dat het persoonlijk contact met een klant op alle niveaus (sales, projectmanager, developer) ons een project doet winnen of verliezen, een project doet slagen of mislukken. Hoe langer hoe meer wordt de rol van sales van zulke contacten te onderhouden. Het praktische van een project, de administratie kan langs digitale weg verlopen en levert daar veel tijdswinst en meer efficiëntie op.
Vanmorgen op weg naar kantoor kreeg ik nog een telefoon van een oud-collega van me bij Evisor, een bedrijf dat ik vroeger nog mee opgericht heb (en dan verkocht aan PricewaterhouseCoopers). Zij is mee bezig om een nieuw bedrijf op te starten en volgende week gaan we samen zitten om te kijken hoe Amplexor en dat nieuwe bedrijf kunnen samenwerken. Hun kennis van business proces management en onze kennis van Document management en workflow sluiten heel mooi bij elkaar aan dus daar kan wel eens iets moois uit voortkomen.
Een belangrijke deel van mijn contacten zijn overigens ex-collega’s of werknemers die verder hun weg gevonden hebben in de bedrijfswereld en waar ik vroeger succesvol en met veel plezier mee samengewerkt heb. Zulke contacten blijven bestaan en zijn goud waard. Ook vroegere junior collega’s die hun eerste kans hebben gehad bij de bedrijven waar ik als manager aan de slag was, zijn nu verder gegroeid en bezetten nu dikwijls senior posities bij bedrijven. Mooie contacten om een eerste introductie bij bedrijven te krijgen en altijd heel erg leuk om zo iemand terug te zien.
Ik geloof overigens zeer sterk in het principe van networking. En waar dat vroeger in Vlaanderen dikwijls het exclusieve terrein was van Vlerick alumni en dergelijke, maakt de technologie het weer veel makkelijker om zulke netwerken op te zetten en te onderhouden; Ik ben zelfs een regelmatig gebruiker van LinkedIn (http://www.linkedin.com/in/lodevandermeulen/ ) en dit business netwerk helpt me dikwijls bij het opzoeken van informatie over potentiële klanten , het contacten van personen via mijn netwerk (altijd beter als je door iemand geïntroduceerd wordt) en het zoeken van mogelijke profielen voor Amplexor. Het enig nadeel van zulke digitale netwerken is dat er geen echte vaste criteria bestaan wanneer iemand lid van je netwerk wordt of niet. Daarom heb ik voor mij één criterium vastgelegd: ik moet minstens persoonlijk contact (liefst face to face) met de persoon gehad hebben.
- 6 December 2007
- Gepost door Stijn Verhulst
09h00 – Ter Hulpen
Niet te vroeg begonnen vandaag, afspraak met Mehdi om te helpen bij ons nazicht van het interne audit-departement. Vooral veel gezond verstand nodig, maar we nemen toch tijd voor een briefing van ongeveer een uur … op voorhand geen goede praktische afspraken maken betaal je als projectleider op het einde altijd cash (wel, met heel lange dagen vooral).
Verrassing als één van de absolute topmensen van PwC Engeland binnenwandelt … hij had een afspraak met de CEO van onze klant, en wil al eens horen hoe het met hun Interne Audit staat. Goede reflex & iedereen in het team is blij met de aandacht voor hun werk! Zoveel kunnen we natuurlijk nog niet melden na twee dagen, maar Jeff zal wel enkele headlines aanhalen … betrap mezelf erop dat ik toch ook een beetje opgelucht ademhaal als we terug alleen zijn
11h30 – Coaching & Verantwoord ondernemen
Samen met Ann en Joris bespreek ik hoe we het “Coaching” opleidingsprogramma binnen PwC verder kunnen verbeteren. Actieve ondersteuning van mensen op alle gebied is essentieel in een dienstenorganisatie, of het nu om specifieke projectbegeleiding gaat, of over korte- of lange-termijn carrièreontwikkeling.
In zekere zin zijn de opleidingen en de praktijkresultaten ervan nooit goed genoeg, want er zijn altijd wel honderd-en-één bijkomende dingen die je zou kunnen doen. Bijkomende moeilijkheid is dat de opleidingen maar één kant van het verhaal zijn. Je hebt ook de verantwoordelijkheid om voor jezelf uit te maken welke richting je uit wil, en dat is een culturele ingesteldheid waar training slechts indirect vat op heeft … resultaat: nog eens honderd-en-één kleine en minder kleine initiatieven om een omgeving te creëren waar mensen die verantwoordelijkheid echt kunnen nemen, niet enkel in theorie.
Alles tegelijk kan nu eenmaal niet, en we proberen de prioriteiten vast te leggen voor het komende jaar, die Ann over een goede week ter goedkeuring zal voorleggen aan alle PwC partners.
