- 16 June 2008
- Gepost door Steven, Project Portfolio Manager
Hallo, Sven hier voor alweer de laatste keer… De week is bijna om en vanavond staat het huwelijksfeest van één van mijn beste vrienden op het programma en daar wil ik natuurlijk op tijd bij zijn (=voordat de drank mogelijk op zal zijn)! Voor de zekerheid neem ik dan ook een halve dag verlof. Eerst staan er echter nog een aantal dringende taken te wachten en ik ga dan ook wat eerder dan gewoonlijk naar TE (ik houd niet zo van al te vroeg opstaan maar vandaag zal het toch moeten…).
Daarnaast wil ik nog graag nog even samen met mijn collega’s gaan lunchen alvorens het weekend te beginnen! Omdat ik deze week toch al maar anderhalve dag in de gebouwen van TE zelf verpoos, blijf ik op die manier toch enigszins op de hoogte van wat er zich allemaal afspeelt. Eerst een telefoontje naar Ruben in Gent om te overleggen wat de stand van zaken is in verband met ons gezamenlijke project.
Dan aan de slag! Tussendoor springen diverse collega’s binnen voor een mededeling aan mij, een koffie, een vraag aan Geoffrey, een glas water, … Dan komt onze chef Christophe nog even poolshoogte nemen, kortom een drukte van jewelste. Gelukkig blijft de goede balans echter behouden, vanaf 11h is het vredig stil in ons bureau en kunnen wij goed geconcentreerd doorwerken!
Omdat ik bij uitzondering vandaag al zo vroeg begonnen ben, heb ik vóór 12h al een reuzenhonger en de sprint naar de refter wordt dan ook ruim op tijd ingezet. Tijdens het eten wordt er druk gepraat over het komende weekend, wat hebben de collega’s zoal op het programma staan? Uiteraard wordt er ook over het werk gepraat. Kortom, een ruime variëteit aan onderwerpen. Taalvoorkeuren vormen geen enkele hindernis, eenieder doet een klein beetje moeite en ik vraag mij af waarom er soms nog gesproken wordt over een mogelijke splitsing van dit geweldige land…
Bij het buitengaan van de refter zie ik Steven voorbijlopen. Hij ziet er nogal gehaast uit, wat zou er gebeurd zijn?
Terug aan mijn bureau rond ik mijn werkzaamheden af en bereid nog kort twee vergaderingen van aanstaande maandag voor. Hiervan vindt er één in de voormiddag bij onze klant Electrabel in Doel plaats ter voorbereiding van de aanstaande opstart van de nieuwe cyclus van Doel2 en één in de namiddag bij TE zelf met hetzelfde onderwerp maar dan intern.
En dan is het de hoogste tijd om te gaan feesten, hopelijk kunnen we elkaar snel eens ontmoeten bij TE!
Steven
Het lijkt wel vrijdag de dertiende vandaag. Ik ben vroeg begonnen, héél vroeg, om een en ander af te werken, maar het lukt niet. Of toch niet helemaal. Vóór acht uur heb ik goed kunnen doorwerken, maar daarna… het leek wel of alle collega’s hun vragen hadden opgespaard voor vandaag. Ik dacht er even aan om aan de deur een toestel voor het trekken van een beurtrolticketje te installeren… maar werkt dat ook bij e-mail verkeer en de telefoon???
Vandaag heb ik in “sneak preview” het resultaat van “Terre Bleue” mogen inkijken (weet je nog, dat SUEZ-magazine waaraan we hebben meegewerkt?). Veel foto’s, korte interviews en een doorlopende tekst met een mooi overzicht van de expertise van Tractebel Engineering in het nucleaire domein. Het resultaat staat er!
Deze middag gaan eten met een goede vriend. Hij is onlangs bij Tractebel Engineering begonnen, niet in ons departement maar bij Energy & Industrial Solutions. Hij raakte een beetje uitgekeken op zijn vroegere baan en zocht een nieuwe uitdaging. Dus heb ik zijn CV bezorgd aan onze collega’s van Human Resources en van het één kwam het ander…
Vandaag de dag heeft hij zich in twee projecten ingewerkt en al verschillende klassieke elektriciteitscentrales, verspreid over heel Vlaanderen, bezocht.