Ik spring ook even binnen bij Norica, die in België de “Verantwoord Ondernemen” initiatieven bundelt. Wat zij de afgelopen twee jaar bereikt heeft is bijna ongelofelijk. Geen eindeloze discussies over wat nu wel of niet sociaal is, niks aantrekken van buitenstaanders die bedenkingen hebben bij een groot bedrijf als PwC met zo’n initiatief … gewoon DOEN!
Iedereen in de firma kan per jaar vijf dagen vrijaf nemen om bij een sociale organisatie te gaan werken, en elke maand zijn er wel enkele specifieke initiatieven die door PwC ondersteund worden & waar iedereen zijn of haar steentje kan bijdragen (snelle greep uit de meest recente: www.artinallofus.org, asbl l’EPEE en Leren Ondernemen, waar we per week enkele avonden kansarme kinderen helpen met huiswerk, helpen met teams van Natuurpunt, …).
In dit geval gaat het over een project management opleiding die ik met twee collega’s zal geven aan enkele NGO’s, midden januari … alles op schema, de inschrijvingen lopen binnen.
14h00 – Status
De rest van de namiddag vliegt echt voorbij. Formele status opnemen voor één van onze grootste auditklanten, geen sinecure want er zijn ruim twintig PwC mensen bezig, in de meest uiteenlopende domeinen. Lange discussie over de volgende stappen voor een bepaald “métier” van de klant: hun processen lijken heel goed te draaien, maar zijn wel volledig informeel. Het is dus moeilijk voor ons als externe partij om echt zeker te zijn van het “goede gevoel”, en de verantwoordelijke bedrijfsrevisor is terecht niet het type om op basis van een gevoel de boekhouding af te tekenen!
Uiteindelijk beslissen we om onze tanden niet verder stuk te bijten: we stoppen dit deel van ons nazicht, nog dieper graven zou misschien wel interessant zijn als intellectuele oefening maar niets aan de situatie wijzigen. We spreken meteen enkele alternatieve testmethodes af, en herzien de planning van het team.
16h30 – Conference call
De moeilijke vergadering van gisteren over de eerste bevindingen bij onze beveiligingsklant krijgt vandaag een vervolg: conference call met verantwoordelijken van de klant, er zijn mensen uit België, Nederland & de US aan de lijn. Hoewel onze resultaten sterk onderbouwd zijn verloopt het gesprek moeizaam, en na anderhalf uur hebben we nog maar een goede helft van de onderwerpen afgewerkt. We spreken af dat alle resterende apart behandeld zullen worden, en niet over de telefoon.
Ik ben stilletjes dankbaar aan het jonge PwC team voor de goede documentatie van ons werk. Processen analyseren & verbeteringen zoeken is leuk en interessant, het allemaal goed gestructureerd neerschrijven is soms saai en tijdsrovend, maar je wil dus niet in een situatie terechtkomen waar professionele bevindingen en aanbevelingen een hoog “van horen zeggen” gehalte hebben.
Extra moeilijk in het begin van een werkcarrière (ik spreek voor mezelf een paar jaar terug), dit deel van de job vereist veel zelfdiscipline, en het is niet gemakkelijk om een balans te vinden tussen te weinig en te veel documentatie – romans zijn voor ’s avonds, niet op het werk :-).
18h15 – Rekrutering
’s Avonds overloop ik nog enkele nieuwe CV’s van studenten met Katia van onze HR afdeling en Kristof, die de rekrutering binnen Systems & Process Assurance opvolgt. De afgelopen weken zijn heel wat van onze jongere teamleden op pad geweest naar universiteitscampussen, en de resultaten van hun gesprekken daar komen nu binnen – dat we een enthousiaste bende hebben wist ik sowieso al, en nu is dat enthousiasme heel zichtbaar overgebracht op de kandidaten !
De tijd dat enkel TEW-ers, (handels)ingenieurs of informatici in aanmerking kwamen voor jobs binnen SPA is trouwens al lang voorbij (net zo bij Audit en Advisory). Willen bijleren & ontwikkelen, het beste van jezelf geven, goed kunnen samenwerken met uiteenlopende teams zijn kwaliteiten die veel belangrijker zijn dan één of ander technisch onderwerp beheersen … voor het laatste heb je opleidingen, maar een mentaliteit veranderen eens iemand op gang is, ligt veel moeilijker.
- 29 November 2007
- Gepost door Pol Vanbiervliet
De nacht was kort want niet alleen zeer laat in bed, maar ook nog een ontbijtvergadering in Zaventem. Op die manier had ik nu de file eens liggen in plaats van omgekeerd.