In de namiddag heb ik een aantal probleemdossiers aangepakt: facturen die niet kunnen worden opgemaakt omdat een aantal elementen daarvoor ontbreken. Dat betekent gegevens verzamelen, een aantal collega’s opbellen en de dossiers klaarmaken voor een korte overlegvergadering volgende week. Deze meeting zal vlot verlopen, want uiteindelijk werden al mijn openstaande vragen al beantwoord.
De tijd vliegt voorbij en het is vrijdag… dan stop ik wat vroeger met werken om ons kroost te verzamelen. Na een prettige en goedgevulde werkweek genieten van het samenzijn. Ik wens jullie hetzelfde toe.
De mazzel en tot ziens!
Anne
Ra, ra, ra … wat staat er vandaag op het programma? Jawel, u raadt het goed, een coaching dag! Met als titel: “Mentally Fit”. Ditmaal niet voor de jongeren, maar wel voor het leidinggevende kader en enkele studie-ingenieurs, waaronder ik.
Een externe coach (de mentale coach van de Belgische hockeyploeg, nota bene) geeft ons richtlijnen en reikt ons tools aan om nog meer vooruitgang te boeken en ‘the winning team’ te worden.
De hockeysport als voorbeeld dus. Vele parallellen worden getrokken tussen de nationale hockeyploeg en de afdelingen binnen het Nucleaire departement van Tractebel, in het bereiken van ieders doel. Maar tot een echt matchke hockey is het niet gekomen.
Daarvoor hebben we ons Nuclear Minifoot Championship. Een waar voetbalkampioenschap tussen de verschillende afdelingen, gepland over het hele jaar. Ja, ja, echte sportmannen zijn dat hier (of dat denken die mannen toch). De vrouwen blijven wijselijk aan de zijlijn staan! Ha!
Eens de coaching gedaan, komt mijn collega Christian mij tegemoet met goed nieuws. Ha, toffe collega’s dat ik heb! Met veel tevredenheid meldt hij me dat de langverwachte berekeningsresultaten zijn zoals verhoopt!
Schitterend nieuws om de week mee af te sluiten!
Vele groeten,
Anne
En dan zoals beloofd de groepsfoto… Who’s who?! Hebben jullie al enig idee?
Voilà, van links naar rechts: de enige echte Steven, onze mentally fitte Anne, Isabelle de Viking (let op het hoofddeksel), Sven de feestneus en onze laatste aanwinst Jean-Philippe!
Geïnteresseerd om onze verhalen en drinks van dichtbij mee te maken? Neem dan snel een kijkje op:
http://www.tractebel-engineering.com/careers
Vergeet ook niet de blog van onze collega’s Jean-Philippe en Isabelle een laatste keer te checken:
http://blog.references.be/
- 13 June 2008
- Gepost door Steven, Project Portfolio Manager
Anne: Het lijkt me de week van de opleidingen en cursussen wel.
Vandaag, donderdag, mag ik alweer een training volgen. Ditmaal een training in “Uitmuntendheid in de Projecten”. Amai, ze mikken hoog hier bij Tractebel Engineering. Uit-mun-tend-heid, jawel !
De focus van deze sessie ligt op de houding en gedragingen van de jonge projectleider.
- Wat? Gedraag ik mij dan niet goed? Geven ze nu ook nog een cursus in de “Etiquette”? -
Neen, neen, de boodschap is: hoe gepast reageren en welke acties te ondernemen om tot een excellent project te komen.
En dit wordt ons getoond aan de hand van de “Apollo 13” missie naar de maan! Wauw, nooit gedacht ruimteschepen of “flight simulators” tegen te komen bij Tractebel Engineering.
14 h: onze missie naar de maan zit erop. Nu, afspraak bij de fotograaf. Eindelijk wordt die langverwachte foto gemaakt. “1-2-3…cheese!…”
Wat vind je van het resultaat? Je mag vandaag nog zelf bepalen wie wie is. We staan er allemaal op. Ook onze collega’s Isabelle en Jean-Philippe, die de Franstalige pagina’s verzorgen.
In de namiddag moet ik nog onverwacht een nota maken in verband met seismische test-specificaties.Dat gaat vlot. Gelukkig, want om 18u moet ik op een SUEZ-netwerkbijeenkomst zijn in het centrum van Brussel. We krijgen een rondleiding in het museum voor klassieke kunst. Ben curieus wie ik daar ga tegenkomen.Morgen belooft ook weer een speciale dag te worden. Een dagje hockey’en misschien?
Papa Steven heeft vanmorgen de twee jongsten klaargemaakt voor hun schooldag en om acht uur naar school gebracht. Na een stevige zoen en een warme knuffel gaat het richting Brussel.
Met Nathalie materiaal verzameld voor de nieuwe onthaalbrochure, het aanbod aan opleidingen overlopen, het begeleidingsplan van de nieuwkomers besproken, de informatiepakketten die worden meegegeven bekeken … kortom al wat bijdraagt tot je persoonlijke ontplooiing bij Tractebel Engineering.
Voor de “photo shoot” even naar huis gebeld om te weten hoe het examen van de oudsten is verlopen. So far so good, keep our fingers crossed. En de studenten aan de andere kant van het web? Toi toi toi!
Deze namiddag de vergadering van volgende maandag in Doel voorbereid. Die dag komen we samen met de verantwoordelijken bij Electrabel en wordt de vooruitgang van de projecten besproken en worden (hopelijk) de budgetten van nieuwe projecten goedgekeurd.
Anne gaat naar Bretagne (zie dinsdag) en Isabelle mag naar Parijs (zie http://blog.references.be/ ) en de jongens mogen “hélemaal” naar Doel (ze hebben in Rome mijn bijdrage op deze site nog niet gelezen…)!
Sven, er klopt hier iets niet!
Sven: ‘Dat zullen we eens moeten uitzoeken…’ Jean-Philippe, tu commences les investigations dans ton service s’il te plaît?’
Ik ben eindelijk weer eens een dagje op kantoor! Na drie dagen in Doel begon ik mijn collega’s hier te missen (en zij mij ook hoop ik dan…). Omdat het gisteren weer tegen middernacht was voordat ik thuis was, kom ik vandaag iets later. Ik deel een bureau met Geoffrey en tijdens mijn afwezigheid heeft hij ons bureau herschapen in een landschap van technische tekeningen… een nieuwe opdracht blijkt hem te zijn toebedeeld.
Mijn dagelijkse werk is drie dagen blijven liggen en ik stort mij er vol goede moed op! Voordat ik het in de gaten heb is het tijd om iets te gaan eten en bij te praten met de overige collega’s.
Na de lunch bel ik met mijn collega en “peter” Ruben, die vanmiddag in ons kantoor te Gent werkt. Een dringende opdracht moet worden afgerond.
Iets later komt Gwendoline met de vraag om ook een dringende taak af te maken. Deze keer moet ik Gwendoline helaas teleurstellen en antwoorden dat ik nu aan de opdracht van Ruben moet werken. Aangezien ik van beiden de assistent ben, krijg ik voortdurend alle vervelende werkjes toegestopt… NEEN, dat is gelogen!!! Zij zorgen er juist voor dat ik de meest interessante taken mag uitvoeren!
Mijn collega’s zijn hier uitermate behulpzaam en helpen mij waar nodig. Er heerst hier een inspirerende sfeer en er bestaat een grote wederzijdse interesse in elkaars werk. Dat vind ik zeer aangenaam!
www.tractebel-engineering.com
- 12 June 2008
- Gepost door Steven, Project Portfolio Manager
Anne:
Hey Steven, heb je mijn foto gezien op de blog gisteren?
Zeg, we zouden ook eens een foto van ons op de blog moeten zetten, dan zien de lezers wie we zijn.