“Elk nadeel hep zijn voordeel” zei Johan Cruijff altijd, en hij kon het weten want hij was de beste. In de wagen is Jawbone mijn trouwe metgezel. Hij zit vast aan mijn rechteroor en hij laat mij toe handenvrij te bellen, gebeld te worden, voice mails te beluisteren en in te spreken. Zo is mijn filetijd niet allemaal verloren tijd. Leve de draadloze technologie, weg met de dictafoon.
Van technologie gesproken: bij Cisco gebruiken wij volop onze eigen uitvindingen, zoals TelePresence, waarbij wij de fysische afstand tussen mensen virtueel elimineren. Het lijkt Startrek wel.
Dankzij extreem hoge-resolutieschermen en extreem snelle verbindingen kun je vergaderingen op afstand hebben, waarbij je het vrij hallucinante gevoel hebt in dezelfde ruimte te zijn. Binnen Cisco hebben wij er een 130-tal geïnstalleerd die wij dagelijks gebruiken. Vandaag nog had ik 2 vergaderingen, één met London, en één met San José en New York tegelijkertijd, en dit vanuit ons kantoor in Diegem. Slecht nieuws voor de frequent flyers, want ons aantal vlieguren daalt dramatisch, evenals de reiskosten en de verloren tijd. Niet vliegen of rijden betekent dan ook weer minder vuil in de lucht. Al Gore zal het graag horen, onze CFO zal het graag zien, en onze partners (M/V) zullen ons meer zien…
Voor de sceptici onder jullie: ga naar deze link, en je krijgt een mooie demo van onze nieuwste ontwikkeling ter zake. Tussen 2 haakjes, John bevindt zich in Bangalore, en Marthin in San José….
Verder goede feedback gekregen omtrent onze “All Hands”-meeting van gisteren. Mijn buikgevoel dat het goed was blijkt te kloppen. Met de jaren hecht ik meer en meer waarde aan mijn gut feeling. Niet echt wetenschappelijk, maar ik ben dan ook geen ingenieur…
Nu wij toch aan het internetten zijn, en omdat er nog andere dingen écht belangrijk zijn, en ook wel omdat ik het gisteren wegens het late uur vergeten ben, gelieve alvast ook deze link aan jouw favorieten toe te voegen: http://www.plan-belgie.org. Vanaf komende vrijdag vind je er alternatieve eindejaarskado’s, en hopelijk word jij ook een structurele sponsor die kinderen een betere toekomst biedt.
En nu op naar een conference call om te horen hoe goed de verkoop draait.
Tot morgen!
Klik hier voor de Engelse versie van deze blogtekst.
- 15 November 2007
- Gepost door Daryoush Ghanbarpour
Vandaag verliep alles rustig. Het updaten van 2D tekeningen kan soms wat tijd in beslag nemen. Elke samenstelling in 3D bestaat uit verschillende onderdelen. Wanneer je één part wijzigt moet je niet enkel de 2D tekening ervan updaten maar ook de 2D tekening van heel de assembly of samenstelling.
Het is wel leuk om het resultaat van kleine wijzigingen van dichtbij mee te maken. Ik werk namelijk in de vloerafdeling, dus de basis voor de binnenbekleding en de inrichting van een trein wagon.
Morgen vertel ik jullie daar meer over…
- 8 November 2007
- Gepost door Lieve Meyers
Deze morgen was het slalommen om op de Research Campus te Hasselt geraken. Mijn werkplaats is de komende drie maanden onderhevig aan een resem van wegenwerken. Zo wordt er onder andere hard gewerkt aan een ontsluitingsweg die het verkeer op de campus tijdens de spitsuren vlotter zal doen verlopen.
Bij Kluwer zijn we ook constant op zoek naar andere en betere toegangswegen en denken we meebij het verbeteren of optimaliseren van onze werkprocessen.
Een van deze optimalisaties hebben wij doorgevoerd in onze onlinedatabank, monKEY.be. Kluwer heeft namelijk een heel aantal papieren nieuwsbrieven en tijdschriften voor financiële professionals. Aangezien de digitale piste niet meer te stoppen is, hebben we deze tijdschriften online geplaatst.
Zo hebben we recent onze papieren nieuwsbrieven en tijdschriften voor financiële professionals gearchiveerd op onze onlinedatabank monKEY.be. In mijn vorige bijdrage vertelde ik jullie al over deze multidisciplinaire databank. Gebruikers van de databank kunnen nu met een enkele zoekopdracht zoeken doorheen de bronnen, commentaren, nieuwsbrieven en tijdschriften. Abonnees op de nieuwsbrieven en tijdschriften kunnen online browsen doorheen de archieven van de afgelopen jaren.