Maar dat is voor morgen, want vandaag heb ik de ganse dag opleiding. “De ganse dag?”, hoor ik je al zeggen. Wel ja, maar het programma is wel goed opgedeeld. Het gaat over de reglementen en normen, toepasbaar in het nucleair domein. In de voormiddag zijn het de senior collega’s die aan het woord zijn. Zij geven hun kennis en ervaring door aan ons, de jongeren.
Op de middag is er de lunch. Sommigen slaan al direct aan het netwerken met collega’s, anderen vinden de sandwichkes dan weer interessanter.
En om te testen dat we wakker zijn en goed opgelet hebben, doen we in de namiddag een quiz! Ja, zo zit dat, wij quizzen in Tractebel ! Maar -hola- wel efficiënt, hoor, want op die manier is de theorie er goed ingebakken.
Na de cursus, terug op mijn kantoor beland, moet ik nog een presentatie voorbereiden voor volgende week. Ik verzamel alle nodige informatie en de resultaten van de berekeningen van de voorbije week, en zet me terug aan ’t werk.
Dus nu even niet storen, hé, want ’t moet af!
Daag!
Steven:
Okidoki, Anne.
Vandaag duik ik in de evolutie van de budgetten. Creatief zijn met tabellen? Kleurtje veranderen, volgorde van de kolommen misschien? Nee, dan eerder de methodologie voor het verzamelen van de informatie aanpassen. Of het een verbetering is zullen we pas op het einde van de oefening weten.
Tussendoor een vergadering met de dienst facturatie en het gebruikelijke e-mail verkeer.
13 h: Ik ben niet zo op ingewanden gesteld, dus laat ik de rundslever voor wat hij is en schuif aan voor een portie kalkoenlapjes. Het had ook lasagne kunnen zijn. Ha, la bella Italia… Ik moet mij toch eens laten uitnodigen in Roma door onze collega’s ginds…
Is het al woensdagmiddag? Dan sluit Elisabeth zich bij ons aan! Zij staat in voor het onthaal van de kandidaten voor het Suez Nuclear Trainees Program; een tweejarig opleidingsprogramma. Vanaf morgen komt hier dus weer veel jong volk over de vloer. Het staat hier trouwens niet stil:
http://www.tractebel-engineering.com/careers
Er is nog een nota binnengekomen die gereviseerd moet worden voor ze naar de klant vertrekt. Dat betekent een korte vergadering die dit keer op een soort rollenspel uitdraait. Wij kruipen in de huid van de klant en stellen lastige vragen aan de schrijvers van de nota. Een vergadering moet niet altijd volgens het geijkte stramien verlopen hé (neen, ik zei niet saaie…). Ze hebben het er goed van afgebracht. De nota verder perfectioneren en opsturen maar.
Morgen mag ik een uur langer slapen. Yes! Dan drop ik de kids aan de schoolpoort.
Hoe zou het met Sven zijn? Oh, kijk, hij stuurt ons juist zijn verslag van de dag:
“Vandaag is alweer de laatste dag van de herlading en voor de zekerheid neem ik maar eens een extra broek mee. Ze voorspellen een frisser weertje vandaag, hé.
De rit van Brussel naar Doel verloopt voorspoedig, op de middag is er toch beduidend minder verkeer dan in volle ochtend- of avondspits. Wat de terugreis betreft valt dit nog beter mee, om 22h ’s avonds bestaan er voorlopig(?) nog geen files.
Na binnenkomst in het reactorgebouw verloopt het werk vlotjes en er treden geen noemenswaardige problemen op. De dag vliegt dan ook voorbij.”
Tot morgen!
http://blog.references.be/category/blog-du-salarie/ .
http://www.tractebel-engineering.com/
- 11 June 2008
- Gepost door Steven, Project Portfolio Manager
Steven hier! Heb vandaag kennis gemaakt met onze nieuwe collega Fabrice. Mijn baas heeft me gevraagd om zijn peter te zijn. Een taak die ik graag aanvaard. Ik hou van deze menselijke aanpak en de praktijkervaring die ik in deze nieuwe rol zal opdoen, kan ik meteen verwerken in onze onthaalbrochure voor nieuwkomers.