Als redacteur van het Fiscaal repertorium is dit natuurlijk een opportuniteit. Voorheen nam ik in het Fiscaal Repertorium referenties op naar deze tijdschriften. Nu kan ik mijn samenvatting echter ook linken naar de desbetreffende bijdrage uit het tijdschrift. Zo wordt mijn repertorium één mooi geheel van referenties gelinkt aan alle mogelijke bronnen zoals arresten, parlementaire vragen, circulaires, artikels uit een wetboek en nu ook bijdragen uit de tijdschriften.
Momenteel zijn we ook onze zoekmotor van de online databank onder de loep aan het nemen. Mijn gebruik van de zoekmotor is heel anders dan de wijze waarop de klant deze gebruikt. Na zes jaar intensieve betrokkenheid bij monKEY.be ken ik dit product van binnen en van buiten. Het is dan ook altijd leuk om via mail een inhoudelijke vraag van een klant te krijgen. Ik bezorg deze klant dan diverse manieren om tot de gevraagde commentaartekst te komen. Dit doet mij telkens weer stil staan bij de vraag hoe we het de klant toch eenvoudiger kunnen maken. Een ander ideaal moment om de reacties van gebruikers te peilen zijn onze gebruikersopleidingen. Af en toe val ik in voor mijn collega die deze gebruikersopleidingen geeft. Deze sessie eindigt meestal in het uiten van hun persoonlijke ervaringen met het product. Hoe maken zij gebruik van onze tools? Welke modaliteiten worden overzien en wat is het nut er van? Wat ontbreekt er nog?
Dit doet me denken aan de duovisit die morgen ingepland staat. Ik ga namelijk samen met een commercial consultant op stap. Gedurende drie duovisits kan ik in levende lijve ervaren hoe een relatie tussen een potentiële klant en de commercial consultant tot stand komt. Met dergelijke initiatieven hoop ik dichter te staan bij de uiteindelijke gebruiker van onze producten. En wie weet schuilt er in mijzelf een ware verkoper door mijn enthousiasme voor mijn eigen product ….
- 18 October 2007
- Gepost door Stijn Hennebel
Jaja, hier zijn we weer terug. Ondertussen zijn we woensdag. Wat vliegen die dagen toch voorbij! Vandaag stond er voor mij geen klantenbezoek gepland. Ik kon me dus even concentreren op m’n intern werk. Ik ben begonnen met het schrijven van een addendum op het technisch document voor de datauitwisseling tussen ons systeem en dat van onze klanten. Aangezien ikzelf de ‘business requirements’ ervan opgesteld heb, ben ik hiervoor natuurlijk de meest geknipte persoon.
Misschien zijn er onder jullie die niet weten wat ‘business requirements’ zijn. Wel, dit is een document dat de vereisten van een IT-systeem beschrijft. Als business analist ben je verantwoordelijk om een volledige analyse te maken van de benodigdheden van het systeem. Hiervoor ben ik gestart met een analyse van de huidige applicatie. Hoe ziet deze eruit? Hoe werkt het? Wat zijn de mogelijkheden en wat zijn de beperkingen? Daarnaast heb ik een analyse gemaakt van wat de concurrentie aanbiedt qua functionaliteiten. We moeten het toch op z’n minst even goed doen. Er wordt ook nagegaan wat de eisen van de verschillende departementen (Sales&Marketing, Operations, ICT, … ) zijn. Op basis van al deze bevindingen wordt dan een uitgebreid document opgesteld die volledig het gedrag en de mogelijkheden van het nieuw systeem beschrijft.
Over de middag hebben we gewoon met het team in het keukentje gezeten om een broodje te eten. Na het eten hebben we met z’n allen geprobeerd om de verpakking van het broodje op een aantal meter afstand in de prullenmand te werpen. Je kent wel zo’n situatie. Iedereen wil tonen dat hij het kan, maar niemand slaagde erin…
In de namiddag was er een kick-off vergadering gepland die de inleiding was van een soort miniproject waarin ik ingerold ben. Voornamelijk m’n goede klantenervaring was hiervoor de aanleiding. In het begin van het project was ik dagelijks op de baan om alle klanten in Vlaanderen en Nederland een bezoekje te brengen en hen de nodige informatie en assistentie te bezorgen. Ik vond dit erg plezant. Je komt met héél veel verschillende bedrijven in contact, je doet heel wat ervaring op en je zit ook niet altijd achter je laptop. Vooral in de zomer was dit erg leuk. Onderweg kon je even genieten van het zonnetje.
’s Avonds heb ik een training gehad van een Business Manager van Axen. Het was een erg interessante training. Hij heeft me z’n persoonlijke manier van werken verduidelijkt. De manier waarop hij zaken aanpakt, uitlegt, aan de man brengt, kwam in grote lijnen overeen met wat m’n coach me geleerd heeft, maar het was erg verrijkend om eens de visie van iemand anders te leren kennen. Na het afwerken van nog een aantal zaken, ben ik dan moe maar gelukkig naar huis gereden…