Intussen is het ook spannend afwachten hoe het nieuwe nummer van het SUEZ tijdschrift ‘Terre Bleue’ er gaat uitzien. Dit ‘people magazine’ is deze keer vooral aan het nucleaire thema gewijd. Een uitgelezen kans om onze collega’s wereldwijd op een aangename wijze te vertellen over onze kennis en ervaring. Tractebel Engineering mag best trots zijn op zijn verleden, voor mij de beste garantie voor een mooie toekomst.
Daarnet Anne tegen het lijf gelopen. Zij zat gisteren nog met een aantal andere collega’s op ons ‘PartnerShip’, in Bretagne. Neem even de tijd en luister mee naar haar verhaal.
“Wat een avontuur! Het was een zeilregatta van 3 dagen in Concarneau (FR), waarbij verschillende bedrijven het tegen elkaar opnamen. In totaal waren er 26 boten, waarvan één genaamd PartnerShip; de boot van Tractebel Engineering! Met een equipe van 5 man (allen Nuclear collega’s) kliefden we door de golven: de zeilen gespannen, wind vanachter, concentratie alom. Hoe groot was het plezier wanneer we de andere boten voorbijstaken (en hoe jammer, wanneer wij niet op kop lagen). En eens de eindstreep bereikt, wachtte ons een lekkere barbecue of een kasteelfeest. Ambiance verzekerd! Steven en Sven, hieraan moeten jullie volgend jaar beslist ook meedoen!“
En Sven? Die vertoeft ‘ver’ van huis…hij werkt dezer dagen niet in Brussel, maar bij Electrabel in Doel. Met de huidige communicatiemiddelen is het echter geen probleem om te achterhalen waar hij mee bezig is.
“Sinds gisteren werk ik voor een aantal dagen in de kerncentrale te Doel om er te helpen bij de herlading van de kern van Doel2. We werken in ploegendienst en deze keer maak ik deel uit van de ploeg die werkt van 14-22h. Deze dagindeling biedt mij de mogelijkheid om ’s morgens allerlei zaken te regelen in verband met de verhuizing waarmee ik momenteel bezig ben. Uiteindelijk vertrek ik rond het middaguur vanuit mijn nieuwe thuishaven om ruim op tijd in Doel aan te komen. Voordat onze ploeg de werkzaamheden begint, verzamelen we, drinken samen een koffie en vertellen elkaar de laatste roddels, waarbij met name Steven en Anne maar zeker ook Isabelle en Jean-Philippe niet gespaard worden. Vervolgens worden we op de hoogte gebracht van de stand van zaken met betrekking tot het werk waarvoor we hier zijn.
In vergelijking met de werksituatie op kantoor is dit uiteraard een wereld van verschil. Ik kom er in contact met collega’s van andere afdelingen maar ook met mensen van Electrabel zelf en ook van Fabricom. Het werk op zich is niet al te moeilijk maar vereist een goede concentratie (zeer belangrijk in de nucleaire sector) en bijgevolg wordt er niet al te veel gepraat tijdens de werkzaamheden. Toch vind ik de sfeer uitermate prettig, je ziet collega’s eens in een heel andere omgeving. We bevinden ons op een mobiele brug boven de kern van Doel2 en plaatsen met behulp van een grijper onder deze brug splijtstofelementen in de kern. Wanneer wij eventjes wachten op een handeling van een aantal collega’s, passeert één van onze contactpersonen van Doel. Ik maak van de situatie gebruik om hem een specifiek probleem voor te leggen dat onlangs opdook tijdens het uitvoeren van mijn dagelijkse taken te Brussel.
Halverwege onze shift wordt er een gezamenlijke pauze ingelast. Deze duurt bijna een uur, want het duurt eventjes voordat iedereen zijn overall heeft uitgetrokken en de nodige controleposten is gepasseerd alvorens wij aan tafel kunnen gaan. Ons stilzwijgen van de afgelopen uren wordt ruimschoots gecompenseerd. Na de pauze kunnen wij dan ook weer fris en monter aan de slag tot de nachtploeg ons zal komen aflossen!
Iets na 22h zit onze shift erop en keren wij moe maar voldaan huiswaarts. Bij het buitengaan van het reactorgebouw van Doel2 blijk dat er wat vuil op mijn broek is terechtgekomen en omdat er in een kerncentrale in een dergelijk geval geen enkel risico wordt genomen, moet ik mijn jeansbroek uittrekken en achterlaten. Nog altijd moe maar inmiddels iets minder voldaan keer ik in mijn onderbroek huiswaarts. Je moet er al eens iets voor over hebben om in de nucleaire sector te werken. ”
We hadden jullie nog onze leeftijden beloofd; Steven mag sinds september een vier als eerste cijfer neerpennen, Anne telt 31 lentes en Sven mag inmiddels ook een vier noteren: 34. Morgen lees je wat er op het menu van ons bedrijfsrestaurant staat!
Groetjes en tot morgen.
http://blog.references.be/category/blog-du-salarie/ .
www.tractebel-engineering.com
- 10 June 2008
- Gepost door Steven, Project Portfolio Manager
Hoi ! Ik ben Anne. Ik werk nu een jaar op het departement Nuclear van Tractebel Engineering. Nog geen “oude rot in het vak”, maar ik heb wel al drie jaar op Tractebel Development Engineering gewerkt. Daar houdt men zich voornamelijk bezig met infrastructuurwerken.
Je wilt weten wat ik nu op Nuclear doe?
Wel, ik ben studie-ingenieur en mijn hoofdtaak bestaat erin simulatieberekeningen te maken van onderdelen van nucleaire installaties. Veel computerwerk, dat wel, maar het is steeds in samenwerking met het team dat in de centrales zelf inspecties uitvoert.
En, onder ons gezegd en gezwegen, naast al dat interessante studiewerk, ben ik er ook graag bij op de recepties, de feestjes, de sportevenementen en andere teambuildingactiviteiten. Kwestie van je collega’s eens op een andere manier te leren kennen, hé!
Hallo, mijn naam is Sven. Van oorsprong ben ik Nederlander maar ik woon al negen jaar in Brussel en begin mij stilaan ook een echte Brusselaar te voelen. Sinds iets meer dan een jaar werk ik bij de dienst Core&Fuel Studies van Tractebel Engineering. Ik houd mij onder meer bezig met het opstellen van ladingsplannen en veiligheidsdossiers voor de kerncentrales Doel 1 en Doel 2. Daarnaast help ik ook bij het inbrengen van nieuwe brandstof in de kernreactoren van Doel. Zo kom ik in een heel andere werksituatie terecht dan die op kantoor. Onze ploeg bestaat dan uit collega’s van andere departementen van Tractebel, maar ook uit mensen van Electrabel en Fabricom.
Hi, ik ben Steven, getrouwd en vader van vier. Sinds september werk ik bij Tractebel Engineering. Ik beheer de portefeuille van al onze opdrachten voor de nucleaire site in Doel. Tot mijn dagelijks werk behoort onder meer het bijhouden van de budgetten en de totale werklast, het ondersteunen van onze ingenieursequipes en zorgen voor een goede doorstroom van informatie naar onze klant. Daarnaast communiceer ik over de activiteiten van ons departement binnen Tractebel Engineering en binnen de SUEZ groep.
Onze leeftijden? Die verklappen we morgen.
Je hebt al begrepen dat je ons alle drie kunt vinden in het nucleaire departement van Tractebel Engineering . Ken je Tractebel nog niet? Engineering en consultancy diensten, dat is ons vak en om onze klanten optimaal te dienen brengen wij mensen uit verschillende disciplines samen in hechte teams.
En dit team leidt jullie met veel plezier een weekje rond in Tractebel Engineering. Trouwens, elders in deze cyber space kan je ook nog volgen wat onze Franstalige collega’s deze week beleven: http://blog.references.be/category/blog-du-salarie/ .
http://www.tractebel-engineering.com/
http://www.tde.tractebel.com/
